Tibetan
མས་སྡིག་པ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་བར། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །དགེའམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བ། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་སེམས་དེ་གཙོ་བོའི་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་ཀྱང་། །སྙིང་རྗེར་ལྡན་ཞིང་བྱམས་ཕྱིར་དང་། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་བཀག་པ་དག །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནས་གནང་བ་ནི་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་བློའི་རིམ་པ་དང་། ནུས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གསུང་ལ་བསྟོད་པ་ལས། གནང་བ་དང་ནི་བཀག་པ་ལ། ཁྱོད་བཀའ་ལ་ལར་གཅག་ཏུ་ངེས། །ལ་ལར་ངེས་པ་མ་ལགས་ལ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲང་ངེས་དང་། །ལྡེམ་དགོངས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གནང་བའང་པདྨ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ལྟར། ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ན་སྡོམ་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལ་འཇིགས་པ་དག་གིས་ཚིག་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བར་མི་བྱ་བའི་ཚུལ། ཡུམ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ཡང་སྟོན་ཏེ། ཉམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་མེད་དོ། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན། དེ་ལྟ་ནའང་རྒྱལ་སྲས་སྡོམ་པ་ལ། །རང་དོན་ཞི་བདེ་གཉེར་དང་བྱ་དཀའ་སྤང་། །གཞན་ཕྱིར་ཕན་པ་མི་བསྒྲུབ་གང་དང་གང་། ། ལྟུང་བའི་རྒྱུ་རུ་གཅིག་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་གནང་བཀག་གི་གནས་གང་ལའང་རང་རང་གི་བློའི་མཐུ་དང་ཉམས་ལ་དཔགས་ནས་དགག་བསྒྲུབ་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་མ་བརྟགས་པར་བརྩམ་པར་བྱ་བའི་གནས་མཐོང་ཡང་ཞི་བདེའི་བློ་དང་དུ་བླངས་ནས་དེ་ཉིད་བཟློག་པའམ། བཟློག་པར་བྱ་བའི་གནས་མཐོང་ཡང་བསླབ་པའི་གནས་འོག་མ་བྱ་དཀའ་བ་ལ་འཇིགས་ནས་སླངས་ཏེ། གོང་མ་བབ་ཅོལ་དུ་སྤྱོད་པ་དང་། འཇུག་ལྡོག་གཉིས་ཀའི་གཞི་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་རུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྟུང་བ་དང་། དེའི་གཟུགས་བརྙན་དང་། ལྟུང་མེད་དང་། དེའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་འཆད་པའི་མུ་བཞི་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་དུ་སྦྱར་ན་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཞེ་སྡང་གིས་སྲོག་གཅོད་པ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་གསོད་པ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། སྙིང་རྗེས་མི་གསོད་པ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་ཕན་ཀྱང་མི་གསོ
Chinese
说：罪恶完全存在。以及，《四百论》中说：菩萨的发心，善或非善，一切都变成善，因为心是主要的。以及，《二十戒经》中也说：具有慈悲和爱心，善心没有过错。因此，从小乘的律藏中所禁止的，大乘中所允许的，要知道这都是考虑到清净和不清净众生的智慧的次第和能力。如《赞颂语》中所说：允许和禁止，您的教诲，对某些是确定的，对某些是不确定的，但彼此之间没有矛盾。要以这种方式了解直接和间接的含义。像莲花不被污泥沾染一样，如果这样允许也是考虑到安住于大地的具有空性和慈悲之心的菩萨，不要因为害怕戒律的苦行而仅在字面上产生误解。如《母经》中说：大菩萨想要修行这些甚深的般若波罗蜜多，有些为了使众生完全成熟，也示现完全享用五种欲望的功德，但实际上并没有被欲望所染污。因此，如果这样，对于菩萨戒来说，追求自己的寂静安乐，舍弃难行之事，以及不为他人成办利益，无论是什么，都被说成是堕落的因。对于允许和禁止的任何情况，都要根据自己的智慧和经验，不考察是否合理就贸然行动，或者看到应该阻止的情况，却因为追求寂静安乐而接受它，或者看到应该阻止的情况，却因为害怕下面的难行之学而放弃，随意行持上面的，或者对进入和返回的两种情况都保持中立，所有这些都是堕落的因。像这样，堕落、堕落的影像、不堕落和不堕落的影像这四种情况，如果与三种戒律结合起来，那么在别解脱戒中，以嗔恨心杀生是堕落，以利他心杀生是堕落的影像，以慈悲心不杀生是不堕落，即使利益他人也不
English
says: Sin completely exists. And, in the Four Hundred Verses, it says: The thought of a Bodhisattva, whether virtuous or non-virtuous, all becomes virtuous, because the mind is the main thing. And, in the Twenty Precepts Sutra, it also says: Having compassion and love, there is no fault in a virtuous mind. Therefore, what is prohibited in the Hinayana Vinaya, and what is permitted in the Mahayana, should be understood as considering the order and capacity of the minds of pure and impure beings. As it says in the Praise of Speech: Allowing and prohibiting, your teachings, are definite for some, and indefinite for others, but there is no contradiction between them. In this way, one should understand the direct and indirect meanings, and the hidden intentions. Just as a lotus is not stained by mud, if such permission is also considering the Bodhisattvas who abide on the earth and have the essence of emptiness and compassion, one should not be mistaken in the words alone because of fear of the asceticism of the precepts. As it says in the Mother Sutra: Great Bodhisattvas who want to practice these profound Prajnaparamitas, some, in order to fully ripen sentient beings, also show the complete enjoyment of the merits of the five desires, but in reality, they are not defiled by desires. Therefore, even if that is the case, for the Bodhisattva vows, seeking one's own peace and happiness, abandoning difficult practices, and not accomplishing benefits for others, whatever it may be, are said to be the cause of downfall. For any situation of allowing and prohibiting, one should rely on one's own intelligence and experience, and without examining whether it is reasonable or unreasonable, one should rashly act, or seeing a situation that should be prevented, one should accept it because of seeking peace and happiness, or seeing a situation that should be prevented, one should abandon it because of fear of the difficult learning of the lower precepts, and casually practice the higher ones, or maintain neutrality in both entering and returning situations, all of these are the cause of downfall. Like this, the four situations of downfall, the image of downfall, non-downfall, and the image of non-downfall, if combined with the three trainings, then in the Pratimoksha vows, killing with hatred is a downfall, killing with altruism is an image of downfall, not killing with compassion is non-downfall, even benefiting others is not
Tibetan
ད་པ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ལ། སེར་སྣས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བསམ་པ་དག་པས་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་གནོད་ཕྱིར་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ལ། ནད་པའི་རིམ་གྲོ་མ་བྱས་པ་ལྟུང་བ། དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བརྩེ་བས་ནད་གཡོག་བྱེད་པ་ལྟུང་མེད། དེ་ལ་རིམ་གྲོ་བ་ཡོད་བཞིན་དུ་རང་གི་དགེ་བའི་ལས་དོན་ཆེན་པོ་དོར་ནས་ནད་གཡོག་བྱེད་པ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་གང་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་བྱ་ན། དགེ་བའི་ཆ་དང་། འབྲེལ་བར་ས་ བརྐོ་བ་དང་རྩ་འདྲེག་པ་ལ་སོགས་དོན་མེད་པའི་ཉེས་བྱས། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་ན་ལྟུང་མེད། དོན་མེད་དྲན་པས་མ་ཟིན་པར་ས་ལ་རི་མོ་འབྲི་བ་སོགས་ཕྱོགས་མཐུན། དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཟིན་པར་བྱ་བ་བསླབ་བྱ། བསླབ་པ་དྲན་ནས་ཕྱིར་འཆོས་ཤིང་སྡོམ་པ་ཕྱིར་བཅོས་ཏེ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་རྩ་བ་འདོད་པ་སྤངས་པ་ལ་རག་ལས་པས་ཐོག་མར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱ་བའི་ཚུལ། དང་པོའི་ལས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། །བློ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤྱོད་གཙོ་བས། །ཐོག་མར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་དག་པར། །གཞན་གཉིས་གཙོ་བོར་གཉེར་ན་བར་ཆད་མང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་བཤད། །དེ་ལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྐྱོན་དང་ཉེས་དམིགས་སུ་ཤེས་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་སོ་ནམ་རྣམ་པ་བཞི་སྤངས། ཕྱི་རོལ་གྱི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་པའི་རྟེན་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ལས་དང་པོ་པས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གཉིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་སྟོབས་སུ་འགྱུར་དཀའ་བས་གཉེན་པོ་ཕྲ་ས་ནས་བརྟེན་ཏེ་རང་གི་ཉོན་མོངས་པ་བསྲུང་བའི་དུས་ཡིན་པས་ན། འཇམ་དཔལ་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ལས་ཀྱང་། ཤཱ་རིའི་བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཡོན་ཏན་བཅུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། དགོན་པའི་ གནས་ལ་དགའ་བ་རྙེད་
Chinese
这是堕罪与非堕罪的影像。关于积累善法，吝啬不给予是堕罪，没有利他心不给予是堕罪的影像，以清净心给予是非堕罪，为了损害他人而给予是非堕罪的影像。关于利益有情，不照顾病人是堕罪，为了成办大事而避免照顾病人是堕罪的影像，以慈爱心照顾病人是非堕罪，有照顾者的情况下，舍弃自己的重大善业而去照顾病人是非堕罪的影像。因此，在任何情况下，对于身语意三门所做的一切行为，都应如此了解。例如，与善事相关，挖掘土地和砍伐树木等无意义的罪行，如果是为了善事，则非堕罪。无意义地因疏忽而未注意，在地上画画等是相似的行为，应以正念和正知来约束自己的行为，忆持所学并加以改正，恢复戒律，了解这五种特征。因此，菩萨的戒律也依赖于断除欲望，首先要清净持戒之法。对于初学者菩萨们来说，智慧是从高到低逐渐修习的重点。如果最初没有清净持戒，那么专注于其他两者会有很多障碍。经庄严论中说，出家的菩萨是特别的。对于凡夫来说，认识到欲望的烦恼是过患和缺点，因此从家庭出家，断除四种农耕，远离外在的欲望之物，成为比丘的所依，要清净持戒。为什么呢？因为初学者难以使积累善法和利益有情这两者如字面意义般变得强大，所以要从细微之处开始依赖对治，这是守护自己烦恼的时候。在《文殊师利净土功德庄严经》中也说：舍利子，对出家感到非常欢喜的菩萨，完全持有十种功德。哪十种呢？即不贪著欲望，以及喜欢寂静处。
English
These are reflections on transgressions and non-transgressions. Regarding accumulating merit, not giving due to stinginess is a transgression; not giving with a mind of benefiting others is a reflection of transgression; giving with a pure mind is not a transgression; giving to harm others is a reflection of non-transgression. Regarding benefiting sentient beings, not caring for the sick is a transgression; avoiding caring for the sick in order to accomplish great things is a reflection of transgression; caring for the sick with love is not a transgression; abandoning one's own great virtuous deeds to care for the sick when there is someone else to care for them is a reflection of non-transgression. Therefore, in all circumstances, one should understand all actions of body, speech, and mind in this way. For example, in connection with virtuous deeds, digging earth and cutting trees are meaningless misdeeds. If it is for the sake of virtue, it is not a transgression. Drawing on the ground without meaning, due to lack of mindfulness, is a similar action. One should train to be mindful and aware, remember the teachings and correct oneself, restore vows, and understand these five characteristics. Thus, the Bodhisattva's discipline also depends on abandoning desire, so one must first purify the discipline of vows. For beginner Bodhisattvas, wisdom is the main practice that gradually progresses from high to low. If one does not purify the discipline of vows at the beginning, there will be many obstacles if one focuses on the other two. The Ornament of the Sutras states that ordained Bodhisattvas are special. For ordinary people, recognizing the faults and shortcomings of the afflictions of desire, they renounce household life and abandon the four types of agriculture, separate themselves from external objects of desire, and purify the discipline of vows as a basis for becoming a monk. Why? Because it is difficult for beginners to make the accumulation of merit and the benefiting of sentient beings as powerful as the literal meaning, so one must rely on remedies from the subtle level, as it is the time to protect one's own afflictions. In the "Array of the Pure Land of Manjushri," it is also said: Shariputra, a Bodhisattva who greatly rejoices in ordination fully possesses ten qualities. Which ten? They are: not being attached to desire, and delighting in solitary places.