Tibetan
ཞུགས་པ་ནང་རེ་བཞིན་གཟིགས་པ། དེ་སྐབས་བྲག་ངོས་ལ་དེ་འདྲ་ཞིག་ཡོད་དར་བ་རེད་དགོངས། ཕྱིས་དཔྱད་དུས་བྲག་དེར་སྐུ་ཚབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་གཏེར་དུ་བཞུགས་ཡོད་པ་ཡིན་འདུག་གསུངས༔ མཁན་ཆེན་བྱམས་པ་ཀུན་དགའ་བསྟན་ འཛིན་ས་སྐྱོང་སྡེ་དགེའི་དབུ་བླར་མཛད་ནས་གཏེར་ལུང་དུ་ཕེབས་སྐབས་དིལ་མགོར་གདན་འདྲེན་ཞུས། རྗེ་འདི་དགུང་ལོ་གསུམ་བཞེས་པ་མ་ཡུམ་གྱི་པང་ན་འཚོ་བའི་སྐབས་ཐོག་མར་མཇལ་ཏེ་གཙུག་ཏོར་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་ལྷ་དགུའི་རྗེས་སུ་གནང་བ་གསན་པས་ཐུགས་ཀྱི་སྲས་སུ་འགྱུར་བའི་རྟེན་འབྱུང་ལེགས་པར་འགྲིགས། དགུང་ལོ་བཞི་ལྔ་བཞེས་པ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་ཤིང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྦྱོར་བའི་སྔོན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་། །མོས་པ་དང་ནི་བཟོད་པ་དང་། །དགེ་བ་ཡང་དག་སྤྱོད་པ་ནི། །རིགས་ཀྱི་རྟགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་སད་པའི་རྟགས་རྣམས་དང་ལྡན་པ་དང་། སྐུ་རྩེད་ཀྱང་བླ་མའི་གོ་ས་བཟུང་ནས་དབང་བསྐུར་ཆོས་བཤད་ལ་སོགས་པ་དང་། བཀའ་འདུས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་སྒྲུབ་ཆེན་མཛད་པ་ཡིན་གསུངས་ནས་འཇིམ་སོགས་ལས་གཏོར་མའི་ཚོམ་བུ་མང་པོ་བཀོད། དེ་ལ་ཤོག་བུ་དཀར་སེར་དམར་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱན་བཏགས་ནས་འདོན་དབྱངས་ཁོ་ནར་མཛད་པ་སོགས་བྱིས་པ་ཕལ་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་འདས་པས་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ངོ་མཚར་བསྟན། འདི་སྐབས་ཀློག་སློབ་པའི་བཅའ་ག་མཁན་པདྨ་བཀྲ་ཤིས་ཟེར་བ་གཏུམ་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་དེའང་བསམ་པ་བཟང་པོ་ཡིན་པ་གཞིར་བཅས་ཀྱང་། རྗེ་འདི་ཉིད་ སྤྲུལ་པ་པོ་ཡིན་པར་མ་ངེས་ནས་བྱིས་པ་ཕལ་པ་ལྟར་གཅུན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་མཐོང་ཚོར་སར་ཙོག་གེར་བཞུགས་པ་མ་གཏོགས་སྐུ་རྩེད་གང་ཡང་མི་ཆོག་པས་ལན་གཅིག་ཁོ་རང་གཞན་དུ་སོང་བའི་ཤུལ་ཏུ་བཀའ་འདུས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་ཚིག་མང་པོ་གྱེར། གོང་སྨོས་ལྟར་གཞི་བཀོད་ཡོད་པ་ལ་མ་ཚོར་བར་ཁོ་རང་བྱུང་ནས་གཞི་རྡོག་པས་འཕྱགས། རྗེ་ཉིད་ལའང་འོ་བརྒྱལ་ཞུས་པ་དང་། དུས་རྒྱུན་གཟིགས་སྣང་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཡོད་འདུག་པས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མཐོང་ངམ་དགོངས་པ་དང་། མནལ་ལམ་ཟུར་ཙམ་གསུངས་པ་ལའང་དང་ལེན་མེད་པའི་ཁར་ཁྱད་གསོད་ཁོ་ན་ཞུས་ཡོད་འདུག །དེས་ཐུགས་ཆེས་སུན་པར་གྱུར་པས་རྩ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་འཆུག་པའི་རྐྱེན་ཏུ་བྱས་ཡོད་པར་སྣང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་སྐུ་ནར་མ་སོན་པ་དང་ཐུགས་དམ་གྱི་རྩལ་མ་རྫོགས་བར་དུ་བར་གཅོད་ཆེས་མང་བར་འབྱུང་བ་ནི་
Chinese
像进入其中一样观看。当时认为岩壁上有那样的东西存在。后来研究时说，那块岩石里有一位特别的化身作为伏藏安住。堪钦绛巴贡噶丹增萨炯德格（Sakyong Dege）被任命为德格（Dege）的首领，前往伏藏地时，被迎请至迪尔果（Dilgo）。这位仁波切三岁时，在母亲的怀抱中，第一次见到他，听闻赐予顶髻尊胜佛母九尊神的加持，因此成为了心子，缘起很好地促成了。从四五岁开始，就非常喜欢出家。如《经庄严论》中所说：“行前具悲及，信解与忍辱，善妙正行持，当知是种性。” 如是说，具有大乘种姓觉醒的所有征兆。嬉戏时也占据上师的座位，进行灌顶、讲经等。据说举行了《噶举法海》大法会，用泥土等制作了许多食子的坛城。在那上面贴上白色、黄色、红色的纸张作为装饰，只是唱诵等，超出了普通孩子的行为，因此当地人也显示出确信是转世化身的奇迹。这时，有一位名叫白玛扎西的严厉的教书先生，虽然以善良的想法为基础，但不确定这位仁波切是转世者，像对待普通孩子一样管教他。只要在他能看到的地方端坐着，什么游戏都不允许做。有一次，他自己去了别的地方，回来后背诵了许多《噶举法海》的词句。如前所述，因为没有意识到已经布置好的东西，所以他回来后用脚擦掉了。也给仁波切本人带来了困扰。平时经常有很多景象，他想知道别人是否也能看到，即使只是稍微说一下梦境，不仅没有得到认可，反而只是被轻视。因此，他非常沮丧，似乎成为了根本缘起出错的原因。圣者们在未成年和修持力量未圆满之前，经常会遇到很多障碍。
English
Looking as if entering into it. At that time, it was thought that there was something like that on the rock face. Later, when studying it, it was said that a special incarnation resided as a treasure in that rock. Khenchen Jampa Kunga Tenzin Sakyong Dege was appointed as the head of Dege and was invited to Dilgo when he went to the treasure site. When this Rinpoche was three years old, he met him for the first time while living in his mother's arms, and upon hearing the empowerment of the Ushnishavijaya, the nine deities, he became a heart-son, and the auspicious coincidence was well established. From the age of four or five, he was very fond of becoming a renunciate. As it is said in the Ornament of the Sutras: "Before the practice, compassion, faith and patience, virtuous and righteous conduct, should be known as the signs of the lineage." As it is said, he possessed all the signs of the awakening of the Mahayana lineage. Even when playing, he occupied the seat of the lama and performed empowerments, Dharma talks, and so on. It is said that he performed the great accomplishment of the Kagyu Dharma Ocean, and arranged many torma mandalas from clay and other materials. He decorated them with white, yellow, and red paper, and only chanted, etc., which was beyond the behavior of ordinary children, so the locals also showed the miracle of being sure that he was a reincarnation. At this time, there was a strict teacher named Pema Tashi who taught reading, who, although based on good intentions, was not sure that this Rinpoche was an incarnation and disciplined him like an ordinary child. He was not allowed to play any games except to sit upright in his sight. Once, he himself went somewhere else, and after he left, he recited many words of the Kagyu Dharma Ocean. As mentioned above, because he was not aware of what had been arranged, he came back and wiped it off with his feet. He also caused trouble for the Rinpoche himself. Usually, there were many visions, and he wondered if others could see them as well, and even if he only mentioned a dream, he was not only not accepted, but only treated with contempt. Therefore, he became very depressed, and it seems that it became the cause of the fundamental coincidence going wrong. Holy beings often encounter many obstacles before they reach adulthood and before the power of their practice is perfected.
Tibetan
ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བུ་ཞིག་ནོར་གཏོང་དོན་འདོད་པ། །ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་ཏེ་མངོན་པར་འགྲོ་བྱ་འོས། །འདི་ནི་ད་ལྟ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་མང་དགའ་བྱེད། །ཐབས་ཐོབ་གྱུར་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་གནས་ནས་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་སྤྱོད་མཁས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་། །བདུད་རྩི་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་ལྷ་དང་མི་རྣམས་དགའ། །འདི་ནི་ད་ལྟ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་མང་ཕན་བརྩོན། །ཆོས་ཀྱི་ རྒྱལ་པོར་གནས་པར་གྱུར་ནས་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་བདུད་ནི་ཟུག་རྔུ་ལྡན་པར་འགྱུར། །མྱ་ངན་ཉམ་ཐག་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་མི་བདེ་ཉམ་ཆུང་། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ཡིད་ནུར་འགྱུར་ཞེས། །འཇིགས་པ་བསྟན་ཕྱིར་ཕྱོགས་རྣམས་སྲེག་ཅིང་སྐར་མདའ་གཏོང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་གཞན་གྱི་བཙོག་གྲིབ་སོགས་ལ་བརྟེན་ཐུགས་རིག་མི་གསལ་ཅིང་། ལྗགས་བདེ་བའང་མེད་པས་དགུང་ལོ་ལྔའི་དུས་ནས་ལྗགས་ཀློག་སྦྱངས་ཀྱང་རེ་ཞིག་འགོར། དགུང་ལོ་བརྒྱད་པ་ཙམ་ནས་ཡབ་ཉིད་ལས་ཡིག་བྲིས་དང་། རྩིས་དཀར་ནག་སོགས་ཅུང་ཟད་རེ་སྦྱངས། ཡབ་ཚན་དུ་གྱུར་པ་འཚོ་བྱེད་མཁས་པའི་དབང་པོ་ཚེ་དབང་གིས་གསོ་དཔྱད་སྦྱང་ན་ལེགས་པར་བསྐུལ་བ་ལྟར། ས་སྐྱོང་སྡེ་དགེའི་བླ་སྨན་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་གྲགས་རྒྱ་མཚོ་སོགས་ལས་གསོ་རིག་གི་བཤད་པ་དང་ལག་ལེན་མཐར་ཕྱིན་པ་གསན། དེས་སད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་བྱས་ནས་དེ་ཕྱིན་ཐུགས་རིག་ཇེ་གསལ་དང་། ལྗགས་རིམ་བདེའི་རྣམ་པར་སོང་། དགུང་ལོ་བཅུ་གཉིས་བཞེས་པའི་དུས་ཙམ་ཐར་རྩེ་མཁན་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་བྱམས་པ་ཀུན་དགའ་བསྟན་འཛིན་ནས་ཡབ་དྲུང་ཆེན་པ་ལ་གསོལ་སྟོན་དང་། དར་ཕྱི་མཛོད། རྒྱ་དངུལ་རྡེལ་ཚད་གཅིག་གནང་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་ཆུང་བ་དེ་མཁན་ཆེན་ནམ་མཁའ་འཆི་མེད་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་ངེས་པས་ཐར་རྩེ་ལ་བསླུ་བཏང་དགོས་གསུངས་ པར། དྲུང་ཆེན་པས་ངེད་ཀྱི་བུ་རྒྱུ་དང་ཉོ་ཚོང་བྱེད་པའི་དགོས་པ་མེད། བསྟན་འགྲོ་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་ཞིག་འབྱུང་བའི་དགོངས་བཞེད་ཡོད་ན་ཉིད་ལ་འབུལ་ཆོག་ཞུས་ནས་དངུལ་མ་བླངས། དེ་སྐབས་མཁན་ཆེན་བྱམས་པ་ཀུན་དགའ་བསྟན་འཛིན་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། འཇམ་དབྱངས་མཁྱེན་བརྩེའི་དབང་པོ་ཀུན་དགའ་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་དཔལ་བཟང་པོ་ཞེས་པའི་མཚན་གྱི་ཅོད་པན་གྱིས་བརྒྱན་པར་མཛད། དེ་ཕྱིན་ནས་ཐར་རྩེ་སྤྲུལ་སྐུ་དང་ཞབས་དྲུང་ཞེས་པའི་མཚན་ཆགས། ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ཐར་རྩེ་མཁན་ཆེན་བྱམས་པ་ནམ་མཁའ་འཆི་མེད་དེ་ཉིད་དཔལ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེང་གི་སྒྲུབ་ཁང
Chinese
这是法性。在《摄事品》中说：例如国王的儿子想要施舍财物，就应当成为一切之主而显现出行。此人即使现在也能令众多有情欢喜，一旦获得方便而登上王位，更不用说了。同样，精于智慧之行的菩萨，施予甘露，令天人和人们欢喜。此人即使现在也努力利益众多有情，一旦成为正法之王，更不用说了。那时，魔会感到痛苦，悲伤沮丧，遭受痛苦，心神不宁，意志消沉。为了显示如何使这位菩萨灰心丧气，他们焚烧四方，发射流星。如是说，并且由于其他污秽等的影响，心智不清明，口齿也不伶俐，因此从五岁开始学习诵读也耽搁了一段时间。大约八岁时，从父亲那里稍微学习了书写和黑白算术等。由于成为父亲亲戚的著名医生蔡旺劝说学习医学更好，因此从萨迦（Sa skya）德格（sde dge）的喇嘛大医师曲扎嘉措（Chos grags rgya mtsho）等人那里听取了医学的讲解和实践，并彻底掌握。这成为了一个觉醒的因缘，从此以后，心智越来越清晰，口齿也逐渐变得伶俐。大约在十二岁时，塔尔泽（thar rtse）堪布仁波切蒋巴贡噶丹增（byams pa kun dga' bstan 'dzin）向父亲仲钦巴（drung chen pa）赠送了宴请、绸缎、中国银元等，并说：“你这个小儿子肯定是堪布南喀吉美（nam mkha' 'chi med）的转世灵童，必须送到塔尔泽去。” 仲钦巴回答说：“我的儿子不需要做生意。如果认为他对佛法和众生有益，我可以把他献给您。”然后没有收钱。当时，堪布蒋巴贡噶丹增的面前，被授予了“蒋扬钦哲旺波（'jam dbyangs mkhyen brtse'i dbang po）贡噶丹贝坚赞华桑波（kun dga' bstan pa'i rgyal mtshan dpal bzang po）”的名号。从那以后，就有了塔尔泽活佛和夏仲（zhabs drung）的称号。其原因也是，塔尔泽堪布蒋巴南喀吉美本身就是华丹珠顶（dpal lhun grub steng）的修行室
English
This is the nature of reality. In the Compendium it says: For example, a king's son who desires to give away wealth should become the chief of all and manifest his going forth. This one, even now, makes many sentient beings happy. Once he obtains the means and ascends the throne, what need is there to mention it? Likewise, a Bodhisattva who is skilled in the practice of wisdom gives nectar and delights gods and humans. This one, even now, strives to benefit many sentient beings. Once he becomes the king of Dharma, what need is there to mention it? At that time, the demons will feel pain, be miserable and distressed, suffer, be uneasy, and be weak. To show how to discourage this Bodhisattva, they burn the directions and send meteors. As it is said, and due to the influence of other impurities, his mind was not clear and his speech was not fluent. Therefore, even though he started learning to read at the age of five, it took some time. Around the age of eight, he learned writing and arithmetic from his father. As Tshewang, a famous physician who was a relative of his father, advised him to study medicine, he listened to the explanations and practices of medicine from great lamas and doctors such as Chokyi Gyatso of Sakya Dege, and mastered them thoroughly. This became a cause for awakening, and from then on, his mind became clearer and his speech gradually became fluent. Around the age of twelve, Khenchen Rinpoche Jampa Kunga Tenzin of Tarze offered a feast, silk, and Chinese silver coins to his father, Drungchenpa, and said, "This young son of yours is definitely the reincarnation of Khenchen Namkha Chimed, so he must be sent to Tarze." Drungchenpa replied, "My son does not need to do business. If you think he will benefit the Dharma and sentient beings, I can offer him to you." Then he did not take the money. At that time, in front of Khenchen Jampa Kunga Tenzin, he was adorned with the title "Jamyang Khyentse Wangpo Kunga Tenpai Gyaltsen Palsangpo." From then on, the titles of Tarze Tulku and Shabdrung were established. The reason for this is that Khenchen Jampa Namkha Chimed of Tarze himself was the meditation room of Pal Lhundrup Teng.