Tibetan
་ནམས་ཕན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་བྱད་གཟུགས་ཐོབ། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན། །བསོད་ནམས་དག་གིས་དཔལ་ཐོབ་ཅིང་། །དེ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་ཅན་དུ་འགྱུར། །བསོད་ནམས་དག་གིས་ཤེས་རབ་ཐོབ། །བསོད་ནམས་དག་གིས་ཡིད་གཞུངས་ཐོབ། །བསོད་ནམས་དག་གིས་བཟང་འཕྲོ་ཐོབ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ལེགས་ཚོགས་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུར་བརྗོད་ ཀྱང་མཆེད་ཟླ་རྣམས་རང་རང་གི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་ལས་དེ་དེ་ལྟར་ཁས་མི་ལེན་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་དག་རང་རང་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྟངས་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བུའི་ཆ་ལུགས་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་ཡུལ་ཁམས་གཞན་དུ་དོང་བ་ལས། གཞོན་ནུ་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ནི་མཐོང་ན་ཡིད་དུ་འོང་བས་བསྡུས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་ཙམ་གྱིས་འཚོའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ནི་ཆུ་ཀླུང་ཤུགས་དྲག་པོས་ཙན་དན་གྱི་ཤིང་ཁྱེར་བ་གཞན་དག་གིས་བླང་བར་མི་ནུས་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཆེན་པོས་དྲངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཙམ་གྱིས་འཚོའོ། །བཟོ་དང་ལྡན་པ་ནི་དེ་ལས་གླ་རྔན་ཐོབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཙམ་གྱིས་འཚོའོ། །ཤེས་རབ་ལྡན་གྱིས་ནི་ཚོང་དཔོན་གཉིས་འཁོན་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འདུམས་པར་བྱས་པའི་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །བསོད་ནམས་སྟོབས་ནི་དབུལ་པོ་ཞིག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པ་ན། དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་ལས་ཁྱིམ་དེར་ནོར་དང་། འབྲུ་དང་། གསེར་དང་། དངུལ་མང་པོ་བྱུང་བས། དབུལ་པོའི་བསམ་པ་ལ་འདི་ནི་སྔོན་མ་འདྲེས་པའི་སྐྱེས་བུ་འདི་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་པའི་མཐུར་གདོན་མི་ཟའོ་སྙམ་ནས་གཞོན་ནུ་ལ་གུས་པར་བལྟས་ཤིང་བཀུར་སྟི་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་བྱས་སོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་གྲགས་པས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པའི་དུས་རེ་ཞིག་ན་ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་ལ་བུ་མེད་ནས་རབས་ཆད་དུ་ཉེ་བ་ན། བཙུན་མོ་དང་། བློན་པོ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་འདུས་ནས་གང་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཆེ་བ་ཞིག་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་རོ་ཞེས་བགྲོས་པ་ན། དེ་ནི་དེ་ཉིད་དུ་རིག་ནས་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་རོ། །དེའི་བསོད་ནམས་དང་བྱེད་པ་ལྷན་ཅིག་པས་མངའ་རིས་དེ་བདེ་བའི་གནས་ལ་ཡང་རེག་གོ །དེ་རང་གི་ཕ་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཐོས་ནས་དེའི་ཡང་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ བཞག་གོ །རྒྱུ་དེས་ན་འཇིག་རྟེན་ན་བསོད་ནམས་ལས་ཉམས་སུ་ཕན་པ་གང་ཡང་མེད་པས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བསྟེན་ནས་བསོད་ནམས་བསག་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལེན་པ་ན། གྲོང་ཁྱེར་པ་ཏ་ལི་པུ་ཏྲར། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་བཞི་ཆ་ལ་དབང་བྱེད་པ། དང་པོར་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ལ་དགའ་ཞིང་། ཕྱི་ནས་བསོད་ནམས་ལ་གུས་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེས་ནོར་གྱི་དོན་དུ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་རྒྱ་མཚོར་ནོར་བུ་ལེན་པ་ལ་མངགས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་ནས་རིན་པོ་ཆེ་དང་། གསེར་དང་། དངུལ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། བཻ་ཌཱུརྱ་དང་། ཤང་ཀ་ཤི་ལ་དང་། བྱེ་རུ་ལ་སོགས་པས་གྲུ་བོ་ཆེ་བཀང་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཆས་པ་དང་། རྒྱ་མཚོའི་དཀྱིལ་དུ་ཀླུས་གྲུ་བོ་ཆེ་བཅོམ་ཏེ་ཚོང་པ་དེ་དག་ནི་སྲོག་གི་ལྷག་མ་ཙམ་དང་བཅས་ཏེ་འོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་ནི་འདོད་པའི་རྒྱུས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་བྱི་དོར་བྱས་ཤིང་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན། ནོར་བུའི་རིགས་རྣམས་དགྲམ་པའི་གནས་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟ་གོན་བྱེད་ཅིང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནོར་བུ་བལྟ་བ་ལ་འདུས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཚོང་པ་རྣམས་ནི་སྟོད་གཡོགས་གཅིག་པུ་ལས་མི་ལྡན་པས་ཉམ་ཐག་པའི་རང་བཞིན་དུ་འོངས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་དེའི་རྒྱུ་སྨྲའོ། །དེར་དགེ་སློང་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བས། རྒྱལ་པོ་ལ་བསླབས་པ་བཞིན་ཟངས་མའི་བྱང་བུ་ལ། ས་འདི་རྒྱ་མཚོས་གཏུགས་པར་སྐྱོང་། །རྒྱལ་པོ་སྟོབས་ལྡན་མྱ་ངན་མེད། །རབ་ཏུ་དྲག་ཅིང་བཙན་པ་ཡི། །ནོར་ཁྱེར་མཚོར་གནས་གང་ཡིན་པ། །དེ་དག་འདིར་ནི་མྱུར་བ་རུ། །ང་ཡི་དྲུང་དུ་བསྐྱལ་བར་གྱིས། །ཞེས་ ཡི་གེར་བྲིས་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ལ་བསྐྱུར་བས་ཀླུ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཚིག་ལ་མ་རངས་ནས་བྱང་བུ་དེ་སླར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བསྐྱུར་རོ། །དེར་ཕོ་ཉས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྐབས་དེ་བསྙད་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཐབས་བསམ་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའི་ལྷས། ལྷ་མིའི་མཆོད་སྡོང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ན་དེས་བསོད་ནམས་འཕེལ་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་དགོས་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱིས། གཞན་རིག་སྔགས་དང་སྨན་སྦྱོར་གང་གིས་ཀྱང་ནུས་པས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པས་རྒྱལ་པོ་སྐྲ་བཀྲུས། གོས་དཀར་པོ་བགོས། དྲི་དང། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐོགས་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཐབ་པ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང་སྤྱན་འདྲེན་པའི་གདུང་དབྱངས་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ན། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱོགས་ཕྱོགས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག
Chinese
说：“是福德有益。”又说：“以福德得妙色，以福德具戒律，以福德获荣耀，如是成为享用者。以福德得智慧，以福德得心调伏，以福德得善妙之果。”等等，虽然说轮回涅槃的一切善妙都是福德的力量，但是同修们各自执持己方观点，不肯如此承认。之后，为了衡量各自的功德，他们隐去王子的身份，前往其他地方。年轻貌美者，因其悦人，被聚集的人们以少许享用供养而活。精进者，如湍急河流冲走檀香木，他人无法取回，他以精进之力取得的享用而活。有手艺者，以做工获得的报酬而活。具智慧者，以巧妙调解两位商人争端所得的报酬而活。福德力大者，进入一贫困者家中，因其福德力，家中出现许多财物、粮食、黄金和白银。贫困者心想：此人是前所未见的，他来到我家，定是我的福德所致，于是对年轻人恭敬有加，并大加款待。当这些事迹传遍各地时，恰逢该国国王无子，面临绝嗣。王后、大臣和城市首领们聚在一起商议：应为谁授王位，谁的福德最大？他们立刻认出（福德力大者），并为其授王位。他的福德和行为相辅相成，使该国也触及安乐之境。他的父王也听说了此事，便将自己的王位权力也交给了年轻的福德力大者。因此，世间没有比福德更有益的，应依止殊胜之地，努力积聚福德，为了在现世获得果报。
English
It is said, "Virtue is beneficial." It is also said, "With virtue, one obtains a beautiful form; with virtue, one possesses discipline; with virtue, one gains glory; and thus, one becomes a possessor of enjoyment. With virtue, one obtains wisdom; with virtue, one obtains a tamed mind; with virtue, one obtains excellent results." And so on. Although it is said that all the goodness of samsara and nirvana is due to the power of virtue, the fellow practitioners each hold to their own views and do not acknowledge it as such. Then, in order to measure their respective merits, they concealed their princely status and went to other lands. The young and handsome one, because he was pleasing to see, was sustained by a small amount of enjoyment offered by the gathered people. The diligent one, like a sandalwood tree carried away by a strong river that others cannot retrieve, lived on the enjoyment that came from being drawn by the great power of diligence. The skilled one lived on the enjoyment of the wages he received from his work. The wise one lived on the reward he received for skillfully mediating a dispute between two merchants. The one with the power of virtue entered the home of a poor man, and due to the power of his virtue, much wealth, grain, gold, and silver appeared in that home. The poor man thought, "This man is unprecedented; his coming to my house must be due to my virtue," and so he treated the young man with great respect and offered him great hospitality. When these deeds spread everywhere, it happened that the king of that country had no son and was nearing the end of his lineage. The queen, ministers, and city leaders gathered together and discussed, "To whom should we entrust the throne, who has the greatest virtue?" They immediately recognized (the one with the power of virtue) and enthroned him as king. His virtue and actions worked together, bringing that country also to a state of happiness. His own father, the king, also heard of this and gave the power of his own kingdom to the young one with the power of virtue. Therefore, there is nothing more beneficial in the world than virtue, and one should rely on a special place and strive to accumulate virtue, in order to ripen the fruit in this visible life.
Chinese
那么是什么呢？ 释迦牟尼佛涅槃后一百年，在巴达利普特拉城（今印度巴特那），有一位名叫无忧的国王，统治着四分之一的转轮王的领土。他起初喜欢不善业，后来非常尊敬善业。他为了财富，派遣五百名商人到海里去取宝。他们也到了海里，装满了宝石、黄金、白银、金刚石、毗琉璃、海螺石和珊瑚等宝物的大船，启程前往赡部洲。但在大海中央，龙族摧毁了大船，那些商人只剩下残余的生命回来了。国王因为贪欲，把花园打扫干净并装饰起来，准备了一个巨大的地方来展示各种宝物，整个城市的居民也都聚集起来观看宝物。当时，那些商人只剩下一件上衣，以可怜的样子来到国王面前，诉说了事情的经过。当时，一位名叫自在的比丘，按照教导国王的方法，在一块铜牌上写道：‘这片土地由大海覆盖，国王是强大的无忧王，极其勇猛和强悍。凡是把财富带到海里的人，让他们迅速地来到我这里。’把这封信扔进大海里，龙族对国王的话很不满意，就把那块牌子扔回了赡部洲。这时，使者把情况告诉了国王，无忧王心中明白了，就开始想办法。当时，空中的天神说：‘如果对如来佛的舍利塔进行供养，就能增长福德，你的愿望就能实现。其他任何咒语和药物都无法做到。’他用偈颂的形式说了这些话，国王就洗了头发，穿上白色的衣服，拿着香和花环等物品，向十方的神通圣贤祈祷和迎请，发出了巨大的悲鸣声。就在那时，立即从四面八方来了六千位阿罗汉。
English
What is it? One hundred years after the Parinirvana of the Teacher, in the city of Pataliputra (present-day Patna, India), there was a king named Ashoka, who ruled over a quarter of the territory of a Chakravartin king. At first, he enjoyed non-virtuous deeds, but later he became very respectful of virtuous deeds. For the sake of wealth, he sent five hundred merchants to the sea to collect jewels. They went to the sea and filled a large ship with treasures such as gems, gold, silver, diamonds, beryl, conch shells, coral, and set sail towards Jambudvipa. But in the middle of the ocean, the nagas destroyed the ship, and those merchants returned with only the remnants of their lives. The king, out of desire, cleaned and decorated the garden, prepared a huge place to display all kinds of treasures, and all the people of the city gathered to see the treasures. At that time, the merchants, with only one upper garment left, came to the king in a miserable state and told him what had happened. Then, a monk named Svamin, as instructed, wrote on a copper plate: 'This land is protected by the sea. The king is the powerful Ashoka, extremely fierce and strong. Whoever takes wealth to the sea, let them quickly come to me.' He threw the letter into the sea, but the nagas were dissatisfied with the king's words and threw the plate back to Jambudvipa. Then, the messenger told the king the situation, and King Ashoka understood and began to think of a solution. At that time, a celestial being in the sky said: 'If you make offerings to the stupa of the Tathagata's relics, it will increase merit and your wishes will be fulfilled. No other mantras or medicines can do it.' He spoke these words in verse, and the king washed his hair, put on white clothes, and, holding incense and garlands of flowers, prayed and invoked the miraculous sages of the ten directions, making a great cry of lamentation. Immediately, six thousand Arhats came from all directions.