Tibetan
ན་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཕྱི་ལྟར་དུ་བཤད་ན། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་སྙན་པར་གྲགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སམ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་བཞུགས་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བརྩོན་པར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་པས་ན་བཅོམ། བསྐལ་ པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་ལྡན། དེ་ལྟར་ལྡན་ཡང་སྲེད་ལེན་ལ་སོགས་པའི་སྲིད་ཆོས་ཀྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་འདས། དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བར་གནས་པ་དེ་དག་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཤིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ། ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་སྡེ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ན་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞིའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ་འོག་ཏུ་འཆང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པར་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཞེས་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཀུན་ནས་སངས་རྒྱས་པས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། མ་རིག་གཉིད་ལས་སངས་ཕྱིར་དང་། །ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་བློ་རྒྱས་པས། །སངས་རྒྱས་པདྨའི་འདབ་ལྟར་རྒྱས། །ཞེས་སོ། མཁྱེན་པ་དང་ཞབས་ལྟ་བུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པའོ། །མྱ་ངན་མ་ཡིན་པ་དང་། མཛེས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གནས་སུ་གཤེགས་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡང་ ཆགས་འཇིག་གནས་སྟོང་ཚད་དང་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་མ་ནོར་བར་མཁྱེན་པའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་བཟང་པོ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པ་ལ་གྲགས་ཀྱིས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རང་བཞིན་དང་གཡོ་སྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་དང་ཕྱོགས་འགལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གདུལ་བར་རུང་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གདུལ་ཞིང་ཁ་ལོ་བསྒྱུར་བས་ན། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བ་ཁ་ལོ་བསྒྱུར་བའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ན་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ་འཕགས་པའི་ལམ་ཐོབ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྷ་དང་མི་རྣམས་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་སྣོད་ཀྱང་ཡིན་པས་དེ་དག་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པས་ན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཚིག་བླ་དགས་སུ་བྱས་ནས་ཆིག་མཇུག་མི་མངོན་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནང་ལྟར་དུ་བཤད་ན། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་སྟེ། མཐོང་སྤངས་དང་བསྒོམ་སྤངས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པའོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན། ལེགས་པར་སྤངས་པ། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པ། མ་ལུས་པར་སྤངས་པས་ན་སྤངས་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་ཏེ། རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་གིས། རྒྱུ་སྤངས་ཡོན་ཏན་གསུམ་བདེ་གཤེགས། །སོགས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་ཆ་ནས་སྤྱན་ལྔ་དང་། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་། དབང་བཅུ་དང་། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་དང་། སྟོབས་བཅུ་དང་། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱན་ལྔ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྤྱན་ནོ། །རྗེས་མཐུན་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ནས་ཡོད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའོ། །ལྷའི་སྤྱན་གྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་འཆི་འཕོ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའོ། །ཤའི་སྤྱན་གྱིས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ནས་སྟོང་གསུམ་ཚུན་ཆོད་ཀྱི་གཟུགས་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་ས་གཡོ་བ་དང་། གཅིག་ཏུ་བསྒྱུར་ཞིང་དུ་མར་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷའི་རྣ་བའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ཆེ་ཆུང་མཐའ་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའོ། །གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི། གཞན་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་མ་བྲལ་སོགས་མངོན་སུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པའོ། །སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི། རང་གཞན་གྱི་ཚེ་རབས་སྔ་མ་བརྒྱ་སྟོང་ལ་སོགས་པའི་
Chinese
如果从意义的角度，对外在宣说忆念佛陀的功德差别，是这样的：世间中凡是美名远扬的“薄伽梵”（梵文：Bhagavān，梵文天城体：भगवान्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：薄伽梵），是因为他降伏了贪欲等烦恼，或者因为他安住于菩提树下，降伏了努力阻挠他的魔众，所以是“降伏”；因为他具有特殊的劫和自在等，所以是“具”；虽然具有这些，但他已超越了渴爱、执取等有法的一切过患；如实通达并证悟了事物本来的法性，所以是“如来”；因为他所说的一切都真实不虚，不会改变，所以也是“如来”。“阿罗汉”是因为他降伏了烦恼的敌军；如何降伏呢？他是四沙门果的究竟，这将在下文阐述。“正等觉”是指断除了与成千上万的圣者以习气相联系的一切烦恼，从而证得圆满正等觉。如是，“如来”是因为他以正确无误的方式完全觉悟了一切法，所以是“正等觉”。如《七十皈依颂》中所说：“从无明睡中醒，智慧亦复得增长，佛如莲花般盛开。”所谓“明行足”，是因为他具有如戒律和禅定等智慧和行持。因为他已到达无忧、美好和不退转的境界，所以是“善逝”。“世间解”是指他完全了解有情世间十二缘起的安立方式，同样也毫不错误地了解器世间的成住坏空、量和自性。“世间解”在另一种意义上是指完全了解世间的善妙言辞。应当了知，了解凡夫的自性和虚伪等与“世间解”是相违背的。“调御丈夫”是指可以调伏的人，因为他调伏并引导他们，所以是“调御丈夫”。他比声闻和独觉更殊胜。
English
Now, if we explain the distinctions of the qualities of remembering the Buddha from the perspective of meaning, outwardly, it is like this: The one who is renowned in the world as "Bhagavan" (Sanskrit: Bhagavān, Devanagari: भगवान्, Roman transliteration: bhagavan, literal Chinese meaning: Bhagavan) is so because he has conquered desires and other afflictions, or because he resides at the Bodhi tree and has conquered the hosts of Mara who strive to obstruct him, hence "conqueror"; because he possesses special kalpas and powers, hence "possessor"; although possessing these, he has transcended all faults of existence, such as craving and grasping; because he has realized and comprehended the nature of things as they truly are, hence "Tathagata"; because what he has spoken is true and does not change, he is also "Tathagata." "Arhat" is because he has conquered the enemy hosts of afflictions; how has he conquered? He is the ultimate of the four fruits of a renunciate, which will be explained below. "Perfectly Complete Buddha" refers to the perfect and complete enlightenment because he has abandoned all afflictions that connect with the habits of hundreds of thousands of noble ones. Thus, "Tathagata" is "Perfectly Complete Buddha" because he has completely awakened to all dharmas in a correct and unerring way. As it is said in the "Seventy Verses on Refuge": "Awakened from the sleep of ignorance, wisdom also increases, the Buddha expands like the petals of a lotus." "Vidya-charana-sampanna" (Possessed of knowledge and conduct) is because he possesses wisdom and conduct such as discipline and samadhi. Because he has gone to the state of no sorrow, beauty, and non-retrogression, he is "Sugata" (Well-gone). "Knower of the World" means that he fully knows the arrangement of the sentient world in the form of the twelve links of dependent origination, and similarly, he knows without error all the formation, destruction, duration, emptiness, measure, and nature of the container world. In another sense, "Knower of the World" is known as fully understanding the good terms of the world. It should be understood that understanding the nature and deceit of ordinary beings is contrary to "Knower of the World." "Tamer of Beings" refers to beings who can be tamed, and because he tames and guides them, he is "Tamer of Beings." He is more excellent than Shravakas and Pratyekabuddhas.
Chinese
因此，应当了知获得无上之圣道。天与人等乃是殊胜之高处行者，亦是圣道之器，故为彼等如实宣说，是为天人导师。通达真如，故名佛陀薄伽梵，以无自性之法性为最上之语，故不显只句之末。若从本体安住之门而说功德之差别，如是佛陀薄伽梵等乃是断除一切过失者，即以见断与修断而断除烦恼，以及断除一切所知障。又一种说法是，善断、永不复还断、无余断，故具有三种断之功德。如理自在说：断因三功德，善逝。等等如广说。从功德圆满之分而言，有五眼、六神通、十力、陀罗尼门、十种力量、四无畏、四种别别正知，以及十八不共佛法等等。其中，五眼中由佛地所摄者，乃是一切种智之眼。随顺者，从第八地起有。法眼能现量了知一切根器利钝之圣者。慧眼能现量见一切法自性空之义。天眼能如实知晓众生之死殁与生起。肉眼能现量见百逾缮那至三千世界间一切粗细之色。六神通中，神变神通乃是震动大地，一变多，多变一等等。天耳神通乃是如实了知一切世间界之大小音声。他心智神通乃是现量决定他相续之烦恼断与未断等。宿住随念神通乃是忆念自己与他人百千等之宿世。
English
Therefore, it should be known that the supreme noble path is attained. Gods and humans are excellent beings who travel to higher realms and are also vessels for the noble path. Therefore, they are taught without error, and thus are teachers of gods and humans. Because they have realized suchness, they are called Buddhas, the Bhagavad-bhagavats, and because the nature of reality, which is without inherent existence, is used as the highest word, the final phrase is not revealed. If the distinctions of qualities are explained according to the way of abiding in essence, then the Buddhas, the Bhagavad-bhagavats, are those who have abandoned all faults, that is, they have abandoned the afflictions of what is to be abandoned by seeing and what is to be abandoned by meditation, and all obscurations of knowledge. In another way, they are endowed with the qualities of the three abandonments: well abandoned, abandoned never to return, and abandoned without remainder. As the Lord of Knowledge said: "The Sugatas have three qualities of abandonment of cause." And so on, as explained in detail. From the point of view of the perfection of qualities, there are the five eyes, the six superknowledges, the ten powers, the doors of dharani, the ten strengths, the four fearlessnesses, the four specific knowledges, and the eighteen unshared qualities of a Buddha, and so on. Among these, the eye that is included in the five eyes by the Buddha-ground is the eye of all-knowingness. The corresponding one exists from the eighth ground onwards. The Dharma eye directly realizes all noble individuals with sharp or dull faculties. The wisdom eye directly sees the meaning of all phenomena being empty of their own nature. The divine eye knows the death and rebirth of beings as they are. The flesh eye directly sees all subtle and coarse forms from a hundred yojanas up to three thousand worlds. Among the six superknowledges, the superknowledge of miraculous powers is the shaking of the earth, transforming one into many, and many into one, and so on. The superknowledge of the divine ear is the realization of all sounds, great and small, of all realms of the world, as they are. The superknowledge of knowing the minds of others is the direct determination of whether the afflictions of others' minds are separated or not. The superknowledge of remembering previous abodes is the recollection of hundreds of thousands of previous lives of oneself and others.