Tibetan
་འཁོར་ལོས་དགྱེས་པ་བསྐང་བའི་ཚེ་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་རྟགས་མཚན་དགེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་སྟོང་གཉུག་མ་བསལ་བཞག་བྲལ་བའི་འོད་གསལ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་ཀློང་ནས་གང་ཤར་ཐོལ་བྱུང་དུ་བཀོད་པ་འདིས་ཀྱང་སྐལ་ལྡན་གྱི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོས་དགེས་པ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག སརྦ་མ་ཧཱ་སུ་ཁཛྷཱ་ན་ཌཱ་ཀི་ཤུ་བྷཾ།། ༈ །།རང་གིས་རང་ལ་གྲོས་གདབ་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཐོལ་གླུ་བདེན་པའི་འཁྲི་ཤིང་ཅེས་བྱ་བ། ཨ་ཧོ། དཔལ་སྐུ་བཞིའི་དབང་ཕྱུག་ཧེ་རུ་ཀ །ཁྱབ་བདག་འཁོར་ལོའི་མགོན་པོ་ལ། །མི་ཕྱེད་གུས་པས་གསོལ་བ་འདེབས། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་སྐྱོངས། །སྔོན་བསྐལ་པ་རྫོགས་ལྡན་དུས་ཚོད་དེར། །ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འབྱུང་བ་ངང་གིས་སྙོམས། །ནང་བཅུད་ཀྱི་འགྲོ་བ་བདེ་ལ་སྤྱོད། །ལྷ་ཡི་དཔལ་འབྱོར་ལ་འགྲན་པའི་ཚེ། །ཆགས་སྡང་རགས་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས། །རང་གཞན་ཀུན་ངན་སོང་གི་གནས་མལ་ལ། །སྦྱར་བའི་ངང་ཚུལ་བག་ཉལ་བས། །རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དུལ་ མོད་དེ། །དུས་དེང་སང་སྙིགས་མའི་གནས་སྐབས་འདིར། །ཕན་པར་སྨྲས་ཀྱང་ལོག་པར་བལྟ། །ཆོས་ལ་སྦྱར་ཞིང་ཕྱི་ཕྱིར་གྱོང་། །བསྒྲུབ་སླ་བའི་གསང་སྔགས་ལ་འཇུག་རློམ་ཞིང་། །དེ་དམ་ཚིག་གི་གྲོགས་ཀྱིས་རིང་སྤངས་ཚེ། །རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བར་སྦྱོར་མོད་ཀྱང་། །ད་རུང་རིག་པ་འཛིན་པར་རློམས། །ཨ་ལ་བསྟན་པའི་ཞབས་འདྲེན་པ། །དེ་དག་རྣམས་ལ་ཅི་ཞིག་སྨོན། །དམ་པའི་བཤེས་ལ་བསྟེན་བྱས་ནས། །དམ་ལྡན་གྲོགས་དང་འགྲོགས་ནས་ཀྱང་། །དམ་པའི་གདམས་ངག་རྟག་མཉན་ཅིང་། །དམ་པའི་སྤྱོད་པར་བསླབ་འདོད་པར། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འཕྲིན་འདི་གདམས། །རང་ལ་ཡོན་ཏན་ནོར་བུའི་གཏེར། །ཕན་བདེའི་ཟ་མ་ཏོག་དག་གིས། །ཕྱུག་པ་ཅུང་ཟད་མེད་མོད་ཀྱང་། །ཡོད་པར་རློམ་པ་རིང་དུ་སྤང་། །གཞན་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་འདོད་པའི་སྤྲིན། །རྟག་པར་སྙིང་ལ་ངལ་འཚོས་ཀྱང་། །རེ་དོགས་རྡོ་རྗེ་ལྕག་མ་ཡིས། །ཐར་པའི་བྲག་རི་ཚལ་བར་བཀས། །དེས་ན་གང་དང་གང་དུ་རུང་། །ཉམ་ཆུང་གྱི་ནའི་འཚོ་བ་གང་། །བག་ཡོད་བསླབ་པས་དུས་འདའ་ཞིང་། །ཆོག་ཤེས་ནོར་ལ་མངོན་པར་བསྙེན། །རང་ཉིད་དམའ་བའི་ས་བཟུང་ཞིང་། །ཀུན་དང་མཐུན་པར་དཀའ་ན་ཡང་། །སྙིང་ལ་འབབ་པར་སྨྲ་བའི་ཚིག །བདེན་པའི་དོན་གྱིས་ལྕི་བར་གླེང་། །མཁས་པ་དང་ནི་གྲུབ་པ་ཡི། །སྙན་གྲགས་ཤུགས་ལ་ བྱུང་ན་རུང་། །དེ་བས་འདོད་པར་མི་བྱ་བར། །རྟག་ཏུ་སྙིང་གི་ཐིག་ལེར་ཟུངས། །ཇོ་བོ་བཀའ་གདམས་བརྒྱུད་འཛིན་པའི། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཡོན་ཏན་སྦེད་པར་གཙོར་མཛད་ན། །བདག་གིས་ཅི་ཕྱིར་སྒྲོགས་པར་བྱེད། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་གྲགས་པ་ཡི། །ཆེན་པོ་འགའ་ཡང་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི། །ཞགས་པས་བཅིངས་པ་དེ་མཐོང་ནས། །འདི་ལ་བག་ཟོན་མཛད་པའི་རིགས། །ལར་ཡང་རྒྱ་གར་འཕགས་ཡུལ་དུ། །གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་ཅུ་དང་། །འཛམ་གླིང་མཛེས་པའི་རྒྱན་དྲུག་སོགས། །སྟོན་པ་གཉིས་པར་གྲགས་ཀུན་ཀྱང་། །ཚུལ་བཞིན་བསླབ་དང་བསྒྲུབས་པ་ལས། །ཚེ་འདིར་མཆོག་གི་གོ་འཕང་དུ། །གཤེགས་ལས་གདུང་དང་སྐུ་སྐྱེ་ཡི། །གྲགས་སྙན་མེད་ཀྱང་བྷྱོ་ཊ་འདིར། །དེ་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ལ། །ཕལ་ཆེར་ངོ་མཚར་ཆེ་མོད་ཀྱང་། །ཕལ་པ་འགའ་ཡང་དེ་རྗེས་སུ། །འབྲང་བ་མང་བས་སྐབས་དབྱེ་དཀའ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ལུང་རིག་གིས། །རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་དག །མངའ་བ་ཛ་ལནྡྷ་ར་རུ། །ཞབས་སེན་བླང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ཅིང་། །དག་སྣང་ཁྱབ་ལ་ཉིན་བྱེད་ཀྱིས། །དད་གསུམ་ཨུཏྤལ་ཕྱེ་བ་ཕལ། །རང་བཞིན་དུལ་བ་ཆོས་གཟུགས་ཡིན། །ཡིད་ཀྱི་ཟེའུ་འབྲུར་བསྟེན་པར་འོས། །ཁྱད་པར་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་ལས། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་རྗེས་སྤྱོད་ཅིང་། །བྱ་བ་ རྣམས་སྤངས་བསླབ་གསུམ་ལྡན། །སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པར་བཟུང་བར་མཛོད། །གཞན་ཟེར་ཚིག་གི་རྗེས་འབྲངས་ཤིང་། །གར་མཁན་ལག་པའི་མཉེན་ལྕུག་ལས། །བྲེལ་བའི་སྤྱོད་པར་ཡིད་དབྱུང་ནས། །དབེན་པའི་གནས་སུ་སྙེགས་ན་ལེགས། །བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་ངལ་བ་དང་། །འཆད་སྤེལ་སྨིན་གྲོལ་གཡེང་པ་ཡང་། །རང་འདོད་བྲལ་ན་ལེགས་མོད་དེ། །གཞན་དུ་བདུད་ཀྱིས་བློ་བསྒྱུར་ནས། །ཟས་ནོར་སྙན་གྲགས་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཤུལ་ལམ་དུ། །ཞུགས་པ་འདི་ལས་རིང་དུ་བྲོས། །ཕ་རོལ་ཡོན་ཏན་ལྡན་གྱུར་ཀྱང་། །སྐྱོན་གྱི་གོང་བུར་རབ་བཟུང་ནས། །བདག་གི་སྐྱོན་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ། །རློམ་པའི་ང་རྒྱལ་རྩད་ནས་ཆོད། །བདེ་ན་ཚོགས་གཉིས་འབྲས་བུ་ལས། །དེ་ཉིད་བྱུང་བ་ཤེས་བྱས་ཏེ། །དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ལ་འབད་བྱས་ནས། །དགའ་བའི་བདོག་པ་འགྲོ་ལ་བསྔོ། །སྡུག་ན་མི་དགེའི་འབྲས་སྐྱེས་པར། །མཐོང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམས་ཤིང་། །ཚུལ་མིན་ཀུན་ཀྱང་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི། །དུ་ཁ་བདག་གི་ཁུར་དུ་བླངས། །གང་ལ་རབ་ཏུ་ཆགས་ཆེ་བའི། །ཡོ་བྱད་བསྙུང་ནས་སྦྱིན་ནུས་ན། །བསྐམ་ཆགས་གཞན་དག་མི་འདོད་ཕྱིར། །ཆོག་ཤེས་ནོར་གྱི་མཆོག་དེ་འཐོབ། །སྲོག་བཅད་མ་བྱིན་ལེན་པ་དང་། །མི་ཚངས་སྤྱོད་པ་རྫུན་སྨྲ་བ། །རྩ་བ་བཞི་
Chinese
当以轮（坛城）悦意之时，依内外密之吉兆，于离除本觉明空、光明遍满、具一切殊胜之界中，任运显现之此（作为），亦愿成为一切具缘众生为智慧空行母以大喜悦摄受之因。萨瓦 玛哈 稣卡 嘉那 达吉 秀巴姆。（藏文，梵文天城体：सर्व महासुख ज्ञान डाकि शुभं，梵文罗马拟音：Sarva mahāsukha jñāna ḍāki śubhaṃ，汉语字面意思：一切大乐智慧空行母吉祥！） 自与自商之金刚顿歌名为《真实之蔓》。 啊吙！ 具四身威权之黑汝嘎， 遍主轮之怙主啊， 以不退转之敬信祈请， 以大悲垂念摄受。 往昔圆满劫之时， 外器之诸元素自然调柔， 内情之有情安乐受用， 于可与天神之富饶比肩之时， 以粗猛之贪嗔行， 将自他一切置于恶趣之床榻上， 习气之状态潜伏着， 自性之相调伏。 然于当今五浊恶世之时， 饶益之语反被视为邪谬， 修行佛法反渐衰损， 自诩进入易修之密咒， 然远离彼誓言之友之时， 虽被抛入金刚地狱， 却仍自诩为持明者。 唉呀，颠覆佛教者， 对于彼等有何可祝愿？ 于依止贤善上师后， 亦与具誓之友相伴后， 恒常听闻殊胜窍诀， 于欲学殊胜之行者， 此殊胜之讯息乃是忠告。 自身虽无功德宝藏之财富， 亦无利乐如意树之资粮， 虽不甚富裕， 然应长远舍弃自诩富有之心。 纵然渴望他人恭敬供养之云， 恒常于心中劳作， 然以希冀与恐惧之金刚鞭， 将解脱之石山劈为碎片。 因此无论于何时何地， 以微薄之资粮维生， 以谨慎之学处度日， 且亲近知足之财。 自身安住于卑下之地， 虽难以与众人和合， 然应以发自内心之语， 言说以真实之义为重之语。 贤者与成就者之， 名声若自然而然产生尚可， 然不应希求， 应恒常铭记于心间。 觉沃噶当巴之
English
When pleasing the wheel (mandala), relying on the auspicious signs of outer, inner, and secret, from the space of innate awareness-emptiness, luminosity that is free from elimination and placement, and complete with all perfections, may this spontaneous arrangement of whatever arises also become the cause for all fortunate beings to be embraced by the wisdom dakinis with great joy. Sarva Maha Sukha Jñana Dakini Shubham. (藏文,梵文天城体：सर्व महासुख ज्ञान डाकि शुभं，梵文罗马拟音：Sarva mahāsukha jñāna ḍāki śubhaṃ，汉语字面意思：All Great Bliss Wisdom Dakini Auspicious!) The Vajra Spontaneous Song of Self-Admonishment, called "The Vine of Truth." Aho! Heruka, master of the power of the four kayas, To the protector of the all-pervading wheel, I pray with unwavering reverence, Bless me with great compassion. In the past, during the time of the perfect aeon, The elements of the outer world were naturally balanced, The beings of the inner essence enjoyed happiness, At a time when one could rival the wealth of the gods, With coarse emotions of attachment and aversion, All beings, self and others, were placed on the bed of the lower realms, The state of habitual tendencies lay dormant, The nature of things was subdued. But now, in this degenerate age, Even beneficial words are seen as wrong, Practicing Dharma leads to further loss, One pretends to enter the easily accomplished secret mantra, But when one abandons the friends of samaya, Though cast into the Vajra Hell, One still pretends to be a vidyadhara. Alas, those who undermine the teachings, What can one wish for them? Having relied on virtuous spiritual friends, And having associated with friends who keep their vows, Always listening to the supreme instructions, For those who wish to learn the supreme conduct, This special message is an admonition. Although one does not have the wealth of a treasure of qualities, Nor the resources of a wish-fulfilling tree of benefit and happiness, Although not very wealthy, One should abandon the pride of being wealthy. Even if the clouds of desiring others' respect and offerings, Constantly labor in the heart, With the vajra whip of hope and fear, Shatter the rock mountain of liberation into pieces. Therefore, wherever and whenever, Living on meager sustenance, Passing the time with careful discipline, And diligently cultivate contentment. Holding oneself in a humble position, Although it is difficult to agree with everyone, Speak words that come from the heart, Speak words that are heavy with the meaning of truth. If the fame of scholars and accomplished ones Arises naturally, that is fine, But do not desire it, Always hold it in the bindu of your heart. The Kadampa of Jowo
Chinese
摄受者的，所有善知识都，以隐藏功德为首要，我为何要宣扬呢？见到这世间，有些大人物也被八法之网束缚，所以要谨慎对待这些。总的来说，在印度圣地，有八十位成就自在者，以及庄严世间的六饰等，所有被称为第二佛陀的人，都是通过如理修学和实修，在此生获得了最高的果位，即使没有种姓和出身的名声，但在雪域（指西藏）这里，却主要注重这些，虽然大多数人觉得很奇怪，但也有一些庸人跟随其后，难以区分。即便如此，拥有以教理和正理，来证成的功德者，在札兰达拉，是受人敬仰之处，清净的显现普及，如太阳般，开启了具有三信的莲花，自性调柔是佛法的形象，值得作为意念的花蕊来依止。特别是，对于从续部、经部和窍诀中，所开示的要点进行实践，舍弃世俗琐事，具备戒定慧三学，应视为皈依的对境。追随他人言语，像舞者手臂般轻浮摇摆，厌倦了忙碌的行为，最好前往寂静之处。著书的辛劳，以及讲说、弘扬、成熟、解脱的散乱，如果能远离自私自利，那当然很好，否则，恶魔会转变你的心意，为了积累食物、财富和名声，走上与世俗同流合污的老路，要远离这些。即使他人具有功德，也总是将其视为过失的集合体，将自己的过失也当成是功德，要彻底断除这种傲慢。快乐时，要知道这是二资粮的果实所产生的，努力行持善法，将喜悦的财富回向给众生。痛苦时，要看到这是不善业的果报，修持菩提心，将所有不如意都视为众生的痛苦，由自己来承担。对于最贪恋的，物品，如果能忍痛割爱布施出去，因为不想要其他的贪恋，就能获得知足少欲的无上珍宝。杀生、不予取、邪淫、妄语，这四根本
English
Of those who guide, all virtuous spiritual friends, primarily focus on concealing their qualities, why should I proclaim them? Seeing that in this world, some great ones are also bound by the net of the eight worldly concerns, one should be cautious about these. In general, in the sacred land of India, there were eighty accomplished masters, as well as the six ornaments that adorn the world, all those known as the second Buddha, through proper study and practice, attained the supreme state in this life, even without fame of lineage or birth, but here in Tibet, these are mainly emphasized, although most people find it strange, there are also some ordinary people who follow them, making it difficult to distinguish. Even so, those who possess qualities that are proven by scripture and reason, in Jalandhara, are places to be revered, pure appearances are widespread, like the sun, opening the lotus flowers of the three faiths, naturally tamed, they are the image of Dharma, worthy of being relied upon as the stamen of the mind. In particular, practice the points that are closely taught from tantras, sutras, and pith instructions, abandoning worldly affairs, possessing the three trainings of discipline, concentration, and wisdom, regard them as objects of refuge. Following the words of others, like the soft and supple hands of a dancer, becoming weary of busy activities, it is best to go to a solitary place. The labor of writing treatises, and the distractions of teaching, spreading, maturing, and liberating, if one can be free from selfishness, that is of course good, otherwise, demons will transform your mind, in order to accumulate food, wealth, and fame, walking the well-trodden path of conforming to the world, flee far from these. Even if others possess qualities, always regard them as a collection of faults, and consider your own faults as qualities, cut off this arrogance from the root. When happy, know that it arises from the fruits of the two accumulations, strive to perform virtuous deeds, and dedicate the wealth of joy to all beings. When suffering, see that it is the result of non-virtuous actions, cultivate bodhicitta, and take all unpleasantness as the suffering of all beings, taking it upon yourself. If you can bear to give away the things you are most attached to, because you do not want other attachments, you will obtain the supreme treasure of contentment. Killing, taking what is not given, sexual misconduct, and lying, these four roots