Tibetan
འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཞེ་ན། རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོའི་རྗེས་ཐོབ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་རྗེས་མཐུན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་གདབ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཚུལ་བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དམ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས། བསླབ་བྱ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། །མངའ་རིས་བྱ་དགའི་སླད་དུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་དཀོན་མཆོག་གཏོང་ བ་མིན། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་བླ་མར་སྐྱབས་སོང་ནས། །དམ་པ་བསླུ་དང་མི་སྙན་སྒྲོགས་པ་སྤང་། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་རྒྱུའི་བསླབ་བྱ་ལ། །འདི་ལྟར་མངའ་རིས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ནི་ཚེ་གཅིག་གི་སྟོད་སྨད་ལ་སོགས་པར་ཡང་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་དག་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བར་འཛིན་པའི་རྟེན་ལུས་དང་སྲོག་གི་རང་བཞིན་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲལ་བར་འགྱུར་བས་སྙིང་པོ་མེད་ལ། དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འཕྲལ་ཡུན་ཀུན་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཉིད་དེ། གལ་ཏེ་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་དམན་པ་དང་མཆོག་གི་ཁྱད་པར་ནོར་ནས་དཀོན་མཆོག་བཏང་བར་གྱུར་ན་ནི་ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བས་ན། ཐ་ན་བཞད་གད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་མི་བཏང་བའི་དམ་བཅའ་བརྟན་པ་ལ་ཡང་ཡང་བསླབ་བར་བྱ་སྟེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་དང་རྒྱལ་སྲིད་དང་། ཐ་ན་བཞད་གད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྤང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། ཁྱད་པར་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཀའི་ངོ་བོ་མཚན་ལྡན་གྱི་བླ་མ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་དམ་པར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་བསླུ་བ་དང་། མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པས་ནི་མཆོད་པར་འོས་པ་མི་བསླུ་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ལ་མི་སྙན་པ་སྨྲ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་སྐྱབས་གསུམ་སོ་སོའི་བསྲུང་མཚམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ། །སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་རིམ་བཞིན་བདག་ཉིད་ནི། །འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ ལྷ་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ། །གཞན་ལ་མི་འཚེ་མུ་སྟེགས་ཅན་མི་འགྲོགས།
Chinese
如果有人问，说果位的皈依有什么必要呢？因为在所有因位皈依的后续阶段，都必须以与果位皈依相符的空性来印持。因为从那里面可以圆满智慧的资粮。《二谛经》中说：文殊，福德资粮能获得色身，智慧资粮能现证殊胜法身。之后，关于因果二者的学处，首先是：为了领地奖赏何须说？为了性命也不舍弃三宝。皈依彼之自性上师后，舍弃欺骗圣者和宣扬恶名。其中第一方面，因位的学处是：像这样，领地和受用，即使是一生中的前半段或后半段等等，也是动摇不定的，何须多说？对于那些执著为我和我所的所依，身体和性命的自性，也必定会分离，因此没有意义。皈依三宝，能使增上生和决定胜的一切安乐，在暂时和究竟上都能成办。如果由于愚痴，错乱了下劣和殊胜的差别，从而舍弃三宝，那么生生世世都会连续不断地产生痛苦。因此，即使是为了开玩笑，或者面临生命危险，也要再三学习坚定不舍弃三宝的誓言。《律经》中说：你即使为了性命、王位，甚至为了开玩笑，也不应舍弃三宝。特别是密咒道中，皈依了作为三宝总集的具相上师后，对于已经成为圣者的人们，要舍弃欺骗和说恶名。如《华严经》中说：依靠善知识，不欺骗应供养者，要舍弃说圣者们的恶名，要随顺圣法。这也是为了从各自三皈依的守护界限方面进行阐述。同样，皈依佛、法、僧之后，自己要次第做到：不礼拜轮回中的天神，不损害他人，不与外道交往。
English
If someone asks, what is the necessity of mentioning the refuge of the result? Because in all subsequent stages of the refuge of the cause, it is necessary to seal with emptiness that is consistent with the refuge of the result. Because from that, the accumulation of wisdom can be perfected. The Sutra of the Two Truths says: Manjushri, the accumulation of merit obtains the Form Body, and the accumulation of wisdom manifests the supreme Dharma Body. Then, regarding the precepts of the two causes and effects, the first is: Why speak of the sake of territory and reward? One does not abandon the Three Jewels even for the sake of life. Having taken refuge in the Lama, who is the essence of that, abandon deceiving the holy and proclaiming infamy. In that, the first aspect is the precept of the cause. Like this, why speak of territory and enjoyment, which are unstable even in the first or second half of one's life? The nature of the body and life, which are the basis for clinging to self and what belongs to self, will inevitably be separated, so there is no essence. Taking refuge in the Three Jewels accomplishes all the happiness of higher realms and definite goodness, both temporarily and ultimately. If, due to ignorance, one confuses the difference between inferior and superior and abandons the Three Jewels, then suffering will arise continuously in all lifetimes. Therefore, even for the sake of joking or when faced with danger to life, one should repeatedly learn to be firm in the vow not to abandon the Three Jewels. The Vinaya Sutra says: You should not abandon the Three Jewels even for the sake of life, kingdom, or even for the sake of joking. In particular, in the path of mantra, having taken refuge in the qualified Lama who is the essence of all Three Jewels, one should abandon deceiving and speaking ill of those who have become holy beings. As the Gandavyuha Sutra says: By relying on a virtuous friend, one does not deceive those worthy of offering, one should abandon speaking ill of holy beings, and one should follow the holy Dharma. This is also in order to explain from the perspective of the protective boundaries of each of the Three Refuges. Similarly, having taken refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, one should gradually do the following: not worship the gods of samsara, not harm others, and not associate with non-Buddhists.