Tibetan
། །དེ་ལས་གཞན་དོན་གྱི་དང་པོ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ། སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཆགས་པ་མེད་པ་སྟེ། །དབྱེ་ན་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་གསུམ། །ཟང་ཟིང་ལའང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །གཏོང་དང་གཏོང་བ་ཆེ་དང་ཤིན་ཏུ་གཏོང་། །གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་ཟས་གོས་ཤིང་རྟ་དང་། །གླང་པོ་ཡུལ་ཁམས་གཞན་ལ་ཕྱིན་པའོ། །གཏོང་བ་ཆེན་པོ་བུ་དང་བུ་མོ་དང་། ཁྱིམ་ཐབ་གཏོང་ཡིན་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་ནི། །བྱ་དཀའི་གནས་ཏེ་མགོ་དང་ཡན་ལག་གཏོང་། །དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོའོ། །དེ་སྐད་དུ་བྱང་ས་ལས། སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་དང་རང་གི་ལུས་ལ་མི་བལྟ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མ་ཆགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། དེས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དང་ཞེས་གཏོང་བའི་སེམས་དགེ་བ་དེས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་གང་ཡིན་པ་མཐའ་དག་གོ །དབྱེ་ན་ཆོས་དང་། ཟང་ཟིང་དང་། མི་འཇིགས་པའོ། །དེ་ལ་དགོས་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཆ་ནས་ས་དཔྱད་དང་པོར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྨོས་ཀྱང་། བྱེད་ལས་གཙོ་ཆེ་བའི་ཆ་ནས་སྐབས་འདིར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང་མི་འཇིགས་པ་གཉིས་འབྲེལ་སྦྱར་བ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི། རང་ལ་གཏོང་བའི་རྫས་གྱ་ནོམ་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་མི་དགོས་ཏེ། རང་གི་བདོག་པ་ཡོད་དོ་ ཅོག་སེམས་ཅན་ལ་བཏང་ཟིན་པས་རང་ལ་གྱིན་པ་ཙམ་ལས་མེད་ཀྱང་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་ད་དུང་གཏོང་བའི་སེམས་སྒོ་དུ་མ་ནས་དང་དུ་ལེན་པ་དཔེར་ན་ས་ཆེན་པོ་འདི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བར་གྱུར་ན་བདག་གིས་ཡི་དྭགས་ལ་སོགས་པ་བཀྲེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕོངས་པ་སེལ་བར་ནུས་པ་ཡིན་པ་ལ་སྙམ་པ་ལྟ་བུས་གཞན་གྱི་གདུང་བ་ཞི་བའི་གཏོང་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་གོང་འཕེལ་དུ་བཏང་ནས་སྦྲུལ་གྱི་ཤུན་པ་དོར་བ་ལྟར་སེར་སྣའི་འཛིན་པ་བཅོམ་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ནི། །མ་ཆགས་མི་ཆགས་ཆགས་པ་མེད། །ཆགས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་ཆགས་མི་ཆགས་ཆགས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །སྔོན་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལ་འགྲན་ཟླ་བྱེད་པ་གཅིག་གིས་དེའི་དོ་ཟླར་མ་སྤོབས་ནས། ཟང་ཟིང་ཡོད་དགུ་ཅོག་སྤངས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟས་སྦྱིན་ལས་ལྷག་པར་ལུང་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལྷག་པར་དུའང་སྦྱིན་དགོས་ཏེ། ཐོག་མར་བཟའ་བཏུང་ཅུང་ཟད་སྦྱིན་པ་ནས་རིམ་པར་བློའི་མཐུ་ཇེ་ཆེར་བསྐྱེད་དེ། གོས་དང་། གནས་མལ་དང་། ཡོ་བྱད་དང་། ཤིང་རྟ་དང་། བཞོན་པ་དང་། གླང་པོ་དང་། ཡུལ་ཁམས་ཙམ་སྦྱིན་པ་ལ་བསླབ་པ་སྐྱེས་རབས་ལས། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོས་སྔོན་དགེ་སྦྱོང་བཞི་ལ་ཟན་དྲོན་ཆངས་གཅིག་བྱིན་པས་དེའི་འབྲས་བུས་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པ་དང་། ཚོང་དཔོན་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ལ་སློང་བ་པོས་བསླངས་པ་དེས་མེད་ཅེས་ཟེར་མི་ནུས་ལ། གཞན་གྱིས་རང་ཁྱིམ་ནས་བརྐུས་པར་གྱུར་ནའང་དེ་ལ་ལྷག་པར་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང། དེ་ཉིད་དབུལ་པོར་གྱུར་བའི་ཚེ་རྩྭ་བྲེགས་ནས་བཙོངས་པའི་རིན་ལས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་། ཤི་བའི་རྒྱལ་པོས་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཁང་བུ་བརྩིགས་ནས་གཏོང་བ་ལྟ་བུ་ ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །མདོ་ལས་དེ་ལ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་ཏེ་འདི་གཉིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། གཏོང་བ་དང་། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཤིན་ཏུ་གཏོང་བའོ། །དེ་ལ་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟས་དང་། གོས་དང་། གླང་པོ་ཆེ་གཞན་ལ་བྱིན་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཏོང་བའི་ཡུལ་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ནི་བཟང་པོ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེས་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་གེགས་བྱེད་ལ། ཁྱད་པར་དམན་པའི་ཞིང་ལ་སྙིང་རྗེས་གཏོང་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཡིན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་མཉམ་ཞིང་སྙོམས་ལ་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པའོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནི་བདག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ཡིན་གྱི། དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་བླ་མ་ནི་སྦྱིན་གནས་ཀྱི་ཞིང་བཟང་པོ་ཡིན་ལ། དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞིང་ཚ་སྒོ་ཅན་ལ་ས་བོན་བཏབ་པ་དང་འདྲའོ། །ཞེས་སེམས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཏང་སྦྱིན་པའི་ཞིང་འདམ་པ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལས་དང་པོ་པ་བློ་མ་སྦྱངས་པ་སྙིང་རྗེ་ལ་མ་གོམས་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་དྲང་། སྲོང་རྒྱས་པས་ཞུས་པ་ལས། སྦྱིན་པ་བླ་ན་མེད་པ་ནི་ལྔ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། དགེ་འདུན་དང་། ཅེ
Chinese
从那之中，为了利他，首先宣说布施波罗蜜多或者体性。布施的自性是没有贪执。分类有法布施、财布施、无畏布施三种。财布施也有三种，即施舍、大施舍、极施舍。施舍是指食物、衣服、车辆和象、国土给予他人。大施舍是施舍儿子和女儿以及家庭。极施舍是难行之处，施舍头和肢体。因此，布施的自性是远离贪执，是对治贪执享乐的对治品。如《菩萨地》中所说：“布施的自性是什么？即不顾一切资具和自己的身体，菩提萨埵的无贪与生俱来的心，以及由此而生的，完全施舍所应施舍之物的身语之业，以及由施舍的善心所生的身语之业，所有这些都是。”分类有法布施、财布施、无畏布施。其中，从必要性角度出发，首先宣说了作为土地考察的法布施，但从作用角度出发，此处将财布施和无畏布施二者结合起来。其中，第一，不一定非要有大量的施舍之物，即使自己的财产已经全部施舍给众生，自己只有一点点东西，也认为那是众生的，并且在此之上，还从多个方面乐于施舍，例如，如果这大地变成食物和饮料，我就能解除所有饿鬼等的贫困，像这样，通过增上他人痛苦的寂灭的广大施舍心，像蛇脱皮一样摧毁悭吝的执着，这是必要的。《经庄严论》中说：“菩提萨埵的布施，是不贪执、不染污、没有贪执，也不是贪执本身，是不贪执、不染污、没有贪执。”以前，一位与给孤独长者的布施竞争的人，因为无法与他匹敌，于是舍弃所有财物出家，结果比给孤独长者获得了更高的授记。所以，对于拥有财富的人来说，更应该……
English
From that, for the sake of benefiting others, first, the perfection of generosity or its nature is explained. The essence of generosity is non-attachment. There are three divisions: Dharma, material, and fearlessness. Material generosity also has three aspects: giving, great giving, and extreme giving. Giving refers to giving food, clothing, vehicles, elephants, lands to others. Great giving is giving sons and daughters and family. Extreme giving is a difficult thing to do, giving head and limbs. Therefore, the essence of generosity is being free from attachment, it is the antidote to attachment to enjoyment. As it is said in the Bodhisattva-bhumi: "What is the nature of generosity? It is the mind of a Bodhisattva, born together with non-attachment, which does not look at all possessions and one's own body, and the actions of body and speech that completely give away the objects to be given, and all the actions of body and speech that are born from the virtuous mind of giving." There are three divisions: Dharma, material, and fearlessness. Among these, from the point of view of necessity, the Dharma generosity, which is the examination of the ground, is mentioned first, but from the point of view of function, here the material generosity and fearlessness are combined. Among these, the first is that it is not necessary to have a lot of things to give away, even if one's possessions have been given away to all sentient beings, and one has only a little bit, one thinks that it belongs to sentient beings, and on top of that, one is still willing to give from many aspects, for example, if this great earth becomes food and drink, I will be able to relieve the poverty of all the hungry ghosts and so on, like this, by increasing the great mind of giving that pacifies the suffering of others, it is necessary to destroy the clinging of stinginess like a snake shedding its skin. As it is said in the Ornament of the Sutras: "The generosity of a Bodhisattva is non-attachment, non-staining, without attachment, and not attachment itself, it is non-attachment, non-staining, without attachment." Previously, a person who competed with Anathapindika's generosity, because he could not match him, abandoned all his wealth and became a monk, and as a result, he received a higher prediction than Anathapindika. Therefore, for those who have wealth, they should especially...
Chinese
也需要布施。首先从布施少量的饮食开始，逐渐增强智慧的力量。如《生经》中说，要学习布施衣服、住所、用具、车辆、坐骑、大象乃至整个国家。过去，拘萨罗国的国王曾向四位苦行者布施一份热粥，以此果报获得了王位。对于无法压制的商人，乞讨者向他乞讨时，他不能说没有。即使别人从自己家中偷窃，也要特别欢喜。当他自己变得贫穷时，也要从卖草的钱中拿出布施。要学习像已故的国王那样，建造永不停止的供施房屋并进行布施。经中说，以财物布施可以圆满福德资粮，以法布施可以圆满智慧资粮，这二者应在一切情况下努力修持。什么是财物布施呢？例如，给予、大给予、极度给予。所谓给予，就是将食物、衣服、大象等施与他人。给予的对境，功德之田是好的，不要认为有烦恼者与此相反，因为这会障碍证悟法性平等。特别是以慈悲心对低劣的田地进行布施，是大乘的宗义。如经中所说：对一切众生心怀平等、公正，不分差别。如果认为三宝是我的功德之田，而旁生等不是，那么菩萨就不能证悟法性平等。因此，三宝和上师是布施的良田，而旁生等不是，就像在盐碱地里播种一样。如果这样想，就不能成为菩萨的法。经中这样说。那么，选择布施的田地，是指那些根器迟钝、初学者、没有训练过心智、不习惯慈悲的人。如《正直者增长所问经》中说：无上的布施有五种，即如来、僧伽和
English
Also, giving is necessary. Initially, one should start by giving small amounts of food and gradually increase the power of the mind. As it is said in the Jataka tales, one should learn to give clothes, dwellings, utensils, vehicles, mounts, elephants, and even entire countries. In the past, the king of Kosala, by giving a single portion of warm gruel to four ascetics, obtained kingship as a result. For a merchant who cannot be suppressed, when a beggar asks, he cannot say no. Even if others steal from one's own home, one should cultivate special joy. When one becomes poor oneself, one should give from the proceeds of selling grass. One should learn to be like the deceased king who built houses for continuous offerings and gave alms. The Sutra says that giving material things perfects the accumulation of merit, while giving the Dharma perfects the accumulation of wisdom; both of these should be practiced in every way. What is material giving? It is like this: giving, great giving, and extreme giving. Giving is giving food, clothing, elephants, and other things to others. The field of giving, the field of merit, is good. One should not think that those with afflictions are the opposite, because this hinders the realization of the equality of Dharma. In particular, giving with compassion to inferior fields is the way of the Great Vehicle. As it is said in the Sutra: "Have equal and impartial minds towards all sentient beings, without discrimination." If one thinks that the Three Jewels are my field of merit, but animals and others are not, then that Bodhisattva will not realize the equality of Dharma. Therefore, the Three Jewels and the Lama are good fields for giving, while animals and others are not, like sowing seeds in salty soil. If one thinks like this, it will not become the Dharma of a Bodhisattva. Thus it is said in the Sutra. So, choosing the field of giving refers to those who are dull-witted, beginners, those who have not trained their minds, and those who are not accustomed to compassion. As it is said in the Sutra Requested by Upali: "There are five supreme givings: the Tathagata, the Sangha, and