Tibetan
་ལ་བབ་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དགོས། །དེ་ལ་བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དད་པ་ཡིན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་ཏ་ལའི་མདོ་ལས། དད་པ་སྔོན་འགྲོ་མ་ལྟར་བསྐྱེད་པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྲུང་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱེད། །དོྭགས་པ་སེལ་ཞིང་ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་སྒྲོལ། །དད་པ་བདེ་ལེགས་གྲོང་ཁྱེར་མཚོན་པ་ཡིན། །དད་པ་རྙོག་པ་མེད་ཅིང་སེམས་དང་བྱེད། །ང་རྒྱལ་སྤང་ཞིང་གུས་པའི་རྩ་བ་ཡིན། །དད་པ་ནོར་དང་གཏེར་དང་རྐང་པའི་མཆོག །ལག་པ་བཞིན་དུ་དགེ་སྡུད་རྩ་བ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་དང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྐྱེད་དགོས་པས། དད་པ་སྐྱེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་དཀར་པོའི་ཆོས་མཐའ་དག་སྔོན་དུ་འདུ་བྱེད་པས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་གྱིའང་དང་པོར་བྱུང་ལ། དད་པ་ཇི་ཙམ་འཕེལ་བ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་ལེགས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འཕེལ། དེ་འགྲིབ་པ་དང་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཟླ་བ་སྒྲ་གཅན་དང་ཕྲང་བ་ལྟ་བུར་འགྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་འཕགས་པའི་རིགས་དང་། སྐལ་པ་དགེ་བ་ཅན་ལ་གདོང་ནས་གྲུབ་པའི་དད་པ་ཡོད་པ་ཤས་ཆེ་བ་ཉིད་དེ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། དད་ཅན་ཉིད་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བསྟེན། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཕྱིར་ཡང་དག་རིག ་།འདི་གཉིས་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་སྟེ། །དེ་ཡི་སྔོན་འགྲོ་དད་པ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། དད་པ་ཡོད་པའི་མི་དེ་ནི་གཞན་ལས་ཆེས་འཕགས་པས་དཀོན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་རེ་ཞིག་ལས་མ་སད་པའི་རིགས་དང་། ཁྱད་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་ནི་གཉིད་ཀྱི་སྦུབས་སུ་སྣང་ཆ་ནུབ་པ་བཞིན་དད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གནས་པ་ཤས་ཆེ་ བས་དེ་སད་པ་ལ་རྐྱེན་དང་ཐབས་ཉིད་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པའམ། དེའི་ཞལ་སྐྱིན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བརྙན་མཐོང་བ་དང་། ཡོན་ཏན་ཐོས་པ་དང་། སྡེ་སྣོད་བཀླག་པ་ལ་སོགས་པས་དད་པའི་གསོས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་དགྲའི་གླང་པོ་ཆེ་ནོར་སྐྱོང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་བའི་མོད་ལ། ཁྲོ་གཏུམ་གྱི་སེམས་ཞི་བ་དང་། ཡུལ་གན་དྷ་རའི་ཚོང་པས་གྲོང་ཁྱེར་བཅོམ་བརླག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་དག་ནི་ནང་པའི་དགེ་བསྙེན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་བཞད་གད་བྱས་ཤིང་། ལྷ་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་མི་ཤེས་པ་ཁྱོད་ཅིག་ནི་གླེན་པ་གཏི་མུག་ཅན་ནོ། །ཞེས་སུན་ཕྱུང་ཞིང་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བསྔགས་
Chinese
即使降临，也不应退转。其中，一切安乐的根本是信仰，如《宝积经》云：信仰如母先产生，守护一切功德并使之增长。消除疑惑，从诸河流中解脱。信仰是安乐城市的象征。信仰无浊且悦意。舍弃我慢，是恭敬的根本。信仰是财富、宝藏和足之最胜。如手一般，是积累善行的根本。如是所说，一切功德首先依赖于信仰而生起。信仰生起的同时，一切白法先行聚集，也是七圣财之首。信仰增长多少，善妙和功德的积聚也增长多少。信仰衰减，一切清净之方也如月亮被罗睺遮蔽般衰减。一般来说，高贵种姓和具善缘者大多具有天生的信仰，如《宝鬘论》云：唯具信仰故，依止于佛法。具足智慧故，如实了知。此二中智慧为主，信仰是其先导。如是。虽然如此，《海问经》中说：具有信仰之人，比其他人更为殊胜，故稀有。如是所说，由于缘起因缘，对于暂时未觉醒的种姓，特别是普通凡夫，如在睡眠中失去知觉一般，信仰的亲近也大多处于未授记状态，因此，唤醒信仰的因缘和方法至关重要。如此，见到与自己观点一致的我们的导师，或其替身，以及见到佛和菩萨的形象，听到他们的功德，阅读经藏等，都是滋养信仰的方式。如未生怨王的象，在护财者的引导下见到世尊的瞬间，愤怒暴戾之心得以平息。又如犍陀罗地方的商人，当城市被摧毁时，婆罗门们认为这些人是佛教的居士，于是嘲笑他们说：你们这些不了解大自在天功德的人，真是愚蠢至极。从而驳斥了他们，并赞扬了以伤害为道的宗派。
English
Even if it descends, one should not turn back. Among these, the root of all happiness and well-being is faith, as stated in the Sutra of the Jewel Heap: Faith is produced like a mother in the beginning, it protects and increases all qualities. It eliminates doubts and liberates from all rivers. Faith is the symbol of a city of happiness. Faith is without turbidity and pleasing to the mind. Abandoning arrogance, it is the root of respect. Faith is the best of wealth, treasure, and feet. Like a hand, it is the root of accumulating virtue. As it is said, all qualities must first be generated based on faith. With the arising of faith, all white dharmas gather in advance, and it is also the first of the seven noble riches. As much as faith increases, so much does the accumulation of goodness and qualities increase. When it diminishes, all pure aspects also diminish like the moon being obscured by Rahu. In general, noble lineages and those with good fortune mostly have innate faith, as stated in the Garland of Jewels: Because one has faith, one relies on the Dharma. Because one possesses wisdom, one knows correctly. Among these two, wisdom is the main one, and faith is its precursor. So it is. However, as stated in the Ocean Question Sutra: A person with faith is rarer because they are far superior to others. As it is said, due to the causes and conditions of dependent origination, for lineages that have not yet awakened for a while, especially ordinary common people, just as consciousness disappears in sleep, the close association with faith is mostly in an unpredicted state. Therefore, the conditions and methods for awakening faith are crucial. Thus, seeing our teacher, who is in harmony with one's own views, or his representative, as well as seeing the images of Buddhas and Bodhisattvas, hearing their qualities, reading the scriptures, and so on, are all ways to nourish faith. Like the elephant of King Ajatashatru, guided by the treasurer, the moment he saw the Blessed One, his angry and violent mind was pacified. Also, like the merchants of the Gandhara region, when the city was destroyed, the Brahmins thought that these were Buddhist lay practitioners, so they laughed at them, saying: You who do not understand the qualities of the Great Lord are extremely foolish. Thus, they refuted them and praised the doctrine that speaks of harm as the path.
Tibetan
པ་བརྗོད་པ་ན། དེ་དག་གིས། ལས་གང་ལས་ནི་དམ་པ་རྣམས། །ངོ་ཚར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ལ། །དམ་པ་མིན་པ་དྲེགས་གྱུར་པ། །ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་སྨད་ནས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ལྟོས་ཤིག །གང་ཞིག་སྟོབས་ལྡན་འཚོ་བ་རྣམས། །གལ་ཏེ་མཆོད་བྱར་དེ་གྱུར་ན། །དྲེད་དང་གཟིག་དང་སྟག་ལ་ཡང་། །འགྲོ་བ་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བླ་མ་ཟེའི་གྲུབ་མཐའ་སུན་ཕྱུང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲགས་པའི་རྒྱུས། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་དད་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཐུབ་དཀའ་ནག་པོས་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་གླེགས་བམ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་སད་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་ཅིང་། རང་གི་ལྟ་བ་དང་གྲུབ་མཐའ་ནོར་བར་ཤེས་ནས་ནང་པའི་ལམ་སྲོལ་ལ་ཞུགས་པས་རིག་པར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙུག་རྒྱན་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོར་གྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟའི་དུས་ན་མདོ་སྡེ་བལྟ་བ་ ལས་དད་པའི་གསོས་ཆེ་བ་མེད་དོ། །སྟོན་པའི་སྐྱེས་རབས་རྣམས་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བ་སྤུ་ཟིང་བྱེད་པའི་དད་པ་བསྐྱེད་པར་གདོན་མི་ཟའོ། །དེ་ལ་དད་པའི་དད་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། གང་ཟག་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ། ཤེས་རབ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུད་མི་ཟ་བར་མཐོང་ནས་དེ་ལ་དང་བ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྷན་ཅིག་པའོ། །འདོད་པའི་དད་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ནས་སྐྱེ་ཤིའི་འཁོར་ལོས་སྐྲག་ཅིང་། དེ་ལས་སྐྱོབ་པ་དམ་པའི་ཆོས་འགོག་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང་། དེ་སྟོན་བྱེད་བླ་མ་ལ་རག་ལས་པར་ཤེས་ནས་བུང་བ་མེ་ཏོག་ལ་གདུང་ཞིང་འདོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་ཤིང་དེས་བསླུ་བ་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་ནས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པ་གང་ཡིན་ཀྱང་ཐ་ན་ཚོར་བ་སིམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བའང་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེར་ཤོས་ཤིང་ཚོར་བ་གདུང་བའི་རྣམ་པ་ཕྲ་མོ་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ཡན་ཆད་རང་གི་ལས་སུ་ཤེས་པ་ལས་ཡིད་གཉིས་པ་གང་ཡང་མེད་པའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དད་པ་ནི། སྤྱིར་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་བྱ་བ་དང་། སྒོས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་གནས་སྐབས་འདིར་ནད་དང་། གནོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། དགྲ་གདོན་གྱིས་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་མི་མཐུན་པ་དང་། རླབས་ཆེ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་གྱུར་པ་སླར་མི་ལྡོག་པ་ལན་ཚྭ
Chinese
当说及时，他们说道：无论做什么事业的那些圣者们，对于那已经成为奇迹的事物，那些非圣者却变得傲慢自大，唉呀！世界真是太奇妙了！这样责骂后，（他们说）看看伟大的婆罗门吧！如果那些有力量的生物成了供养的对象，那么熊、豹和老虎，也应该永远被人们供养。像这样，通过驳斥喇嘛ཟེའི་的宗见，宣扬如来的功德，那些人对佛陀产生了极大的信仰。婆罗门ཐུབ་དཀའ་ནག་པོ་（Thub Dka' Nag Po）因为看到了经藏的卷帙而醒悟，后悔自己没有福德，认识到自己的见解和宗见是错误的，从而进入了佛教的道路，就像成为所有智者的顶饰——导师勇士一样。因此，在当今时代，没有什么比阅读经部更能滋养信仰了。仅仅是讲述导师的本生故事，以及大乘经藏《严饰经》也能毫无疑问地生起令人毛骨悚然的信仰。其中，信赖的信仰是：看到佛法的特征，以及圣者的戒律、智慧和善根不会白费，从而对他们产生欢喜、随喜和喜悦的欲望。欲望的信仰是：认识到痛苦的真相的特征，对生死轮回感到恐惧，并认识到能够从中拯救我们的圣法——灭道谛，以及开示这些的导师是至关重要的，就像蜜蜂渴望花朵一样。确信的信仰是：从内心深处确信三宝的功德，并相信他们不会欺骗我们，无论是凡夫还是圣者，甚至连体验到的平静的快乐也认为是三宝的恩赐，即使是阿罗汉相续中产生的微小痛苦，也认为是自己的业力所致，除此之外，没有任何怀疑。不退转的信仰是：一般来说，无论是闻思修的行为，还是特别是在皈依的时刻，无论发生疾病、伤害、痛苦、敌人的伤害等不利因素，或者发生任何伟大的事情，都不会退转，就像盐
English
When it was time to speak, they said: Whatever deeds those holy ones do, towards that which has become a miracle, those who are not holy become arrogant. Alas! The world is truly wondrous! After rebuking in this way, (they said) look at the great Brahmin! If those powerful beings were to become objects of offering, then bears, leopards, and tigers should also always be worshiped by beings. Like this, by refuting the tenets of Lama Zei, and proclaiming the virtues of the Tathagata, those people developed great faith in the Buddha. The Brahmin Thub Dka' Nagpo awakened because he saw the volumes of the scriptures, regretted his lack of merit, recognized that his own views and tenets were mistaken, and thus entered the Buddhist path, like becoming the crown ornament of all scholars—the teacher Hero. Therefore, in this present time, there is nothing that nourishes faith more than studying the sutras. Even just telling the stories of the Teacher's previous lives, and the Mahayana scripture 'The Dense Array of Ornaments' (Gandavyuha Sutra), will undoubtedly generate faith that makes one's hair stand on end. Among these, the faith of trust is: seeing that the characteristics of the Dharma, and the discipline, wisdom, and roots of virtue of the holy beings are not wasted, and thus having joy, rejoicing, and a desire of delight towards them. The faith of desire is: recognizing the characteristics of the truth of suffering, being afraid of the cycle of birth and death, and recognizing that the holy Dharma that can save us from it—the truth of cessation and the path—and the teacher who shows these are essential, like a bee longing for a flower. The faith of conviction is: from the depths of one's heart, being certain of the qualities of the Three Jewels, and believing that they will not deceive us, whether one is an ordinary person or a noble one, even the experience of peaceful happiness is seen as the grace of the Three Jewels, and even the subtle form of suffering that arises in the continuum of an Arhat is known as one's own karma, without any doubt whatsoever. The irreversible faith is: in general, whether it is the activity of hearing, thinking, and meditating, or especially at the time of taking refuge, no matter what unfavorable conditions arise, such as illness, harm, suffering, harm from enemies and spirits, or whatever great things happen, there is no turning back, like salt.