Tibetan
པའམ། མི་ཤེས་པའམ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའམ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལའང་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། དད་པ་ལྟར་མཁན་པོ་ལ་ཡང་དད་པ་དང་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ཞེས་དང་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་དེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པ་ནི་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་ནི་སྤང་བར་འགྱུར་སྙམ་སྟེ་དགའ་བ་དང་རངས་པ་འཐོབ་ཅིང་། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་ལ། མི་དགེ་བ་ལ་མི་མཐུན་པར་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཕྱི་མ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། གཞན་ཡང་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོར། ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུང་ནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་དུ་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བས་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་གསོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སུ་ལས་མཉན་ཏམ། ལུང་མནོས་སམ། བླངས་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གུས་པར་བྱའོ། །མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་བསྟན་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་དེ་གཡོ་མེད་པར་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཀྱང་། ཁྱིམ་བདག་ད་དུང་དུ་སློབ་དཔོན་ལ་སློབ་དཔོན་དུ་གུས་པར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་གུས་པས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཞེས་སོ། །མདོར་ན་སློབ་མའི་སྐྱོན་སྣ་གཅིག་འགྲིབ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་སྣ་གཅིག་སྐྱེ་བ་ཡན་ཆད་བླ་མ་བསྟེན་པ་ལ་རག་ལས་པས། དང་པོར་བླ་མ་འཚོལ་ཞིང་བརྟག་པ་ལ་མཁས་པ་དང་། བར་དུ་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལུགས་ལ་མཁས་པ་དང་། ཐ་མར་རང་བཞིན་དུ་ཅི་མི་སྙམ་པར་འགྲོགས་པས་ མི་ཆོག་པར་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་མཛད་སྤྱོད་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་རྗེས་སུ་སློབ་པ་ནི། ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚོགས་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་སྐབས་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བཅལ་པའི་ཆེད་དུ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཉུལ་བས་རྐང་པ་དཔྱི་ལ་ཐུག་པར་ཟད་པར་གསུངས་པ་དང་། མཛངས་བླུན་ལས། ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་རྒྱལ་པོས་རང་གི་ལུས་ལ་མར་མེའི་སྡོང་བུ་སྟོང་བཙུགས་པ་དང་། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས་ནོར་བཟང་གི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས་རྟག་ཏུ་ངུའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། བཙན་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་གྱིས་དགེ་བའི་བ
Chinese
或者，不知道，具有戒律，或者对破戒者也生起视师之想。如同对导师欢喜和信仰一样，也对堪布生起信仰和欢喜。对堪布们生起恭敬和服侍，依此未圆满的菩提资粮得以圆满，未断除的烦恼得以断除，如此作念并获得欢喜和喜悦，于善法与之相应而行，于不善法与之不相应而行。此句的后一层意思之前已经讲过。此外，《猛厉请问经》中说：‘居士，如果菩萨受持读诵，精勤于义，具有布施、戒律、忍辱、精进、禅定、智慧，或者具有积累菩萨道之资粮，从谁那里听闻四句偈，受持，或者领受，应当对那位导师作法的恭敬。’对于显示名、句、字有多少的偈颂，那么多的劫中，如果毫不动摇地找到那位导师，并且以恭敬和一切供养来服侍和承侍，居士，即使如此，如果对导师的恭敬尚未圆满，更何况不是法的恭敬呢？’总之，弟子的一个过失减少，一个功德生起，乃至都依赖于依止上师，因此，首先要善于寻找和观察上师，中间仅仅是找到还不够，要善于依止之理，最后不能自然而然地相处，而要学习圣者的行为和解脱，如《妙法莲华经》中说，世尊为了寻找善知识，在三个无数劫中，走遍所有世界，甚至双脚都磨损到了髋骨。又如《贤愚经》中说，为了佛法，国王在自己的身上点燃了千盏酥油灯。以及《宝积经》中所说的宝积的解脱，和《八千颂般若经》中所说的常啼的解脱，以及赞普赤松德赞（742-797）
English
Or, not knowing, possessing discipline, or even towards those who violate discipline, generate the perception of a teacher. Just as one rejoices and has faith in the teacher, one should also have faith and joy in the Khenpo. Generate respect and service towards the Khenpos, and through this, the unfulfilled accumulations of enlightenment will be fulfilled, and the untamed afflictions will be tamed. Thinking thus, one obtains joy and delight, and one acts in accordance with virtuous Dharma, and acts in discordance with non-virtuous Dharma. The latter meaning of this sentence has already been explained. Furthermore, in the Sutra Requested by the Fierce One, it says: 'Householder, if a Bodhisattva receives and recites, diligently pursues the meaning, possesses generosity, discipline, patience, diligence, meditation, wisdom, or possesses the accumulation of the path of the Bodhisattva, from whom did you hear the four-line verse, receive, or take? One should have Dharma-like respect for that teacher.' For as many kalpas as the verses that show the names, sentences, and letters, if one finds that teacher without wavering, and serves and attends with respect and all offerings, householder, even so, if the respect for the teacher is not completely fulfilled, what need is there to mention non-Dharma-like respect? In short, the decrease of one fault of the disciple and the arising of one quality depend on relying on the Lama. Therefore, first, one must be skilled in searching for and examining the Lama, and in the middle, it is not enough to just find him, one must be skilled in the manner of relying on him, and finally, one cannot just associate with him naturally, but one must learn from the conduct of the holy being and the liberation. As it says in the Ornament of the Zahor, the Bhagavan said that in order to seek a virtuous friend during the three countless eons, he wandered through all the realms of the world, to the point where his feet were worn down to his hip bones. Also, as it says in the Wise and Foolish, for the sake of the Dharma, the king planted a thousand butter lamps on his own body. And the liberation of Ratnakara as described in the Heap of Jewels Sutra, and the liberation of Sadāprarudita as described in the Noble Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, and Trisong Detsen (742-797)
Tibetan
ཤེས་གཉེན་དང་། བསྟན་པའི་སླད་དུ་འབངས་ལ་སྟངས་བསྐུར་བ་ལྟར་དཀའ་བ་མཐའ་དག་བཟོད་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་བཞི་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་བཏང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྲོག་ལ་གཅེས་པར་བཟུང་ནས་དགོངས་སྤྱོད་ལ་བསླབ་པ་ནི། འདི་ལྟར་བླ་མ་ནི་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་ཐམས་ཅད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པར་གསུངས་ན། དེའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་བསླབས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་བསླབས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བདག་གིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདྲ་བ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་པས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་བྱ་བས་དུས་འདའ་བར་བྱེད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། བླ་མས་གདམས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བཅུ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་། དབང་པོ་དེ་སྙེད་ཅིག་འཕེལ་བྱིན་རླབས་དེ་སྙེད་ཅིག་འབྱུང་། སྒྲིབ་པ་དེ་སྙེད་ཅིག་འདག །བདུད་དེ་སྙེད་ཅིག་ལས་འདའ། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་དེ་སྙེད་ཅིག་ལ་འཇུག །ཚོགས་དེ་སྙེད་ཅིག་རྫོགས། སྤྱོད་པ་དེ་སྙེད་ཅིག་རྣམ་པར་ དག །སྨོན་ལམ་དེ་སྙེད་ཅིག་འགྲུབ། ཡོན་ཏན་དེ་སྙེད་ཅིག་ཐོབ། མདོར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། བླ་མ་ལ་རག་ལས་ཤིང་བླ་མ་ལས་འབྱུང་བའོ། །ཞེས་སོ། །ཞོར་ལ་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་སྤང་པ་གལ་ཆེ་བའང་། གང་ཚེ་ཞི་ལ་སྡང་བའི་འབྱུང་པོ་ཡི། །བསམ་པ་སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་སུ་འོངས་པ་དང་། །གཡོ་དང་སྒྱུས་སྤྱོད་ནག་པོའི་ཆོས་ལ་བསྟེན། །དམ་པ་དམོད་སོགས་དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་སྡང་། །ཇི་ཙམ་འགྲོགས་བཞིན་སྡིག་སྤྱོད་འཐོར་རླུང་འཚུབ། །དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་འཇོམས་པའི་སྡིག་གྲོགས་ལ། །བསྟན་པའི་བློ་གྲོས་བླུན་པོ་བདུད་སྡེས་བཅོམ། །འདི་ལྟར་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ནི་སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་སུ་འདུག་ཀྱང་དེའི་བསམ་པ་ནི་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་འཇུག་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་སྦྱོར་བ་ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པ་དག་དང་། གཡོ་སྒྱུའི་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་སེམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་རྣམས་ནི་དཀར་ནག་གི་བླང་དོར་ཤིན་ཏུ་འགལ་བར་སྤྱོད་པས་དེ་དང་འགྲོགས་པ་ཙམ་གྱིས་སྡིག་པ་འཕེལ་ཞིང་དགེ་བ་འགྲིབ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཚུལ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི
Chinese
为了善知识和佛法，要像对待臣民一样忍受一切艰难困苦。《四法经》中说：诸比丘，菩萨为了善知识，即使是生命也不放弃。如是，要像爱护生命一样珍视善知识，并学习其思想行为。比如，上师在所有深奥的经部和续部中都被说是佛的化身，因此，学习他的身语意的解脱，就等于学习佛的解脱。我等也要像他一样，通过听闻、思维和禅修来度过时光。《菩萨藏》中说：开始修习上师的教诲，就能清净无数的殊胜发心，增长无数的能力，产生无数的加持，消除无数的障碍，超越无数的魔障，进入无数的法门，圆满无数的资粮，清净无数的行为，成就无数的愿望，获得无数的功德。总之，圆满一切佛法，依赖于上师，来源于上师。顺便说一下，远离恶友也很重要。何时对寂静心生嗔恨的鬼神，以人的形象出现，依靠虚伪狡诈的黑色行为，憎恨圣者诅咒等白色行为。交往越久，恶行如狂风般散布，摧毁善根的恶友，以愚痴摧毁佛法的智慧，被魔众所胜。如此，恶友虽然以人的形象出现，但其心却是阿修罗的化身，直接或间接地依赖于不息灭争斗，被虚伪狡诈所蒙蔽，黑白取舍极其矛盾，仅仅是交往就会增长罪恶，减少善行，所以应当远离。如《念住经》所说：成为贪欲、嗔恨和愚痴一切之因的是
English
For the sake of spiritual mentors and the Dharma, one should endure all hardships as if dealing with subjects. The Sutra of Four Dharmas states: "Monks, Bodhisattvas do not abandon their virtuous spiritual mentors even for the sake of their lives." Thus, one should cherish virtuous spiritual mentors as one cherishes life and learn from their thoughts and actions. For example, since the Lama is said to be the embodiment of the Buddha in all profound sutras and tantras, learning the liberation of his body, speech, and mind is equivalent to learning the liberation of the Buddha. Thinking, "I too shall become like him," one should spend time listening, contemplating, and meditating. The Bodhisattva Pitaka states: "Engaging in the practice of the Lama's instructions purifies countless superior intentions, increases countless abilities, generates countless blessings, eliminates countless obstacles, transcends countless demons, enters countless Dharma gates, perfects countless accumulations, purifies countless actions, fulfills countless aspirations, and obtains countless qualities. In short, the perfection of all the Buddha's teachings depends on the Lama and originates from the Lama." Incidentally, it is also important to avoid evil friends. When a spirit who hates peace appears in the form of a human being, relies on deceitful and cunning black practices, and hates the white practices such as the curses of the holy ones, the longer one associates with them, the more evil actions spread like a whirlwind, destroying the roots of virtue. Such evil friends, whose wisdom of the Dharma is destroyed by foolish demons, should be overcome. Thus, although evil friends appear in the form of human beings, their minds are the embodiment of asuras. Directly or indirectly, they rely on those who do not pacify strife and are deluded by deceit and cunning. Their adoption and rejection of black and white are extremely contradictory. Merely associating with them increases evil and decreases virtue, so one should avoid them. As stated in the Mindfulness Sutra: "That which becomes the cause of all desire, hatred, and ignorance is...