Chinese
仅仅在那一刹那，获得超越伟大修学之道的，一切智智。总之，使体验显现专注于一境，使远离戏论的分别念显现为法身，使显现与禅修成为一体，并脱离幻相的体验。这是金刚乘的，入门四灌顶的证悟。因此，具有断除一切具有俱生烦恼种子的能力。在那样的修习状态中，消除误入歧途和错谬之处的障碍。首先，虽然是乐明无分别，但仅仅是体验的显现之门，如果执着，就会束缚于欲界、色界、无色界三界之中。第二，是空性懈怠和道，增长对治的过失。那也是因为一切皆是空性，所以认为没有因果的成立，无论理解多少，自己的相续中，都缺乏体验，这是第一种过失。不了解三身俱生，而期望在其他地方获得果，以及认为存在于未造作的本性之外的，造作的执着和勤作，这是第二种过失。不了解方便与智慧无别，以方便用空性来增长，以及对所显现的一切显现，在取舍道用上，产生希望和恐惧，取舍，这是第三种过失。虽然从一开始，念头的生起就是自解脱，但却依赖对治的智慧，以及以心所的进入和空执，特意进行遮破，这被认为是第四种过失。第三，是遮破六识聚，以及没有明分的不分别，沉溺于无记等等，自认为生起了止观一境。这仅仅是思辨的过失。对于心识造作的法性，以及对于念不住的错乱，自认为是胜观智慧。或者对双运的境界感到迷惑，或者像没有脱离止观一样，说思辨和观察等等，一切都落入错乱的方面。因此，对于具有殊胜证悟的，殊胜善知识，恭敬依止，直到现量见到离戏，次第跟随学习。此外，为了增进修习的效益，并将善行置于天平之上，有与时机相应的六种瑜伽行，为了清晨开启智慧，从睡眠中醒来的那一刻起，以空性与大悲双运，为了他人而开始善行。白天所显现的一切显现，都印持为梦幻和幻相，自性
English
Just in that instant, one attains the omniscient wisdom that transcends the great path of learning. In short, make the experience appear focused on one point, make the conceptual thoughts free from elaboration appear as the Dharmakaya, make the appearance and meditation become one taste, and be free from the experience of illusion. This is the Vajrayana's, the realization of the four initiations of entry. Therefore, it has the power to abandon all with the seeds of co-emergent afflictions. In such a state of practice, eliminate the obstacles of straying and errors. First, although it is bliss-clarity non-conceptuality, it is only the door of the appearance of experience, if attached, it will be bound in the three realms of desire, form, and formlessness. Second, is the fault of emptiness sloth and the path, increasing the antidote. That is also because everything is emptiness, so it is thought that there is no establishment of cause and effect, no matter how much one understands, one's own continuum lacks experience, this is the first fault. Not understanding the co-emergent three bodies, but hoping to obtain the fruit elsewhere, and thinking that there is artificial clinging and effort existing outside of the uncreated nature, this is the second fault. Not understanding the inseparability of skillful means and wisdom, using emptiness to increase skillful means, and for all appearances that arise, generating hope and fear, acceptance and rejection on the path, this is the third fault. Although from the beginning, the arising of thoughts is self-liberated, but relying on the wisdom of the antidote, and with the entry of mental factors and clinging to emptiness, intentionally refuting, this is considered the fourth fault. Third, is the refutation of the six aggregates, and the non-conceptuality without clarity, indulging in the undeclared, etc., thinking that one has generated one-pointed shamatha. This is only the fault of speculation. For the Dharma nature fabricated by consciousness, and for the confusion that is not grasped by mindfulness, one considers oneself to be the wisdom of vipassana. Or being confused about the state of union, or like not having separated from shamatha, speaking of speculation and observation, etc., everything falls into the aspect of confusion. Therefore, for the excellent spiritual friend who possesses excellent realization, respectfully rely on, until directly seeing the freedom from elaboration, follow and learn in sequence. Furthermore, in order to increase the benefit of practice, and to place virtuous deeds on the scale, there are six yogic practices corresponding to the time, in order to awaken wisdom in the early morning, from the moment of waking up from sleep, with the union of emptiness and great compassion, begin virtuous deeds for others. All appearances that arise during the day, seal them as dreams and illusions, the nature
Tibetan
མེད་པར་བསྒོམ་པ་ཡིས། །བདེན་འཛིན་འཇིག་ཅིང་བར་དོ་འབྱོངས། །ནང་ནུབ་བཟའ་བཏུང་འདོད་ཡོན་ཀུན། །ཞེན་མེད་སྟོང་པར་ལམ་ཁྱེར་རམ། །ཕུང་ཁམས་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པའི་ཕྱིར། །རོལ་པས་མི་འཆིང་ཚོགས་ཆེན་རྫོགས། །སྲོད་ལ་དབང་པོ་གཞི་བསྡུའི་ཕྱིར། །ཉིན་པར་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི། །རྗེས་སུ་མི་འབྲེངས་རང་ངོ་བལྟ། །མཚན་མོ་རྣལ་འབྱོར་སྲང་དུ་འཛུད། །ནམ་གུང་ཤེས་བྱ་བུམ་གཞུག་གིས། །སྙིང་དབུས་ཁྱབ་བདག་བླ་མ་བསྒོམ། །གསོལ་གདབ་སྤྲོས་བྲལ་ངང་དུ་བཞག །འོད་གསལ་མ་བུ་འདྲེས་པར་བྱེད། །ནམ་ཞིག་འཆི་བའི་དུས་བབ་ཚེ། །ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་རྣལ་འབྱོར་ནི། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཆགས་ཞེན་བཅད། །ཉེས་ལྟུང་བཤགས་ཤིང་སྙིང་ནས་བསྡམ། །དགེ་ཚོགས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བློས། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་རུ་བསྔོ། །ཕུང་ཁམས་ཟག་མེད་ བདུད་རྩི་ཡིས། །མཆོད་སྦྱིན་མགྲོན་རྣམས་ཚིམ་བྱས་ཏེ། །འདི་ལྟར་ཐོག་མར་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །ཐ་མར་གང་དུ་འགགས་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སྐྱེ་འཆི་བྲལ་བ་ཡིས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མཉམ་བཞག་པས། །དོན་གྱི་བསྲེ་འཕོ་ལམ་དུ་ལོངས། །མདོར་ན་འཆི་བའི་རྟོག་པ་ནི། །མ་བཅོས་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །བར་དོ་སྣང་སྟོང་རོ་མཉམ་དུ། །རྟོགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་ཤར། །སྐྱེ་སྲིད་བླ་མའི་མོས་གུས་ཀྱིས། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རུ་དབུགས་འབྱིན་ཕྱིར། །དབང་པོའི་རིམ་པ་རྗེས་མཐུན་པའི། །ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་པའོ། །སྤྱོད་པ་གནས་སྐབས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དགེ་ཆོས་སྡུད། །གཞན་དུ་མཉམ་བཞག་སེམས་བརྟན་ན། །དེ་ལ་གཙོ་བོར་སྟོན་མི་བྱ། །ཅི་ཕྱིར་ཟག་བྲལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེ་དོན་དམ་སེམས། །རྣམ་གྲོལ་དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་སྟེ། །སྦྱིན་སོགས་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་། །དེ་ཁོ་ན་ལས་མི་འདའ་བར། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གིས་རབ་བཀྲལ་ཞིང་། །གྲུབ་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འབབ་པར་གསུངས། །དེ་སླད་བཅིང་གྲོལ་ལས་འདས་པའི། །གནས་ལུགས་འདི་ནི་སུས་རྟོགས་པ། །དབང་རྣོན་གཅིག་ཅར་རིགས་ཅན་ཏེ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པ་ཡི། །བྲལ་སྨིན་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཀླས་ཀྱང་། ། གཞོན་ནུ་མ་ཡི་སྲད་བཞིན་དུ། །ཨེ་ཝཾ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བཞུགས། །རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །འགགས་མེད་ཟུང་འཇུག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་སྤྲུལ་པའི་གར། །དབྱེར་མེད་བདེ་ཆེན་ངོ་བོ་ཉིད། །ད
Chinese
以无有而修习， 真执消逝且经历中阴。 内夜饮食及诸欲妙， 无执空性中取为道用。 为供养蕴界坛城故， 不为享乐所缚而成大集。 为晚间收摄诸根故， 日间不合理作意之， 后不随逐而观自本面。 夜晚瑜伽置于道途上。 半夜以了知之宝瓶灌顶， 于心间中央观想遍主上师。 祈请安住于离戏之状态， 使光明母子得以交融。 何时死亡之时降临， 智慧通彻之瑜伽士， 断除对一切事物之贪执， 忏悔罪堕且从心底立誓。 以欢喜之心随喜诸善， 回向无上菩提为因。 以无漏之蕴界 甘露， 令供养布施之宾客皆欢喜。 如是最初未曾生故， 最终又将于何处止息？ 是故以远离生死之， 大印中入定， 于意义之迁转取为道用。 总之死亡之念头， 于无为法身之界中解脱。 中阴显空味一体， 以证悟而显现报身。 以生世对上师之敬信， 为于化身中出气故， 与诸根次第相符顺之， 道之瑜伽即圆满。 行为于后得位之期间， 积聚如幻之善法。 否则若于入定心稳固， 则不应主要宣说彼。 为何无漏之戒律， 无缘大悲及胜义心， 解脱之誓言律仪等， 布施等方便之行持亦， 不超离于彼故， 以金刚语而善宣说， 成就之导师们亦， 说为意趣一致而降临。 是故此超越系缚解脱之， 此安住之方式由谁证悟？ 即为利根顿悟之有缘者， 刹那间即圆满成正觉。 具有所依及能依之， 离熟功德虽无边无际， 如少女之丝线般， ཨེ་ཝཾ་（藏文），एवं（梵文天城体），evam（梵文罗马拟音），如是。 二者无二无别而安住。 自性俱生法身也， 无碍双运报身圆满。 种种形相之化身舞， 无别大乐之自性也。 ད
English
By meditating on non-existence, True clinging vanishes and the bardo arises. In the inner night, all food, drink, and desirable qualities, Without attachment, take emptiness as the path. For the sake of offering the mandala of aggregates and elements, Not bound by enjoyment, the great gathering is perfected. For the sake of gathering the senses in the evening, During the day, with improper attention, Do not follow after but look at your own face. At night, insert yoga into the path. At midnight, with the vase initiation of knowledge, Meditate on the all-pervading guru in the center of the heart. Place the supplication in a state free from elaboration, Cause the clear light mother and child to merge. Whenever the time of death arrives, The yogi of wisdom's transparency, Cut off attachment to all things, Confess misdeeds and vow from the heart. With a joyful mind, rejoice in all virtues, Dedicate them as the cause for unsurpassed enlightenment. With the uncontaminated aggregates and elements Nectar, Satisfy all the guests of offering and generosity. Thus, since there was no birth in the beginning, Where will it ultimately cease? Therefore, by being free from birth and death, Meditating in the Great Seal, Take the transference of meaning as the path. In short, the thought of death, Is liberated into the realm of the unconditioned Dharmakaya. The bardo, appearance, emptiness, and taste are one, With realization, the Sambhogakaya arises. With devotion to the guru in the cycle of birth, To exhale in the Nirmanakaya, The yoga of the path that is in accordance with the sequence of the senses is perfected. During the post-meditation period of activity, Gather virtuous dharmas like illusions. Otherwise, if the mind is stable in meditation, Then do not mainly teach that. Why the uncontaminated discipline, Impartial compassion and ultimate mind, The vows and precepts of liberation, etc., The practice of skillful means such as generosity also, Not exceeding that, Is well explained by the vajra words, And the accomplished masters also, Say that the intention descends as one. Therefore, who realizes this state of being beyond bondage and liberation? It is the sharp-witted, instantly enlightened fortunate one, Who becomes perfectly enlightened in a single moment. Although the qualities of separation and maturation, with the support and the supported, are endless, Like the thread of a young girl, ཨེ་ཝཾ་ (Tibetan), एवं (Sanskrit Devanagari), evam (Sanskrit Romanization), Thus. The two abide inseparably. The spontaneously born Dharmakaya by nature, The unobstructed union, the perfect Sambhogakaya. The dance of the Nirmanakaya with various forms, The essence of inseparable great bliss. ད