Tibetan
་ས་བོན་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གང་ཕྱིར་སྙིང་རྗེའི་ཐབས་དང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི། །ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྦྱོར་བ་ཚད་མེད་བཞི་པའི་ས་མཁན་གྱི། །སྨོན་འཇུག་གཉིས་དང་བསླབ་བྱ་བསླབས་ལས་སྐྱེ། །དེ་ལ་སྙིང་རྗེས་ནི་ཞི་བའི་མཐར་ལྟུང་བ་འགོག་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་པའི་མཐར་ལྟུང་བ་འགོག་པའི་ཁྱད་ཆོས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། མ་ཕམ་པས། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང་། །མྱ་ངན་འདས་དང་འཁོར་མི་གནས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མེད་ན། གཤོག་པ་གཅིག་ཤོས་ཆག་པའི་འདབ་ཆགས་ལ་འཕུར་བའི་ནུས་པ་མེད་པ་ལྟར་ལམ་མི་ཆོད་པའི་ཚུལ། དོ་ཧ་མཛོད་ལས། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་གང་། །དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་སྒོམ་ནའང་། །འཁོར་བ་འདི་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །གང་ཡང་གཉིས་པོ་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་དེ། །འཁོར་བར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་ལས། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ནི་གང་། ཤེས་རབ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་པ་དེ་ནི་དེའི་ཐབས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞི་བ་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར་བདུད་བཏུལ་བའི་ལེའུ་ལས་ཀྱང་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ངོས་བཟུང་ནས། དེ་སྦྱོར་བའི་ཆོ་ག་གང་ལས་སྐྱེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྟན་པ་ལ་དཀོན་པའི་འདུ་ ཤེས་ལ་སོགས་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་ལས་དང་པོ་ལ་ཚད་མེད་བཞིས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ས་མཁན་ལྟ་བུ་བྱས་ནས་སྨོན་འཇུག་གཉིས་དང་བསླབ་བྱ་བསླབས་པ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། དགའ་བ་ཆེན་པོ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཚད་མེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་རྣམ་གྲངས་བཞིར་བསྟན་ཏེ། སློབ་དཔོན་བུདྡྷ་གུཔྟས། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཚོགས་ཚད་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཚད་མེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་པའོ།
Chinese
就像种子一样啊！如是说。因为慈悲的方便和空性的智慧，结合二者的菩提心，由四无量心的地基，生起愿行两种和学习所学。其中，慈悲能阻止堕入寂灭的边，智慧能阻止堕入有边的特性，是菩萨的道。如弥勒菩萨所说：智慧不住于有，慈悲不住于寂灭，不滞于涅槃与轮回。因此，如果没有结合二者的菩提心，就像一只翅膀折断的鸟无法飞行一样，无法断除道路。多哈藏中说：远离慈悲而入空性者，不能获得殊胜道，然而仅仅修持慈悲，也无法从此轮回中解脱。如果能够结合二者，则不住于轮回，也不住于涅槃。以及，圣者无尽慧所说：那么，菩萨的方便是什么？现证智慧是什么呢？因为在入定时，观察众生，因此将心安住在广大的慈悲的目标上，那就是它的方便。因为平等地进入寂静和极寂静，那就是智慧。等等，如同广为宣说的一样，在降伏魔军的章节中也曾开示。像这样确定道的体性后，从何处生起修持它的仪轨呢？虽然有人认为从见到佛的色身、法身的功德，以及对大乘教法的珍视等四种缘起生起，但此处对于初学者来说，以四无量心作为先导的地基，然后从愿行两种和学习所学中生起。如《母续》中所说：善现，对此，菩萨大菩萨应修持大慈、大悲、大喜、大舍。如是说。对此，一般而言，无量之词的含义被揭示为四种：如佛护论师所说：如此，缘于无量众生，以及无量集合，以及无量法，以及无量智慧。
English
It is like a seed! Thus it is said. Because the skillful means of compassion and the wisdom of emptiness, the Bodhicitta that combines the two, arises from the foundation of the four immeasurables, the two of aspiration and action, and learning what is to be learned. Among them, compassion prevents falling into the extreme of peace, and wisdom prevents falling into the extreme of existence, which is the characteristic of the Bodhisattva's path. As Maitreya said: Wisdom does not abide in existence, compassion does not abide in peace, and does not dwell in Nirvana and Samsara. Therefore, if there is no Bodhicitta that combines the two, just as a bird with one wing broken cannot fly, it cannot cut off the path. The Doha Treasury says: Whoever enters emptiness without compassion, does not attain the supreme path, but even if one only meditates on compassion, one will not be liberated from this cycle of existence. Whoever is able to combine the two, neither abides in Samsara nor abides in Nirvana. And, as taught by the Noble Inexhaustible Intellect: Then, what is the skillful means of the Bodhisattva? What is the manifestation of wisdom? Because in the state of Samadhi, one observes sentient beings, therefore placing the mind closely on the object of great compassion, that is its skillful means. Because of equally entering into tranquility and extreme tranquility, that is wisdom. And so on, as widely proclaimed, it was also taught in the chapter on subduing the Maras. Having thus determined the nature of the path, from where does the ritual of practicing it arise? Although some believe that it arises from seeing the Rupakaya and Dharmakaya qualities of the Buddha, and cherishing the Mahayana teachings, etc., here, for beginners, the four immeasurables are taken as the preliminary foundation, and then it arises from the two of aspiration and action, and learning what is to be learned. As it is said in the Intermediate Mother Sutra: Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva should cultivate great love, great compassion, great joy, and great equanimity. Thus it is said. In general, the meaning of the word "immeasurable" is revealed as four types: As taught by the teacher Buddhagupta: Thus, focusing on immeasurable sentient beings, and immeasurable assemblies, and immeasurable Dharmas, and immeasurable wisdom.
Tibetan
།དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་མང་ཉུང་འདི་ཙམ་མོ་ཞེས་དཔག་པར་མི་ནུས་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའམ་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། བཞི་པ་ནི་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཐ་མི་དད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་ངོ་བོར་གནས་པའོ། །དེ་ལས་བྱམས་པའི་དམིགས་རྣམ་བཤད་པའི་ཕྱིར། །བྱམས་པའི་ངོ་བོ་གཞན་བདེ་འདོད་པ་ཡིན། །སྡུག་པའི་མ་ཡིས་བུ་ལ་ཇི་བཞིན་དུ། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བ་ཀུན་སྤུངས་ནས། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་གནོད་པ་བཟོད་ལ་བསླབ། །དེ་ལ་བྱམས་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ངེས་འབྱེད་ཆ་བཞི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ། ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་དང་། ངན་སོང་གི་གནས་དེ་དང་ དེར་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་མཐོང་ནས། དེ་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བཟོད་མི་ནུས་པ་སྐྱེ་ཞིང་། འདི་དག་དང་བདག་གཉིས་ཀ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཁོར་བར་འཁོར་བས་ཕན་ཚུན་གཉེན་བཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྱུར་བ་མེད་པ་ཤེས་པའི་རྒྱུས་ཀུན་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལ་བརྩེ་བ་ལྟ་བུའི་སེམས་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས། དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་ཏེ་བདེ་བ་ལ་གནས་པའི་ཐབས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང་། དེའི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དང་པོ་བརྙེས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཞིག་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཞེན་པས་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ཏེ་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་རེ་སྡུག །འདི་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕན་གདགས་ནས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་སྐྱེ་བས་ན་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བརྙེས་པ་མན་ཆད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱི་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་བྱམས་པ་སྐྱེ་ཞིང་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་དེ། དཔེར་ན་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལ་རྣམ་རྟོག་མེད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གསོལ་བ་
Chinese
因此，第一是三界众生的数量多少，无法衡量。第二是福德和智慧两种，是产生的因或本体。第三是佛陀的伟大功德，如力量和无畏等。第四是所知与能知无差别，因此成为如来智慧的对境，安住于慈爱等四法之本体中。其中，为了阐述慈爱的对境之相，慈爱的本体是希望他人安乐。如同慈爱的母亲对待孩子一样，积累身体、受用和一切善根，学习利益他人、忍受损害。因此，慈爱是安住于以信欲而行的四种决择分之地的菩萨的现证智慧的境界中。见到天人和人类等，以及恶趣的众生在那样的处境中遭受痛苦，对他们生起无法忍受的大悲心。并且知道自己和他们从无始以来就在轮回中流转，没有不曾互为亲友的，因此对一切众生生起如同慈爱独子的心，生起慈爱的自性，显现地思索让他们从痛苦中解脱并安住在安乐中的方法，并且为了那个目的而祈愿，这被称为缘众生之慈爱。从获得初地到七地的菩萨们，像这样，一切法都是无自性的，但众生却执着于实有，因此无法了悟，在三界中流转，感受痛苦的因果，这真是可悲啊！希望通过给予他们佛法的利益，让他们证悟法性，这样祈愿，这是通过现证佛法的真如而对众生生起慈爱，因此被称为缘法之慈爱。从八地以上的菩萨直到佛陀，被称为无缘之慈爱，以无分别任运成就的方式，对众生界生起慈爱并利益他们。例如，如意宝和如意树虽然没有分别念，但无论如何祈求
English
Therefore, firstly, the number of sentient beings in the three realms is immeasurable. Secondly, merit and wisdom are the two types, being the cause or essence of generation. Thirdly, the great qualities of the Buddha, such as power and fearlessness, etc. Fourthly, the object of knowledge and the knowing are undifferentiated, thus becoming the object of the Tathagata's wisdom, abiding in the essence of the four dharmas such as love. Among these, in order to explain the aspects of love's object, the essence of love is the desire for others' happiness. Just as a loving mother treats her child, accumulating body, possessions, and all virtues, learning to benefit others and endure harm. Therefore, love is the object of the direct perception of the bodhisattva who abides in the four parts of the decisive discrimination of the ground of practice with faith and desire. Seeing gods and humans, etc., and sentient beings in the evil realms suffering in those situations, unbearable great compassion arises for them. And knowing that both oneself and them have been wandering in samsara since beginningless time, and that there has been no time when they have not been relatives, therefore, for all beings, a mind like the love for an only child arises, and the nature of love arises, manifestly contemplating the means to liberate them from suffering and abide in happiness, and praying for that purpose, this is called love focused on sentient beings. Bodhisattvas from the attainment of the first ground to the seventh ground are like this: all dharmas are without inherent existence, but sentient beings cling to things as real, and therefore do not realize this, wandering in the three realms and experiencing the cause and effect of suffering, this is truly pitiful! May they realize the nature of reality by giving them the benefit of the Dharma, praying in this way, this is called love focused on the Dharma because love arises for sentient beings through the direct realization of the suchness of the Dharma. Bodhisattvas from the eighth ground onwards until the attainment of Buddhahood are called without object, in the manner of spontaneous accomplishment without conceptualization, love arises for the realm of sentient beings and they benefit them. For example, although the wish-fulfilling jewel and the wish-fulfilling tree have no conceptual thought, however they are prayed to