English
Therefore, it becomes immeasurable. As it is said. In short, the virtue that is encompassed by the three superiorities is called the virtue that is in accordance with liberation. That is, at the time of application, it is encompassed by the superior mind of benefiting sentient beings; at the time of the main practice, it is encompassed by the superior wisdom of non-objectification; and at the time of the subsequent practice, it is encompassed by the superior dedication that is like a dream or illusion. These three are the superior path of enlightenment or the unerring cause. Among them, the dedication that relies on the previously accumulated virtue, and the aspiration that is made without relying on the previously accumulated virtue, are known as aspiration, and there is this difference between the two. Because in the dedication of Vajra Banner, the virtue that will be done in the future is also dedicated. Therefore, distinguishing the two solely on the basis of whether the root of virtue existed previously is detrimental to this reason (the dedication of Vajra Banner). When making aspirations, there are also two situations: being associated with the root of virtue of good intention and not being associated with it. The first situation is the nature of great compassion and loving-kindness, and everything is the virtue of great generosity. Therefore, Jayananda also said in the commentary on the *Bodhicaryāvatāra*: "Aspiration and generosity are also complete dedication, it is not that aspiration does not completely dedicate." Therefore, whether the root of virtue existed previously or arises later, relying on a virtue with an object is dedication, and expressing it in a way that is arbitrary, whether with a good or bad intention, is aspiration. It is reasonable to analyze this. If that is the case, then is there no dedication for non-objective virtue? If it is thought that good and evil exist in nature, that is the view of the Samkhya school. Because the dharmadhatu that we desire is free from the three times and the three realms, as well as good and evil, therefore we do not think that there is dedication for it. As it is said in the *Tathāgatasaṃyoga Tantra*: "His sins and merits, both are conceptual thoughts, the wise should abandon both." In accordance with this, the *Prajñāpāramitā* also extensively explains it. If one measures the merit of performing such seven-branch practice properly, as it is said in the *Śrīmālādevīsiṃhanāda Sūtra*: "Whoever to the Buddhas of the ten directions, with palms joined in mindfulness, makes prostrations, likewise offerings or objects of offering, also rejoices in merits, sins also confesses truthfully, exhorts
Tibetan
ཞིང་གསོལ་བ་འདེབས་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་ནི། །ནམ་མཁའ་གང་བར་རྟག་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོག་ཤེས་ བདུད་རྩིའི་བཏུང་བས་མ་ངོམས་ན། །སྐྱེས་བུའི་ཡིད་ལ་མ་བཟུང་མཆོད་སྤྲིན་ཡང་། །ཆིག་གི་ཕ་མཐར་འཁྱམས་ལ་སྐྲག་གྱུར་ནས། །བདག་ལུས་སྟན་དུ་དབུལ་ལའང་དོ་གལ་བགྱིད། །སྤྱིར་མཆོད་པའི་རྣམ་པ་དུ་མས་སེམས་སྦྱང་བ་མངོན་དུ་བསྟན་མོད་ཀྱི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་ཆོག་ཤེས་ལ་མ་འདྲིས་ཤིང་བརྐམ་ཆགས་ཀྱི་ཚ་བས་གདུངས་བཞིན་དུ། ཡིད་ལ་མ་བཟུང་བའི་མཆོད་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་གཏོང་བའི་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་ཆད་པས་ཚིག་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་འཁྱམས་པའི་ཉེས་དམིགས་སེལ་བ་དང་། རང་ལ་ཟང་ཟིང་གི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་ཀྱང་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་བཟུང་བར་མི་རིགས་པས་བདག་གི་ལུས་ཀྱང་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པའི་སྟན་དུ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཞི་བ་ལྷས། རྒྱལ་དང་དེ་སྲས་རྣམས་ལ་བདག་གིས་ནི། །བདག་གི་ལུས་འདི་སྟན་དུ་དབུལ་བར་བགྱི། །སེམས་དཔའ་མཆོག་རྣམས་བདག་ནི་ཡོངས་བཞེས་ཤིག །ཅེས་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས་རིམ་ལས་ཀྱང་། ཕྱོགས་བཅུ་སྲས་དང་བཅས་པ་དང་། །དབང་ཕྱུག་སངས་རྒྱས་ད་ལྟ་བདག །མ་འོངས་རང་བཞིན་སེམས་ཅན་ལ། །དགོས་པ་གསུམ་ཕྱིར་ལུས་དབུལ་བྱ། །མཆོག་གི་ཡོན་ཕྱིར་སྣོད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་ཕྱོགས་བཅུའི་བདེ་གཤེགས་སྲས་དང་བཅས་པ་ད་ལྟའི་ལམ་སྟོན་ཡོད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་མོས་ཏེ་ལུས་ཕུལ་བས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་དགོས་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་སྟེ་ད་ལྟར་བའི་སངས་རྒྱས་བླ་མ་ལ་ལུས་ཕུལ་བས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་དགོས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་ན་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་སེམས་ཅན་གྱི་ ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁྱབ་བྱེད་ཅན་ལ་ལུས་ཕུལ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཐར་ཕྱིན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པས་ན། བདེ་གཤེགས་དབང་ཕྱུག་སེམས་ཅན་ལ། །དགོས་པ་གསུམ་ཕྱིར་ལུས་དབུལ་ལོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་འབང་སུ་དམ་བཅས་པའི། །གྲིབ་བསིལ་སོ་གའི་མེ་ཏོག་འཇོ་སྐེག་ཅན། །རྣམ་ཀུན་འཁྲུགས་པའི་གཤིན་རྗེའི་མདུན་སར་ཡང་། ཁྲོ་གཉེར་འཇིག་པའི་རིན་ཐང་ཟད་མི་ཤེས། །འདི་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་འབངས་སུ་དམ་བཅས་ན་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ཐུགས་རྗེའི་གྲིབ་བསིལ་ནི་མེ་མ་མུར་གྱི་འོ
Chinese
祈祷田地之人，其福德之聚，恒常充满虚空。如是说。知足。 若不满足甘露之饮，则不应执着于意念中的供云，因惧怕流浪于孤独的尽头，故亦应重视将自身奉献为坐垫。一般来说，虽然以多种供养之形式显现调伏自心，然各自的凡夫俗子，于知足不相熟，且受贪欲之热所煎熬，对于意念中未曾执着的供云等，因与布施之事物断绝关联，故能消除仅于言辞中流浪之过患。自身虽无世俗之物，然自身等尚存，不应执着于唯一所缘之相，故亦应将自身奉献为诸佛菩萨之坐垫。如寂天菩萨云：我于诸佛及佛子，奉献此身作坐垫，祈请尊者哀纳受。又如金刚次第中云：十方诸佛连同佛子众，权能佛陀现今我，未来自性诸有情，为三要故奉献身，为胜功德转成器。如是十方善逝连同佛子众，观待现有之导师，信解为过去之佛陀，以奉献自身，而得证悟身语意功德事业五种智慧之必要。权能，即对现有之佛陀上师奉献自身，成为堪能获得一切佛陀之殊胜智慧之法器之必要。未来将成佛之有情之 界，乃具足如来藏之遍及者，以奉献自身，而有成办有情究竟利益之必要。故云：为诸善逝权能及有情，为三要故奉献身。如是说。皈依三宝，立誓成为其仆从，其荫凉如梭嘎花般娇艳，纵然于一切纷乱之阎罗王面前，亦不知其价值，能摧毁忿怒之皱纹。如是皈依三宝，立誓成为其仆从，则具大义。彼等之慈悲荫凉，犹如萤火虫之光。
English
Whoever prays for the field, their accumulation of merit will always fill the sky. So it is said. Contentment. If one is not satisfied with the drink of nectar, then one should not cling to the clouds of offerings held in the mind, for fear of wandering to the end of solitude, one should also pay attention to offering one's own body as a seat. In general, although the various forms of offering manifest the taming of one's mind, ordinary people are not familiar with contentment and are tormented by the heat of greed. Those clouds of offerings that are not held in the mind, etc., because they are cut off from the object of giving, can eliminate the fault of wandering only in words. Although one does not have worldly possessions, one's own self and so on still exist, and one should not cling to the single aspect of the object of focus as supreme, so one should also offer one's own body as a seat for the Buddhas and Bodhisattvas. As Shantideva said: I offer this body as a seat to the Buddhas and their children, please accept me with compassion. And as it is said in the Vajra Sequence: The Buddhas of the ten directions together with their children, the powerful Buddhas, the present me, the future nature, all sentient beings, offer their bodies for three necessities, and transform into vessels for supreme merit. Thus, the Sugatas of the ten directions together with their children, relying on the existing guide, believe in the past Buddhas, and by offering their bodies, they obtain the necessity of mastering the five wisdoms of body, speech, mind, qualities, and activities. Power, that is, offering one's body to the present Buddha Lama, becomes the necessity of a vessel capable of obtaining the supreme wisdom of all Buddhas. The realm of sentient beings who will become Buddhas in the future is the pervader of the Tathagatagarbha, and by offering their bodies, there is the necessity of accomplishing the ultimate benefit of sentient beings. Therefore, it is said: For the Sugatas, power, and sentient beings, offer your body for three necessities. So it is said. Taking refuge in the Three Jewels and vowing to become their servant, their shade is as delicate as a Soga flower, even in the face of the Yama, the Lord of Death, who is full of confusion, one does not know its value, and it can destroy the wrinkles of anger. Thus, taking refuge in the Three Jewels and vowing to become their servant is of great significance. The shade of their compassion is like the light of a firefly.
Tibetan
བས་ནང་དུ་ཚབས་གདུང་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་དག་སོ་གའི་མེ་ཏོག་ལོ་འདབ་རྒྱས་པའི་འོག་ཏུ་དབུགས་འབྱིན་ཐོབ་པ་ལྟར། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཞི་བ་མ་ཡིན་པའི་གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉ་ཁྲོ་གཏུམ་ཅན་དག་གིས་བཟུང་ཞིང་། བདག་གིར་བྱས་པའི་འཇིག་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་ཁྲོ་གཉེར་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་དྲན་པའི་མོད་ལ་ཞིག་པར་འགྱུར་བའི་རིན་ཐང་ཟད་མི་ཤས་པའི་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་དག་གིས་སྐྱོབ་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །དེའི་ཚུལ་ཡང་། གང་ཞིག་མཐོང་ན་གཤིན་རྗེ་ཡི། །ཕོ་ཉ་ལ་སོགས་སྡང་བ་རྣམས། །སྐྲག་ནས་ཕྱོགས་བཞིར་འབྱེར་བྱེད་པའི། །རྡོ་རྗེ་ཅན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འགྲོ་བ་འདི་དག་ལས་ངན་གྱི་མཐུས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཆེས་པས་ཀུན་ཏུ་དོན་ཡོད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་འབངས་སུ་དམ་བཅའ་བ་དང་། དེའི་བྲན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ཙམ་ལའང་བསོད་ནམས་དཔག་མེད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཚེ་རིལ་པོ་གཅིག་ཏུའང་ཡིད་ཡུལ་དུ་འཆར་མི་མྱོང་ལ། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་སྡིག་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་མཐུས་གནོན་པ། ཡན་ལག་གཏུབ་པ། དཔྱངས་ཏེ་འདོགས་པ། གསལ་ཤིང་ལ་བསྐྱོན་པ། ཆང་ པས་འཚེ་བ། ལུས་དང་སྲོག་ལ་དབང་བྱས་ནས་བྲན་དུ་འཁོལ་བ་དེ་དག་གི་འབངས་སུ་གདོད་ནས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་རིམ་གྲོ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས་འཇུག་པ་འདི་དག་མཐོང་ནས་ཀྱང་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ་དཔལ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པས། འདི་བྱ་ནང་པར་སླར་ཡང་འདི་བྱ་དེ་ནས་གཞན་ཡང་འདི་བྱ་ཞེས། །སྲིད་པ་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་དོན་མེད་ཡིད་བརྟན་འཚོལ་བྱེད་པའི། །སྐྱེ་དགུ་འཆི་བདག་ཁར་ནི་ཆུ་སྲིན་ཁ་རུ་གྲུ་ནི་ཞུགས་པ་ལྟར། །བྱ་བ་མཐར་མ་ཕྱིན་པར་ཡུལ་གྱི་ཆུ་ཡི་རྦ་ཀློང་ནང་དུ་ལྷུང་། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ནི་གཏི་མུག་མཐུས་ནོན་སྡིག་ལྡན་བདག །བྱི་དོར་ཤིན་ཏུ་བསྟེན་པའི་དྭངས་ཤེལ་ལྟར། །བསོད་ནམས་རྙོག་པ་དྭངས་པའི་སེམས་ཀྱི་ནང་། །སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་གས་ཐོབ་པའི་གཟུགས་བརྙན་དངོམ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བདུན་པ་དང་སྔོན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་སེམས་སྦྱང་བའི་ཚུལ་དེ་དག་ནི་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དེ། བདག་ཅག་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་དང་། གཙོ་བོ་ལས་སྐྱེ་བ་འདོད་པ་ལྟ་བུའི་ལོག་ལྟ་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཐོག་མ་མེད་ལྡན་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཤིང་། ཚེ་རབས་འདིའམ་སྐྱེ་བ་གཞན་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གཏི་མུག་གིས་མཐུས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་ཕྱུགས་ལྟར་རྨོངས་ལ། ལས་དང་
Chinese
就像地狱中的受苦众生，在娑罗树花朵盛开的树荫下得以喘息一般。那些被形态各异、凶猛残暴的阎罗使者抓住，被巨大的恐怖所震慑，甚至因畏惧正法而紧锁的眉头，也能在忆念三宝的瞬间消散，毫无疑问，那些具有无尽慈悲的本性者将会救护他们。正如经中所说：‘何者若见阎罗王，使者等诸可憎者，惊恐四散而逃遁，皈依金刚持彼尊。’这已经很清楚了。虽然如此，这些众生因恶业的力量所压倒，所以即使发誓成为恒时利益众生的三宝的仆人，仅仅是生起‘我是他们的奴仆’这样的念头，也能获得无量的功德。然而，这样的念头，即使在一生中也从未在心中显现过。看到国王等恶人以威力压迫他人，砍断肢体，吊起来，放在刑架上，用酒灌醉，控制身体和生命，役使为奴隶，这些人原本并非是他们的奴仆，却还要大费周章地去侍奉他们，看到这些也感到厌倦。因此，吉祥语自在称说：‘此事做完明日复，又为此事彼又为，不知有为动摇性，徒然寻求可信赖。众生死主口如鳄，犹如船只驶入其中，事业未竟已然堕，国土之水旋涡中。’就像这样。因此，愚痴的力量压倒了罪恶的我，就像非常仔细擦拭的明镜一般，在功德清澈的内心之中，映现出通过生起次第获得的影像。像这样，七支供和与前后相连的修心方式，具有重大的意义。我们不是像那些主张无因而生，或者从主宰者而生等邪见者，而是从无始以来就在轮回中漂泊，无数次的此生或者其他生世中，被愚痴的力量所压倒，像牲畜一样愚昧，被业和
English
Just as suffering beings in hell can catch their breath under the shade of blossoming sal trees, those seized by wrathful and fierce messengers of Yama, terrified by great horrors, even those whose brows are furrowed with fear of the Dharma, will undoubtedly be protected by those of inexhaustible compassion, who will vanish in an instant upon remembering the Three Jewels. As it is said: 'Whoever sees Yama, the messengers and other hateful beings, scattering in fear in all directions, I take refuge in the Vajra-holder.' This is clear. However, these beings are so overwhelmed by the power of their evil deeds that even vowing to be servants of the ever-beneficial Three Jewels, and merely thinking 'I am their slave,' brings immeasurable merit. Yet, such a thought never even occurs to them in a whole lifetime. Seeing how wicked people like kings oppress others with their power, cutting off limbs, hanging them, putting them on racks, intoxicating them with alcohol, controlling their bodies and lives, and enslaving them, even though these people were not originally their slaves, they still go to great lengths to serve them. Seeing this, one becomes weary. Therefore, the glorious Ngakgi Wangchuk Drakpa said: 'This is done, then tomorrow this is done again, then that is done, and then something else is done. Not knowing the changing nature of existence, they seek trust in vain. Beings are like boats entering the mouth of a crocodile, the lord of death. Before the task is finished, they fall into the whirlpool of the country's waters.' Like that. Therefore, the power of delusion overwhelms the sinful self. Like a clear crystal that has been carefully cleaned, in the mind that has been purified by merit, the image obtained through the rite of generating the mind appears. Thus, the seven-limbed practice and the ways of training the mind that are connected before and after are of great importance. We are not like those with wrong views who claim that things arise without cause or from a creator, but rather we have been wandering in samsara since beginningless time, and in countless lifetimes, we have been overwhelmed by the power of delusion, as ignorant as cattle, and driven by karma.