Tibetan
ནི་དྲང་བའི་དོན་ནོ། །དོན་དམ་བསྒྲུབ་པ་སྟོན་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ནོ། །ཞེས་སོ། །རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལུང་གི་ཆོས་གསུང་རབ་ ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་འགེལ་ཆེན་ལས། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང་། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་གླེང་གཞི་དང་། །རྟོགས་བརྗོད་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་དང་། །སྐྱེས་རབས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་། །རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ། །གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་སྟེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་དང་པོ་ལྔ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་། བར་པ་གསུམ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུལ་བ། ཐ་མ་བཞི་ལས། སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་འཁོར་དང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གཉིས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་བའི་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ལ། རང་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་སྡེ་སྣོད་ལོགས་པ་མེད་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་པའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། མདོ་སྡེས་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་བཤད་དོ། །འདུལ་བས་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མངོན་པས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བས་ཐབས་ཀྱིས་ཆེ་བ་ནི་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་ཝས་ཀྱང་། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །ཞེས་ལོགས་སུ་ཕྱེ་ནས་སྡེ་སྣོད་བཞི་པར་བཞག་པ་ནི་མདོ་སྡེ་གདམས་ངག་འབོགས་པ་ལས། འདྲེན་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག ། བཅོམ་ལྡན་ངེས་པར་གསུངས་ལགས་ན། །རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་དུ་སྤྱོད་ཅིང། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མི་འཚོལ་བའི། །ངེས་པའི་ཐེག་པ་ཅིས་མ་གསུངས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ལུང་གི་བསྟན་པ་སྡེ་སྣོད་བཞི་པོའང་བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱི་འདུ་བྱེད་ལས་ཡི་གེ །ཡི་གེ་འདུས་པ་ལས་མིང་། མིང་འདུས་པ་ལས་ཆིག །ཚིག་འདུས་པ་ལས་གླེགས་བམ་དུ་གནས་པ་ནི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་དམ་ཚིག་གི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནས། །རིམ་བཞིན་ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་དང་།
Chinese
是正直的意思。显示成就真实义是究竟的意思。如是说。从所说的方式来说，圣教的经典分为十二类。如《八千颂大疏》中所说：经部、讽诵、授记，偈颂、自说、本事，本生、如是语、广经、希有说、教诫部，是圣教的十二支。如是。从对治的角度来说，分为三藏。如前所说的前五种是声闻的经藏，中间三种是声闻的律藏，最后四种中，本生部是菩萨律藏的眷属，广经和希有说两种是菩萨经藏，教诫部是声闻和菩萨二者共同的阿毗达磨藏。对于独觉佛来说，没有单独的藏，是依于声闻藏的。总而言之，世亲说：经藏宣说三学，律藏是增上戒学和增上心学，因为具有戒律就能次第获得无悔等禅定。论藏是增上慧学，因为显示了不颠倒的意义。如是说。这些也是从所化众生的角度来区分的，从方便的角度来说，最殊胜的是持明藏。阿arya提婆也说：持明藏。这样单独分开而安立为第四藏，是因为在《经部窍诀汇集》中说：引导的三乘，薄伽梵必定宣说了，在因果任运成就中修行，不从其他佛陀处寻求，为何不说究竟的乘？等等所说的缘故。如是，圣教的四藏也是，从主宰者的因缘所生的行，产生文字，文字集合产生名，名集合产生句，句子集合安住于经卷中，是皈依的誓言的所依。证悟之法是从念住开始，次第是五道的所有的功德和。
English
It means uprightness. Showing the accomplishment of ultimate meaning is the definitive meaning. Thus it is said. From the perspective of what is expressed, the scriptures of the sacred Dharma are divided into twelve categories. As stated in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses: Sutra, musical recitation, prophecy, verses, self-utterances, stories of origin, Jataka tales, accounts of such events, extensive scriptures, accounts of the marvelous, and collections of instructions are the twelve branches of the sacred Dharma. Thus it is. From the perspective of antidotes, there are three pitakas (baskets). As mentioned earlier, the first five are the Sutra Pitaka of the Hearers (Shravakas), the middle three are the Vinaya (discipline) of the Hearers, and among the last four, the Jataka collection is associated with the Vinaya Pitaka of the Bodhisattvas. The Extensive Scriptures and the Accounts of the Marvelous are the Sutra Pitaka of the Bodhisattvas, and the Collection of Instructions is considered the Abhidharma Pitaka, common to both Hearers and Bodhisattvas. For the Solitary Buddhas (Pratyekabuddhas), there is no separate Pitaka; they rely on the Hearers' Pitaka. In summary, Vasubandhu said: The Sutra Pitaka explains the three trainings; the Vinaya Pitaka is the training in higher discipline and higher mind, because having discipline leads to obtaining samadhi (concentration) through a series of steps, such as freedom from regret. The Abhidharma Pitaka is the training in higher wisdom, because it reveals the meaning without distortion. Thus it is said. These are also distinguished from the perspective of those to be trained. From the perspective of skillful means, the most excellent is the Vidyadhara Pitaka (the Pitaka of those who hold knowledge). Acharya Aryadeva also said: The Vidyadhara Pitaka. Separating it out and establishing it as the fourth Pitaka is because it is said in the Compilation of Sutra Instructions: The three vehicles that guide, the Bhagavan certainly taught. Practicing in the spontaneous accomplishment of cause and effect, not seeking enlightenment from other Buddhas, why not speak of the definitive vehicle? and so on. Thus, the four Pitakas of the sacred Dharma also, from the actions arising from the conditions of the master, letters are produced; the collection of letters produces words; the collection of words produces sentences; the collection of sentences abides in volumes, which are the support for the vows of refuge. The Dharma of realization is from the establishment of mindfulness, gradually all the qualities of the five paths and.
Tibetan
།འཕགས་པའི་སྤངས་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཅན། །བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པ་གཟུངས་དང་ཟད་པར་དང་། །སློབ་ལམ་བཞི་དང་མི་སློབ་ལམ་གྱི་དངོས། །རྒྱུ་ཡི་ས་བཅུ་འབྲས་བུའི་བཅུ་གསུམ་སོགས། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རིགས་དབྱེ་དཔག་ཏུ་མེད། །གང་གི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ས་ཡིན་ཏེ་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ན་སའོ། །ཞེས་བཤད་ལ། དེའང་ཉན་རང་གི་ས་བརྒྱད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུར་ངེས་པ་ལས། སྔ་མ་ནི། ཡུམ་བར་མ་ལས་རིགས་ཀྱིས་དང་། བརྒྱད་པའི་ས་དང་། མཐོང་བའི་ས་དང་། བསྲབས་པའི་ས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་དང་། བྱས་པ་རྟོགས་པའི་ས་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་སྟེ། འདི་དག་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ། །ཞེས་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་ལས། །ཉན་ཐོས་ས་ནི་བརྒྱད་བཤད་པ། །དེ་བཞིན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུའོ། །ཞེས་བཤད་ཅིང་། སའི་ཡང་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལམ་ལྔ་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པས་ན་འདིར་ཚོགས་ལམ་ནས་ རིམ་པར་བསྙད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཐོས་བསམ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་ནི་ཚོགས་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའང་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡོད་པའི་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནི། མཉམ་གཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་གཙང་བ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་མོ། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནི། །མཉམ་གཞག་ཏུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཆུ་ཤིང་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པར་བསྒོམ་མོ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་མཉམ་གཞག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་འགག་ལ་མི་གནས་པ་བསྒོམ་མོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི། མཉམ་གཞག་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་བསྒོམས་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་ཚུལ་ཀྱང་། དང་པོས་ལུས་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་གོ །གཉིས་པས་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་གོ །གསུམ་པས་སེམས་མི་རྟག་པར་བསྒོམས་པས་རྟག་འཛིན་འགོག་པའི་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །བཞི་ལས་ཆོས་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་པས་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་ལོག་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་གོ །ཚོགས་ལམ་འ
Chinese
具有圣者的断证智慧精华，生起次第和圆满次第，总持和灭尽，有学道四种和无学道的本体，因之十地和果之十三等等，金刚乘的种类差别不可思议，其智慧依赖于相续。其中，作为证悟功德之所依的是地，如《八千颂大疏》中所说：“因为是功德之所依，所以是地。”这样说。那也是声闻缘觉的八地和菩萨的十地，前者是，出自《中观母经》，以种姓和第八地和见道地和薄地和离贪欲地和已作证悟地和声闻地和独觉地，这些是声闻和独觉的地。如是说。如《宝鬘论》中所说：如何声闻乘中，宣说声闻地有八，同样大乘中，菩萨地有十。这样宣说。地的所依也是五道，因此这里从资粮道开始依次叙述。其中，首先主要行持听闻思维修和福德资粮是资粮道的特征。其中，在资粮道小位中有四念住，身念住是，在等持如虚空般的状态中，后得位中观修不净和如幻象般。受念住是，在等持中不生起，在后得位中无论感受什么都是痛苦，观修如水树般无有实义。心念住是，在等持中自性空，在后得位中观修不灭不驻。法念住是，在等持中平等性，在后得位中观修如幻象八喻。这样在资粮道小位中修习四念住，进入见道四谛的方式是，首先以身知痛苦而进入知苦。其次以受知痛苦而进入断集。第三以心修无常而显现断除常执的灭谛。第四从法修无我而从我执中返回而进入修道。资粮道
English
Possessing the essence of wisdom of noble abandonment and realization, generation and completion stages, retention and cessation, the four paths of learners and the reality of the path of non-learners, the ten grounds of cause and the thirteen of effect, etc., the divisions of the Vajrayana are immeasurable, whose wisdom relies on the continuum. Among them, the basis for the qualities of realization is the ground, as stated in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses: "Because it is the basis for qualities, it is the ground." It is said. That is also the eight grounds of Hearers and Solitary Realizers and the ten grounds of Bodhisattvas. The former is from the Intermediate Mother Sutra, by lineage and the eighth ground and the ground of seeing and the ground of thinning and the ground of being free from desire and the ground of realizing what has been done and the ground of Hearers and the ground of Solitary Buddhas. These are the grounds of Hearers and Solitary Buddhas. It is said. As stated in the Garland of Jewels: How in the Hearer Vehicle, the eight grounds of Hearers are taught, likewise in the Great Vehicle, there are ten grounds of Bodhisattvas. It is said. The basis of the grounds is also definitely the five paths, so here they are described in order from the path of accumulation. Among them, the first, mainly engaging in hearing, thinking, and accumulating merit, is the characteristic of the path of accumulation. Among them, in the small stage of the path of accumulation, there are four mindfulnesses. The mindfulness of the body is, in the state of equanimity like the sky, in the post-meditation, contemplate impurity and like an illusion. The mindfulness of feeling is, in equanimity, it does not arise, and in the post-meditation, whatever is felt is suffering, and contemplate it as being without essence like a water tree. The mindfulness of the mind is, in equanimity, it is empty of inherent existence, and in the post-meditation, contemplate that it does not cease and does not abide. The mindfulness of phenomena is, in equanimity, it is equality, and in the post-meditation, contemplate it as the eight similes of illusion. Thus, by cultivating the four mindfulnesses in the small stage of the path of accumulation, the way to enter the four truths of the path of seeing is, first, by knowing the body as suffering, one enters into knowing suffering. Second, by knowing feeling as suffering, one enters into abandoning the origin. Third, by contemplating the mind as impermanent, one manifests the cessation of stopping the clinging to permanence. Fourth, by contemplating phenomena as selfless, one turns away from clinging to self and enters into the path of cultivation. The path of accumulation