Tibetan
འི་མཛད་པ་ཁོ་ན་མ་གཏོགས། ། བསྟན་དོན་དང་དགེ་བའི་མཐུན་རྐྱེན་དུ་བསྙད་པའི་དབྱར་ལྡོམ་དགུན་ལྡོམ་གྲོང་ཆོག་གསོན་གཤིན་གྱི་དཀོར་ནག་གི་རྗེས་སུ་ཉིན་གཅིག་ཙམ་ཡང་ཕེབས་བཞུད་མཛད་མ་མྱོང་བ་དང་། དམན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལྷུར་བཞེས་པས་ཐོབ་འཇལ་གྱི་ལོག་འཚོ་སོགས་ཀྱང་གཏན་ནས་མི་མངའ་བས་སྤྱི་མཐུན་ལྟར་ན་ཀུན་སྤངས་བྱ་བྲལ་ཁོ་ནའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་ཚོགས་བསགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་ཇི་ལྟར་ མཁོ་བའི་འདོད་རྒུ་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། ཇི་སྐད་དུ། མེ་ཏོག་དྲི་ནི་རྫི་ཕྱོགས་མིན་མི་འགྲོ། །རྩ་བརྒྱ་སྤོས་སམ་ཙནྡན་ཀྱང་མ་ཡིན། །དམ་པའི་དྲི་ནི་རྫི་ཕྱོགས་མི་འགྲོ་སྟེ། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་མི་མཆོག་དྲི་ཡིས་ཁྱབ། །ཅེས་པ་ལྟར་སྐུ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྙན་པའི་གྲགས་པ་ས་བླའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲགས་པ་ལྟ་བུས་ཕྱོགས་མཐའ་དག་གི་བླ་ཆེན་མི་དཔོན་སྐྱེ་བོ་ཕོ་མོ་གྲངས་ཀྱིས་མི་ཆོད་པ་འདུས་ནས་འབྱོར་འཁོས་དང་བསྟུན་པའི་མཆོད་འབུལ་དང་། སྐྱབས་འཇུག་བསྔོ་རྟེན་ཆད་མེད་དུ་འབྱུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གནས་མིན་དུ་ཁབ་གཅིག་གི་རྩ་བ་ཙམ་ཡང་ཆུད་ཟོས་སུ་བཏང་བར་མི་མཛད་པར། དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་གསུམ་བཞེངས་པ། བླ་མ་དང་དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར། དུས་དང་། རྒྱུན་གྱི་མཆོད་པ། ཕོངས་པ་ལ་སྦྱིན་པས་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་སོགས་གཏོང་བ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་སྒོ་འཕར་གཏན་པ་མེད་པར་དབྱེ་བར་མཛད་པ་དེ་དག་ཞིབ་པར་སྨོས་ཀྱིས་ལོངས་པའི་གོ་སྐབས་མ་མཆིས་ཀྱང་། འདིར་དེ་དག་ལས་གཙོ་ཆེ་བ་ཙམ་རགས་བསྡུས་སུ་སྨོས་ན། ཐོག་མར་ལྷ་ཁང་དང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་གྱི་སྐོར་ལ། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་གསུངས་རྣམ་ཐར་རྩ་ཐོ་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་ལྷ་ཁང་བཅུ་གསུམ་ཙམ་བཞེངས་པར་མཛད་པའང་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འགན་བཞེས་ཕྱག་ བསྟར་གྱིས་བཞེངས་པ་དང་། གཞན་དག་ལ་ཞལ་འདེབས་མཐུན་རྐྱེན་ཞལ་བསྒོས་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་དཀར་གྱི་མཛད་སྒོ་སྐྱོང་བའི་ལྷ་ཁང་རྩ་ལག་མང་དུ་བསྐྲུན་པའི་གཙོ་བོ་རྫོང་གསར་བཀྲ་ཤིས་ལྷ་རྩེའི་དབུ་རྩེར་མངོན་བྱང་ལྷ་ཁང་ཀ་བ་ལྔ་བཅུ་ང་ལྔའི་མལ་སྟེང་འོག་ཕྱི་ནང་ཤིན་ཏུ་དངོས་གཙང་བཀོད་མཛེས་སུ་ཡུན་ཐུང་ངུས་མཐར་ཕྱིན་པར་བསྒྲུབས་པའི་ནང་རྟེན་གྱི་གཙོ་བོ་ཐུབ་དབང་སྐུ་ཁྲི་རྒྱབ་ཡོལ་གྱི་བཀོད་པ་སོགས་ཁྱད་མཚར་རིན་ཆེན་དུ་མའི་བརྒྱན་སོགས་ཤིན་ཏུ་སྤུས་ནམ་དག་པ། ཐུབ་དབང་སྐུ་ཧོར་ལི་དངོས་གཅིག་ལ་འཁོར་སངས་རྒྱས་རབས་བདུན་གྱི་གསེར་སྐུས་བསྐོར་བ། ལྟུང་བཤགས་སོ་ལྔ། ཉེ་སྲས་བརྒྱད། གནས་བརྟན་བཅུ་དྲུག །གུར་མགོན་སྐུ་ཏཱ་མིང་མ་ཤིན་ཏུ་སྤུས་ལེགས། ཞལ་བྲམ་གཟུགས། འདོད་ཁམས་མ། ཕྱག་བཞི། ཕྱག་དྲུག །རྒྱ་གར་ཤར་ལིའི་མགོན་པོ་གྲི་གུག །རྣམ་སྲས། ནོར་རྒྱུན་མ། གཡས་ཕྱོགས་གཙོ་བོ་ཚེ་དཔག་མེད། ལི་སྐུ་དང་ཁ་སྐོང་གསེར་ཟངས་འདྲེས་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྐོར་བ། འོད་དཔག་མེད་གཙོ་འཁོར་གསུམ། སྟེང་དུ་སྨན་བླ་ལི་མ་ལ་འཁོར་བདུན་ཟངས་གསེར་ལས་བསྐྲུན་པ་མཁྱིད་གང་བ་རེ། འོག་ཏུ་སློབ་དཔོན་པདྨ་དངུལ་སྐུ་ལ་མཚན་བརྒྱད་གསེར་ཟངས་ལས་བསྐྲུན་པས་བསྐོར་བ། གཡོན་ལོགས་གཙོ་བོར་བྱམས་པ་མགོན་པོ་ལ་འཁོར་རྒྱལ་སྲས་རིགས་གསུམ་ མགོན་པོ། ཉེ་སྲས་བརྒྱད། མི་འཁྲུགས་པ་རྒྱ་སྐུ་ལ་བཀྲ་ཤིས་ལྷ་མོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྐོར་བ། མདུན་དུ་སྒྲོལ་མ་ལི་དམར་ཚ་གསེར་ཅན་ལ། འཁོར་རྒྱ་བོད་ཀྱི་ལི་སྐུ་དང་གསེར་སྐུ་འདྲེས་མ་ཉེར་གཅིག །ཕུགས་ལོགས་ཆོས་ཁྲིའི་དབུས་སུ་ཐུགས་ཆེན་བཅུ་གཅིག་ཞལ་རིགས་བཞིས་བསྐོར་བ། ཆོས་ལོངས་སྤྲུལ་གསུམ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་དུ་གཙོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གཙོ་འཁོར་གསུམ་བོད་ལི། བི་ར་པ། ས་སྐྱའི་གོང་མ་རྣམ་ལྔ། ངོར་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། སྲོང་བཙན་སྒམ་པོ། །ཆོས་བློན་ཐུ་མི་དང་མགར་སྟོང་བཙན་གཉིས། ལོ་ཆེན་བཻ་རོ། སྐ་ཅོག་ཞང་གསུམ། མངའ་བདག་ཁྲི་རལ། ཇོ་བོ་ཨ་ཏི་ཤ །ཁ་ཆེ་པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི། ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོ། འབྲོམ་སྟོན་པ། རྔོག་ལོ་ཡབ་སྲས། མར་མི་དྭགས་གསུམ། བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ། དོལ་པོ་སངས་རྒྱས། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཡབ་སྲས་གསུམ། རྫོང་པ་ཀུན་དགའ་རྣམ་རྒྱལ། ཚར་ཆེན། ཐར་རྩེ་མཁན་ཆེན་བྱམས་པ་ནམ་མཁའ་འཆི་མེད། ཀུན་དགའ་བསྟན་འཛིན། འཇམ་དཔལ་བཟང་པོ། བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་བཅས་བཞི། སླར་གསར་དུ་བཞེངས་པར་མཛད་པའི་མཁན་སློབ་ཆོས་གསུམ། རྒྱལ་ཆེན་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི། ཆོས་རྒྱལ་ཟླ་བཟང་། གྲུབ་ཆེན་ས་ར་ཧ། ཀླུ་ཐོགས་རྣམ་གཉིས། ཨཱརྱ་དེ་བ། དབྱིག་གཉེན། ཕྱོགས་གླང་། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ། པཎ་ཆེན་བི་མ་ལ་མི་ ཏྲ། འབྲོག་མི་ལོ་ཙཱ། གྲུབ་ཆེན་ཁྱུང་པོ་རྣལ་འབྱོར། ཕ་དམ་པ་སངས་རྒྱས། གྲུབ་ཐོབ་ཨོ་རྒྱན་པ། འགྲོ་མགོན་ཕག་གྲུ། ཞང་ཚལ་པ། མ་གཅིག་ལབ་སྒྲོན། གྱི་ཇོ། གྲུབ་དབང་ཐང་རྒྱལ། རྒྱལ་བ་སྐལ་བཟང་རྒྱ་མཚོ། ས་སྐྱ་པ་ཀུན་དགའ་རིན་ཆེན། ཀརྨ་པ་ཐེག་མཆོག་རྡོ་རྗེ། ཞྭ་ལུ་བློ་གསལ་བསྟན་སྐྱོང་། དཀོན་མཆོག་བསྟན་པ་རབ་རྒྱས། ལྷ་བཙུན་ཡེ་ཤེས
Chinese
唯有行持利他之事。对于以弘扬佛法和积善为名，如夏令营、冬令营、村落法会、超度亡灵等黑色供养，一天也不曾参与。由于严谨奉行低调苦行，所以也根本没有通过占卜等邪命来谋生的行为。按照常理，他本应以舍弃一切的苦行者形象示人，但由于往昔的发愿和积资的力量，一切所需之物皆能毫不费力地自然成就。正如所说：“花香不随顺风向而行，纵是根茎百条的香草或旃檀也不例外。圣者的芬芳却不随顺风向，其美名遍布四面八方。” 就像大地之神宣扬他的盛名一样，无数来自四面八方的法台、官员、男女信众聚集于此，按照各自的经济状况供养，祈求庇护、回向和供奉，络绎不绝。然而，他从未将这些供养浪费丝毫，甚至连一根针尖大小的地方都不浪费。而是用于建造三宝所依，供养上师和僧众，进行日常供养，救济贫困者等，像打开虚空宝藏的大门一样，源源不断地施予。这些事迹如果详细叙述，恐怕没有机会说完。在此，仅将其中最重要的部分简要地叙述如下：首先是关于寺庙和身语意所依方面。正如他自己所说，根据他的传记目录，他建造了大约十三座寺庙，从始至终都亲自负责。此外，他还通过捐款和提供便利等方式，兴建了许多用于弘扬善行的寺庙。其中最主要的是在宗萨扎西拉孜（Dzongsar Trashi Lhatse）的顶端，建造了显明菩提佛殿，占地五十五根柱子，内外装饰精美，在短时间内圆满完成。殿内的主供是能仁王佛像，其宝座和背光等装饰，都以各种珍宝严饰，品质极高。能仁王佛像是一尊真正的霍尔铜像，周围环绕着诸佛
English
except for the sole purpose of benefiting others. He never engaged in activities such as summer retreats, winter retreats, village ceremonies, or black offerings for the living and the dead, which are claimed to be for the sake of the Dharma and virtuous conditions, not even for a single day. Because he wholeheartedly embraced the conduct of humility, he had no means of livelihood through divination or other such practices. According to common understanding, he lived as a renunciate and hermit, but due to the power of his past aspirations and accumulation of merit, all his needs were effortlessly and spontaneously fulfilled. As it is said, "The fragrance of flowers does not travel with the wind; neither does the fragrance of a hundred-rooted herb or sandalwood. But the fragrance of the virtuous does not travel with the wind; the fragrance of the noble pervades all directions." Like the gods of the earth proclaiming the fame of his great qualities, countless lamas, officials, and male and female devotees from all directions gathered, offering according to their means, seeking refuge, making dedications, and offering continuous support. However, he never wasted even a needle's point of these offerings in vain. Instead, he used them to build the three supports of the precious ones, to honor lamas and the Sangha, to make regular offerings, and to help the poor, opening the door to the treasury of the sky without end. Although there is no opportunity to describe these things in detail, here I will briefly mention only the most important of them. First, regarding temples and the supports of body, speech, and mind, as stated in his own words and in his biography, he built about thirteen temples, taking full responsibility from beginning to end. In addition, he also built many branch temples to promote virtuous deeds through donations and facilitation. The most important of these was the Manifest Enlightenment Temple (mngon byang lha khang) at the top of Dzongsar Trashi Lhatse, with fifty-five pillars, beautifully decorated inside and out, completed in a short time. The main object of veneration inside was the Shakyamuni Buddha statue, with its throne and backrest adorned with various precious jewels, of the highest quality. The Shakyamuni Buddha statue was a genuine Hor copper statue, surrounded by Buddhas
Chinese
被过去七佛的金像环绕。三十五佛忏悔。八大近子。十六罗汉。帐篷怙主身像，极其精致。忿怒相。欲界母。四臂。六臂。印度东方的护法持弯刀者。毗沙门天王。财续母。右侧主尊无量寿佛。由八尊合金（金、铜混合）造像的李像和补像环绕。无量光佛主眷三尊。上方药师佛李像及七眷属，皆为铜鎏金，约一肘高。下方莲花生大师银像，由八变金铜像环绕。左侧主尊慈氏怙主，及眷属三大怙主。八大近子。不动佛大像，由八吉祥天女环绕。前方度母红李像，饰以纯金。眷属为二十一尊汉藏李像和金像的混合像。深处法座中央为十一面观音，由四族环绕。法身报身化身三身。所有这些上方的主尊是金刚持主眷三尊藏式李像。毗瓦巴。萨迦五祖。俄尔钦多吉羌。松赞干布。大臣吞米和噶尔·东赞二人。大译师贝若扎那。噶、焦、祥三贤。盟主赤热巴巾。觉沃阿底峡。克什米尔班智达释迦希巴。大译师仁钦桑布。仲敦巴。绒氏父子。玛尔巴、米拉日巴、冈波巴师徒三人。布顿仁波切。多波桑杰。宗喀巴大师师徒三人。仲巴贡噶南杰。察钦。塔尔泽堪钦绛巴南喀吉美。贡噶丹增。降巴桑波。丹贝坚赞等四位。再次新造的堪布、阿阇黎、法王三尊。国王因陀罗菩提。法王月贤。大成就者萨惹哈。龙树、提婆二尊。圣天。世亲。陈那。法称。班智达无垢友。卓弥译师。大成就者琼波朗觉。帕当巴桑结。成就者邬金巴。卓贡帕巴。香擦巴。玛吉拉准。吉觉。成就自在唐嘉。嘉瓦·格桑嘉措。萨迦·贡噶仁钦。噶玛巴·特钦多杰。夏鲁·洛萨丹炯。衮却丹巴饶杰。拉尊益西。
English
Surrounded by golden statues of the Seven Buddhas of the Past. The Thirty-Five Confession Buddhas. The Eight Close Sons. The Sixteen Arhats. The Protector of the Tent statue, extremely exquisite. Wrathful appearance. Desire Realm Mother. Four arms. Six arms. The Protector of Eastern India holding a curved knife. Vaishravana. Vasudhara. The main figure on the right, Amitayus. Surrounded by eight alloy (gold and copper mixed) statues, both original and supplementary, made of Li metal. Amitabha, the main figure with his retinue of three. Above, the Medicine Buddha Li statue and his retinue of seven, all made of gilded copper, each about an elbow in height. Below, the silver statue of Guru Padmasambhava, surrounded by eight manifestations made of gold and copper. On the left side, the main figure is Maitreya, the Protector, with his retinue of the Three Protectors of the Lineage. The Eight Close Sons. Akshobhya Buddha, a large statue, surrounded by the Eight Auspicious Goddesses. In front, Tara, a red Li statue with pure gold. The retinue consists of twenty-one mixed statues of Han and Tibetan Li metal and gold statues. Deep inside, in the center of the Dharma throne, is the Eleven-Faced Avalokiteshvara, surrounded by the Four Families. The Three Kayas: Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya. Above all of these, the main figure is Vajradhara, the main figure with his retinue of three, in Tibetan Li metal. Virupa. The Five Sakya Forefathers. Ngorchen Dorje Chang. Songtsen Gampo. The two ministers, Thonmi and Gar Tongtsen. The Great Translator Vairotsana. The Three Sages of Ka, Jok, and Zhang. The Sovereign Tri Relpachen. Jowo Atisha. Kashmiri Pandit Shakya Shri. The Great Translator Rinchen Zangpo. Dromtonpa. The Ngok father and sons. Marpa, Milarepa, and Gampopa, the three. Buton Rinchen. Dolpo Sangye. Je Rinpoche and his three sons. Drongpa Kunga Namgyal. Tsarchen. Thartse Khenchen Jampa Namkha Chimed. Kunga Tenzin. Jampal Zangpo. Tenpai Gyaltsen and the other four. The Khenpo, Acharya, and Dharma King, the three who were newly built again. King Indrabhuti. Dharma King Dawa Zangpo. The Great Siddha Saraha. Nagarjuna and Aryadeva, the two. Aryadeva. Vasubandhu. Dignaga. Dharmakirti. Pandit Vimalamitra. Drokmey Lotsawa. The Great Siddha Kyungpo Naljor. Phadampa Sangye. Siddha Orgyanpa. Drok Gon Phagdru. Zhang Tsalpa. Machig Labdron. Gyi Jo. Drubwang Thangyal. Gyalwa Kelsang Gyatso. Sakya Kunga Rinchen. Karmapa Tekchok Dorje. Shalu Losal Tenkyong. Konchok Tenpa Rabgye. Lhatsun Yeshe.