Tibetan
་པའི་སྐྱོན་དམ་དུམ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཕྱི་ནང་མི་མཚུངས་པ། བཅོས་མ་དང་གྱི་ན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཅིའི་ཕྱིར་བཟོད་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་བསམ་སྟེ་སྤྱི་མདོ་ལས། དམ་པ་འདི་ནི་ས་མཁན་དེ། །འདི་ནི་བདག་གི་མགོན་ཡིན་པས། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཐ་སྙད་ཀུན། །ངེས་པར་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ཡིན། །གང་འདིར་གྱི་ན་ཙམ་འདི་དག །དམ་པར་གང་ལ་འགོག་མ་ཡིན། །སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་མཐོང་འདི་ལ། །དེ་ལྟ་ཞིག་ན་འདི་ལྟའང་། །དེ་སྲིད་ཙམ་དུ་བཟོད་པར་ཟད། །ཅེས་དང་། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དབྱེ་ན་བཅོས་པ་ལས་ཐུགས་འཁྲུགས་པ་ལྟར་བསྟན་ཡང་། མ་ཉེས་ན་སྡིག་པ་ཟད་པའི་རྒྱུར་བསམ་ཞིང་། སྤྱི་ནས་བླ་མའི་ཡུལ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཀྱང་། ཉེ་བར་གནས་པའི་ཆ་ལ་མངོན་སྦྱོར་མི་གཟོ་བ་ལས་བྱུང་བས་ན་རང་གིས་ནོངས་པར་དཔྱད་དེ་བཤགས་པ་ལ་འབད་པས་རྟེན་འབྲེལ་མི་འཕྱུགས་པར་རིགས་ པར་བྱའོ། །སྤྱོད་ལམ་གྱི་ཆ་ནས་བསྟེན་ཚུལ་ནི། བླ་མ་བཞེངས་ཚེ་སྟན་ལ་འདུག་པ་མིན། །བཞུགས་པའི་དུས་ན་བསྙུན་འདྲི་ཉེར་སྤྱད་དབུལ། །གཤེགས་ན་ཞབས་འབྲེང་སྔོན་རྗེས་གཡས་ནས་མིན། །སྟན་དང་བཞོན་པ་སྨད་སོགས་བསོད་ནམས་ཉམས། །སྒོ་འཕར་བརྡེག་དང་སྒེག་ཆོས་ངོ་འཛུམ་གནག །རྫུན་དང་བབ་བཅོལ་བཞད་གད་འབྲེལ་མེད་གཏམ། །གུས་དང་འཇིགས་བཅས་མ་ཡིན་ཇི་མི་སྙམ། །སྤངས་ལ་སྒོ་གསུམ་ཉེ་བར་ཞི་བས་བསྟེན། །འཇིག་རྟེན་ན་ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་སྙན་གསུམ་དང་། ཟས་གོས་གྱི་ན་བ་ཙམ་སྟེར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། དཔོན་རིགས་དག་ལའང་ལུས་ངག་སྲོག་དང་བཅས་པ་བྲན་དུ་བཀོལ་ནས་སྲི་ཞུ་བྱ་དགོས་ཤིང་། ཕྱི་རོལ་པ་མེ་ལྔའི་དཀའ་ཐུབ་སོགས་ཀྱང་བཟོད་པར་བྱད་ན། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་བླ་མའི་ཕྱོགས་སུ་ལུས་ངག་གི་བསྙེན་བཀུར་བ་ནི། སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་ཀྱང་སྙིང་པོ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བླང་བ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་ལས། ཆོས་ཀུན་མི་ཤེས་མ་རྟོགས་ཀྱང་། །དམ་པར་གྱུར་པའི་བླ་མ་ལ། །བཀུར་གནས་རིམ་གྲོ་ཆེར་བྱས་པས། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་ན། བླ་མ་བཞེངས་པའི་ཚེ་སྟན་ལས་ཏབ་ཏབ་དུ་ལྡང་བ་དང་། བཞུགས་ན་རང་གི་གོས་ལ་སོགས་སྟན་དུ་དབུལ་བ་དང་། སྙུན་འདྲི་བྱེད་པ་དང་། ཉེར་སྤྱད་དབུལ་བ་དང་། གཤེགས་ན་ལམ་ལ་ཕྱག་དར་དང་། དྲིས་ཆག་ཆག་གདབ་པ་དང་། བསིལ་ཡབ་སྦྲེང་བ་དང་། དར་ལམ་ལ་སོགས་བྱ་བ་དང་། ནག་ནོག་གམ་དྲི་མ་ཅན་ལ་ཐུམས་བྱ་བ་དང་། བཞོན་པ་དང་། འདོ་
Chinese
即使存在些微的过失，也要想到世俗的一切言语，本质上都是虚假的，如同幻术一般表里不一，全是虚伪和欺骗，为何不能忍受呢？因此在《总经》中说：这位圣者是土地的主人，他是我的怙主，世俗的一切言语，必定都是虚幻的。这些许的欺骗，对于圣者来说，并不能构成阻碍。在这短暂的一瞬间所见到的，既然如此，那又如何呢？所以仅仅是暂时忍受罢了。如果他人挑拨离间，表现出如同因伪装而生气一样，也要想到，如果没有过错，那便是罪业消除的因。总的来说，即使上师的处所没有过错，但由于近处侍奉的人行为不检点而产生，因此要反省自己的过失，努力忏悔，这样才能避免缘起上的错误。从行为方面来说，依止的方式是：上师起身时，不应坐在座位上。安坐时，应问候病情，供养所需之物。离去时，不应走在前面或后面，也不应从右边跟随。座位和坐骑等低下的东西会损耗福德。拍打门扉，卖弄风情，脸色阴沉。说谎、轻率承诺、大笑、说无关紧要的话。不恭敬、不畏惧，随心所欲。要舍弃这些，以身语意三门寂静调柔地依止。世间上，对于仅仅给予今生安乐、名声和少许衣食的国王和官员，尚且要役使身语性命作为奴仆来服侍。对于外道所行的五火苦行等也能忍受。那么，以解脱和一切智为目标，对上师的身语进行承侍，就是从无意义的身体中获取巨大的利益。如前所说：即使不了解一切佛法，但对于成为圣者的上师，如果能恭敬承侍，就能超越轮回的苦海。因此，上师起身时，不应从座位上猛然站起。安坐时，应将自己的衣服等物铺在座位上供养，问候病情，供养所需之物。离去时，在路上准备拂尘，铺设垫子，撑伞，铺设地毯等，对于肮脏或有污垢之物进行包裹，以及坐骑和骑乘的工具。
English
Even if there are slight faults, one should think that all worldly words are inherently false, like illusions that are different inside and out, all hypocrisy and deception. Why can't one endure it? Therefore, in the Sutra Pitaka, it says: This holy one is the master of the land, he is my protector, all worldly words are certainly all illusions. These slight deceptions do not hinder the holy one. Seeing this in a brief moment, since it is like this, then how is it? So it is only temporary endurance. If others sow discord, showing as if upset by pretense, one should also think that if there is no fault, then it is the cause of the exhaustion of sins. In general, even if there is no fault in the guru's place, it arises from the improper behavior of those who are nearby. Therefore, one should reflect on one's own faults and strive to confess, so that one can avoid errors in dependent origination. In terms of conduct, the way to rely on the guru is: When the guru rises, one should not sit on the seat. When seated, one should inquire about the illness and offer necessities. When departing, one should not walk in front or behind, nor follow from the right. Seats and mounts, etc., are inferior and diminish merit. Slamming doors, flaunting coquetry, frowning. Lying, making rash promises, laughing loudly, saying irrelevant things. Without respect or fear, doing as one pleases. One should abandon these and rely on the guru with body, speech, and mind subdued and peaceful. In this world, even for kings and officials who only give happiness, fame, and a little food and clothing in this life, one must employ body, speech, and life as servants to serve them. One can also endure the five-fire asceticism and other practices of outsiders. Therefore, aiming for liberation and omniscience, serving the guru with body and speech is to obtain great benefit from a meaningless body. As mentioned earlier: Even if one does not understand all the Dharma, if one can respectfully serve the guru who has become a holy being, one can cross the ocean of samsara. Therefore, when the guru rises, one should not suddenly stand up from the seat. When seated, one should spread one's own clothes, etc., on the seat as an offering, inquire about the illness, and offer necessities. When departing, one should prepare a dust cloth on the road, lay down cushions, hold an umbrella, lay down carpets, etc., and wrap up dirty or stained objects, as well as mounts and riding equipment.
Tibetan
ལེ་ལ་སོགས་བསྡོག་པ་དང་། རང་ཡང་ཞབས་འབྲིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་། དེ་ཡང་གཡས་ཟུར་ནི་གྲལ་མགོ་ཡིན་པས་བཀག་ལ། མདུན་ནས་འགྲོ་བ་ནི་ཐོག་མ་ཡིན་པས་མི་རུང་ རྒྱབ་ནས་འགྲོ་བ་ནི་ཞབས་རྗེས་བརྫི་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བས་བཀག་ལ། གཡོན་ནས་ནི་རུང་སྟེ། བསྐོར་ལམ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་རང་ཉིད་ཚུད་པ་དང་། ལ་ལ་བརྡེག་པའི་སྟབས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཆིལ་ལྷྭམ་དང་། ན་བཟའ་དང་། བཞུགས་སྟན་དང་། བཞོན་པ་དང་། སྐུའི་གྲིབ་མ་རྣམས་མི་འགོམ་པ་དང་། དམིགས་བསལ་གྱི་ཚེ་མ་གཏོགས་གནས་ཁང་དང་འཆག་ཁང་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་དང་། སྐུ་ལ་ཚད་གཞལ་བ་དང་། རང་དང་ཆེ་ཁྱད་བསྡུར་བ་དང་། སྐུ་དྲུང་དུ་མཆི་ལ་སྣབས་ལ་སོགས་པ་འདོར་བ་དང་། སྐྱིལ་ཀྲུང་དང་སྒེག་ཆོས་ཀྱིས་བདུག་པ་དང་། སྤྱོད་པ་གྱོང་རེངས་སྟོན་པ་དང་། །འགྲོ་འདུག་རྣམ་པར་མ་ཞི་བ་དང་། སྒོ་འཕར་འབྱེད་གཅོད་དྲག་པ་དང་། ངོ་གནག་འབུར་ཚུགས་སུ་བལྟ་བ་དང་། བཞིན་གཉེར་ཐལ་མོ་བརྡེབ་པ་དང་། ཟུར་སྟོན་རྐང་ལག་བརྐྱང་པ་དང་། འཕྱེ་བོ་དང་བཤོལ་སྒུག་ལྟར་འདུག་པ་ལ་སོགས་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། སྤྱི་མདོར། དམ་པ་དག་དང་གནས་གཅིག་ཏུ། །ཞབས་འབྲིང་མ་གཏོགས་ནམ་ཀྱང་མིན། །སྐུ་ཡི་གྲིབ་མ་མི་འགོང་ཞིང་། །ཞབས་རྗེས་རླམ་པར་མི་བྱའོ། །ན་བཟའ་ཕྱག་གདན་སྟན་ལ་སོགས། །ནམ་ཡང་འགོམ་པར་བྱ་བ་མིན། །མི་གུས་ལ་སོགས་མི་ཚུལ་རྣམས། །དམ་པའི་ཐད་དུ་ཡང་མི་མཛེས། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་དང་ངག་གི་ཉེས་པ་ནི། །སྤོབས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ཞུས་པར། །འཇིག་རྟེན་ནག་པོ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ། །ཡིད་ནི་དུག་གི་རྩ་བ་ཡིན། །ཉེས་པར་སྨྲ་རྣམས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཁ་ནི་སྡིག་པའི་སྒོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ལ་ཁྱད་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མཛད་སྤྱོད་ལ་འགལ་བར་འཛིན་ཅིང་། བླ་མའི་ནོར་རྫས་དང་། ཕྲིན་ ལས་ལ་བརྣབ་སེམས་དང་། འགྲན་སེམས་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། སུན་འབྱིན་དང་། གནོད་སེམས་དང་། འཚེ་བ་དང་། རིགས་གཟུགས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ལ་བརྙས་པ་སོགས་བལྟར་མི་མངོན་པ་སེམས་ཀྱི་ཉེས་པ་དང་། རྫུན་དང་དབྱེན་གཅུགས་དང་། ཚིག་རྩུབ་དང་། བྲེ་མོའི་གཏམ་དང་། བཀའ་གཅོག་པའམ། གདོང་བཟློག་པའི་ཚིག་དང་། ཞེ་གཅོད་པ་དང་། ཅོ་འདྲི་བ་དང་། ལྐོག་ནས་ངན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དུས་གཞན་དུ་བརྒྱ་སྟོང་བརྗོད་པ་བས་བླ་མའི་དྲུང་དུ་ལན་གཅིག་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་གྱུར་པས་ཉེས་པ་ལྕི་བ་སྟེ། འཕགས་པ
Chinese
以及其他聚集在一起，自己也作为侍者前往。其中，右侧是队列的前面，所以要阻止；从前面走是最初的，所以不行；从后面走会犯践踏足迹的过失，所以要阻止；从左侧是可以的，因为在像绕行道路中，自己也包括在内，并且没有任何碰撞等过失。同样地，不要踩踏鞋子、衣服、坐垫、坐骑和身体的影子。除非有特殊情况，否则不要在同一个住所和走廊里活动，不要量身，不要与自己比较大小，不要在尊者面前吐痰、擤鼻涕等，不要以跏趺坐和卖弄风情的方式吸烟，不要表现出僵硬的行为，不要行走坐卧不稳重，不要猛烈开关门，不要怒目而视，不要皱眉拍手，不要用手指指点，不要伸展手脚，不要像游手好闲的人一样坐着，这些都应该避免。总而言之：与圣者们在同一个地方，除了侍者之外，任何时候都不要（如此）。不要踩踏身体的影子，也不要扬起足迹。衣服、手垫、坐垫等，任何时候都不要踩踏。不恭敬等不合规矩的行为，在圣者面前也是不庄严的。如是说。同样，意和语的过失是：在骄傲的智慧中问道：产生黑色世界的因，心是毒的根源。为了产生罪恶的言语，口是罪恶之门。如是说，特别是对善知识的行为持有相反的看法，贪图上师的财物和事业，嫉妒，傲慢，诽谤，害心，伤害，轻蔑种姓、外貌和享受等，这些是看不见的心的过失。以及谎言、离间、恶语、绮语、违背教言或顶撞的话语、怀恨在心、争辩、背后说坏话等，这些在其他时候说一百遍、一千遍，都不如在上师面前说一遍等，因为会变成魔的事业，所以罪过更重。圣
English
And other gatherings together, and oneself also goes as an attendant. Among them, the right side is the front of the line, so it should be prevented; going from the front is the first, so it is not allowed; going from the back will incur the fault of trampling on footprints, so it should be prevented; going from the left is permissible, because in a roundabout way, oneself is also included, and there is no fault of collision or anything else. Similarly, do not step on shoes, clothes, cushions, mounts, and the shadow of the body. Unless there is a special situation, do not act in the same residence and corridor, do not measure the body, do not compare size with oneself, do not spit or blow your nose in front of the尊者, do not smoke in a lotus position and in a flirtatious manner, do not show stiff behavior, do not walk, sit, or lie unsteadily, do not open and close doors violently, do not glare, do not frown and clap your hands, do not point with your fingers, do not stretch your hands and feet, do not sit like idlers, these should be avoided. In short: In the same place with the saints, except for the attendant, never (do so). Do not step on the shadow of the body, nor raise footprints. Clothes, hand cushions, cushions, etc., should never be stepped on. Disrespectful and other irregular behaviors are also not dignified in front of the saints. So it is said. Similarly, the faults of mind and speech are: In the pride of wisdom, it is asked: The cause of the black world, the mind is the root of poison. In order to produce sinful words, the mouth is the gate of sin. So it is said, especially holding opposite views on the behavior of the virtuous friend, coveting the teacher's wealth and activities, jealousy, arrogance, slander, harmful intentions, harm, contempt for lineage, appearance, and enjoyment, etc., these are the invisible faults of the mind. And lies, discord, harsh words, frivolous talk, disobeying teachings or contradicting words, holding grudges, arguing, speaking ill behind one's back, etc., saying these a hundred or a thousand times at other times is not as bad as saying them once in front of the teacher, etc., because it will become the work of demons, so the sin is heavier. Holy