Tibetan
་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་དང་། ཟླ་བ་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་དག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་མདོར་བསྡུ་ན་སྨོན་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། འཇུག་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལྟར་ན་འཕགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས། ཤྭ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ངན་ངོན་ཙམ་དང་ཅུང་ཟད་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བསྐལ་པ་བརྒྱའམ། བསྐལ་པ་སྟོང་ངམ། བསྐལ་པ་འབུམ་གྱིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚད་ཤེས་པ་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། ཞེས་དང་། ཡུམ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། དམིགས་པ་ཅན་ཞིག་གིས་བསྐལ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བྱས་པ་ལས། གཞན་འགའ་ཞིག་གིས་ཉི་མ་གཅིག་གམ། ཉི་མ་ཕྱེད་དམ། སེ་གོལ་གཏོག་པ་གཅིག་ཏུ་ བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བསོད་ནམས་ཆེའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་བསྒྲུབ་པ་དང་མི་ལྡན་ཡང་འཁོར་བའི་ནང་ན་འབྲས་བུ་ཆེ་བར་བྱམས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་བ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་བསྩལ་བའི་ལུང། དཔེར་ན་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཆག་ཀྱང་གསེར་གྱི་རྒྱན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏོ། །ཞེས་པའི་དཔེ་དང་འབྲེལ་བ་སྔར་སྨོས་ཟིན་པ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་ཆོ་ག་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་ཅན་ཡིན་པར་སྟོན་པས་དངོས་སུ་གསུངས་ན་དེ་དགག་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་པར་རིགས་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་བཅུ་པ་ལས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་བཞི་གསུངས་པའི་དང་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་བསྐུལ་ཞིང་སྐྱོ་བར་བྱས་ནས་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་དང་། གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཐོས་ནས་འཛིན་པ་དང་། གསུམ་པ་སེམས་ཅན་མགོན་དང་། སྐྱབས་དང་། དཔུང་གཉེན་མེད་པར་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པར་བསྐྱེད་པ་དང་། བཞི་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་མཐོང་ནས་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་། བདག་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཁོ་ན་ཁྱད་པར་ཆེ་བར་འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བཀའ་སྩལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང། ཡོན་ཏན་དང་། ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་མཛད་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས
Chinese
，以及《宝积经》和《月灯经》等大乘经典中可以了解，简而言之，就是发愿的利益和进入的利益两种。首先，如前者所说，从完全持有圣者善根来说，夏拉达瓦蒂之子最初生起菩提心的福德之聚并非微不足道或稍微而已。如此，即使经过百劫，千劫，或百万劫也无法述说，菩萨们如何能知晓生起菩提心的福德之量呢？经中说。在《八千颂般若经》中说，具有对境者在恒河沙数劫中行善，不如其他人用一天，半天，或弹指一瞬间生起菩提心的福德大。因此，即使不具备修持菩提心，但在轮回中果报也很大，在慈氏解脱中，世尊曾开示说：例如，即使金刚宝破碎，也能压倒所有殊胜的金饰。与此相关的比喻前面已经说过，经过分析，仅仅生起菩提心的仪轨就能利益无量众生，如果有人直接否认这一点，可以认为那是魔业。同样，在《十法经》中，讲了生起菩提心的四个原因，第一，受到如来声闻等劝请和责备后才受持；第二，听闻菩提心的赞叹后受持；第三，看到众生没有怙主、救护和亲友后生起慈悲心；第四，看到如来一切功德圆满后生起欢喜心而生起菩提心。其中，自己被大悲心所压倒，为了利益众生而生起菩提心，唯有这种发心最为殊胜，这是圣者如来智慧手印三摩地中所开示的。同样，进入的利益是，佛的身体、智慧、功德和事业，一切都是仅仅为了利他而成就的，这是过去的佛
English
, as well as the Mahāyāna scriptures such as the Ratnakūṭa and the Candrapradīpa, can be understood. In short, there are two benefits: the benefit of aspiration and the benefit of entry. First, as the former says, from the perspective of fully possessing the roots of virtue of the noble ones, the accumulation of merit from the first arising of bodhicitta by the son of Śāradvatī is not insignificant or slight. Thus, even after hundreds of kalpas, thousands of kalpas, or millions of kalpas, it cannot be described. How can bodhisattvas know the measure of the merit of arising bodhicitta? It is said in the scriptures. In the Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra, it is said that someone with an object performs virtuous deeds for as many kalpas as there are sands in the Ganges River, but it is better for someone else to generate bodhicitta for one day, half a day, or a snap of the fingers. Therefore, even if one does not possess the practice of bodhicitta, the result in samsara is great. In the Maitreya Vimokṣa, the Blessed One taught: For example, even if a vajra jewel is broken, it can still overwhelm all excellent gold ornaments. The analogy related to this has been mentioned before. After analysis, the ritual of merely generating bodhicitta can benefit limitless beings. If someone directly denies this, it can be considered the work of a demon. Similarly, in the Daśadharma Sūtra, the four causes for generating bodhicitta are explained. First, one is urged and rebuked by the Śrāvakas of the Tathāgata and then takes it up; second, one takes it up after hearing the praise of bodhicitta; third, one generates compassion after seeing beings without protectors, saviors, and friends; fourth, one generates bodhicitta after seeing the Tathāgata's complete perfection of all qualities and generating joy. Among these, the generation of bodhicitta out of great compassion for the benefit of sentient beings is the most excellent, as taught in the Samādhi of the Jñānamudrā of the Noble Tathāgata. Similarly, the benefit of entry is that the Buddha's body, wisdom, qualities, and activities are all accomplished solely for the benefit of others, as were the Buddhas of the past.
Tibetan
་རྣམས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེས་ཤེས་ལ། དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཀླུའི་དབང་པོས། གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། །འབྲས་བུའི་གཙོ་ བོ་ཡིན་པར་འདོད། །སངས་རྒྱས་མཉེས་སོགས་དེ་ལས་གཞན། །དེ་དག་ཞར་ལ་འགྱུར་བར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དགའ་བའི་ཆར་ཞེས་བྱ་བ་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་སྟེ་རབ་བྱེད་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་བའོ།། །། སྨོན་འཇུག་གི་བསླབ་བྱ་བསྟན་པའི་ཚོམས་ཏེ་ལེའུ་དགུ་པའི་འགྲེལ་པ། ད་ནི་བསླབ་པའི་གནས་སྟོན་པའི་ཐོག་མར་བག་ཡོད་པ་བསྟན་པ། སྔོན་ཆད་ལེགས་པར་མ་བརྟགས་བབ་ཅོལ་གྱི། །དམ་བཅའ་གཏོང་ལའང་ཡིད་གཉིས་གནས་མཆི་ན། །རྒྱལ་དང་དེ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་མཐུས། །གདོན་མི་ཟ་བར་བརྟགས་པའི་བླང་དོར་གནས། །བཏང་ན་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཀུན་བསླུས་པས། །མུ་མཐའ་མེད་པའི་ངན་འགྲོར་འཁྱམས་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་བདེ་བའང་། །བཤིག་ནས་བདག་ཉིད་ཉམས་པའི་ལས་མི་བགྱིད། །འཇིག་རྟེན་ན་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལྷུར་ལེན་པས་སླན་ཆད་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཇི་ལྟར་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་གང་ཡིན་པའང་འདོད་པའམ་འདོད་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་རྟགས་ཤིང་དཔྱད་པ་མ་ཡིན་པའི་བབ་ཅོལ་གྱི་གནས་དམ་བཅས་པ་དག་ཀྱང་ཡལ་བར་འདོར་བ་ལ་ཡིད་གཉིས་པ་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བསྐལ་པ་དུ་མར་རབ་དགོངས་མཛད་པ་ཡི། །ཐུབ་དབང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་ཕན་པར་གཟིགས། །ཞེས་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་ཞིང། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ནས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་ལེགས་དང་ཡོན་ཏན་དང་། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་བླང་དོར་གྱི་གནས་ བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་པར་གྱུར་བཞིན་དུ་བཏང་བར་གྱུར་ན་སེམས་ཅན་བསླུས་པར་གྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དབང་པོར་བྱས་ནས་དེ་དག་གི་སྤྱན་སྔར་སྨོན་པའམ། འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་དམ་བཅའ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་དག་བླངས་བཞིན་དུ་སླར་བྱ་དཀའ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇིགས་ཤིང་ཞུམ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁུར་བོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ
Chinese
要知道，是什么原因使他们获得了圆满菩提的授记。正如圣者龙树所说：“利他功德圆满，被认为是果实之主。佛陀欢喜等其他，被认为是附带的。”就像这样说的。名为《功德宝藏欢喜雨》中，《受持菩提心》即第八品的注释。// 《示现愿行学处汇集》即第九品的注释。 现在首先讲述显示学处之初的谨慎。如果对于先前没有好好考察的轻率的誓言，在放弃时也心存犹豫，那么凭借诸佛及其佛子的智慧力量，必定不会被魔所食，而是安住于经过考察的取舍之处。如果放弃，我就欺骗了一切众生，将会在无边无际的恶趣中漂泊。因此，即使是一个众生的安乐，也不要破坏，不要做使自己堕落的行为。在世间，专注于追求暂时的事务，就不会想到将来的过患。对于如何追求的那个行为的结局是什么，是合意还是不如意，也没有经过考察和分析，对于轻率的誓言，也会犹豫不决，即产生怀疑。如《入行论》所说：“无数劫中深思熟虑的，胜者们认为此乃有益。”如是，如来们在无数劫中示现苦行，观世音菩萨、弥勒菩萨等也善加考察和分析，对于暂时和究竟的一切安乐、功德和果实的自性，都显示为大乘的行持本身，即取舍之处。 如果自己明明有能力却放弃，那就是欺骗了众生。为什么呢？因为以诸佛和菩萨以及善知识为依靠，在他们面前发愿或进入菩提心的誓言，在领受了那些誓言之后，又因为害怕和畏惧难以实行的行为，而放弃了菩提心的重担。如《入行论》所说：如果
English
Know that it is because of what causes they obtained the prediction of complete enlightenment. As the noble Nagarjuna said, "The perfection of benefiting others is considered the chief of fruits. Pleasing the Buddhas and others are considered secondary to that." Just like that is said. From the 'Joyful Rain of the Treasury of Precious Qualities,' the commentary on the eighth chapter, 'Taking the Bodhicitta.' // The collection of teachings on aspiration and practice, the commentary on the ninth chapter. Now, first, showing mindfulness at the beginning of showing the place of learning. If one has doubts about abandoning a vow made rashly without proper consideration beforehand, then by the power of the wisdom of the Buddhas and their children, one will surely not be devoured by demons, but will abide in the place of acceptance and rejection that has been examined. If I abandon it, I will have deceived all sentient beings and will wander in endless evil realms. Therefore, do not destroy even the happiness of one sentient being, and do not do actions that cause oneself to fall. In the world, focusing on pursuing temporary affairs, one does not think about the faults of the future. And what is the end of the action of how to pursue it, whether it is agreeable or disagreeable, without examining and analyzing it, one also becomes hesitant, that is, doubtful, about abandoning rash vows. As it says in the 'Guide to the Bodhisattva's Way of Life,' "The Victorious Ones, who have contemplated for many eons, have seen this as beneficial." Thus, the Tathagatas have shown austerity for countless eons, and Avalokiteshvara, Maitreya, and others have also examined and analyzed well, and have shown the nature of all temporary and ultimate happiness, qualities, and fruits as the practice of the Great Vehicle itself, that is, the place of acceptance and rejection. If one abandons it even though one has the ability, then one has deceived sentient beings. Why? Because relying on the Buddhas and Bodhisattvas and virtuous friends, one makes vows of aspiration or entering the Bodhicitta in their presence, and after receiving those vows, one abandons the burden of Bodhicitta because one is afraid and fearful of actions that are difficult to perform. As it says in the 'Guide to the Bodhisattva's Way of Life': If
Tibetan
་ཏེ་དེ་ལྟར་དམ་བཅས་ནས། །ལས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་མ་བྱས་ན། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀུན་བསླུས་པས། །བདག་གི་འགྲོ་བ་ཅི་འདྲར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ། །བསམ་པ་ཐག་པས་མགྲོན་གཉེར་ནས། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསླུ་བྱས་ན། །བདེ་འགྲོ་ཇི་ག་འགྲོ་འགྱུར་རམ། །ཞེས་སེམས་ཅན་བསླུས་པར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་དེ་ལ་སྲིད་པ་ཕྱི་མར་བདེ་འགྲོའི་རྟེན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་མུ་མཐའ་མེད་པར་ཁ་བ་རྒྱུད་དོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་པའི་བདེ་བ་ལའང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ཐོ་མ་ཕོག་པར་བྱ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལས་གཞན་དུ་མེད་ལ། བར་དུ་བདེ་བ་ཡུད་ཙམ་པ་འདི་འགྲོ་བའི་ངལ་སྟོགས་ཡིན་པས་ན་སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། བར་དུ་བདེ་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་ཟིན་གྱི། །ཞེས་བསྟན་ལ། དེ་བས་ན་དེ་བཤིག་ན་བདག་ཉིད་ལ་ཉམས་པའི་གནས་ཆེན་པོ་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟུང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོབས་གཉིས་ཀར་ལྡན། །འཁོར་བར་རེས་ཀྱི་འདྲེ་བྱེད་གང་ཡིན་པ། །ས་ཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་འཐོགས་འགྱུར་ན། །བསླབ་བྱ་གཏོང་བའི་སྐྱེས་བུ་སྨྱོན་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ངན་སོང་གི་ད་ལྟར་ལྟུང་བའི་སྟོབས་ལྡན་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོབས་ལྡན་པ་གཉིས། ལྟུང་བ་དང་། དེ་ལས་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དག་གིས་འཁོར་བ་ན་རེས་ཀྱི་འདྲེ་བར་བྱེད་པ་ དེའང་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་འཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་པོར་འཐོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་ན་དམ་བཅའ་བ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཐོབ་པ་ལ་ཡང་ཡུན་རིང་པོར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཐོབ་ན་ཡང་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་ལ་བསམས་ནས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པའི་བསླབ་བྱ་གཏོང་བར་མི་བགྱི་སྟེ། གལ་ཏེ་བཏང་ན་རང་གིས་རང་ཉིད་གཡང་སར་བརླག་པར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་སྨྱོན་པ་བཞིན་ཏེ། མུན་པ་ནས་མུན་པའམ། འོག་ནས་འོག་སྟེ་ངན་སོང་ནས་ངན་སོང་མུ་མཐའ་མེད་པར་འཁྱམ་མོ། །དེ་སྐད་དུ་ཤཱནྟ་དེ་ཝས། དེ་ལྟར་ལྟུང་བ་སྟོབས་ལྡན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོབས་ལྡན་པ་དང་། །འཁོར་བར་རེས་ཀྱིས་འདྲེ་བྱེད་ན། །ས་འཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་འཐོགས། །དེ་ལྟས་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་བཞིན། །བདག་གིས་གུས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དེང་ནས་བརྩོན་པ་མ་བྱས་ན། །འོག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དབུ་མའི་མན་ངག་ཟ་མ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་ལས། བཏང་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་སེམས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ལ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསད་པ་དང་།
Chinese
因此那样立誓之后，如果未以行动成办，欺骗了那些有情，我的去处将变成什么样？如是说。对于无上的安乐，以坚定的决心殷勤款待，如果欺骗了一切有情，善趣将如何前往？如是说，对于欺骗有情的那个补特伽罗，来世没有善趣的依处，因此无有边际地经历恶趣。因此，即使是仅仅一个有情的安乐，也不应施加任何微小的损害。无上的安乐唯有佛陀才有，中间短暂的安乐是众生的疲惫，因此在《入行论》中也说：中间已经邀请了安乐。如是教导。因此，如果破坏了它，自己将获得巨大的衰损之处。具足堕罪与菩提心力，在轮回中轮番作祟的是谁？获得地道也将长期延缓，舍弃学处的士夫是疯子。其中，具有现在堕入恶趣之力的，以及如来佛的菩提心力这二者，以堕罪以及从堕罪中完全生起等，在轮回中轮番作祟