Tibetan
ར་རྟེན་འབྲེལ་བཟང་པོ་དེའང་འགྲིགས་དུས་དཀའ་ཞེས་ཡང་ཡང་བཀའ་གནང་བའང་ཐུགས་ཉམས་ཅན་གྱི་གསུང་དུ་ངེས་ཤིང་། རྗེ་ཉིད་ནས་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ཞེས་ཉག་ཧོར་གྱི་ཁྲམ་ཆས་བྱེད། ནག་ཆང་སྤྱོད། རྟ་རྒྱུགས། མདའ་འཕེན། མེ་མདའ་རྒྱགས། རི་དྭགས་གཤོར། གླུ་ལེན། བྲོ་རྡུང་། ལུང་བསྟན། ལྷ་བབས། འདྲེ་བབས་ཟེར་བའི་སྲོག་རླུང་ཅན་ཨ་རག་གིས་བཟི་བ་ལྟ་བུ་ལ། ངེད་རང་ལྟ་བུས་གང་ཟག་གི་ཚོད་གང་ཟག་གིས་མི་ཟིན་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ལེགས་ཉེས་ཀྱི་ཁ་ཚོན་ག་ལ་ཆོད་ཀྱང་། སྤྱིར་བཏང་དམ་པ་རྣམས་ཐུགས་གཏིང་ནས་ཁྲེལ་བར་མ་ཟད། ཆོས་རྒྱལ་ཁྲི་སྲོང་དུས་ནས། དབུ་ཟླུམ་མདོའི་སྡེ། ལྕང་ལོ་སྔགས་པའི་སྡེ་ཞེས་པ་གཉིས་ལས། ཁྲམ་ཆས་རྐུན་མའི་སྡེ་ཞེས་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཞིག་གཏན་ནས་མེད་ཅེས་གསུངས་པའང་བློ་གཟུ་བོར་གནས་ཤིང་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་མནོ་བསམ་ཡོད་པའི་མི་ཞིག་ཡིན་ན་དེ་འདྲ་ཞིག་ལོས་ཡིན་ཨེ་ཤི་རེ་སྙམ་མོད། ལས་ངན་རྣམས་ལ་ཅི་ཆ་ཡོད། འགའ་ཞིག་སྤྱིར་གྲུབ་མཐའི་དགག་སྒྲུབ་མང་པོའི་སྤུ་སུད་ཚ་པོ་དང་། ལྷག་པར་རང་སྟོང་དང་གཞན་སྟོང་ཨམ་ཞིག་གི་ཕྱོགས་ཞེན་ཆེ་ ཆད་ཆད་འཐེན་པ་མང་མོད། རྗེ་ཉིད་ནས་རང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་གསུངས་པའི་སྐབས་ཆོས་སྐད་མ་འདྲེས་པར་ཐད་ཀར་གོ་སླ་ཞིང་དོན་འདུམས་པ་རེ་གསུངས། སྤྱིར་བཏང་གྲུབ་མཐས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་སྙིང་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ལས། ཆོས་ཉིད་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པར་མ་ཟད། བོད་ཡུལ་གྱི་རྟོག་གེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུས་ཀྱང་དོན་དམ་པ་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ཡིན་པ་ལྟ་ཞོག །ཞེན་པའི་ཡུལ་ཙམ་ཡང་མིན་པར་བཞེད་ན། གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་བློ་ཇི་ཙམ་ཟབ་ཀྱང་གཏན་ལ་འབེབས་མི་ནུས། གནས་སྐབས་ཕྱོགས་རེ་ནས་གཞལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་སྐད་རེ་རེ་ལའང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་འཐད་པ་མང་དུ་སྣང་བས་རང་རང་གི་ལུགས་སྲོལ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བླ་མ་གོང་མའི་བཞེད་པ་རྐང་ཚུགས་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ཧ་ཅང་ཕྱོགས་ཞེན་རང་མི་དགོས། འོན་ཀྱང་ཆོས་སྐད་དང་གྲུབ་མཐའ་ཕན་ཚུན་བསྲེ་བ་དང་། རང་གི་གྲུབ་མཐའི་རྐང་མ་ཟིན་པས་གཞན་གྱི་ན་ཡམ་རྒྱབ་རྟེན་དུ་ཁྱེར་བ་དང་། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་ལུང་ཐམས་ཅད་མོ་ངན་མའི་ཐག་ཆ་འཛིངས་པ་བཞིན་བྱས་ཏེ་ལུང་དོན་རིགས་པས་ གྱི་གསུམ་རྒྱབ་འཁྱོལ་མི་ནུས་པ་དེ་འདྲ་ནི་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས། གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་བསྙེགས་འདོད་ཀྱང་མ་སྙོགས། མཁས་པས་མཐོང་ན་བཞད་གད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་མ་འདས་པས་རང་ཚུགས་རེ་ཟིན་པ་བྱུང་ན་ནི་ལེགས་ཞེས་གསུངས། ལ་ལ་གཏེར་ལུང་ངམ། རང་གི་བླ་མ་ག་གེ་མོ་དང་ཆེ་གེ་མོས་གསུངས་སོ་ལོ་ཞེས་རང་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཞལ་མཇལ་བའམ། ཕྱག་དབང་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱིས་ངན་སོང་མེད་ཅེས་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཚབ་སོགས་སུ་བསྔགས་པ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་མང་པོ་བྱེད། གཞན་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་མཁས་བཙུན་བཟང་པོའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་ཆོས་སུ་མངའ་བ་རྣམས་ལའང་འབྲེལ་ཚད་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་སྐད་པ་མང་བ་ལ། རྗེ་ཉིད་ནས་རང་གི་བླ་མ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཞེན་ཕོ་རུས་ཙམ་མིན་པར་སྙིང་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་བའི་མོས་གུས་ཀྱི་བསྟོད་བསྔགས་ཡིན་ན་བཟང་མོད། གཞན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་བཟང་པོའི་རིགས་ལ་དད་པ་མ་བྱུང་རུང་། ལོག་ལྟའི་སྐུར་འདེབས་དེ་འདྲ་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཞེས་མཚམས་མེད་ལྔ་ལས་ཀྱང་ཐུ། གཏེར་ལུང་རིགས་ཀྱང་འགའ་རེ་བླུན་པོ་སྙིང་ཁམ་ཅན་གྱིས་ཨོ་རྒྱན་པདྨ་རྫུན་རྒྱབ་ཏུ་སྤྱན་དྲངས་ནས་གསར་དུ་ཆགས་སྡང་གིས་དཀྲུགས་ཏེ་སྦྱར་བའི་ལག་རྗེས་མངོན་སུམ་པའང་མང་། གལ་སྲིད་གཏེར་ཡིག་ཚད་ལྡན་ལས་ཕབ་པ་ཞིག་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དགོངས་གཞི། དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ཅི་རིགས་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཁུངས་དེ་ཙམ་ལ་འཆེལ་ནས་ཆོས་དང་གང་ཟག་འགངས་ཆེ་བ་ལ་སྨོད་པའང་བླུན་ཆེ་བ་ཡིན་པས། འདི་འདྲ་འཛིན་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །ཐོས་པར་གྱུར་ཀྱང་རྣ་བ་དགབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ་ཞེས་བཀའ་གནང་བ་བླུན་པོ་སྙིང་ཁམ་ཅན་དག་འདི་རིགས་ལ་བག་ཡོད་ཅུང་ཟད་རེ་དགོས་པར་སེམས་ཏེ། འཕགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ། ཕྲ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་གྱིས། སུ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མི་འདོད་པ་དེ་དག་གིས་གཞན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་བྱའོ། །དེའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ནི་བདག་གིས་མི་ཤེས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་ནི་ཤེས་པར་དཀའ་འོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དོན་གྱི་དབང་དེ་གཟིགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདི་སྐད་དུ་ཆོས་སྟོན་ཏེ། གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་ལ་ཚོད་གཟུང་བར་མི་བྱའོ། །གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་གི་ཚོད་བཟུང་ན་རྨ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ངའམ་གཞན་ཡང་ང་དང་འདྲ་བ་དག་གིས་གང་ཟག་ལ་ཚོད་གཟུ
Chinese
而且，（您）也多次开示说，因缘良好之时也很难得，这肯定是具有证悟者的言教。然而，有人说“这是缘起”，就做蒙古人的占卜，饮烈酒，赛马，射箭，放枪，狩猎，唱歌，跳舞，预言，神降，鬼降等等，就像被含有生命之气的烈酒麻醉了一样。像我这样的人，无法用人的尺度来衡量人，所以绝对无法断定好坏。一般来说，德高望重的人士从内心深处感到羞耻。而且，从赤松德赞法王时期开始，只有头戴圆帽的僧人和身着袈裟的瑜伽士这两类人，根本没有占卜算卦的盗贼这类第三种群体。如果是一个头脑公正，对显密教法有所思考的人，肯定也会这么想吧。但是，对于恶业深重的人，又能指望什么呢？有些人对各教派的辩论有很多激烈的争论，特别是对自空和他空的宗派偏见非常强烈，争论不休。然而，宗喀巴大师在阐述各自宗派时，不说掺杂佛学术语，而是直接用简单易懂的语言，并说一些调和之语。一般来说，宗派所要确立的核心是所有法的法性，也就是般若经中所说的：“法性非是所知性，彼亦不能被识知。”不仅如此，像西藏所有逻辑学家的顶饰——俄·洛钦波大师也认为，究竟实相且不说是不是名言概念的对境，甚至连执著的对境都不是。那么，无论向内观照的智慧多么深刻，也无法完全确定终极实相。如果只是暂时从某个角度来衡量，那么大成就者们所安立的每一个佛学术语，都有大量的论证和理由，所以应该追随各自的传统，如果能坚定上师的意愿，就非常好了，也不需要过于偏袒。然而，如果将佛学术语和宗派混淆，或者因为自己没有掌握宗派的根本，而借助其他宗派的力量作为后盾，又或者将见、修、行、果的所有教证，都像恶妇的乱麻一样搅在一起，那么教证...ོན་རིགས་པས་ གྱི་གསུམ་རྒྱབ་འཁྱོལ་（音译：吉松嘉周）不能胜任的那种情况，就是不相信自己的宗派。也不要去追求追随他人。智者见到会觉得只是笑料，所以如果能稍微保持自己的立场，那就好了。有些人说，这是伏藏预言，或者说这是我的某某上师说的，仅仅因为拜见过自己一方的某些人，或者得到灌顶，就说不会堕入恶道，对他们赞扬为佛菩萨的代表等等，说得太过分了。还有些人，对于其他方面那些具有显而易见的贤善美德的人，也说只要与之交往就会堕入恶道。但是，宗喀巴大师认为，如果不是仅仅为了世俗的虚荣，而是从内心深处将自己的上师视为佛陀，并以虔诚的敬仰来赞美，那当然很好。即使对其他方面的法和善良的人没有信心，也不应该以邪见的态度去诽谤，因为那是一种舍弃佛法的行为，比五无间罪还要严重。有些伏藏预言，也被一些愚蠢而心怀恶意的人，虚假地请来邬金莲花生大师（莲花生大士），然后用新的嗔恨之心搅乱，明显地留下了伪造的痕迹。即使伏藏文书是从可靠的来源取出的，也要考虑到其意图、必要性以及可能对实际事物造成的损害，如果仅仅执着于那个来源，就诽谤重要的法和人，那也是非常愚蠢的。更不用说执着于此了，即使听到了，也要捂住耳朵。如是说，所以开示说，那些愚蠢而心怀恶意的人，对于这类事情应该稍微谨慎一些。如《圣妙法无生经》中所说：‘种姓之子，微细者是业之障碍，谁不欲业之障碍，彼等不应对他人之行为生气，应对其所有行为生起信心，应如是生起念头：我不了知他人之心，有情之行为是难以了知的。’如来就是考虑到这个意义，才如此宣说：‘人不应衡量人，若人衡量人，则会生出创伤，我或他人，以及与我相似者，衡量人’
English
Moreover, you repeatedly taught that it is difficult to have good circumstances, which must be the teachings of someone with realization. However, some say, "This is dependent arising," and do Mongolian divination, drink strong alcohol, race horses, shoot arrows, fire guns, hunt, sing, dance, prophesy, have gods descend, have ghosts descend, and so on, as if intoxicated by strong alcohol with life force. People like me cannot measure people by human standards, so it is absolutely impossible to determine good or bad. In general, virtuous people are ashamed from the bottom of their hearts. Moreover, since the time of King Trisong Detsen, there have only been two groups: monks wearing round hats and yogis wearing robes. There has never been a third group of thieves who do divination. If someone is fair-minded and thinks about the sutras and tantras, they would think so. But what can you expect from those with heavy negative karma? Some people have many fierce arguments about the tenets of various schools, especially strong sectarian biases towards self-emptiness and other-emptiness, arguing endlessly. However, when Je Tsongkhapa explained the tenets of each school, he did not mix in Buddhist terminology, but used simple and easy-to-understand language, and said some conciliatory words. In general, the essence to be established by the tenets is the nature of all dharmas, which is what the Prajnaparamita Sutra says: "Dharmata is not knowable, nor can it be known." Not only that, but even Ngok Lotsawa Chenpo, the crown jewel of all logicians in Tibet, considered that ultimate reality is not only not the object of conceptual thought, but not even the object of attachment. Then, no matter how deep the wisdom of inner contemplation is, it cannot completely determine the ultimate reality. If it is only temporarily measured from a certain angle, then each Buddhist term established by the great masters has a lot of proofs and reasons, so one should follow their own tradition, and if one can firmly establish the intention of the previous gurus, it is very good, and there is no need to be too biased. However, if Buddhist terms and tenets are confused with each other, or if one does not grasp the root of one's own tenets and relies on the strength of other tenets as a support, or if all the scriptures of view, meditation, conduct, and result are mixed together like the tangled thread of an evil woman, then the scriptures...
English
According to Ön, those who cannot uphold the three aspects of 'gyi gsum' lack faith in their own doctrine. They should not seek to emulate others. Wise individuals would only find it a source of laughter, so it is better to maintain one's own stance. Some people claim, 'This is a treasure prophecy,' or 'My so-and-so guru said this,' and merely by having met some individuals from their own side or having received empowerment, they excessively praise them as representatives of Buddhas and Bodhisattvas, claiming they will not fall into lower realms. On the other hand, some people claim that even associating with those who possess visible qualities of wisdom, virtue, and excellence will lead to lower realms. However, Je Rinpoche himself said that it is good to praise one's own guru with devotion, seeing them as a Buddha from the heart, not just out of worldly attachment. Even if one does not have faith in the Dharma and virtuous individuals of other traditions, one should not engage in slanderous accusations based on wrong views, as that is an act of abandoning the Dharma, which is more severe than the five heinous crimes. Some treasure prophecies are also clearly fabricated by foolish and malicious individuals who falsely invoke Orgyen Padmasambhava (Guru Rinpoche) and create new disturbances with attachment and hatred. Even if a treasure document is taken from a reliable source, one should consider its intention, necessity, and potential harm to actual matters. It is foolish to rely solely on that source and slander important Dharma and individuals. Not to mention clinging to such things, one should cover one's ears even upon hearing them. As it is said, 'Therefore, it is taught that foolish and malicious individuals should be somewhat cautious about such matters.' As stated in the Sutra of the Noble Dharma of No Arising of All Dharmas: 'Son of lineage, subtle is the obscuration of karma. Those who do not desire the obscuration of karma should not be angry at the actions of others. They should have faith in all their actions. They should generate the thought: I do not know the minds of others, the actions of sentient beings are difficult to know.' Considering that meaning, the Tathagata teaches thus: 'One should not measure another. If one measures another, wounds will arise. I or others, and those like me, measure others.'