Tibetan
ས་ཉིད་གཤིས། །ལམ་ གྱིས་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་རང་གྲོལ་དངོས། །འབྲས་བུ་ཟིན་དུ་མེད་པའི་ཡེ་ནས་རྫོགས། །ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་ལྟོས་གྲུབ་ཟད་པའི་ཀློང་། །སྨྲ་བའི་ཡུལ་དུ་མ་མཆིས་མཚན་མས་དབེན། །བསམ་པས་དཔྱད་དུ་བྲལ་དེ་བློ་འདས་གཤིས། །མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་རིག་སྟོང་ཡུལ། །འོད་གསལ་གཉུག་མའི་ངང་དུ་ཅི་བདེར་གྲོལ། །དེ་ལྟའང་སྣ་ཚོགས་རྟོག་པའི་སྒྱུ་མ་ཡིས། །རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་གྲོང་ཁྲིད་ཀྱང་། །རང་ངོར་བལྟས་པས་བདེན་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །ལྷུན་གྲུབ་སངས་རྒྱས་རང་ལས་ཅི་ཞིག་འཚོལ། །བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ་ཅིང་། །རང་བབ་བཞག་པས་དེ་ལས་གཡོ་བ་མེད། །གཉེན་པོ་བསྟན་ན་གོལ་སྒྲིབ་ཀུན་གྱི་གཞི། །རང་ངོར་གྲོལ་བས་མན་ངག་ཡོངས་ཀྱི་བཅུད། །སྒོམ་དུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལའང་། །བསྟེན་གོམས་བྱས་པས་ཉོན་མོངས་རང་སར་བྲི། །རྒྱུད་མངས་བསྐུལ་ལྟར་ཐང་ལྷོད་སྤངས་པ་ཡིས། །རྩེ་གཅིག་མ་ཡེངས་དྲན་པའི་ངང་མདངས་བསྐྱང་། །དཔྱད་པའི་སྒོམ་པ་གང་གིས་འཚང་མི་རྒྱ། །ཡུལ་སོགས་བློ་ཡིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །ཐ་སྙད་མཚོན་པས་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་བས་སྐད་ཅིག་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་ཉིད་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་པ། །གཞན་དུ་ཡོད་མོད་དབང་གིས་སྟོན་པ་ཡི། ། ལྷན་སྐྱེས་རིག་སྟོང་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ཉིད། །བསྒོམ་པས་ལས་རུང་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཆོས། ཡིད་དཔྱོད་ལས་འདས་ཅེར་གྲོལ་སྐད་ཅིག་མ། །མ་བཅོས་ཅོག་བཞག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་ཡང་སྟོང་པས་རྒྱས་འདེབས་མ་ཡིན་ཞིང་། །དབྱིངས་སུ་རིག་པ་གཏོད་པའི་འཛིན་པའང་མིན། །གང་ཤར་རིག་ངོར་མྱང་ཐོག་ལ་བཟླ་བ། །ཐུན་མོང་མིན་པའི་བཅུད་དུ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཁྱད་པར་སྙིགས་མའི་རང་མདངས་མངོན་བརྡོལ་བས། །ལྟ་ཕྱོགས་སྤྱོད་པར་ཤོར་བའི་སྟོང་ཉིད་དང་། །སྤྱོད་ཕྱོགས་ལྟ་བར་ཤོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་རྣམས། །སྟོན་པའི་བཀའ་ལས་གཞན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་སྐད་མན་ངག་རྒྱ་མཚོ་ལས་འོང་ཞིང་། །ཉམས་མྱོང་རིན་ཆེན་ཀུན་གྱི་བཤེས་གྱུར་པ། །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སྙིང་གར་སིམ་པ་ལས། །གང་ཤར་རང་སར་གྲོལ་བའི་ངང་ནས་སྨྲས། །དགེ་བས་མཐར་འཛིན་ལྟ་བའི་མུར་འདུག་དཔུང་། །སྤྲོས་བྲལ་བདེ་ཆེན་དཔའ་བོས་བཅོམ་ནས་ཀྱང་། །འོད་གསལ་གཉུག་མའི་རྡོ་རྗེའི་རྫོང་ཟིན་ནས། །འཁོར་འདས་ཡོངས་གྲོལ་སྲིད་ལ་གནས་གྱུར་ཅིག ༈ །ཆོས་ཉིད་གཉུག་མའི་གླུ་དབྱངས་འོད་གསལ་གྲུབ་པའི་རོལ་མོ་ཞེས་བྱ་བ། ཨེ་མ་ཧོ། སྤྲོས་
Chinese
自性本然。以道 而无须修习的自解脱之实相。无须获取果位的本自圆满。一切乘之所依皆已穷尽之虚空。非言语之境，离于相状。离于思虑之考察，乃超离心识之自性。超越八边戏论之觉性空性之境。于光明本初之状态中，安然而解脱。即便如此，然以种种分别之幻相，如梦一般，亦将流转于轮回之城。然观自面，因其空无真实，无须于自生之佛陀处寻求任何事物。不可被造作之法所转变，安住于自性则无有动摇。若示现对治，则为一切错谬与遮蔽之基。于自性中解脱，乃一切口诀之精华。于无须修习之如是性中，若能依止串习，则烦恼自息。如琵琶之弦般，舍弃松缓与紧绷，以专注不散乱之正念，增长觉性之光彩。以分别之禅修，何者亦不能证得。境等乃心识游走之因，然以名相概念，又能作何为？因此，刹那分别之智慧，诸法仅为空性之自性，于他处亦有，然乃以威力而宣说。 俱生觉性空性，即当下之觉知。以修习而堪能，乃殊胜超胜之法。超越心识之即刻解脱。无作任运，乃大圆满。然此亦非以空性而作增益，亦非于法界中树立觉性之执着。无论何显现，皆于觉性中体验，于其上重复。请知晓此乃不共之精华。尤其于五浊恶世，自性光明显现之时，将见解偏颇于行持之空性，以及将行持偏颇于见解之因果，应知此乃与佛陀之教言相异。如是口诀，出自口诀之海，乃一切经验珍宝之友，由上师之加持融入心间，于任何显现皆自解脱之状态中宣说。愿以善行执持边见之见解宗派，亦被离戏大乐之勇士所摧毁，并证得光明本初之金刚堡垒，愿能于轮回涅槃皆得解脱而安住于存在。༈法性本然之歌，名为光明成就之乐音。 唉玛吙！ 戏论
English
The very nature of the ground. The path, the very reality of self-liberation without needing to be meditated upon. The fruit, primordially perfect without needing to be attained. The expanse where the dependency and accomplishment of all vehicles are exhausted. Not existing as an object of speech, devoid of characteristics. A nature that transcends intellectual examination, beyond the mind. A realm of awareness and emptiness beyond the eight extremes of elaboration. Freely liberated in the state of primordial luminosity. Even so, by the illusion of various thoughts, like a dream, one is led into the city of samsara. But by looking at one's own face, since it is empty of truth, what is there to seek from the spontaneously present Buddha within oneself? It cannot be transformed by contrived dharmas, and by leaving it in its natural state, there is no wavering from it. If an antidote is shown, it is the basis of all straying and obscurations. Liberation in one's own nature is the essence of all instructions. Even in suchness, which is beyond meditation, by familiarizing oneself with it, disturbing emotions subside on their own. Like plucking a lute, by abandoning looseness and tension, cultivate the radiance of mindfulness with unwavering focus. No analytical meditation will lead to enlightenment. Objects and so on are the cause of the mind's wandering, but what can be done with labels and concepts? Therefore, the wisdom of a moment's thought is that all phenomena are acknowledged as merely emptiness, which exists elsewhere but is taught through empowerment. Coemergent awareness-emptiness, the very knowing of the present. By meditating, it is workable, a particularly excellent dharma. Beyond mental fabrication, a single instant of naked liberation. Unfabricated, naturally abiding, the great perfection. However, this is not enriching with emptiness, nor is it holding onto awareness by fixing it in space. Whatever arises, experience it in the face of awareness and repeat it on top of that. Know that this is the uncommon essence. Especially when the self-radiance of the degenerate age is manifestly erupting, emptiness that has strayed into view as conduct, and cause and effect that has strayed into conduct as view, know that these are different from the Buddha's teachings. These instructions come from the ocean of instructions, having become the friend of all precious experiences, from the blessings of the guru dissolving into the heart, spoken from the state of whatever arises self-liberating. May the army of clinging to extremes of view by virtue be conquered by the hero of uncontrived great bliss, and having seized the vajra fortress of primordial luminosity, may one be liberated from samsara and nirvana and abide in existence. ༈ The song of the natural state of reality, called the music of accomplished luminosity. Emaho! Elaboration.
Tibetan
བྲལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཞལ། །ཟུང་འཇུག་ཀུན་ཁྱབ་རང་རིག་གཉུག་མའི་ གཤིས། །དུས་གསུམ་རྟོག་བྲལ་དབྱིངས་སུ་ཕྱག་བགྱིའོ། །འདི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་རོལ་པ་ཀུན། །སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱི་འཕྲུལ། །གཉིས་སྣང་དྲྭ་བར་འཐུམས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས། །བློ་བྲལ་རང་རིག་སྒྲིབ་སྟེ་འཁོར་བར་འཁྱམས། །དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར། །ལྷུན་གྲུབ་སྒོ་བརྒྱ་ཐུགས་རྗེའི་འཆར་ཚུལ་གྱིས། །འཁྲུལ་གྲོལ་འཇུག་ལྡོག་སྒྱུ་མའི་རོལ་པ་ཡིས། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ། །རང་སྣང་སྐྱེ་མེད་ནམ་མཁའ་ཡངས་པ་ལ། །བློ་ཡིས་གཏིང་མཐའ་གཞལ་དུ་མེད་ན་ཡང་། །རང་རིག་རང་བཞག་ཟེར་བརྒྱ་འཕྲོ་བའི་ཚེ། །འཁོར་བའི་མུན་པ་མ་ལུས་ཡོངས་སུ་བཅོམ། །སྣ་ཚོགས་སེམས་ཀྱི་འགྱུ་འཕྲོའི་རྐུན་བུ་ཡིས། །སེམས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བསླུས་གྱུར་ཡང་། །སྣང་སྲིད་རིག་ངོར་གྲོལ་བའི་དཔའ་བོ་ཡིས། །ཤུགས་འབྱུང་གཉུག་མའི་ངང་དུ་རྣམ་པར་གསོད། །ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུར་བཅིང་བའི་མཐུས། །རྟོགས་ཚོགས་ངང་གིས་ཞི་བར་མ་འདོད་ནས། །ཕུང་ལྔའི་ཟག་བཅས་དྲ་བར་འཐུམས་པའི་ཚེ། །རང་གྲོལ་ཡིད་དཔྱོད་ལས་འདས་རལ་གྲིས་བཀྲལ། །དབུ་མའི་རྗེས་དཔག་འཛིན་སྟངས་རྣོན་པོ་ཡིས། །མཐའ་བཞི་བཀག་པའི་སྤྲོས་བྲལ་སྒྲུབ་པ་དེ། །ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་རྗེས་ སུ་མ་སོང་བར། །ངེས་ཤེས་གཏིང་ཚུགས་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ། །དེ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་ངོ་རུ། །གཉུག་མ་ཉིད་དུ་འཇོག་སྟེ་བློ་འདས་ཀྱི། །སྒོམ་མེད་བར་དུ་གསལ་སྟོང་རྒྱས་འདེབས་དང་། །ཡིད་བྱེད་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་། །གཅེར་མཐོང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་རབ་ཐིམ་སྟེ། །མཉམ་རྗེས་དབྱེར་མེད་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ངེས་ཤེས་ཐག་ཆོད་གདིངས་ཐོབ་རང་སར་གྲོལ། །དེས་ན་ཀུན་ཀྱང་མཐར་ཐུག་སྙིང་པོར་གཅིག །དེ་ཡང་བསྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ། །ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་ལ་སེམས་ཀྱི་རྩལ་ཤར་བའི། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་དུ། །ཆུ་ལ་རལ་གྲི་བསྣུན་ལྟར་ངང་བཞག་གི །དབྱིངས་སུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མཆོག་གི་ལམ། །དེ་སྐད་དུའང་སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་རྗེས། །ཤར་བའི་དུས་ན་མཉམ་ཤར་བཟང་ངན་མེད། །གྲོལ་བའི་དུས་ན་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། །གནས་པའི་ཚེ་ན་མཉམ་གནས་བཟང་ངན་མེད། །ཅེས་གསུངས་དེ་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་བརྟན་གོམས་བྱ། །འོན་ཀྱང་བྱས་པའི་བསྒོམ་པས་མ་འཕོས་ཤིང་། །མ་བྱས་རང་གར་བཞག་པས་གཡོ
Chinese
离戏大乐之智慧，具足一切殊胜之面容。 双运周遍自性本觉之体性，于三时离念之法界敬礼。 如是种种显现之游舞，乃离生灭住三者之心之幻变。 为二取显现之网所缠缚之众生，因离戏自明被遮蔽而流转于轮回。 如是，于未指示普贤王如来（梵文：Samantabhadra）之本基之时，以任运自成百门大悲之显现方式， 以迷乱解脱、进入返回之幻化游舞，圆满了轮回与寂灭。 于自显本无生之广阔虚空中，虽以分别念无法衡量其深广， 然于自明自住，百光芒四射之时，彻底摧毁轮回之黑暗。 种种心之动摇幻化之盗贼，虽已盗取心性如来藏， 然于显有觉性中解脱之勇士，于自然本觉之状态中彻底诛杀。 以业及业果所束缚之威力，不欲证悟之积聚自然寂灭， 于五蕴之有漏网所缠缚之时，以自解脱、超离心识之宝剑斩断。 以中观之后得，敏锐之执持方式，遮止四边之离戏修法， 不随顺仅仅名言之后，于获得定解、深入究竟之时， 彼即是大手印之自性，安住于本觉之中，于超离心识之 无修之中，增长光明空性，甚至意念所生之细微所知障， 亦融入赤裸觉性大圆满中，于无有等持与后得之光明法身， 获得定解、决断、稳固，于自性中解脱。 因此，一切皆于究竟心要中为一，如是，于以修持而实修之时， 六识于对境上，心之力量显现之时，种种显现生起解脱同时， 如于水中击剑般自然安住，于法界中解脱乃殊胜之道。 如是导师嘎饶多杰（梵文：Garab Dorje）亦云： “生起之时，同时生起无好坏；解脱之时，同时解脱无好坏； 安住之时，同时安住无好坏。” 如是说故，当恒常稳固串习，然不为造作之修持所转移，不作作而自然安住。
English
The wisdom of detachment and great bliss is the face endowed with all supreme qualities. I prostrate to the essence of coemergent, all-pervading, self-aware, innate nature in the space beyond the thoughts of the three times. Thus, all the play of various appearances is the magic of the mind, free from arising, ceasing, and abiding. Beings entangled in the net of dualistic appearances wander in samsara, their self-aware, free-of-intellect obscured. Moreover, without explicitly pointing out the ground of all, Samantabhadra, through the spontaneously accomplished hundred gates of compassionate manifestation, Through the illusory play of confusion, liberation, entry, and reversal, samsara and nirvana are completely accomplished. In the vast sky of self-appearance, unborn, although the depths and limits cannot be measured by the mind, When self-awareness, self-abiding, radiates a hundred rays, it completely destroys all the darkness of samsara. Although the thief of the various movements and emanations of the mind has stolen the essence of the Sugata-garbha, The hero who is liberated in the face of phenomena and existence completely slays him in the state of spontaneous, innate nature. Through the power of being bound by karma and its fruits, and not wanting the accumulation of realization to naturally subside, When entangled in the net of the five aggregates with outflows, it is cut with the sword of self-liberation, beyond mental judgment. With the sharp grasp of the Madhyamaka's subsequent inference, that which refutes the four extremes is the practice free from elaboration, Without following mere terminology, when certainty is gained and one reaches the ultimate depth, That itself is the self-face of Mahamudra, abiding in the innate nature, and in the non-meditation beyond the mind, Expanding the clarity and emptiness until even the subtle obscurations of ideation and knowable objects Are completely absorbed into the naked seeing of Atiyoga, and in the indivisibility of meditative equipoise and post-meditation, the clear light Dharmakaya, Certainty is gained, decisiveness is attained, stability is achieved, and liberation occurs in one's own place. Therefore, all are ultimately one in essence. Moreover, when practicing through meditation, When the power of the mind arises towards the objects of the six consciousnesses, the simultaneous arising and liberation of various appearances, Like striking a sword in water, naturally abiding, liberation in the expanse is the supreme path. Thus, the teacher Garab Dorje also said: "At the time of arising, simultaneous arising is without good or bad; at the time of liberation, simultaneous liberation is without good or bad; At the time of abiding, simultaneous abiding is without good or bad." Therefore, one should always cultivate stability and familiarity, but not be moved by contrived meditation, and abide naturally without contrivance.