Tibetan
ཆེའི་ས་བོན་མི་འདེབས་ཤིང་བདེ་སྐྱིད་ཐམས་ཅད་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དྲིན་ལས་བྱུང་བའི་བྱས་པ་གཟོ་མི་ཤེས་པ་དེ་ནི་བྱིས་པ་ཐ་ཤལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་སངས་རྒྱས་བསོད་ནམས་མཐུ་ཡིས་ཟས་རྙེད་ཀྱང་། །དེ་ལ་བྱིས་པ་བྱས་པ་གཟོ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཟའ་བཏུང་གི་ཕུད་ནས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་མཆོད་ཅིང་། ཆུ་ཀླུང་ངམ། ལྟེང་ཀ་དང་ཕྲད་ཀྱང་མཆོད་ཡོན་དབུལ་བ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། མུ་གེའི་མཐུས་རྒྱལ་པོའི་བང་མཛོད་སྟོངས་པར་གྱུར་པ་ན་བྲེ་གང་ལུས་པ་དེ་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཆར་བབས་པ་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་ཅན་དུ་སྐྱེས་པའི་རབས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཆོད་ཅིང་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱས་ནས་ཉིན་མཚན་འཁོར་མོའམ། དུས་དྲུག་གམ། དུས་གསུམ་མམ་ཐ་ནའང་ཉིན་མཚན་གྱི་ཆ་རེར་ལན་གཅིག་རེ་བྲན་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ་སྟེ། བློ་ནི་གང་གོམས་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར་ཉམས་ལེན་གཞན་མེད་ཀྱང་འཆི་བའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་དྲན་ནས་སྐྱབས་སུ་སོང་ན་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རབ་དང་བ་ཡིས། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དག་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད། །དེ་ལྟར་དེས་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བསྒོམས་པས། །ཉིན་མཚན་དུ་ཡང་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་མཐོང་། །ནམ་ཞིག་དེ་ནི་ན་ཞིང་མི་བདེ་ནས། །ཤི་ལ་ཐུག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ ཚོར་བྱུང་ན། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་དྲན་པ་མི་ཉམས་ཏེ། །སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བས་འཕྲོག་པར་ཡོངས་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་ལྷས་བྱིན་དམྱལ་མེའི་ཚོར་བས་ཡོངས་སུ་གདུངས་པའི་ཚེ། སངས་རྒྱས་ལ་སྙིང་ཁོང་རུས་པའི་གཏིང་ནས་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེའི་མཐུས་རང་སངས་རྒྱས་རུས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་འཚང་རྒྱ་བར་ལུང་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་ལ་ནི་བསྡུ་བ་ནས་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཤེས་པ་དང་། ཁས་བླངས་པ་དང་། གཞན་དུ་མི་སྨྲ་བས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་མཚན་ཉིད་བཞི་ག་ཚང་ཞིང་གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་། དགེ་འདུན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གི་རང་བཞིན་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་ནས་དེའི་མཛད་སྤྱོད་ལ་བསླབ་ཅིང་ཡོན་ཏན་བརྗོད། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་ཉན་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ། སྤྱོད་པ་བག་ཡོད་པ་འདུལ་བ། བསྒོམ་པ་བསམ་གཏན་པ་མདོ་སྡེ། ལྟ་བ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་མངོན་པ་དང་མཐུན་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་ལམ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡང་དག་པའོ། །འབྲས་བུའི་བསླབ་བྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །བྲལ་ཐོབ་སྤངས་པའི་དབྱིངས་ལ་བྱང་ཆུབ་པས། །སྐྱོབ་དང་བསྐྱབ་བྱར་མི་འཛིན་ཐ་སྙད་ལས། །འདས་ཕྱིར་གཏོང་རྒྱུའང་བཏགས་པ་བླ་དགས་ཡིན། །དེ་ལ་སེམས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་རང་སྟོབས་ཀྱི་རིག་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་རང་བཞིན་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། སེམས་བྱུང་དོན་ གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ལ་གཟུགས་བརྙན་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ནི་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོ་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་པ་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་བཞིན་དུ་མཚུངས་པར་འཇུག་པའི་རྩལ་སྣང་དབྱིངས་ལ་ཐིམ་སྟེ་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚེ་སྐྱོབ་བྱེད་དཀོན་མཆོག་དང་། བསྐྱབ་བྱ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་གཉིས་ཀ་མེད་པས་ཆོ་གས་བླངས་པའི་བསླབ་བྱ་གཏང་མཚམས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གདགས་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཙམ་དུ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །གནད་འདི་མགོན་དོན་དམ་པའི་སྐྱབས་འགྲོའི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་རིག་པར་མི་ནུས་པས་ཐ་ཆད་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་ལ་གནས་ལུགས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱབས་འགྲོར་འདོད་པ་ཤིན་ཏུའང་གཏི་མུག་ཅན་ནོ། །དེ་ལས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས། རྒྱུ་ཡི་གཏོང་མཚམས་སྐྱབས་འགྲོ་མཚན་ཉིད་པ། །འགྲོ་བའི་ཡུལ་ལ་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པས་གཏོང་། །བསླབ་པ་ཉམས་ན་དམན་པར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །རྨ་ཡི་བག་བཞིན་བསྒྲིམས་ཏེ་བསྲུང་བར་བྱ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་མདོ་ནས་བཤད་པའི་བསླབ་བྱ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྟེང་། རྒྱུན་ཆགས་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་གཏོང་བ་དང་། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་སྟེ་དྲུག་པོ་དང་འགལ་ན་གཏོང་བར་འདོད་པ་དང་། ལ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྤྲུལ་པ་གསུམ་ལ་བརྙས་པ་ལ་སོགས་བསྣན་ཏེ་དགུ་པོ་ཚང་ན་གཏོང་བར་འདོད་ཀྱང་། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ལ་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྤངས་པ་དང་། བསྒྲུབ་པར་མ་ནུས་ནས་སྐྱབས་འགྲོའི་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ནི་གཏོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་དཀོན་མཆོག་མ་བཏང་ཡང་དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་ཀྱི་སྟོན་པ་
Chinese
不播种大的种子，也不懂得感恩所有快乐都来自三宝的恩德，这是卑劣孩童的行为。《三摩地王经》中说：即使以佛陀福德的力量获得食物，愚童也不会懂得感恩。因此，在任何情况下，即使是饮食的精华也要供养三宝。即使遇到河流或水池，也要从内心深处努力献上供水。正如饥荒导致国王的仓库空虚时，剩下的一升米也供养了独觉佛，结果降下了享用的雨，国王转生为金黄色身的故事一样。像这样供养和忆念后，无论是昼夜不间断，还是六时、三时，甚至至少每天昼夜各一次，都要念诵皈依。因为心识习惯于什么，就会追随什么，这是规律。因此，即使没有其他修持，临终时也会忆念佛陀。像这样忆念并皈依，就具有重大的意义。《三摩地王经》中说：以身语意极大的欢喜，恒常赞叹诸佛。像这样他修习心续，日夜都能见到世间怙主。何时他生病不适，感受到临死的痛苦时，对佛陀的忆念也不会消失，痛苦的感受也无法夺走它。如经中所说。例如，天授（提婆达多）被地狱之火的感受完全折磨时，从内心深处、骨髓深处向佛陀祈求庇护，结果被授记将证得名为骨身的独觉佛果。像这样皈依的方式，要具备《摄事品》中所说的了解功德、了解差别、承诺和不改投他处的四种皈依的特征。此外，该经中还说：依止圣者，听闻正法，以及与僧团和谐相处也是皈依。正如所说的那样，依止具有三宝自性的圣者，学习他的行为并赞颂功德。深奥而广大的法
English
Not planting great seeds and not knowing how to appreciate that all happiness comes from the kindness of the Three Jewels is the behavior of a lowly child. The Samadhiraja Sutra says: Even if one obtains food by the power of the Buddha's merit, a foolish child will not know how to appreciate it. Therefore, in all circumstances, one should offer the choicest of food and drink to the Three Jewels. Even when encountering a river or a pond, one should strive from the depths of one's heart to offer water. Just as when a famine caused the king's treasury to be empty, the one bre left was given to a Pratyekabuddha, and as a result, a rain of enjoyment fell, and the king was born with a golden body. Having made offerings and recollected in this way, one should take refuge by reciting it constantly day and night, or six times, or three times, or at least once each day and night. Since the mind naturally follows what it is accustomed to, even if there is no other practice, one will remember the Buddha at the time of death. If one remembers and takes refuge in this way, it is of great significance. The Samadhiraja Sutra says: With body, speech, and mind greatly pleased, constantly praise the Buddhas. In this way, he cultivates the mind-stream, and day and night he sees the Protector of the World. When he is sick and uncomfortable, and feels the suffering of approaching death, the remembrance of the Buddha will not diminish, and the feeling of suffering will not be able to take it away. As it is said. For example, when Devadatta was completely tormented by the feeling of hellfire, he said from the depths of his heart and bones, "I take refuge in the Buddha!" As a result, he was prophesied to attain the fruit of a Pratyekabuddha named "Bone-Body." Such a way of taking refuge should possess the four characteristics of taking refuge mentioned in the Compendium, which are knowing the qualities, knowing the distinctions, making a commitment, and not speaking to others. Furthermore, it also says in the same text: Relying on a holy person, listening to the holy Dharma, and accomplishing harmony with the Sangha are also taking refuge. As it is said, rely on a holy person who has the nature of the Three Jewels, learn from his actions, and praise his qualities. The profound and vast Dharma
Chinese
听闻所有这些，随行效仿因和果的珍宝的功德。行为以谨慎来调伏，禅修以三摩地经部，见解不隐秘而与俱舍相符地修持，这是随行正道的皈依。果的教诲是能仁法身，从离、得、舍的法界中证得菩提，不执著于救护者和被救护者，因为超越了名言，所以舍弃的因也是假立的增上安立。对此，心的意义的自性如镜子般，从自力之觉性中了悟不是其他传承所摄持的珍宝的自性之义，这是果的皈依；心生意义的差别，如在那上面显现各种影像的自性知识般，这是因的皈依。如《中边分别论》所说：‘于彼义见种种识，彼之差别从心生。’如同心和心所如太阳和光芒般相同地融入的才华显现于法界，从而戏论寂灭之时，由于没有救护者珍宝和被救护者我执这二者，所以通过仪轨所受持的教诲，舍弃的界限也仅仅是名言所安立的虚假之词而已。这个要点，连至尊胜义谛的皈依的少许方面也无法领悟，却认为低劣的皈依是实相金刚的皈依，实在是愚痴至极啊！从那之后是道的阶段。因的舍弃界限是具相皈依，由于对所皈依的境生起邪见而舍弃，如果戒律衰损，则会堕落到低劣之处，所以要像保护伤口一样谨慎守护。对此，有些人认为在经部中所说的最初三个戒律之上，加上持续皈依、为了生命也不舍弃、供养珍宝这六者，如果违背就舍弃；还有些人在此之上加上轻蔑身像等形象的三种化身等，认为九者全部具备才舍弃。然而，对所皈依的境生起邪见，从而舍弃三宝，以及无法修持而放弃皈依的戒律，这是舍弃的真正原因。如果未舍弃珍宝，却皈依其对立面的导师
English
Having heard all these, follow and emulate the qualities of the Jewels of cause and effect. Discipline behavior with mindfulness, meditate with Samadhi Sutra, and practice the view without concealment in accordance with the Abhidharma, this is the correct refuge of following the path. The teaching of the fruit is the Thubpa Dharmakaya, having attained enlightenment in the realm of separation, attainment, and abandonment. Not clinging to the protector and the protected, because it transcends terminology, the cause of abandonment is also a superimposed designation. In this regard, the essence of the meaning of mind is like a mirror, realizing from the self-power of awareness the meaning of the nature of the Jewel that is not gathered by other lineages, this is the refuge of the fruit; the difference in the meaning of mental events, like the nature of knowing that various images appear on it, this is the refuge of the cause. As the Madhyantavibhaga says: 'In that, the meaning sees various consciousnesses, the difference of that arises from the mind.' Like the mind and mental events, like the sun and rays, the talent that merges equally into the realm of appearance, thereby the cessation of elaboration, because there is no protector Jewel and no protected self-grasping, the teachings received through rituals, the limits of abandonment are also merely false words designated by terminology. This key point, even a small aspect of the refuge of the supreme ultimate, cannot be understood, yet they think that the inferior refuge is the Vajra refuge of reality, it is extremely ignorant! From that, the stage of the path. The limit of abandonment of the cause is the characteristic refuge, because of the arising of wrong views towards the object of refuge, it is abandoned, if the precepts are weakened, then it will fall into inferiority, so it must be carefully guarded like protecting a wound. In this regard, some people think that on top of the first three precepts mentioned in the Sutra, adding continuous refuge, not abandoning even for the sake of life, and offering to the Jewel, these six, if violated, are abandoned; and some people add to this the three emanations of images such as statues, etc., thinking that all nine must be complete to abandon. However, the arising of wrong views towards the object of refuge, thereby abandoning the Three Jewels, and the inability to practice and abandoning the precepts of refuge, this is the true reason for abandonment. If the Jewel is not abandoned, but the teacher of its opposite