Tibetan
་འབྱོར་ཆོས་གང་ལ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་ནི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་པ་དེས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ། །ཞེས་སོ། །ས་དགུ་པར་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་སོ་སོ་རིག་བཞི་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པར་རྟོགས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་སྙེད་པའི་ཤེས་རབ་ལ་དབང་བར་བྱེད་དོ། །ས་བཅུ་པར་ཁམས་དེ་ཉིད་ཕྲིན་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྱུང་གནས་སུ་རྟོགས་པས་དབང་བཞི་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པའོ། །དབང་བཞི་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། །ཡིད་དང་འཛིན་དང་རྣམ་པར་རྟོག །གྱུར་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་དང་། །ཞིང་དང་ཡེ་ཤེས་ལས་དག་ལ། །དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། །དབང་ དེ་མི་གཡོ་ལ་སོགས་པའི། །ས་གསུམ་ལ་ནི་རྣམ་བཞི་སྟེ། །གཅིག་ལ་རྣམ་གཉིས་དེ་ལས་གཞན། །དབང་ནི་རེ་རེར་འདོད་པ་ཡིན། །ཅེས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་གནས་གྱུར་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དབང་ཐོབ་པ་དང་། འཛིན་པ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་བས་ཞིང་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་གཉིས་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ན་ཡོད་པས་གཅིག་ལ་རྣམ་གཉིས་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་བས་སོ་སོར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ལ་མངའ་བརྙེས་ཤིང་ཕྲིན་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ནི་ས་དགུ་པ་དང་། བཅུ་པ་ལ་རྟོགས་པའི་འབྱུང་གནས་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་འཆར་གཞི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་བས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་དབང་རེ་རེའི་དོན་ཏེ་སྔར་སོ་སོའི་གནས་སྐབས་སུའང་བཤད་ཟིན་ལ། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཆ་ནས་སངས་རྒྱས་དང་བྱེད་པ་འདྲ་རུང་བར་བྱེད་པས་ན་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་འདི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་དང་། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྒྲོལ་བ་ལ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དོན་གྱི་ཆ་ནས་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་གཉིས་ཀའི་ཚུལ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཆེ་ཁྱད་ཞུགས་པ་ནི། སྔ་མའི་འཕྲོར། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས་ས་རྡུལ་དང་། །རྒྱ་མཚོ་བ་གླང་རྨིག་རྗེས་ཆུ། ཁྱད་པར་གང་ཡིན་སངས་རྒྱས་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་དེ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེའང་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདིར་ས་དགུའི་དྲི་མ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་ནས་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་། བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་། རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཞེས་གྲངས་ངེས་བཞིར་གནས་པ་ལས། སྔ་མ་གཉིས་ནི་སྤོང་བའི་གཉེན་པོའོ། །བར་བ་ ནི་རྟེན་གྱི་གཉེན་པོའོ། །ཐ་མ་ནི་ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོའོ། །ལམ་གྱི་གདགས་གཞིའང་སའི་སྔོནརོལ་རང་རྒྱུད་པ་དེ་ཉིད། ས་དེ་སའི་སྤང་བྱ་གེགས་སུ་གྱུར་པ་རགས་པ་སྤོང་བ་ལ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དེ་དངོས་དང་པོར་སྐྱེ་བཞིན་པས་དྲི་མ་ངོ་སྐལ་དེའི་ས་བོན་དངོས་སུ་སྤངས་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་ལམ་མོ། །ས་དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་དངོས་གཞིར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་མོ། །སའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ནས་ས་གོང་མར་འགྲོ་བཞིན་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མོ། །སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་མཐོང་བ་མ་ལུས་པ་སྤང་བ། སྒོམ་སྤང་ངོ་སྐལ་གྱི་རགས་པ་རྣམས་སྤངས། ཕྲ་བ་སྤོང་བཞིན་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤངས་པ་ལས་ས་བཅུའི་ཁྱད་པར་ལ་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་ཞིང་། ལུས་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་ཡིན་གྱིས། གནས་རིགས་དེ་དག་གི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཚད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དེ་དག་ལ་གནས་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་བསོད་ནམས་རླབས་ཆེན་བསགས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་དེ་དང་དེར་སྣང་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའང་ཡོད་དོ། །དེའང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ནས་ཚེ་ལ་དབང་ཐོབ་པས། སྐྱེ་འཆི་རང་མཚན་པ་མེད་ཀྱང་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ནི་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འཕགས་པས་འཆི་དང་ན་བ་དང་། །རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤང་། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དབང་གི་སྐྱེ། །དེ་ལ་དེ་མེད་ཕྱིར་དེ་མེད། །ཇི་བཞིན་ཡང་དག་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་སོགས་རྣམས་ལས་འདས་གྱུར་ཀྱང་། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་། །འཆི་དང་ན་དང་རྒ་བར་སྟོན། །ཅེས་སོ། །ལྔ་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ནི་བསླབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ནས་སློབ་དུ་མེད་པའི་དོན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་རྟེན་ཐུན་མོང་བ་ཉན་ཐོས་སྔ་པ་ལྟར་ན་ འཛམ་བུའི་གླིང་པའི་རྒྱལ་རིགས་སམ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་སངས་རྒྱ་བར་འདོད་ཅིང་། སྲིད་པ་ཐ་མའི་དུས་དང་པོའི་ཚེའང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་འདོད་པའི་ཚུལ་མཛོད་ལས། འཕགས་པ་མིན་ཡང་ཕ་མ་དང་། །ནད་པ་དང་ནི་ཆོས་སྨྲ་དང་། །སྐྱེ་མཐའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །ཞེས་པས་བསྟན་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་ལ། མདོ་སྡེ་དག་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་འོག་མིན་གྱི། །ཕོ་བྲང་དགྱེས་པ་སྡིག་པ་ཀུན། །རྣམ་སྤངས་དེར་ནི་འཚང་རྒྱ་ཞིང་། །སྤྲུལ་པ་དག་གིས་འདིར་འཚང་རྒྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་སུ་འོག་མིན་དུ་སངས་རྒྱ་བའི་རྟེན་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འཇུག་པའི་འགྲེལ་བར་ཡང་། གང་གི་དོན་དུ
Chinese
对于任何现象，即使是微尘般的生起都不存在，那就是不生。通过什么来了解它呢？那就是所谓的“忍”，通过这种了解，可以获得对不生之法的忍。如是说。在第九地，由于认识到界（梵文：dhātu）的自性具有四种各别智，因此能够自在地运用与智慧自性等量的智慧。在第十地，由于认识到该界是事业圆满的来源，因此获得了对四自在的自主权。四自在在《经庄严论》中说：由于心和执取以及分别的转变，所以获得不分别和净土以及智慧的自在，自在有四种。自在，在不动地等三地中有四种，一地有两种，除此之外，每地都有一种自在。如是说，由于烦恼意（梵文：kliṣṭa-manas）的转变而获得不分别的自在，由于执取五根识的转变而获得净土的自在，这两种自在在第八地，所以一地有两种。由于意识的转变而获得了对四种各别正知的掌握，并获得了事业圆满的自在，这是第九地。在第十地，由于认识之源，即意识的蓝图，阿赖耶识的转变，而获得了对如镜智的自在，这是除此之外每种自在的意义，之前在各自的阶段也已经解释过了。从事业的角度来看，由于能够像佛一样行事，所以在《宝性论》中说：菩萨的这种行为，在获得之后，与如来和真实度化众生方面，在世间是相同的。如是说。即使如此，从意义的角度来看，在行为和做事两种方式上与佛陀存在差异的是：在前面的基础上说：即使如此，就像大地上的尘土和海洋以及牛蹄迹中的水一样，佛陀和菩萨的差别也是如此。如是说。同样，在这禅修道中，根据去除第九地垢染的对治的差别，存在着加行道、无间道、解脱道和殊胜道这四种确定的数量。前两种是对治所断的，中间的是所依的对治，最后的是缩短距离的对治。
English
That which has no arising, not even a particle, in any phenomenon is non-arising. What knows that? That is called 'patience.' Through that knowledge, one obtains patience with the dharma of non-arising. Thus it is said. On the ninth ground, by realizing that the nature of the realm (Skt: dhātu) inherently possesses four distinct knowledges, one gains mastery over as much wisdom as the nature of wisdom. On the tenth ground, by realizing that the same realm is the source of perfectly complete activities, one obtains self-sovereignty over the four powers. The four powers are from the Ornament of the Sutras: Because of the transformation of mind, grasping, and discrimination, there is non-discrimination, and from the purification of fields and wisdom, the powers are fourfold. The powers, those of the immovable and so forth, are fourfold on the three grounds. On one ground there are two, and other than that, each power is desired individually. Thus, by the transformation of the afflicted mind (Skt: kliṣṭa-manas), one obtains the power of non-discrimination, and by the transformation of the grasping five sense consciousnesses, one obtains the power of the purification of the buddha-fields. These two are on the eighth ground, so there are two on one ground. By the transformation of the mind consciousness, one gains mastery over the four distinct correct knowledges and obtains the power of perfectly complete activities, which is the ninth ground. On the tenth ground, by the transformation of the basis of realization, the blueprint of the mind consciousness, the alaya-consciousness, one obtains the power over mirror-like wisdom, which is the meaning of each individual power other than that, and it has already been explained in each individual stage before. From the perspective of activity, since one can act like a Buddha, it is said in the Uttaratantra: This conduct of the Bodhisattva, after attainment, is equal in the world to the Tathagatas and the true liberation of sentient beings. Thus it is said. Even so, from the perspective of meaning, the difference between a Buddha and a Bodhisattva in terms of both action and activity is: Continuing from the previous statement: Even so, just as the dust of the earth and the ocean and the water in a cow's hoofprint, that is the difference between a Buddha and a Bodhisattva. Thus it is said. Also, on this path of meditation, depending on the difference in the antidotes for abandoning the defilements of the nine grounds, there exist four definite numbers: the path of application, the path of no obstruction, the path of liberation, and the path of distinction. The first two are antidotes for abandoning. The middle one is the antidote for the basis. The last one is the antidote for shortening the distance.
Chinese
哦！道的所依也是地的先前自性。该地，对于该地的所断，成为障碍的粗大之物进行断除，称为加行道。该地，正当最初生起，从而实际断除染污成分的种子，是无间道。该地的第二刹那起，成为真实本体的那些是解脱道。地的最后，获得特殊功德，正向上升到更高的地，是殊胜道。断除的差别是，断除所有见道所断。断除修道所断成分的粗大之物。进入断除细微之物。这样，从断除中，十地的差别向上向上提升。身体执取的差别是，从具有能够执取那些生起的能力的方面来说的。然而，并非所有这些地位的国王都遍布于菩萨的那些地上。因为有凡夫积累了巨大的福德，并且在某些情况下，如来化现为各种形象，从而利益众生。而且，从第一地以上，获得了对寿命的自在，虽然没有自相的生和死，但为了利益他人而示现，如《宝性论》所说：圣者已断尽，死亡与疾病，衰老之痛苦，由业及烦恼力所生，于彼无彼故无彼，如实见故超脱生等，然具大悲示现生，死与病及老。如是。第五无学道，是所学究竟而无须再学之义。身体的共同所依，按照早期声闻乘的观点，认为在赡部洲的刹帝利或婆罗门种姓中成佛。并且在最后有之际的最初时刻，也认为是凡夫，如《俱舍论》所说：虽非圣然父母，病人以及说法者，及最后有菩萨。虽然这样说，但并非字面意思。在诸经部中说：圆满佛陀于色究竟天，喜悦之宫殿，一切罪恶皆断除，于彼成正觉，化身在此成正觉。如是，按照大乘的观点，在色究竟天成佛的所依是什么呢？入行论的注释中也说：为了谁的利益
English
O! The basis of the path is also the self-nature prior to the ground. That ground, for the abandonment of that ground, the gross things that become obstacles are abandoned, which is called the path of application. That ground, just as it is first arising, thereby actually abandoning the seeds of the defilement component, is the path of no interruption. From the second moment of that ground, those that have become the actual entity are the path of liberation. At the end of the ground, having obtained special qualities, and just ascending to the higher ground, is the path of distinction. The distinction of abandonment is that all that is to be seen is abandoned. The gross things of the component to be cultivated are abandoned. Entering into abandoning the subtle things. Thus, from abandonment, the distinctions of the ten grounds ascend higher and higher. The distinction of holding the body is from the aspect of having the ability to hold those births. However, not all the kings of those positions are pervasive on those grounds of Bodhisattvas. Because there are ordinary beings who have accumulated great merit, and in some cases, the Tathagata appears in various forms, thereby benefiting sentient beings. Moreover, from the first ground onwards, having obtained mastery over life, although there is no self-characteristic birth and death, but for the benefit of others, it is shown as such, as stated in the Uttaratantra: The noble ones have completely abandoned, death and disease, the suffering of old age, born from the power of karma and afflictions, because there is no that in it, therefore there is no that, because of seeing as it is, transcending births and so on, but possessing great compassion, they show birth, death, disease, and old age. Thus. The fifth no-more-learning path is the meaning of having reached the ultimate of what is to be learned and no longer needing to learn. The common basis of the body, according to the view of the early Sravakas, believes that enlightenment is attained in the Kshatriya or Brahmin caste of Jambudvipa. And at the first moment of the last existence, it is also considered an ordinary being, as stated in the Abhidharmakosa: Although not noble, parents, the sick, and the Dharma speakers, and the Bodhisattva of the last existence. Although it is said so, it is not literal. In the Sutra Pitaka, it is said: The perfect Buddhas in Akanistha, the palace of joy, all sins are completely abandoned, there they attain enlightenment, and emanations attain enlightenment here. Thus, according to the Mahayana view, what is the basis for attaining enlightenment in Akanistha? In the commentary on the Entering Path, it also says: For whose benefit