Tibetan
པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྡང་སེམས་ཀྱིས་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ དང་། སེམས་ཅན་ལ་གཡོ་དང་སྒྱུས་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་དུ་ན་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་ཞུས་པ་ལས། ཡང་བཞི་སྟེ། སྒྱུ་བྱེད་པ་དང་། གཡོ་བྱེད་པ་དང་། བླ་མ་ལ་ལྕེ་གཉིས་བྱེད་པ་དང་། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་བཞི་ཚན་བཞིར་བཤད་མོད་དེ། ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་དང་། ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་གཉིས་དང་། རྨད་བྱུང་གཉིས་དང་། བརྩམ་མཁས་དཔའ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་ཐ་དད་པར་སྣང་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དོན་གཙོ་ཆེ་བ་བསྡུས་པའི་ལུགས་དང་། ལ་ལ་སེམས་དང་པོར་བསྐྱེད་པ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་དམིགས་ནས་དབྱེ་བསྡུ་མཛད་པའི་དོན་གྱིས་བསྟན་བཅོས་འགྱུར་རོ་འཚལ་དུ་ཚུད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོམ་གྱི་རིམ་པ་མང་དག་ལ་དཀར་ནག་གི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་པ་མང་ཞིང་གྲངས་དྲེ་ཀྱང་དེ་བས་ཆེས་མང་བར་སྣང་བས་རྒྱ་གཞུང་མཐའ་དག་ལ་བསླབ་བྱ་བསྡུ་ལུགས་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པ་ཤ་སྟག་མཐོང་ལ། བོད་འདིར་ནི་སྲོལ་འབྱེད་གཉིས་ཀྱི་རིང་ལུགས་ཁོ་ན་དར་ཆེ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་། །དེ་ལ་དཀར་ནག་གི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱར་མཐུན་ཡང་། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་པོ་སྐྱེ་བ་འདིར་སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བའི་རྒྱུར་འདོད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་གནས་ཏེ། སྤྱིར་སྨོན་པའི་སེམས་གཏང་བའི་ཚད་ནི་སེམས་ཅན་བློས་བཏང་བ་ལ་འདོད་པས། དེ་བཏང་ན་འཇུག་པ་ཤུགས་ལ་དེངས་འགྲོ་སྟེ་དེ་གཉིས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཚུལ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བས་ན་སྨོན་སེམས་མ་ཉམས་ན་ནག་པོའི་ཆོས་གཅིག་པོས་སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག །འོན་ཀྱང་གནད་འཆད་ན་ཚོར་བ་རང་འགགས་པ་བཞིན། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི་སྨོན་ པའི་སེམས་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་འཇུག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་སྟོན་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་བར་བྱེད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་དེས་སྨོན་སེམས་ཉམས་པའི་རྒྱུ་བྱས་ནས་གཏོང་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྨོན་སེམས་ནི་ཕན་པའི་སེམས་ཡིན་ལ། ནག་ཆོས་ནི་ཕན་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་རྫས་འགལ་བ་འདྲེས་ན། གནམ་སྟོང་གི་ཟླ་བ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲིབ་པ་དང་། བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བ་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པ་གཉིས་བཀྲག་ཏུ་མི་མངོན་པ་ལ་མཚུངས་པའི་དཔེས་ཤེས་པར་སླ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བཞི་པོས་སྐྱེ་བ་འདིར་ཡང་སེམས་ཉམས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་མི་འགལ་ལ། འོད་སྲུང་གི་ལེའུ་ལས་ཀྱང་དཀར་ཆོས་བཞི་ལྟར་ཚེ་ཕྱི་མའི་གསལ་ཀ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པར་མ་ངེས་ལ། སྨོན་སེམས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཏོང་མི་གཏོང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་སྙམ་ན། མདུད་པ་གྲོལ་ན་ཆུན་པོ་འཇིག་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་གི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཇིག་སྟེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་གཅིག་པ་དང་། གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དོར་བའི་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་མ་མཆིས་སོ། །དེ་བས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གནོད་མེད་ན། །སེམས་ལ་དེ་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་ཅིང་། ཁྱད་པར་མཆོད་འོས་བསླུས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞེ་སྡང་བས་ངན་སྨྲ་བརྗོད་པའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་འཆད་པར་རང་ཅག་ཀྱང་འདོད་པར་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས། འདི་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དུའང་དྲན་དོན་དུ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་། །ཞེས་བཤད་པས་ཟེར་ན་འོད་སྲུང་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྗེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་པ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་བརྗེད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ལམ། གཞན་གྱི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་གཞན་དུའང་གི་སྒྲས་ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དངོས་བསྟན་ནི་ནག་ཆོས་བཞིའི་གཉེན་པོ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ལ་དེ་ལྟར་འཐད་པ་ལུང་གིས་སྐབས་དབྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །བླང་བྱ་དཀར་ཆོས་བཞི་ནི། གཉེན་པོར་ཆེ་བ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི། །སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་བསམས་བཞིན་བརྫུན་མི་སྨྲ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་གུས་ཤིང་བསྔགས། །གཡོ་སྒྱུ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གཉེར། །མཐའ་དག་བྱང་ཆུབ་ལམ་ལ་དཀྲི་བའོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དཀར་ཆོས་དང་པོ་བརྡའ་འཕྲོད་པའི་སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་ལ་ཤེས་བཞིན་པའི་རྫུན་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་མི་སྨྲ་སྟེ། དེས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་རྫུན་གྱིས་མགོ་བསྐོར་བའི་གནས་མ་ཡིན་པའི་གཉེན་པོར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེས་གཞན་གསུམ་ལའང་རིགས་འགྲེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོན་པ་དང་མཚུངས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་། དེ
Chinese
对他人产生后悔之心，以嗔恨心指责已发菩提心的菩萨，以及对众生使用欺骗和虚伪的行为。就像这样。另外，在《无贪子所问经》中，还有四种：虚伪，欺骗，对上师两面三刀，以及对利养和恭敬的过度执着。虽然有如上所述的四组四种情况，但因陀罗菩提、车轨的开创者二位、奇妙二位、以及善于写作的英雄等，似乎有不同的观点。这是因为有侧重于总结大乘经藏要义的观点，以及一些观点是针对初发心和进入修行之间的差异进行区分和总结。因此，在包含在经文翻译中的菩提心修习次第中，很多都没有黑白八法的区分，而且数量也更多。因此，我认为不可能将所有印度典籍的学习方法都归纳为一种。在西藏，只追随两位开创者的传统。虽然这黑白八法与发愿的学处一致，但对于黑法四条，有两种观点：一种认为它们是今生舍弃菩提心的原因，另一种认为它们是来世菩提心无法显现的原因。一般来说，舍弃发愿心的标准被认为是舍弃众生。如果舍弃了众生，那么进入修行也会随之消失，因为这两者是所依和能依的关系。因此，如果发愿心没有减退，怎么会因为一个黑法就舍弃菩提心呢？然而，如果从要点上解释，就像感觉自然停止一样，黑法四条就像秋天的月亮一样，是使进入修行的形象清晰显现的作者本身被遮蔽的巨大不利因素。因此，它们会成为发愿心减退的原因而导致舍弃。为什么呢？因为发愿心是利益他人的心，而黑法是不利于他人的心。如果这两种相反的物质混合在一起，就像天空中的月亮因自身力量而减弱，以及十五的月亮因他力而被遮蔽一样，两者都无法显现光彩，可以用这个例子来理解。
English
Generating regret for others, criticizing Bodhisattvas who have generated Bodhicitta with hatred, and engaging in deceit and hypocrisy towards sentient beings. It is like that. Furthermore, in the "Inquiry of the Son of No Greed," there are also four: hypocrisy, deceit, being two-faced towards the guru, and excessive attachment to gain and respect. Although there are four sets of four as mentioned above, Indra Bhuti, the two founders of the chariot tradition, the two marvelous ones, and the hero skilled in writing, etc., seem to have different views. This is because there are views that focus on summarizing the essential meanings of the Mahayana Sutras, and some views differentiate and summarize based on the difference between initially generating Bodhicitta and entering into practice. Therefore, in the stages of Bodhicitta cultivation included in the translation of scriptures, many do not have the distinction of the eight black and white dharmas, and the number is even greater. Therefore, I think it is impossible to summarize all Indian texts into one method of learning. In Tibet, only the tradition of the two founders is widely followed. Although these eight black and white dharmas are consistent with the precepts of aspiration, there are two views regarding the four black dharmas: one believes that they are the cause of abandoning Bodhicitta in this life, and the other believes that they are the cause of Bodhicitta not manifesting in future lives. Generally, the standard for abandoning the aspiration mind is considered to be abandoning sentient beings. If sentient beings are abandoned, then entering into practice will also disappear, because these two are the basis and the dependent. Therefore, if the aspiration mind has not diminished, how can Bodhicitta be abandoned by a single black dharma? However, if explained from the key points, just as sensation naturally ceases, the four black dharmas, like the autumn moon, are huge unfavorable factors that obscure the very agent that clearly shows the image of entering into practice. Therefore, they become the cause of the aspiration mind diminishing and leading to abandonment. Why? Because the aspiration mind is the mind of benefiting others, and the black dharma is the mind of not benefiting others. If these two opposing substances are mixed together, just as the moon in the empty sky diminishes due to its own power, and the fifteenth moon is obscured by the power of others, both cannot manifest brilliance, which can be understood by this example.
Chinese
是懒惰。因此，这四者也会成为今生心力衰退的原因，这并不矛盾。《持光守护者经》中也说，如同四种白法一样，来世没有光明。如果认为四种黑法不一定针对所有众生，而发愿心是针对所有众生的，因此有舍弃与不舍弃的差别，那么就像解开结会毁坏一串东西一样，为了一切众生而发的心会毁坏。像这样，抛弃一个、两个、三个众生后，为了剩下的众生而发心的仪轨，诸佛并没有宣说。因此，任何与发心相违背的，都是菩提心毁灭的原因，在《释量论》中也说：“若无相违品之害，心即转成彼自性。”特别是欺骗应供养者，以及对菩萨怀有嗔恨而说恶语的业障，会摧毁菩提心的根本，我们自己也是这样认为的。如果燃灯佛说：“此于来世亦为忆念故，如是所说之学处悉受持。”如果说与持光守护者的四法相应，就会忘记菩提心，这是针对忘记是在此生还是其他一切时处而言的。特别是“于他世”的“也”字，也不是不依赖此生的理由。直接显示的是，四黑法的对治，四白法是如此合理的，经文会区分情况。应取的四白法是：对治力大的四白法是：纵遇命难亦不思而说谎，于诸佛子恭敬而赞叹，无有谄诳而关怀一切众生，一切皆系于菩提道。如是说，第一白法是对所有能理解的众生，明知故犯的谎言，纵遇命难也不说，因此，对于以谎言欺骗的特殊境况，也会成为对治。其余三者也应类推理解。第二是对于一切菩萨生起如同导师一般的想
English
It is laziness. Therefore, it is not contradictory that these four also cause the decline of mental strength in this life. It is also said in the chapter of "Holder of Light" that, like the four white dharmas, there is no clarity in the next life. If it is thought that the four black dharmas are not necessarily directed at all sentient beings, while the aspiration mind is directed at all sentient beings, so there is a difference between abandoning and not abandoning, then just as untying a knot destroys a string of things, the mind generated for the sake of all sentient beings will be destroyed. Like this, after abandoning one, two, or three sentient beings, the ritual of generating the mind for the sake of the remaining sentient beings has not been spoken by the Buddhas. Therefore, whatever is contrary to the generation of the mind is the cause of the destruction of the Bodhi mind. In the "Pramanavarttika" it is also said: "If there is no harm from the opposing side, the mind will turn into that nature itself." In particular, deceiving those who should be offered to, and the karmic obscuration of speaking evil words out of hatred towards Bodhisattvas, will destroy the root of the Bodhi mind, and we ourselves also think so. If Dipamkara says: "This is also for the sake of remembrance in the next life, and all the precepts spoken in this way are upheld." If it is said that being in accordance with the four dharmas of the Holder of Light will cause one to forget the Bodhi mind, this is aimed at forgetting whether it is in this life or in all other times and places. In particular, the word "also" in "in other lives" is not a reason for not relying on this life. What is directly shown is that the antidote to the four black dharmas, the four white dharmas, is so reasonable that the scriptures will distinguish the situation. The four white dharmas to be taken are: The four white dharmas with great antidotal power are: Even if life is at stake, one does not think and lie, one respects and praises the sons of the Buddhas, one cares for all sentient beings without deceit, and one binds everything to the path of Bodhi. As it is said, the first white dharma is that for all sentient beings who can understand, one does not tell a lie knowingly, even if life is at stake. Therefore, for the special situation of deceiving with lies, it will also become an antidote. The other three should also be understood by analogy. The second is to generate the thought of being like a teacher for all Bodhisattvas.