English
Therefore, reciting profound Dharma words and meanings, and even sprinkling a little water, constitutes Dharma giving, which softens the mindstream and enhances it. Therefore, one should aim to eliminate the karma and afflictions of all sentient beings, and with bodhicitta, recite profound Dharma and focus on Dharma giving. Actually giving pens, ink, scriptures, etc., and teaching worldly skills such as craftsmanship, which are faultless and beneficial to the Dharma and sentient beings, are all forms of learning and teaching. Even telling stories, speaking words that incline people towards the Dharma, and slightly discussing topics related to good and evil, karma and its effects, can naturally bring great benefit to others in this degenerate age. Therefore, liberating oneself from samsara and benefiting others with the Dharma is the main purpose of giving, because material giving only temporarily alleviates suffering. Therefore, according to the capacity of the disciples, commonly teaching the collections of the Hearers, Solitary Buddhas, Bodhisattvas, and Vidyadharas is middling. That is, the discipline of guarding with mindfulness, having faith in the Dharma of omniscience, enduring the scolding of others, the diligence of desiring progress, not mixing with the Lesser Vehicle, dedicating the merit of the mind to complete enlightenment through meditation, and the wisdom of knowing the emptiness of dharmata, that is, practicing the six perfections, as explained in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses. For those of supreme intellect, establishing them in the inconceivable Dharma like the sky is clearly shown by the very scripture just quoted. Among them, a householder Bodhisattva mainly engages in material and fearlessness giving, while an ordained person should practice Dharma giving, as stated in the Pratimoksha of Bodhisattvas: "Shariputra, if a householder Bodhisattva were to fill Buddhafields as numerous as the sands of the Ganges River with the seven precious substances and offer them to the Tathagatas, Arhats, Perfectly Awakened Buddhas, compared to that, Shariputra, an ordained Bodhisattva, even if he only proclaims a four-line verse...
Tibetan
་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞིག་བསྟན་ན་འདི་ནི་དེ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་མང་དུ་བསྐྱེད་དེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བྱ་བར་མཁན་གནང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །དེའི་དགོངས་པ་ནི། ཟང་ཟིང་ནི་ཕལ་ཆེར་ཁྱིམ་པ་དང་འབྲེལ་བ་ལས་འབྱུང་སླ་སྟེ། དེ་བས་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རྨ་བྱུང་ནས་བཅལ་ཞིང་བསགས་པའི་དངོས་པོས་སྦྱིན་པ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཉེས་དམིགས་ལ་ཅང་མི་བསམ་པ་འགོག་པའི་སླད་དུ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་སྔོན་གྱི་སྦྱིན་འབྲས་ཀྱི་མཐུས་རང་བཞིན་དུ་རྙེད་པ་ལ་གཏོང་བའི་ཕན་ཡོན་བཀག་ནས་སྦྱིན་པར་མ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དགེ་འདུན་མང་པོ་ལ་འཚོ་བ་སྦྱར་བ་དང་། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་ཉིན་རེར་བསོད་སྙོམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྙེད་པས་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བཀག་པ་ཡང་མེད་དེ། ལི་ཙཱ་བཱི་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་ཁྱིམ་ན་ངོ་མཚར་བའི་གནས་བརྒྱད་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་རྒྱ་ཆེ་ལ་དོན་ཟབ་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བར་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ཀུན་སློང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་ནི་རྟེན་དམ་པ་དང་། སྦྱིན་པ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་པའི་ཁྱད་པར་གང་ལ་འཇུག་ཀྱང་དེའི་བསམ་པ་མ་དོར་ བའི་དངོས་པོ་དམ་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འཕྲལ་དུ་བདེ་བ་དང་ཡུན་དུ་ཕན་པའི་ཕྱིར་གཏོང་བ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དམ་པ་དང། གཏོང་བའི་དགེ་བ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའི་བསྔོ་བ་དམ་པས་ཟིན་པ་དང་། ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་འགོག་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་དམ་པས་ཟིན་པའོ། །དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་བསམ་པ་ལ་ནི་བྱི་དོར་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་དང་། གནོད་འཚེའང་ཆོས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་ལ་སོགས་པར་འཚེ་ཞིང་གཡོ་སྒྱུས་ཕྱོགས་བསླད་པའི་སེམས་ཚོང་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་བ་གཞན་དག་ཕྱོགས་སུ་རིང་བའི་འགྲོ་ལྡོག་ལ་ཁུར་གྱིས་དུབ་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ནི་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ཀླ་ཀློའི་གྲུབ་མཐའ་དང་མཚུངས་ལ། གཞན
Chinese
如果宣说一个偈颂，这会更加增上福德。舍利子，如来不允许出家人行有漏的布施。这样说的意思是：有漏的财物大多容易与在家人有关联，因此，为了防止出家人因戒律出现瑕疵，用欺骗和积累的财物进行布施，而不考虑执着的过患。否则，并不是说禁止了凭借往昔布施的果报自然获得的财物进行布施的利益。比如，圣者龙树曾为众多僧侣提供生活所需，导师勇武凭借往昔福德的力量，每天获得大量的食物，从而利益所有的僧侣。对于在家的菩萨，拥有大智慧的人，也没有禁止他们进行法布施。在名为离垢的离车族人家中，有八种稀有之处，以及六度，还有不退转法轮的广大而意义深远的讲述。因此，所有布施的波罗蜜多都应具备六种殊胜之处，这是《摄波罗蜜多论》中所说的意义：依于发起菩提心是殊胜的所依，无论布施涉及一般还是特殊的差别，不舍弃这种发心是殊胜的对境，为了所有众生当下安乐和长远利益而施舍是殊胜的意乐，以无分别的智慧摄持是殊胜的方便，以将布施的善根回向圆满菩提的殊胜回向摄持，以及以遮止烦恼障和所知障二者的殊胜清净摄持。对于不殊胜的念头，则应加以摒弃。对于认为布施没有果报的邪见，以及认为损害也是一种修行，从而伤害众生的生命等，或者以欺骗的方式混淆方向，以心买卖等方式，使其他众生在遥远的方向上往返奔波，因负担而疲惫不堪的财物进行布施，这与声称伤害也是一种修行的外道宗义相同。其他
English
If a verse is declared, it will further increase merit. Shariputra, the Tathagata does not allow renunciants to perform contaminated giving. The meaning of this is: contaminated wealth is mostly easily associated with laypeople, therefore, in order to prevent renunciants from having flaws in their discipline, performing giving with wealth obtained through deception and accumulation, without considering the faults of attachment. Otherwise, it is not that the benefits of giving with wealth naturally obtained through the power of past giving are prohibited. For example, the noble Nagarjuna provided the necessities of life for many monks, and the teacher Hero, through the power of past merit, obtained a large amount of food every day, thereby benefiting all the monks. For lay bodhisattvas, those with great wisdom, there is also no prohibition against them giving the Dharma. In the house of the Licchavi family, known as Immaculate, there are eight rare qualities, as well as the six perfections, and extensive and profound teachings on the irreversible wheel of Dharma. Therefore, all the perfections of giving should possess six kinds of excellence, which is the meaning stated in the Compendium of Perfections: relying on the arising of bodhicitta is the excellent basis, no matter whether giving involves general or specific differences, not abandoning this intention is the excellent object, giving for the immediate happiness and long-term benefit of all sentient beings is the excellent intention, being embraced by non-discriminating wisdom is the excellent means, being embraced by the excellent dedication of dedicating the merit of giving to complete enlightenment, and being embraced by the excellent purity of preventing both the afflictive and cognitive obscurations. As for non-excellent thoughts, they should be discarded. As for the wrong view that giving has no result, and the idea that harm is also a practice, thereby harming the lives of sentient beings, etc., or confusing directions through deception, using the mind to trade, etc., causing other beings to travel back and forth in distant directions, giving with wealth exhausted by burdens is the same as the heretical doctrine that claims harm is also a practice. Others