Tibetan
་ཀྱང་གནས་དགོས་ཏེ། རང་གིས་མ་བསྒྲུབས་ན་གཞན་འཇུག་ལྡོག་གི་ལམ་སྲོལ་ལ་བཅུག་ཀྱང་ཉན་དུ་མི་འོང་བ་མཐོང་ཆོས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པས་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕན་པའང་བསྒྲུབ་ལ། སྙན་པར་སྨྲ་ བས་ནི་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དོན་སྤྱོད་པས་ནི་མཐར་ཐུག་ཏུ་ཕན་པའི་ཆོས་འཛིན་ལ། དོན་མཐུན་པས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་གཞན་དག་འཇུག་པའི་རྒྱུད་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་སྐད་དུ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་མཚུངས་དེ་དོན་ལེན་འཇུག་དང་། །བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས། །སྙན་པར་སྨྲ་དང་དོན་སྤྱོད་དང་། །དོན་མཐུན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་བསྡུས་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཡང་བྱང་ས་ལས་གཞན་དོན་བྱེད་ཚུལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྡུས་པའི་ཚུལ་འོག་ཏུ་དཔེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་པོའི་ངོ་བོ་ནི་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། དེ་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་མི་དགེ་བ་ལས་སེམས་བསྲུང་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་ལྷུང་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སོ་སོ་ཐར་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཉིས་ཀྱང་། །ནང་གསེས་སོ་སོ་ཐར་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས། ཁྱད་པར་བཞི་ཡི་སྒོ་ནས་འཕགས་པ་སྟེ། །སོ་ཐར་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལྡོག་པ་ཙམ། །བྱང་སེམས་དེ་ཡི་སྟེང་དུ་ཕན་འདོགས་བསྣོན། །སོ་ཐར་སྤང་བ་བདུན་བསྡུས་ལུས་དག་གཅོ། །བྱང་སེམས་སྤང་བ་བཅུ་ཀ་གཙོ་བོར་བྱེད། །དེ་ལ་སོ་ཐར་གྱི་བཅས་པ་རྣམས་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་གི་བསླབ་བྱའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུ་ཡང་། བྱང་སེམས་མ་ཡིན་པའི་རབ་བྱུང་རྣམས་ལ་ བསླབ་བྱ་བསྣོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཕགས་ཆོས་སུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་སོ་སོ་ཐར་པ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉས་སྤྱོད་སྡོམ་པས་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ལྡོག་པ་ཙམ་གྱི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཞན་ལ་མི་འཚེ་བའི་སྟེང་ཕན་འདོགས་པ་བསྣོན་པ་སྟེ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གསུམ་ཀ་དང་ལྡན་པའོ། །སོ་སོ་ཐར་བ་ནི་སྤངས་པ་བདུན
Chinese
也必須安住。如果自己不去修持，即使將他人置於隨順或違逆的途徑，他們也不會聽從，因為這是顯而易見的。其中，布施能成就暫時的利益，善語能成就相應的因，利益行能執持究竟利益之法，同行能使他人隨順自己，成為引導之因。如《經莊嚴論》所說：「布施相應彼義取，自身隨入諸眾生，善語利行及同事，是名為攝事。」如是，以四攝事攝持，並以發心攝持，直接或間接地為眾生謀求利益安樂，一切都是利益有情之律儀。然而，在《菩薩地論》中，將利他之行歸納為十二種，其方式將在下文依據譬喻來闡述。如是，菩薩三律儀之體性，如《寶積經》所說：「彼等之中，以律儀戒守護自心，遠離不善。以攝善法戒，能現證善根。以饒益有情戒，能成辦利益他者之事。」如是，別解脫戒與菩薩戒二者，內分上，菩薩勝於別解脫，以四種差別之門而超勝。別解脫僅是遮止損害他者及其根本，菩薩則在此之上增加利益。別解脫包含七種捨棄，斷除身語之惡，菩薩則以十種捨棄為主。其中，別解脫之學處，對於具有菩薩戒之出家眾而言，是包含在學處之一部分，然而，對於非菩薩的出家眾，則以增加學處的方式來成就殊勝之法。如此，別解脫是依於約束自相續之惡行，僅僅是遮止損害他人及其根本之律儀戒。菩薩則是在不損害他人的基礎上，增加利益，即具備遮止惡行、攝集善法、利益有情三者。別解脫是捨棄七事
English
It is also necessary to abide. If one does not cultivate oneself, even if others are placed on the path of compliance or opposition, they will not listen, because this is obvious. Among them, giving accomplishes temporary benefits, kind speech accomplishes corresponding causes, beneficial conduct holds the Dharma that ultimately benefits, and acting in accordance with others enables others to follow oneself, becoming a cause of guidance. As stated in the Ornament of the Sutras: "Giving corresponds to taking that meaning, and beings enter after oneself. Kind speech, beneficial conduct, and acting in accordance with others are called the means of gathering." Thus, all actions that gather beings with the four means of gathering and are sustained by the mind of enlightenment, directly or indirectly seeking benefit and happiness for beings, are the ethics of benefiting sentient beings. However, in the Bodhisattva Grounds, the ways of benefiting others are summarized into twelve types, which will be explained below based on metaphors. Thus, the nature of the three vows of a Bodhisattva, as stated in the Heap of Jewels Sutra: "Among them, the vow of discipline protects the mind from non-virtue. The vow of gathering virtuous dharmas manifests virtuous roots. The vow of benefiting sentient beings accomplishes the benefit of others." Thus, both the Pratimoksha vow and the Bodhisattva vow, internally divided, the Bodhisattva is superior to the Pratimoksha, surpassing it through the four doors of difference. The Pratimoksha only prevents harming others and their roots, while the Bodhisattva adds benefit on top of that. The Pratimoksha includes seven abandonments, cutting off the evils of body and speech, while the Bodhisattva mainly focuses on the ten abandonments. Among them, the precepts of the Pratimoksha are included as one aspect of the training for ordained individuals who possess the Bodhisattva vow. However, for ordained individuals who are not Bodhisattvas, they are accomplished as superior Dharma by adding training. Thus, the Pratimoksha relies on restraining the evil deeds of one's own continuum, merely being the vow of discipline that prevents harming others and their roots. The Bodhisattva, on the other hand, adds benefit on the basis of not harming others, possessing all three: restraining evil deeds, gathering virtuous dharmas, and benefiting sentient beings. The Pratimoksha is the abandonment of seven things.
Tibetan
་གྱིས་བསྡུས་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་གཙོ་བོར་བྱེད་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པའི་སྤང་བ་བཅུ་ཀ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། མཐོ་རིས་ཐར་བའི་བདེ་ལམ་གྱུར་པ་སྟེ། །ལས་ལམ་བཅུ་པོ་འདི་ལས་ཉམས་མི་བྱ། །འདི་ལ་གནས་པས་འགྲོ་ལ་ཕན་བསམ་པའི། །བསམ་པའི་ཁྱད་པར་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འགྱུར། །ངག་ལུས་ཡིད་རྣམས་ཡང་དག་བསྡམ་བྱ་བ། །མདོར་བསྡུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཞེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གནང་བཀག་ཤེས་པ་ལས་བསླབ་ཚུལ་ནི། ཁྱད་པར་བསླབ་པའི་གནས་ནི་སོ་ཐར་སྐབས། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་བཅས་པ་མི་འདྲལ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱི་དོན་འགྱུར་ན། །ལུས་ངག་གཉིས་ཀྱི་མི་དགེ་རྣམ་པ་བདུན། །གཞན་དོན་འགྱུར་དང་འགྱུར་བར་ཤེས་པ་དང་། །རང་གི་དགེ་ཚོགས་མི་སྒྲིབ་འཕེལ་བ་ཡི། །གནས་སྐབས་གསུམ་བརྟགས་གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ། །སེམས་སྟོབས་ཆེན་པོས་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་དཔེར་མཚོན་ནས། །རྣམ་པའི་ཉེས་པའང་དོན་ལ་དགེ་བ་ཡིན། །རྒྱུ་འབྲས་མཐུ་ཅན་བསམ་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར། །ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ལ་གནད་པའི་སྐབས་མེད་དོ། །དེ་ལ་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་ པ་ལས་ནི་གཞན་དོན་དུ་གྱུར་ཀྱང་བཅས་པ་དང་འདྲལ་བར་མ་གནང་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་བར་དང་། འགྱུར་བར་རིག་པ་དང་། རང་གི་དགེ་བ་དེ་ལས་གྱ་ནོམ་པ་ལ་བར་དུ་མི་གཅོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སེམས་ཀྱི་འཕེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་གསུམ་བརྟགས་ནས་གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་པ་ལས། གང་དག་བདག་གི་དོན་ལ་བལྟ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་ལ། བྱེད་པ་གཞན་གྱི་དོན་འབའ་ཞིག་འདོད་ཅིང་ཐམས་ཅད་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ནི། ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་གསུམ་མ་གཏོགས་པའམ། ལོག་པར་བལྟ་བ་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་དག་ལ་ལར་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྣང་ཏེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་གཙུག་ལག་དག་ལ་བལྟའོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནི་ཀུན་སློང་གཉིས་པོའང་དང་པོར་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྩ་བ་ལ་རིག་པའི་དཔྱད་པ་རྣོན་པོས་བརྟགས་པར་ཟད་དེ་ངོ་བོ་ཕན་སེམས་རྒྱུན་ཆགས་དང་འབྲེལ་དགོས་པས་ཡིད་ཀྱི་ལས་ལམ་ལས་ཕྱིར་བྱུང་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱང་གནང་བའི་སྐབས་ཡིན་པར་བསྡུའོ། །ལ་ལ་འདི་དག་ལ་དཔགས་ནས་འཇམ་དཔལ་དད་པ་ལོག་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུའི་ནང་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ལྟུང་བ་གླེངས་པས་མེད་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དཔེར་སྦྱར་བ་ནི་རི
Chinese
主要以身语之业为重点。菩萨是以发心和十种舍弃为主。从《波罗蜜多摄颂》中说：成为通往天界解脱的安乐之道，不要违背这十种业道。安住于此，心怀利益众生之念，意乐的差别会有果报。应如实调伏语、身、意，佛说简而言之即是戒律。如此。即使如此，从了解允许和禁止来学习的方法是：特别是学习之处在于别解脱时，不应为了自己的利益而违背誓言。菩萨若为利他，身语二者的七种不善业，知道是为了利益他人而改变，或者即将改变，并且不遮蔽自己的善根，反而增长，这三种情况可以观察并允许。例如，以强大的心力，手持短矛的黑人，婆罗门之子星宿为例，表面的过失实际上是善的。因为以具有因果之力的意念所为。意的三种（不善）业没有关键时刻。因此，别解脱的戒律
English
Primarily focuses on the actions of body and speech. Bodhisattvas primarily focus on the ten abandonments along with motivation. From the 'Compendium of Perfections' it says: It becomes the path of bliss to heaven and liberation, do not deviate from these ten paths of action. By abiding in this, with the thought of benefiting beings, the difference in intention will have results. Speech, body, and mind should be properly tamed, the Buddha said that in brief, it is discipline. Thus. Even so, the method of learning from knowing what is allowed and prohibited is: Especially, the place of learning is at the time of individual liberation, one should not violate vows for one's own sake. If a Bodhisattva is to benefit others, the seven non-virtuous actions of body and speech, knowing that it is changing or about to change for the benefit of others, and not obscuring one's own roots of virtue, but rather increasing them, these three situations can be observed and allowed. For example, with great mental strength, the black man with a short spear, the Brahmin's son Star, are examples, the apparent fault is actually good in meaning. Because it is done with a mind that has the power of cause and effect. There is no crucial moment for the three (non-virtuous) actions of mind. Therefore, the precepts of individual liberation
Tibetan
ག་པ་མ་ཡིན་གྱི། བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མིག་དང་རྣ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ལུས་ངག་གི་སྒོ་ནས་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པར་བསྟན་ཡང་། མ་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་གདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལོག་པར་བལྟ་བ་མེད་པས་བར་དང་བར་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལོག་པར་བལྟ་བ་ཉིད་ནི་ཀུན་སློང་ངན་པས་ བསྐྱེད་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས་གནང་བའི་སྐབས་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལུས་ངག་གི་ལས་ཇི་ལྟར་གནང་ན། འདི་ལྟར་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་མྱོང་བ་པོ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྩིས་ཟིན་པ་གཞིར་བཞག་ནས་མང་པོའི་སྲོག་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་གཤེད་མའི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་གྱི་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱའི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ཤེས་ནས། དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སྡིག་ཏོ་ཅན་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་ཐར་བ་དང་། ཚོང་པ་རྣམས་སྲོག་གི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་བསད་པ་དང་འབྱོར་ཡང་སེར་སྣས་མི་སྦྱིན་པ་དང་། བཀྲེས་པས་སྲོག་ལ་ཐུག་པ་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕྱུག་པོ་ལས་བརྐུས་ཏེ་དབུལ་པོ་ལ་སྟེར་བ་ལྟ་བུ་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་ལ་དགའ་བས་ལོ་གྲངས་བརྒྱད་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པའི་མཐར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་པ། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་དེ་ལ་ཆགས་ཏེ་འདོད་པས་གདུངས་ནས་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་འཆི་བར་བརྩམ་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སླད་དུ་ཚངས་སྤྱོད་བཏང་བས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་པ་དང་། གསོད་ངེས་པ་སྲོག་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྡའ་སྤྲད་ཅིང་རྫུན་སྨྲ་བ་མི་བདག་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་ལྟ་བུ་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསླད་ཅིང་ངན་འགྲོར་འཁྲིད་པ་ལས་ལྡོག་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཕྲ་མས་དབྱེ་བ་དང་། མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པ་ཡེངས་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རམ་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་དགོས་པ་མཐོང་ནས་སྒྲུང་དང་བཞད་གད་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའི་དག་འཁྱལ་དང་། སྡིག་པའི་བྱ་བར་འཇུག་པ་དེ་ལས་བཟློག་ཕྱིར་ཚིག་རྩུབ་མོས་སྦྱོ་བ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་མི་དགེ་ཡང་དོན་ལ་དགེ་བ་ཡིན་པས་གནང་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་སྦྱོང་ལས། དགེ་སློང་རང་གི་ཕ་རྒན་ལས། །མྱུར་འདོད་ཞེས་ནི་བསྐུལ་གྱུར་ནས། །ཕུལ་བས་ དེ་ནི་ཤི་གྱུར་ཀྱང་། །མཚམས་མེད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེ་ཕྱིར་བསམ་པའི་རྩ་བ་ལ། །བསོད་ན
Chinese
并非如此，所制定的戒律是跟随眼和耳，显示由身语产生邪见，而未制定的戒律，是为了通过意识来调伏这些，进入善巧方便之故。因为没有邪见，所以说在中间和中间要称赞三宝的功德。要知道邪见本身是由恶劣的动机产生，并且是各种各样的，所以没有允许的情况。那么身语的行为如何允许呢？ 就像这样，在工作者和体验者双方的因果上，以大悲心计算完毕为基础，为了拯救众多生命而夺取刽子手的生命一样。例如，得知黑矮子要夺取五百商人的性命，船长以大悲心生起让罪恶者从业的异熟中解脱，以及商人们从性命的恐惧中解脱的心，杀死了黑矮子；以及虽然富裕却吝啬不布施，为了饥饿濒临死亡的两者的利益，生起从富人那里偷盗并给予穷人的心；以及婆罗门之子喜欢星宿，在八万二千年里于森林中梵行之后，前往城市乞食，迷恋上了商人的女儿，因欲望而痛苦，为了阻止他立即死亡，放弃了梵行，从而转生到梵天世界；以及为了使必定被杀者从性命之中解脱，传递信号并说谎，如同国王进行祭祀；以及为了从被罪恶的朋友完全迷惑并引入恶趣中解脱，用离间语分开他们两个；以及因为被忧伤压迫而心神不定，为了轮回或者看到进入佛法的必要而讲述故事和笑话之类的杂谈；以及为了阻止进入罪恶的行为，用粗暴的语言责骂等等，这些虽然形式上是不善的，但实际上是善良的，所以是允许的。在《心的障碍清净》中说：比丘被自己的父亲催促说想要快点，献上之后，即使他死了，也不是无间罪。因此，在思想的根本上。
English
It is not so. The precepts that have been established follow the eyes and ears, showing that wrong views arise from body and speech. The precepts that have not been established are to skillfully enter the means of subduing these through the consciousness of the mind. Because there is no wrong view, it is said that in between and in between, the qualities of the Three Jewels should be praised. It should be known that wrong view itself is produced by evil motivation and is of all kinds, so there is no allowance. How are the actions of body and speech allowed? Like this, based on the fact that the cause and effect of both the worker and the experiencer have been calculated with great compassion, like taking the life of an executioner in order to save many lives. For example, knowing that the black dwarf is going to take the lives of five hundred merchants, the captain, with great compassion, generates the mind to liberate the evil one from the ripening of karma, and the merchants from the fear of life, and kills the black dwarf; and although wealthy, he is stingy and does not give alms, and for the benefit of both those who are starving and near death, he generates the mind to steal from the rich and give to the poor; and the Brahmin boy who likes the stars, after practicing celibacy in the forest for eighty-two thousand years, goes to the city to beg for alms, becomes infatuated with the merchant's daughter, and is tormented by desire, and in order to prevent him from dying immediately, he abandons celibacy, and is reborn in the Brahma world; and in order to liberate someone who is certain to be killed from life, he gives a signal and lies, like a king performing a sacrifice; and in order to liberate himself from being completely deluded by evil friends and led into evil destinies, he separates the two of them with divisive speech; and because he is oppressed by sorrow and his mind is distracted, he tells stories and jokes in order to wander in samsara or to see the necessity of entering the Dharma; and in order to prevent him from entering into evil deeds, he scolds him with harsh words, etc. These, although the form is not virtuous, are actually virtuous, so they are allowed. In "Purifying the Obscurations of the Mind," it says: A monk was urged by his own father to say that he wanted to be quick, and after offering it, even if he died, it is not an uninterrupted sin. Therefore, at the root of thought.