Chinese
以及被（烦恼）所困扰的慈悲等等，如《经庄严论》所说：“具有欲的贪欲者，触及多种过失。”如同欲界生是欲的贪欲之因，或者上二界生是有的贪欲之因，如《俱舍论》所说：“从二界生，有贪欲。”所表明的那样，其他三种也都不超出轮回之因，因为菩萨对有情众生的执着是与此相反的。像这样，超离世间的四无量，即使是声闻缘觉等也没有，更何况是凡夫俗子的群体呢？如《经庄严论》所说：“世间菩提独觉者，阿罗汉等亦无此慈，何况对彼之外者说，如何不是超离世间？”是也。那么，与超离世间的道相关联的是什么呢？在此，与寂静之道相关联的，所缘的对境是所有有情众生，显现而无自性的法性，以这种方式修习的力量所转化的，成为生起二菩提心的因，因此被认为是具有殊胜特征的四无量。像这样，所缘的行相虽然显现为对所有有情众生没有怨恨的慈爱等四种，但与执着为真实和视为实有的特征相反，即安立为显现而无自性的法性，如幻术般的，是生起二菩提心的因。世尊说，菩提是虚空的体性。因此，在如实见到自己的心之后，通过方便，就会缘于所有有情众生的心。以及，学者的勇士所著的《胜义菩提心修法·宝灯论》中说：“如何显现与声称的法，并非如是成立与真实。因为变化为多种多样，譬如幻术的四种形态。本体无有如同虚空，因为仅仅从缘起而生。也不是完全没有，譬如梦境的因果。真实不成立，虚假不退转。”是也。像那样的四无量，修习方式没有固定的次第，专注于哪个所缘容易生起。对此，顺着
English
and compassion afflicted by (afflictions), etc., as stated in the Ornament of the Sutras: "One who possesses desire and attachment touches many kinds of faults." Just as being born in the realm of desire is the cause of desire and attachment, or being born in the two upper realms is the cause of attachment to existence, as indicated in the Treasury of Knowledge: "Born from the two realms, there is attachment to existence." The other three also do not transcend the cause of samsara, because the bodhisattva's attachment to sentient beings is the opposite of this. In this way, the four immeasurables that transcend the world are not even possessed by hearers and solitary realizers, let alone the assembly of ordinary beings. As stated in the Ornament of the Sutras: "Even the world's enlightened solitary Buddhas, the Arhats, do not have this love. What need is there to speak of others besides them? How could it not be transcendent of the world?" So it is. Then, what is related to the path that transcends the world? Here, related to the path of peace, the object of focus is all sentient beings, the nature of phenomena that appear but have no inherent existence. From the power of cultivating this way, it becomes the cause of generating the two bodhicittas. Therefore, it is considered to be the four immeasurables with special characteristics. In this way, although the aspect of the object appears as the four kinds of loving-kindness, etc., without animosity towards all sentient beings, it is the opposite of the characteristic of clinging to truth and regarding it as real. That is, it is established as the nature of phenomena that appear but have no inherent existence, like an illusion. It is the cause of generating the two bodhicittas. The Blessed One said that bodhi is the nature of space. Therefore, after seeing one's own mind exactly as it is, through skillful means, one will focus on the minds of all sentient beings. And, in the Precious Lamp of the Cultivation of the Ultimate Bodhicitta by the Scholar Hero, it says: "How the phenomena that appear and are proclaimed are not established and true in that way. Because they change into many kinds, like the four forms of illusion. The essence is non-existent, like the sky, because it arises only from interdependence. It is not completely non-existent either, like the cause and effect of dreams. Truth is not established, falsehood does not revert." So it is. Such four immeasurables also do not have a fixed order of cultivation, and one focuses on whichever object is easy to generate. To this,
Tibetan
བཤད་པ་ནི་གོ་རིམ་གྱི་ངེས་པ་ཅན་ཏེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། དགའ་བ་ཆེན་པོ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། སྔགས་སུ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྦྱར་ནས་གསུངས་པའང་བརྟག་གཉིས་ལས། དང་པོར་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །གཉིས་པར་སྙིང་རྗེ་རྣམ་བསྒོམ་ཞིང་། །གསུམ་པར་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང་། །ཀུན་གྱི་མཐར་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །ཞེས་སོ། །ངེས་པ་མེད་པ་ནི་དབུ་མ་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྐྱེ་སླ་བ་ལ་དམིགས་པ་བཏང་སྙོམས་ཐོག་མར་འདོན་པའི་རིམ་པའང་ཡོད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་ཆགས་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་བསལ་ཏེ་སེམས་སྙོམས་པ་ཉིད་སྔོན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུའོ། །དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོམ་ལས་ཀྱང་། དེ་ཡང་ཐོག་མར་ཚད་མེད་བློ། །བཏང་སྙོམས་ས་གཞི་ལེགས་བརྡལ་ལ། །བྱམས་པའི་ཆུ་བོས་རྣམ་བཅུས་ནས། །རབ་ཏུ་དགའ་བས་རྣལ་འབྱོར་བས། །སྙིང་རྗེའི་ས་བོན་ལེགས་པར་གདབ། །ཅེས་བཤད་པས་གང་སྐྱེ་སླ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །སྦྱར་དུ་རུང་བའི་ཤེས་བྱེད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཚད་མེད་པ་འདི་དག་ཀྱང་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ། །བཞི་པོའི་ཚད་ཉིད་ལུང་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །རང་རང་གི་ཡུལ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། མ་བསྒོམས་པའི་ཉེས་དམིགས་གོམས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱམས་པ་སྟེ། །རྒྱུ་དང་བཤེས་གཉེན་རང་བཞིན་ལས། །བློ་དང་ལྡན་པའི་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། །ཞེས་དང་། ཁྱད་པར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལྟར་འབྲེལ་བའི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་འདི་དག་ནི་འཁོར་བའི་དུས་ན་བདག་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོས་བསྐྱེད་ལ། རྒྱུའི་རྐྱེན། བདག་པོའི་རྐྱེན། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་སྙོམས་འཇུག་རྣམ་གཉིས་བསྐྱེད་ཅིང་། བམ་པོ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་རྒྱུ་དང་། དྲོད་གཤེར་ལ་སོགས་པའི་བདག་རྐྱེན་ལས་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་ནི། མངོན་པ་མཛོད་ལས། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་རྣམ་གཉིས། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་གོ་རིམ་ལ་དག་གྲོལ་དུ་བྱེད་པའི་གཉེན་པོར། འོན་ཀྱང་བྱམས་བསྒོམས་ཆགས་པའི་རྟེན་གྱུར་ན། ཉེ་རིང་བྲལ་བའི་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་སྤོ། །བྱམས་པ་བསྒོམས་པ་དེ་གཉེན་བཤེས་ལྟ་བུའི་རིས་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་ཆགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་ན། བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པས་དེའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་རྨོངས་ནས་ལུང་མ་བསྟན་གྱུར་ན། །སྙིང་རྗེར་སྤོས་པས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་འགོག །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སེམས་དེ་ཕན་མི་འདོགས་པའི་ལུང་མ་བསྟན་དུ་ལྷུང་ན་ སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་འབྲས་བུས་གཟིར་བའི་གནས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པས་བཏང་སྙོམས་ཐ་ཤལ་བདེ་འགོག་གོ །སྙིང་རྗེ་སྟོབས་ཞན་རིས་སུ་ཆད་པ་ན། །དགའ་བར་སྤོས་པས་དམན་སེམས་སྐྱེ་བུ་འགོག །སྙིང་རྗེ་ཉི་ཚེ་བ་སྐྱེས་ཀྱང་ཉེས་པའི་ཆ་ཅན་ཕྱོགས་རིས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་ན་མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་གྱི་བདེ་འབྱོར་ལ་དགའ་བ་བསྒོམས་པས་དམན་སེམས་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བའོ། །དགའ་བས་སེམས་རྒོད་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་གྱུར་ན། བྱམས་སོགས་མཐའ་དབུས་བརྗེས་ནས་སྤེལ་མར་བསྒོམ། གཞན་གྱི་བདེ་འབྱོར་ལ་དགའ་བ་བསྒོམས་པས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་གྱུར་ན། བྱམས་པ་དང་དགའ་བ། སྙིང་རྗེ་དང་བཏང་སྙོམས་སྤེལ་མར་བསྒོམ་ཞིང་། དེའང་བཏང་སྙོམས་ནས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་ཞིང་། དེ་ནས་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཆུང་ངུ་། བྱམས་པ་ནས་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་ནི་འབྲིང་། བཏང་སྙོམས་ནས་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། འདི་ལྟར་བྱམས་པ་བསྒོམ་མོ། །དགའ་བ་བསྒོམ་མོ། །སྙིང་རྗེ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་གོ །བཏང་སྙོམས་ལེན་ཏོ། །ཞེས་ཐོད་རྒལ་དུ་ཡར་མཚོང་མར་མཆོད་ལ་རྩལ་སྦྱང་བར་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ཡང་བྱམས་པའི་གེགས་སྙིང་རྗེས། སྙིང་རྗེའི་གེགས་དགའ་བས། དགའ་བའི་གེགས་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གེགས་བྱམས་པས་འགོག་པའི་ལུགས་ཡོད་ཀྱིས། འདིར་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞིའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རང་བཞིན་དུ་འབྲེལ་ཆེ་བས་དེ་ཉིད་འགོག་པའི་ཐབས་གཙོ་བོར་བཤད་ཀྱིས་དེ་སྐད་དུ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། བརྟན་པ་ཚངས་ པའི་མི་མཐུན་སྤང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། །ཅེས་དང། དེའི་འགྲེལ་བར། གཞན་དུ་མི་རྟོག་པས། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། བར་མའི་ཡུལ་གསུམ་ལས་དམིགས་པ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའོ། །ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་འཇུག་ན། བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ཙམ་བཏང་སྙོ
Chinese
解释是具有顺序的决定性。如《中观宝鬘论》中说：“善男子，菩萨摩诃萨应修习大慈、大悲、大喜、大舍。”又如密咒中与本尊的真实性相结合而说，在《二观察续》中说：“首先应修习慈爱，其次应修习悲悯，第三应修习喜悦，最后则是舍。”没有决定性的是，追随《现观庄严论》等，以容易生起为目标，也有首先念诵舍的次第，是为了消除对一切众生的贪恋和愤怒，从而首先成就心的平等。如勇士论师的《世俗菩提心修法》中也说：“因此，首先无量心，舍的土地善平整，慈爱的水流遍浇灌，极喜的瑜伽士，悲悯的种子善播撒。”这样解释是与容易生起相结合。可以结合的知识是这样的：这些无量也是从四种因缘中产生的，在众生的界中自然存在的自性是因缘。指示四者限度的善知识是增上缘。各自的对境显现是所缘缘。像这样修习的利益和不修习的过患串习是等无间缘。如《经庄严论》中也说：“从安乐和痛苦的自性中，产生菩萨的慈爱；从因和善知识的自性中，产生具有智慧的悲悯。”特别是像心和心所一样相关的对境的行相，这些在轮回的时候由增上缘等四者产生，因缘、增上缘、等无间缘三种产生两种等持，蕴等是从各自的因和冷热等的增上缘中产生的，这是《俱舍论》中所说的：“四者生心及心所，三者生等持之二，其余从二者而生。”这也是在顺序上清净解脱。
English
The explanation is that there is a definite order. As it says in the Intermediate Mother, "Good son, the Bodhisattva Mahasattva should cultivate great love, great compassion, great joy, and great equanimity." Also, as it is said in the tantras, combining with the suchness of the deity, in the Two Examinations Tantra, it says, "First, one should cultivate love. Second, one should cultivate compassion. Third, one should cultivate joy. Finally, equanimity." That which is not definite is that, following the Ornament of Clear Realization and others, aiming at what is easy to arise, there is also the order of reciting equanimity first, in order to eliminate attachment and anger towards all sentient beings, and thus to accomplish the equanimity of mind first. As it is also said in the Conventional Bodhicitta Practice of the Teacher Hero, "Therefore, first the immeasurable mind, the ground of equanimity is well leveled, the water of love is poured everywhere, the yogi of great joy, the seed of compassion is well sown." This explanation is combined with what is easy to arise. The knowledge that can be combined is this: these immeasurables also arise from four conditions, the nature that naturally exists in the realm of sentient beings is the causal condition. The virtuous friend who indicates the limit of the four is the dominant condition. The manifestation of their respective objects is the objective condition. The benefit of cultivating in this way and the habituation of the faults of not cultivating is the immediately preceding condition. As it is also said in the Ornament of the Sutras, "From the nature of happiness and suffering, arises the love of the Bodhisattva; from the nature of cause and virtuous friend, arises the compassion of the wise." In particular, the aspects of the objects that are related like mind and mental factors, these are produced by the dominant condition and the other four during samsara, the causal condition, the dominant condition, and the immediately preceding condition produce the two samadhis, and the aggregates etc. are produced from their respective causes and the dominant conditions of heat and cold etc., as it is said in the Abhidharma Kosha, "Mind and mental factors are produced by four, the two samadhis are produced by three, the rest are born from the two." This is also purification and liberation in order.
Chinese
是其对治。然而，修习慈爱成为贪执之因时，应转为修习远离亲疏的舍。修习慈爱若见如亲友般而成为贪执之因，修习舍心即是对治。若其愚昧而成为无记，转为修习悲心可止息痛苦的因果。若舍心落入无益的无记状态，则众生行于痛苦之因，为果所逼迫之际，生起大悲心可止息下劣的舍心。悲心力弱而有所偏颇时，转为修习喜心可止息卑劣之心。生起微弱的悲心，却显现出具有过失的偏袒之相时，修习于不合之境的安乐富饶之喜，即成一切卑劣之心的对治。若喜心使心散乱成为散乱之境，则慈等轮番交替修习。修习于他之安乐富饶之喜，若使心散乱，则慈爱与喜，悲心与舍心轮番修习。即从舍心修习悲心，再从悲心修习慈爱是小；从慈爱修习喜是中等；从舍心修习慈爱是大。如《母续》中间所说：如是修习慈爱，修习喜，于悲心安住，取舍心。如是说于上供下施中锻炼。此外，慈爱的障碍是悲心，悲心的障碍是喜，喜的障碍是舍，舍的障碍是慈爱。此处因众生之界与四梵住的不合之品自性相关，故说彼之对治之法为主。如是《经庄严论》中也说：稳固者舍弃梵的不合，具有无分别智慧，对境入于三种相，众生皆得成熟。其释文中说：于他无分别，于安乐与痛苦与中庸三境中，对境利益众生。如何入于对境？仅是不具安乐即是舍。
English
is the antidote to that. However, if cultivating loving-kindness becomes a cause for attachment, one should switch to cultivating equanimity, which is free from closeness and distance. If cultivating loving-kindness is seen as being like friends and relatives and becomes a cause for attachment, cultivating equanimity becomes the antidote to that. If it is ignorant and becomes neutral, switching to cultivating compassion can stop the cause and effect of suffering. If the mind of equanimity falls into a neutral state that is not beneficial, then when sentient beings engage in the cause of suffering and are afflicted by the result, generating great compassion can stop inferior equanimity. When compassion is weak and biased, switching to cultivating joy can stop the inferior mind. If a weak compassion arises, but manifests as a biased aspect with faults, cultivating joy in the happiness and prosperity of an unfavorable realm becomes the antidote to all inferior minds. If joy makes the mind wild and becomes an object of distraction, then loving-kindness and so on should be cultivated alternately. If cultivating joy in the happiness and prosperity of others makes the mind distracted, then loving-kindness and joy, compassion and equanimity should be cultivated alternately. That is, cultivating compassion from equanimity, and then cultivating loving-kindness from compassion is small; cultivating joy from loving-kindness is medium; cultivating loving-kindness from equanimity is great. As it says in the intermediate Mother Tantra: "Thus cultivate loving-kindness, cultivate joy, abide in compassion, take equanimity." It is said to practice in offering upwards and bestowing downwards. Furthermore, the obstacle to loving-kindness is compassion, the obstacle to compassion is joy, the obstacle to joy is equanimity, and the obstacle to equanimity is loving-kindness. Here, because the realm of sentient beings is inherently related to the incompatible aspects of the four Brahma-viharas, the method of counteracting them is mainly explained. As it also says in the Ornament of the Sutras: "The steadfast one abandons the incompatible of Brahma, possesses non-conceptual wisdom, enters the three aspects of the object, and completely ripens all sentient beings." In its commentary, it says: "Without discrimination towards others, in the three realms of happiness, suffering, and neutrality, the object benefits sentient beings. How does one enter the object? Merely not possessing happiness is equanimity."