Tibetan
་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་པའི་མོས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱད་ས་ལས། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཇི་སྲིད་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དེ་དག་མེད་དེ། མི་བདོག་བཞིན་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུས་ངན་སོང་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ས་མཐོན་པོའི་སྦྱིན་པ་ལ་སློབ་ཚུལ་རྣམས་ནི་རེ་ཞིག་སྨོན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ་གཏོང་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྨོན་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་འབྲེལ་བར་གདབ་པ་ནི་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། སྦྱིན་པ་དེ་འདྲའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་འདྲའི་སྦྱིན་པ་གཏོང་འདོད་དེ་མི་བཏང་། །འཇིག་རྟེན་ནར་ན་གཏོང་འདོད་སེམས་ལྡན་པ། །གཏོང་བའི་ནང་ན་མཆོག་ཅེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། །ཚུལ་ཁྲིམས་ངོ་བོ་མི་མཐུན་སྡོམ་པ་སྟེ། །དབྱེ་ན་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་དང་དགེ་ཆོས་སྡུད། །སེམས་ ཅན་དོན་བྱེད་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད། །སྒོ་གསུམ་མི་དགེ་སྡོམ་པ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལྡན་དགེ་ཆོས་སྡུད། །གཞན་ལ་ཕན་གདགས་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཡིན། །དེ་ལ་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྡམས་ནས་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལ་སྤོང་སེམས་གོམས་ཤིང་བརྟན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་ན་གསུམ་ཏེ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ་སྤོང་བ་དང་། རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལུས་ངག་གི་ལས་རྣམ་པ་བདུན་སྤང་བ་སྟེ། འཇུག་པའི་འགྲེལ་བར། དེ་བ་ཉོན་མོངས་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་ཡིད་གཅགས་པའི་མི་ཞི་བྲས་བསིལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་པ་དག་གིས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དེ་ཡང་སྤོང་བ་བདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཆོས་གོས་གསུམ་པོ་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་དེ་དག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་སློང་བ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་སོ་སོ་ཐར་པ་རིས་བདུན་ལ་གསུངས་པས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཁྱིམ་པའམ་རབ་བྱུང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་དངོས་དང་དེ་དང་ཐུན་མོང་བའི་སྤོང་སྡོམ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་རྟེན་དུ་མི་རུང་ཚར་བྱུང་སྡོམ་གྱི་ རྟེན་ཅན་ཡིན་ན་སོ་ཐར་དང་ཐུན་མོང་བའི་བཅས་རང་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཅི་རིགས་པར་སྤོང་བའི་སྤོང་སྡོམ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གཉིས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་ནི། ཕྱིན་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་བསླབ་བྱ་ཁྱད་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམ་སྨིན་བྱེད་རྣམ་གསུམ། །ཞེས་པ་དང་མཐུན་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ལྷག་མ་ལྔ་པོ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པའི་ཁྱད་ཆོས་བཞི་ནི། རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ། གྲོགས་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ། བྱེད་ལས་གཞན་གྱི་འདོད་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ། དེའི་འབྲས་བུས་གདུལ་བྱ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་སྔ་མ་ལས། །སེར་སྣ་ཚུལ་འཆལ་ཁོང་ཁྲོ་དང་། །ལེ་ལོ་རྣམ་གཡེང་ཤེར་འཆལ་དྲུག །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་ལས་ཀྱང་། སྦྱིན་པས་གཞན་ལ་ཕན་གདགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཡིད་དང་བར་བྱེད་པ་སོགས་གཞན་གྱི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་བྱེད་པའི་ཚུལ་སྔ་མ་ལས། ཟང་ཟིང་སོགས་སྦྱིན་ཡིད་དང་བ། །གཞན་གནོད་བཟོད་ཅིང་ཕན་གྲོགས་བརྩོན། །རྫུ་འཕྲུལ་བླང་དོར་རྣམ་འབྱེད་པ། །གཞན་གྱི་འདོད་པ་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །ཅེས་སོ། །སྤྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲ་དོན་ཡང་། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་རང་གི་དགེ་བ་ཀུན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བས་ན་པཱ་རའི་སྒྲ་ལས་ཕ་རོལ་དང་། མི་ཏ་ཕྱིན་པ་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ནི་སྒྲ་འཇུག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་བཤད་དུ་མེད་དེ་ཕ་རོལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡིན་ལ། ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་བློ་གྲོས་སྲིད་ཞིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དོན
Chinese
从给予一切的意乐出发。 如此，菩萨在未获得完全清净的意乐之前，是没有这些享受的。 虽然没有，但却以智慧行布施。 菩萨以何种方式获得殊胜清净的意乐，从而从恶趣中获得完全的解脱，就像那样，在一切生世中，他将获得用之不竭的享受。 如是说。 因此，学习高地的布施之法，暂时将一切身和受用作为祈愿的对境，发起广大布施之心的祈愿，与菩提心相结合，是所有布施的根本和殊胜。 如《摄波罗蜜多论》所说： 如此布施之根本乃菩提心， 如此布施乃欲舍而不舍， 轮回中常怀布施心者， 诸佛说彼乃布施中胜。 如是说。 第二，戒波罗蜜： 戒律自性是不共的律仪， 分为断恶律仪、集善法， 利他三种。 守护三门不善是断恶律仪， 具足六度是集善法， 利他是利益有情。 因此，对于三门所应断除的不利方面，正确地约束自己，并习惯和坚定地放弃对他人的伤害及其根源，这就是戒律的自性。 分为三种：断恶律仪、集善法和利益有情。 其中，第一种是从动机方面来说，放弃十不善业道；从自性方面来说，放弃身语的七种行为。《入行论释》中说： 因为不接受烦恼， 因为不生罪恶， 或者因为以寂静的清凉来系缚心， 或者因为是安乐之因， 所以是圣者所应依止的戒律。 也就是具有断除七种行为的特征。 不贪执三法衣、没有嗔恨和具有正见，是这些的策发因素。 因此，是策发
English
From the motivation of giving to all. Thus, a Bodhisattva does not have these enjoyments until he obtains a completely pure intention. Although he does not have them, he practices giving with wisdom. In what way does a Bodhisattva obtain a superior and pure intention, thereby obtaining complete liberation from the lower realms? In that way, in all lifetimes, he will obtain inexhaustible enjoyments. Thus it is said. Therefore, learning the methods of giving in high places, temporarily making all body and possessions the object of aspiration, generating a vast aspiration of generosity, and combining it with the mind of enlightenment is the root and supreme of all giving. As stated in the Compendium of Perfections: The root of such giving is the mind of enlightenment, Such giving is the desire to give but not giving up, Those who constantly hold the mind of giving in samsara, The Victorious Ones say that they are supreme among givers. Thus it is said. Second, the perfection of discipline: The nature of discipline is the uncommon discipline, Divided into the discipline of abandoning evil deeds, accumulating virtuous dharmas, And benefiting others, these are the three aspects. Guarding the three doors from non-virtue is the discipline of abandoning evil deeds, Possessing the six perfections is the accumulation of virtuous dharmas, Benefiting others is benefiting sentient beings. Therefore, to correctly restrain oneself from the unfavorable aspects to be abandoned by the three doors, and to become accustomed and firm in abandoning harm to others and its root, this is the nature of discipline. It is divided into three: the discipline of abandoning evil deeds, the accumulation of virtuous dharmas, and benefiting sentient beings. Among these, the first is, from the aspect of motivation, abandoning the ten non-virtuous actions; from the aspect of its own nature, abandoning the seven actions of body and speech. In the commentary on the Entering [the Bodhisattva's Way of Life]: Because of not accepting afflictions, Because of not generating sins, Or because of binding the mind with the coolness of tranquility, Or because it is the cause of happiness, Therefore, it is the discipline to be relied upon by the noble ones. That is, it has the characteristic of abandoning seven actions. Not being attached to the three Dharma robes, having no hatred, and having right view are the motivating factors for these. Therefore, it is the motivating
Chinese
以守护不犯（恶行）的戒律为主，详细阐述了十种业道。如是说。其中，在《菩萨地》中提到了七种别解脱戒律，因此，如果持有别解脱戒的菩萨安住于菩萨戒，那么无论是出家还是在家的别解脱戒的实际戒律，以及与之共同的防护戒律，就是戒律的戒。如果不能成为别解脱戒的所依，而是已受菩萨戒的 所依者，那么与别解脱戒共同的以及自己所立的任何应避免的过失，都加以防护的防护戒律，就是戒律的戒。第二，积聚善法：以四种殊胜的特点来行持六度等善法。如《经庄严论》中所说：“布施违品衰，不分别智具，一切欲圆满，有情熟三类。”与此类似，其余五度也同样具有这四种特点：远离各自的违品；以不分别三轮的智慧摄持；事业是圆满其他众生的愿望；其果实是使所化众生在三种菩提中成熟。违品如前所说：“悭吝毁戒嗔，懈怠散乱慧毁六。”同样，事业也是，布施是利益他人，戒律是使心喜悦等，以各种方式成办他人的利益，如前所说：“财等施悦意，忍害勤助伴，神通辨取舍，圆满他希求。”一般来说，波罗蜜多的词义是，超越世间和声闻缘觉的一切善法，因此“波罗”一词意为“超越”，“蜜多”意为“到达”，即波罗蜜多。虽然如此，般若波罗蜜多在词义上可以成立，但在解释上却不能成立，因为“波罗”是佛，“蜜多”是能彻底辨别诸法的智慧，是已到达轮回和寂灭的彼岸，因此陈那菩萨说：“智慧波罗蜜多二无别，彼智慧即如来，所证即彼义。”
English
The ten paths of action are explained in detail based on the discipline of guarding against wrongdoing. Thus it is said. Furthermore, in the Bodhisattva-bhumi, seven types of Pratimoksha vows are mentioned. Therefore, if a Bodhisattva holding the Pratimoksha vows abides in the Bodhisattva vows, then the actual Pratimoksha vows of either a householder or a renunciate, and the vows of restraint that are common to them, are the discipline of vows. If one cannot be a basis for the Pratimoksha vows, but is a basis for having taken the Bodhisattva vows, then the vows of restraint that protect against any faults that are common to the Pratimoksha vows and those that one has established oneself, are the discipline of vows. Second, accumulating virtuous dharmas: practicing the six perfections and other virtuous practices with four excellent qualities. As it is said in the Ornament of the Sutras: "Generosity diminishes the opposing side, is endowed with non-discriminating wisdom, fulfills all desires, and ripens sentient beings into three types." Similarly, the remaining five disciplines also have these four qualities: being free from their respective opposing sides; being accompanied by the wisdom that does not discriminate the three spheres; the activity is fulfilling the wishes of others; and the result is that the beings to be tamed are ripened into the three types of enlightenment. The opposing sides are as previously stated: "Miserliness, moral transgression, anger, laziness, distraction, and corrupted wisdom, these six." Similarly, the activity is also that generosity benefits others, and discipline makes the mind happy, etc., accomplishing the benefit of others in various ways, as previously stated: "Giving wealth and pleasing the mind, enduring harm and striving to help companions, distinguishing between taking and abandoning through miraculous powers, fulfilling the desires of others." Generally, the meaning of the word Paramita is also that it goes beyond all the virtues of worldly beings and Hearers and Solitary Realizers, therefore the word "Para" means "beyond," and "mita" means "gone," that is, Paramita. Even so, although the word Prajnaparamita can be established in meaning, it cannot be established in explanation, because "Para" is the Buddha, and "mita" is the wisdom that thoroughly distinguishes all dharmas, which has reached the other shore of samsara and nirvana, therefore Dignaga said: "Wisdom Paramita is not different, that wisdom is the Tathagata, what is realized is that meaning."