Tibetan
་ལ་བྱེད་པའི་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་ཡང་། །བློ་དང་བཅས་པའི་སྦུབས་སུ་འཐུམས་པས་ན། །རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་དོན་ལས་རིང་། །དོན་བརྒྱུད་ཡེ་ཤེས་སྙིང་དབུས་སིམ་པ་ལས། །གཞོན་ནུ་མ་ལ་པྲ་ཕབ་སྣང་བ་བཞིན། །རིག་སྟོང་རྗེན་པར་འདི་ཀར་ཅེར་གྲོལ་བས། །མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མཐོང་བྱེད་འགགས་པར་འགྱུར། །མདོར་ན་དེ་ལས་མང་དུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །བླ་མས་མ་བསྟན་སློབ་མས་མ་རྟོགས་ཤིང་། །བློ་ཡིས་མ་བསྐྱེད་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ་ཡི། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་རང་གྲོལ་འདི་ཀ་ཡིན། །དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་ཐབས་ཀྱི་ལམ་སྤྱོད་ཀྱང་། །ལྷག་མར་བཅས་ཕྱིར་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །སྣ་ཚོགས་ལམ་མང་འཚོལ་བས་དུབ་པའི་མཐར། །རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ངལ་བའི་རྒྱུ་རུ་ཟད། །འདི་ནི་ཐེག་མཆོག་སྙིང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །གོ་མྱང་བརྟན་པའི་བདུད་རྩིས་མྱོས་པ་ལས། །ཟུང་འཇུག་གཞོན་ནུ་བུམ་སྐུའི་གཏེར་མཛོད་ནས། །བསྟན་པར་ཕངས་ཀྱང་གང་ཤར་ལྷུག་པར་གདམས། །ཤུ་བྷཾ། ༈ །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པ་སྣང་སེམས་རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ། གང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེད་འཛིན་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི། །བློ་ལ་མི་གནས་ཡེངས་མེད་དྲན་པའི་ངང་། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་དམིགས་གཏད་ལས་འདས་པའི། །དོན་དམ་ཀ་དག་ཆེན་པོའི་གཤིས་ལ་མཆོད། ། ཡང་གཅིག་གསོན་དང་དོན་མཐོང་སྐལ་བཟང་ཀུན། །ད་ནི་སྣང་སེམས་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། །སྤྱོད་ཡུལ་དག་པའི་དེ་ཉིད་བསྒོམ་འདོད་པས། །རྣམ་དག་ལམ་བཟང་འདི་ལ་ནན་ཏན་མཛོད། །དང་པོའི་ལས་ཅན་འདུ་བྱེད་དྲན་པ་ཡིས། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡེངས་བྱ། །ཆོས་ཉིད་གཉུག་མའི་ངང་ལས་རྟོག་ཚོགས་གང་། །ཤར་ཡང་རང་ཉིད་དྲན་པར་གནས་འགྱུར་ཏེ། །མཉམ་རྗེས་ཀུན་ཏུ་རང་སར་བཞག་པ་ཡིས། །གཡོ་བ་མེད་པས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་འགྲུབ། །དེ་ནས་དྲན་པ་ཉིད་ཀྱང་བློ་འདས་ཀྱི། །ངོ་བོ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་སྲོག་ཤིང་ཅན། །དྲི་མེད་གཅེར་བུར་མཐོང་བའི་མོད་ཉིད་ནས། །སྣང་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རོལ་པར་འཆར། །ནམ་ཞིག་རེས་འཇོག་མེད་པར་གཅིག་ཅར་དུ། །ཀློང་ཆེན་རིག་པའི་སྦུབས་སུ་དག་པའི་ཚེ། །ད་ལྟའི་ཤེས་པ་བཟོ་མེད་འདི་ཀ་ལ། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གནད་མཚངས་རིག །བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཆོས། །ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་ལྟར་རང་ཞི་བས། །ཡེངས་གཞིའི་ཡུལ་དང་ཡེངས་རྒྱུའི་མཁན་པོ་ཟད། །གཏད་མེད་འོད་གསལ་དབུ་མའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །མཐར་ཐུག་གཞི་ལས་འཕགས་པའི་གཞི་སྣང་དུ། །སྲིད་དང་ཞི་བའི་རྩ་བ་ཟད་པས་ན། །མཁལ་ཁྱབ་རྡུལ་ཕྲས
Chinese
了知能作之见解，因其蕴藏于有智之壳中，故远离自性金刚藏之义。从意义传承智慧心髓中，如少女显现普拉帕之相。于此觉空赤裸顿然解脱，仅见即令能见者止息。总之，何须多言？上师未示，弟子未悟，非由心生，无有因缘，此乃庸常觉性自解脱。若不悟此，纵修方便道，因有余故不得解脱，寻觅种种多途，疲惫之极，徒耗自他二者之劳。此乃大乘心髓之智慧，由闻思修稳固之甘露所陶醉，然从双运童子瓶身之宝藏中，虽吝于示教，然亦随显而开示。吉祥！大圆满禅修：显现心性自解脱。以何智慧不滞于执著分别之念，处于无散乱之忆念中，超越禅修与非禅修、目标与执著，供养胜义本净大性。 再者，谛听并见义之具缘者们，今为显现心性于自处解脱故，欲修习清净行境之彼性者，于此清净妙道精进修持。初业者以作意忆念，莫令等持之体性散乱。从法性本元之状态中，无论生起任何分别念，亦转为安住于自性忆念中。于一切等持后得中，安住于自处，以无动摇故，成就止观双运。其后，忆念本身亦超越心识，具有无间断之体性命脉。于见无垢赤裸之顷刻，一切显现受用皆显现为智慧之嬉戏。何时无有次第而顿然，于浩瀚觉性之壳中清净之时，于此当下无作之觉性中，了知显有轮涅一切之要点相同。稳固究竟之二取法，如盐溶于水般自寂灭，散乱之所缘与散乱之主皆尽灭，于无执光明中观之界中解脱。于超越究竟地之本地显现中，以有寂之根本已尽故，充满虚空之微尘
English
Also, understanding the view that makes, because it is wrapped in the sheath of intelligence, it is far from the meaning of the essence of the Vajra nature. From the essence of the meaning transmission wisdom, like the appearance of Pra-phab in a young girl. Here, in this naked awareness-emptiness, it is instantly liberated, and just seeing it will stop the seer. In short, what is the need to say more than that? The Lama has not shown, the disciple has not understood, it is not born of the mind, there is no cause and condition, this is the ordinary consciousness of self-liberation. If you do not understand that, even if you practice the path of means, you will not be liberated because there is a remainder, and at the end of searching for various paths, you will end up exhausting yourself and others. This is the wisdom of the heart essence of the Supreme Vehicle, intoxicated by the nectar of stable hearing and thinking, but from the treasure of the vase body of the youthful union, although reluctant to teach, it is freely taught as it appears. Shubham! Dzogchen Meditation: The self-liberation of appearance and mind. With what wisdom does not dwell on the clinging and discriminating thoughts, in the state of undistracted mindfulness, beyond meditation and non-meditation, goals and attachments, offering to the great nature of the essential purity. Furthermore, listen and see the meaning of all fortunate ones, now for the sake of the liberation of the appearance and mind in their own place, those who want to meditate on the nature of pure conduct, diligently practice this pure and wonderful path. The initial practitioner should not let the nature of Samadhi be distracted by intentional mindfulness. From the state of the original nature of Dharma, no matter what discriminating thoughts arise, they will also be transformed into dwelling in self-nature mindfulness. In all Samadhi and post-Samadhi, dwelling in one's own place, without moving, the union of Shamatha and Vipassana is accomplished. Then, mindfulness itself also transcends consciousness, with the lifeline of uninterrupted nature. At the moment of seeing the immaculate nakedness, all appearances and enjoyments appear as the play of wisdom. When is it that without any order, all at once, when purified in the sheath of vast awareness, in this present unmade awareness, understand that the key points of all appearances, existence, Samsara, and Nirvana are the same. The two clinging dharmas of stable and ultimate completion, like salt dissolving in water, are self-pacified, and the object of distraction and the master of distraction are exhausted, liberated in the realm of the unobstructed clear light Madhyamaka. In the manifestation of the ultimate ground that transcends the ground, because the root of existence and peace has been exhausted, the dust that fills the sky
Tibetan
་དྭངས་མའི་ལུས་ཅན་ ལ། །སོ་སྐྱེས་བརྟགས་པའི་མཚོན་བརྗོད་དབྱིངས་སུ་ཟད། །མདོར་ན་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་རྟོགས་པ་དང་། །སེམས་ཉིད་རྗེན་པར་རང་ངོ་འཕྲོད་པའི་ཚེ། །ཡེངས་མེད་དྲན་པས་ངང་བཞག་འབད་པ་ཡིས། །དམིགས་པ་མཐའ་དག་རང་སར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཧྲིལ་གྱིས་སྒྲིམ་ལ་འཛིན་མེད་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད། །ཅེར་གྱིས་ལྟོས་ལ་ལྟ་བྱེད་མེད་པར་ཞོག །དྲན་པས་ཟུངས་ལ་དྲན་མེད་སྦུབས་སུ་སྐྱོལ། །འདི་ལས་གཞན་དུ་མེད་དོ་ཨེ་མ་ཧོ། །དེ་སྐད་ངེས་པ་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེའི་གླུ། །རང་བྱུང་དྷུ་ཏཱིའི་དབུས་ནས་བླངས་པའི་མཐུས། །བློ་འདས་ཤེས་པ་ཟང་ཀ་རྒྱ་ཡན་དབྱིངས། །འཁྲུལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་གར་མཁན་གྲོལ་གྱུར་ཅིག ༈ །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྤྱོད་པ་གང་ཤར་རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ། ལྟ་བས་མ་མཐོང་སྒོམ་པས་མ་བཅིངས་ཤིང་། །སྤྱོད་པས་མ་བཟུང་འབྲས་བུས་མ་བསླད་པའི། །རིག་སྟོང་རྗེན་པ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ངང་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། །ལམ་གྱི་ལམ་མཆོག་འོད་གསལ་སྙིང་པོ་ལ། །ཞུགས་པའི་སྐལ་བཟང་ཐོབ་ལ་འཕྲིན་འདི་གདམས། །དེ་ཡིས་སྤྱོད་པའི་འཛིན་པ་མ་ལུས་ཀུན། །བློ་འདས་དབུ་མའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་གྱུར་ཅིག །ད་ནི་གང་ཤར་ཆོས་རྣམས་ཇི་སྙེད་ཀྱང་། །ཤར་དུས་ཉིད་ནས་བཟང་ངན་མེད་པར་མཉམ། །མཉམ་ཉིད་ཐ་མལ་ཤེས་པར་གྲོལ་བའི་ ཚེ། །སྔ་ཕྱི་མེད་དོ་ཀུན་བཟང་དགོངས་པའི་ཀློང་། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ། །ཚོགས་དྲུག་ལྟད་མོར་ཤར་བའི་མོད་ཉིད་ནས། །གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཞིག་པའི་ཕྱམས་བརྡལ་འདི། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཡོངས་ཀྱི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན། །སྔོན་བསུའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་སུ་ནུབ། །ད་ལྟའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཐད་ཀར་ཆོད། །མ་འོངས་རྟོག་པ་ཀུན་ལ་གཟའ་གཏད་བྲལ། །ཨི། དུས་གསུམ་དུས་མེད་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་སྤྱོད། །དེ་སྐད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཡི་གེའི་སྤྲིན། །བརྗོད་བྱར་བྱས་པའི་ལམ་གྱི་འདྲ་འབག་འདི། །ཆགས་བྲལ་པདྨ་དགྱེས་པའི་སྙིང་དབུས་ནས། །རིག་སྟོང་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བསྟན་ཏེ་སོང་། ༈ །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འབྲས་བུ་འཁོར་འདས་རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ། གཟོད་ནས་འཁྲུལ་བྲལ་གཏིང་གསལ་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཕྲ་བའི་རང་བཞིན་འདུས་བྱས་ལས་འདས་ཕྱིར། །ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཀུན་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་ཡིས། །དོན་དམ་འགོག་བདེན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་འདུད། །གང་ཞིག་ཡང་དག་དོན་ལ་བློ་སྦྱངས་ཏེ། །ལམ་གྱི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་མཚན་ཉིད་ནི། །མདོར་བསྡུས་རྡོ་རྗེའི་གླུ་རུ་བསྒྲགས་པ་ཡིས། །སྲིད་དང་ཞི
Chinese
对于具有清净之身者，凡夫的推测和言语都在法界中耗尽。总之，当了悟显现如幻，心性赤裸而自识本面之时，以不散乱的忆念自然安住的努力，一切对境都将自然解脱。紧紧地拧紧，无执地松开；睁大地看，不留能看者；用忆念来维持，将无忆念送入空壳。除此以外别无他法，唉玛吙！如此确定的意义金刚歌，以从自生都提（藏文：དྷུ་ཏཱི，梵文天城体：धुती，梵文罗马拟音：dhutī，汉语字面意思：一种脉）中取出的力量，愿超越思维的智慧，如虚空般广阔无垠，使幻觉戏舞者得以解脱！ 大圆满任运自解脱之行，不以见解所见，不以禅修所缚，不以行为所取，不以果所染污，于赤裸觉性空性之真实义智慧前，从无有聚散之自性中顶礼，获得进入殊胜道之光明心髓的幸运者，请接受此教言。愿以此使一切行为的执着，皆于超思维之中观法界中解脱！现在，无论显现的诸法有多少，显现之时即无好坏平等。平等性于平常觉性中解脱之时，无有先后，乃普贤王如来之意界。外境之种种显现，于六识如戏般显现之刹那，二取瓦解之此猛击，乃三世诸佛之足迹。过去迎请之分别念皆融入法界，现在之分别念皆当下斩断，未来之分别念皆无有执着。唉！于三时无时之大解脱中行持。如是不可言说之文字云，以此被言说之道之画像，从无染莲花喜悦之心中央，由觉性空性之心金刚指示而去。 大圆满果位轮涅自解脱，本初无谬，澄澈明净之智慧，以其微细之自性，超越有为法，以世俗诸法融入法界，于胜义谛灭谛大圆满前顶礼。若有精进于真正意义者，道之次第圆满之相，以简短之金刚歌唱诵，轮回与寂
English
For those with pure bodies, the expressions of fools are exhausted in the realm of reality. In short, when appearances are realized as illusion and the nature of mind is nakedly recognized, all objects of focus will be liberated into their own place through the effort of naturally abiding with unscattered mindfulness. Tightly clench and loosely release without grasping. Stare intently and leave no observer. Sustain with mindfulness and carry the absence of mindfulness into the void. There is nothing other than this, emaho! Such a definitive vajra song of meaning, through the power taken from the center of the self-born dhuti (Tibetan: དྷུ་ཏཱི, Sanskrit Devanagari: धुती, Sanskrit Roman transliteration: dhutī, literal Chinese meaning: a kind of pulse), may wisdom beyond thought, vast as space, liberate the illusionary dancer of delusion! The Great Perfection, the practice of whatever arises, self-liberation, not seen by view, not bound by meditation, not grasped by action, not defiled by result, to the naked awareness-emptiness, the wisdom of true meaning, I prostrate from the state of non-gathering and non-separation. Having obtained the fortunate opportunity to enter the heart essence of clear light, the supreme path of paths, this instruction is given. May all grasping of actions be liberated into the realm of the transcendent Middle Way. Now, however many phenomena arise, at the moment of arising, they are equal without good or bad. When equality is liberated into ordinary awareness, there is no before or after, it is the expanse of Samantabhadra's intention. The various appearances of external objects, from the very moment they arise as a spectacle for the six consciousnesses, this shattering blow that destroys dualistic grasping is the path traversed by all the Buddhas of the three times. All thoughts of anticipation subside into the realm of reality. All present thoughts are directly cut off. All future thoughts are free from attachment. Emaho! Practice in the great self-liberation of the three times, timelessness. These clouds of inexpressible words, this image of the path made into something to be expressed, from the heart center of the joyful, unattached lotus, the vajra of awareness-emptiness mind has shown and gone. The Great Perfection, the result, samsara and nirvana, self-liberation, from the beginning, the unerring, clear, and luminous wisdom, because of its subtle nature, transcends conditioned phenomena. By all relative truths dissolving into the realm of reality, I prostrate to the ultimate truth, cessation, the Great Perfection. Whoever cultivates their mind in the true meaning, the characteristic of the completion of the stages of the path, summarized and sung as a vajra song, samsara and peace