Tibetan
ཏི་ཤྲཱི་ཀུན་དགའ་བློ་གྲོས་ཀྱིས། བླ་བྲང་ཁག་བཞིར་བགོ་ནས་གཅུང་རྣམས་ལ་བྱིན་པས། གཞི་ཐོག་བླ་བྲང་། ལྷ་ཁང་ཆེན་མོ། རིན་ཆེན་སྒང་། དུས་མཆོད་བླ་བྲང་རྣམས་བྱུང་། དེང་སང་གི་གདུང་བརྒྱུད་འདི་རྣམས་དུས་མཆོད་བླ་བྲང་གི་ཞལ་ངོ་སྟེ། གདན་ས་དངོས་རྩེ་གདོང་ཡིན་ཀྱང་། གདུང་རབས་བརྒྱད་པ་སྔགས་འཆང་ཀུན་དགའ་རིན་ཆེན་གདན་ས་གོང་ས་སྐྱར་ཕེབས། དེ་སྲས་གྲགས་པ་བློ་གྲོས། དེ་སྲས་འཇམ་མགོན་ཨ་མེས་ཞབས་ངག་དབང་ཀུན་དགའ་བསོད་ནམས། དེ་སྲས་འཇམ་དབྱངས་བསོད་ནམས་དབང་ཕྱུག །དེ་སྲས་ཀུན་དགའ་བཀྲ་ཤིས། དེ་སྲས་བདག་ཆེན་བསོད་ནམས་རིན་ཆེན། དེ་སྲས་ངག་དབང་ཀུན་དགའ་བློ་གྲོས། དེ་སྲས་ངག་དབང་དཔལ་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་ངམ། འཛམ་གླིང་དབང་སྡུད་སྙིང་པོ། དེ་སྲས་བདག་ཆེན་པདྨ་བདུད་འདུལ་དབང་ཕྱུག་སྐུ་མཆེད། དེ་སྲས་འཁོན་སྟོན་བཀྲ་ཤིས་རིན་ཆེན་དང་། ངག་གི་དབང་པོ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་མཆེད་ཞལ་གྱི་བར་དུ་བྱོན་པ་དང་། ཡང་སྔར་ཞུས་པའི་རིན་ཆེན་སྒང་པའི་ཞལ་ ངོ་དང་པོའི་སྲས་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན། ཞེས་རྗེ་བཙུན་གོང་མ་ལྔ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱིར་བསྟན་འགྲོ་ཡོངས་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པར་མཛད་ཅིང་། ཁྱད་པར་དུ་དཔལ་ས་སྐྱ་པའི་ཟབ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཚོགས་བཤད་དང་། སློབ་བཤད་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་སྲོལ་བཏོད་དོ། །གཉིས་པ་ཆོས་བརྒྱུད་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པ་ཡབ་སྲས་རྣམས་ལ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་གདམས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་བཀའ་བབས་ཤིང་། མཁས་གྲུབ་ཀྱི་གྲགས་དཀར་སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་གཡོ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འཕགས་བལ། བོད་ལྗོངས་མ་ཧཱ་ཙི་ནའི་གཞིར་འཁོད་པའི་ཆེ་དགུ་མཐའ་དག་གིས་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་གསོལ་བའི་ཚུལ་མཐའ་ཡས་ཤིང་། ཁྱད་པར་འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་ཆོས་རྒྱལ་འཕགས་པ་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་གོང་མ་སེ་ཆེན་གན་དང་ཡོན་མཆོད་དུ་འབྲེལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པར་སོང་བས། བོད་གངས་ཅན་ཙམ་ན་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྒྱུན་གྱིས་མ་ཁྱབ་པ་མེད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཡོངས་རྫོགས་བསྟན་པའི་མངའ་བདག་ཅེས་བརྗོད་པ་མིང་དོན་དང་མཚུངས་པར་སྣང་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱིས་སུ། མདོ་ལ་མཁས་པ་གཡག་གཞོན་རྣམ་གཉིས་སམ། གཡག་རོང་རྣམ་གཉིས་ དང་། སྔགས་ལ་མཁས་པ་ཀུན་དགའ་རྣམ་གཉིས། གཉིས་ཀ་ལ་མཁས་པ་གོ་ཤཱག་རྣམ་གཉིས་ཞེས་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པའི་བསྟན་འཛིན་ཆེན་པོ་གངས་ཅན་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་དྲུག་ཏུ་གྲགས་པ་བྱུང་བ་ལས། ཀུན་མཁྱེན་གཡག་ཕྲུག་པ་སངས་རྒྱས་དཔལ་གྱིས་ས་སྐྱ་དང་རྩེ་གདོང་སོགས་སུ་གསན་བསམ་མཛད་ཅིང་འདུལ་མངོན་ཕར་ཚད་རྣམས་ལ་མཁས་པའི་ཕ་རོལ་དུ་སོན་པའི་ལག་རྗེས་སུ་སློབ་མ་གཞུང་ལུགས་སྨྲ་བའི་དབང་པོ་ས་ཆེན་པོའི་རྡུལ་ཙམ་ཞིག་བསྐྲུན། རེ་མདའ་བ་གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ས་བཟང་མ་ཏི་པཎ་ཆེན་སོགས་གཙོ་བོར་བསྟེན་ནས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གསན་པ་རྒྱ་ཆེར་མཛད། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་སྲོལ་ལྷག་པར་ཕྱེས། སློབ་མའང་། རྗེ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་དང་། རྒྱལ་ཚབ་དར་མ་རིན་ཆེན་སོགས་མང་དུ་བྱོན། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་སྤྲུལ་པ་རོང་སྟོན་ཤེས་བྱ་ཀུན་གཟིགས་སམ། ཤཱཀྱ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་ཀུན་མཁྱེན་གཡག་པ་སོགས་གཙོ་བོར་བསྟེན་ནས་གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམས་ལ་སྦྱངས། དབུ་རུ་འཕན་ཡུལ་དུ་དཔལ་ནཱ་ལེན་དྲའི་ཆོས་གྲྭ་བཏབ། སྐུ་ཚེ་ཧྲིལ་པོར་འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་སྐྱོང་བར་མཛད་དོ། སྙིགས་མའི་དུས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་ངོར་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཀུན་དགའ་བཟང་ པོ་ནི། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། །ངས་ནི་དགེ་སློང་དགེ་འདུན་མོས་པར་བྱས། །ཀུན་དགའ་བཟང་པོ་ང་ཡི་ཆོས་འཛིན་པ། །བདེ་གཤེགས་བྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་མཆོད་བྱས་ནས། །མ་འོང་དུས་ཀྱི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་བསྟན་གྱི་བདེན་པའི་རྔ་བོ་ཆེ་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ལྟར། ཕྱི་ལྟར་ན་བོད་ཆོས་རྒྱལ་གྱི་སྐུ་ཞང་ལྕོག་རོའི་རིགས་དང་། དོན་དུ་འོད་གསལ་འཁོན་གྱི་གདུང་བརྒྱུད་ལས་རབ་བྱུང་དྲུག་པའི་ཆུ་ཁྱི་ལོར་འཁྲུངས། །ཤར་ཆེན་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན། གྲུབ་ཆེན་བུདྡྷ་ཤྲཱི། ས་བཟང་འཕགས་པ་སོགས་ལས་མདོ་སྔགས་རིག་གནས་དང་བཅས་པའི་གསན་པ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་དུ་སོན། དེ་དག་གི་དོན་ལ་བསམ་པ་དང་། ཚུལ་བཞིན་བསྒོམས་པས། མཁས་གྲུབ་ཀྱི་གོ་འཕང་མཐོན་པོར་གཤེགས། ས་བྱ་ལོར་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་དུ་མའི་འབྱུང་གནས་དཔལ་ཨེ་ཝཾ་ཆོས་ལྡན་གྱི་དགོན་པ་བཏབ་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱ་ཆེན་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བསྐོར་ནས་བསྟན་འཛིན་གྱི་སློབ་མ་མཐའ་ཀླས་པ་བསྐྲུན། དགུང་ལོ་བདུན་ཅུ་དོན་ལྔ་པར་གྲུབ་མཐའ་རྙོགས་ཏེ་གཟུགས་སྐུའི་བཀོད་པ་བསྡུས། དེ་ནས་གདན་སར་རིམ་པ་བཞིན། མུས་ཆེན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དཀོན་མཆོག་རྒྱལ་མཚན། འཇམ་དབྱངས་ཤེས་རབ་རྒྱ་མཚོ། རྒྱལ་ཚབ་དམ་པ་ཀུན་དགའ་ དབང་ཕྱུག །ངོར་ཆེན་དབོན་པོ། མཁས་གྲུབ་དཔལ་ལྡན་རྡོ
Chinese
帝释·贡噶洛哲将拉章（宫殿）分为四份，给予了弟弟们，于是出现了基托拉章、拉康钦莫、仁钦岗、杜却拉章。如今的这些后裔是杜却拉章的主持，虽然实际的寺庙是泽东，但是第八代传承持有者昆噶仁钦重新回到了贡萨寺庙。他的儿子扎巴洛哲，他的儿子蒋贡阿弥陀佛夏巴昂旺贡噶索南，他的儿子蒋扬索南旺秋，他的儿子贡噶扎西，他的儿子达钦索南仁钦，他的儿子昂旺贡噶洛哲，他的儿子昂旺贝丹曲炯，又名瞻林旺度宁布，他的儿子达钦贝玛杜度旺秋昆仲，他的儿子昆顿扎西仁钦和昂吉旺波多杰仁钦昆仲之间出现，还有之前提到的仁钦岗巴的第一位主持的儿子贝丹喇嘛丹巴索南坚赞。被称为与五位至尊上师无别的大学者，他对整个教法和众生都给予了巨大的恩惠，特别是对于萨迦派的深奥教法，他开创了分为集会讲说和学徒讲说的传统。二是教法传承如何产生：一般来说，至尊萨迦派父子们接受了如海般深广的教诲，由于贤哲的声誉传遍世界，使得居住在印度、尼泊尔、西藏、中国的所有人都直接或间接地接受了口中的甘露，特别是由于众生怙主法王八思巴仁波切与元世祖忽必烈汗之间建立了供养关系，使得事业如同虚空般广大。因此，似乎在整个雪域西藏，没有哪个地方没有被他的教法传承所覆盖。因此，被称为圆满教法的拥有者，名副其实。特别是在后来，精通显宗的雅琼南尼或雅荣南尼，精通密宗的贡噶南尼，以及精通两者的果夏南尼，被称为是萨迦派的伟大教法持有者，雪域的庄严。
English
Tishri Kunga Lodro divided the Labrang (palace) into four parts and gave them to his younger brothers, and thus appeared the Zhitok Labrang, Lhakhang Chenmo, Rinchen Gang, and Ducho Labrang. These present-day descendants are the heads of the Ducho Labrang, although the actual monastery is Tsedong, the eighth lineage holder, Ngakchang Kunga Rinchen, returned to the Gongsar Monastery. His son Drakpa Lodro, his son Jamyang Amye Zhab Ngawang Kunga Sonam, his son Jamyang Sonam Wangchuk, his son Kunga Tashi, his son Dagchen Sonam Rinchen, his son Ngawang Kunga Lodro, his son Ngawang Pelden Chokyong, also known as Dzamling Wangdu Nyingpo, his sons Dagchen Pema Dudul Wangchuk brothers, his sons Khonton Tashi Rinchen and Ngagi Wangpo Dorje Rinchen appeared between the brothers, and also the son of the first head of the aforementioned Rinchen Gangpa, Pelden Lama Dampa Sonam Gyaltsen. Known as a great scholar and accomplished one, inseparable from the five supreme masters, he bestowed great kindness on the entire doctrine and all beings in general, and especially for the profound teachings of the Sakya school, he established the tradition of dividing them into assembly teachings and apprentice teachings. Secondly, how the Dharma lineage arose: In general, the Sakya fathers and sons received profound and vast teachings like an ocean, and due to the reputation of the wise and accomplished ones spreading throughout the world, all those residing in India, Nepal, Tibet, and China directly or indirectly received the nectar from their mouths, and especially because the protector of beings, Dharma King Phagpa Rinpoche, established a relationship of offering with Emperor Kublai Khan, making his activities as vast as the sky. Therefore, it seems that there is no place in the entire snowy land of Tibet that has not been covered by his Dharma lineage. Therefore, being called the owner of the complete teachings seems to be true to its name. Especially later, Yaknyon Namnyi or Yakrong Namnyi, who were proficient in Sutra, Kunga Namnyi, who were proficient in Tantra, and Gosyak Namnyi, who were proficient in both, were known as the great Dharma holders of the Sakya school, the adornment of the snowy land.
Chinese
成为了著名的六庄严。其中，全知雅克普桑杰贝在萨迦和泽东等地听闻学习，对于律、对法、现观、量论都精通到了彼岸，他的成就培养了像大地尘土般众多的精通经论的学者。热达瓦云努洛哲主要依止萨桑玛智班钦等，广泛听闻显密教法，尤其开创了应成中观派的传统，弟子众多，如杰洛桑扎巴和嘉曹达玛仁钦等。噶玛拉希拉的化身绒敦谢嘉昆兹或释迦坚赞主要依止全知雅克巴等，学习了浩瀚的经论，在卫藏地区的彭域建立了吉祥那烂陀寺，一生通过讲、辩、著三方面来弘扬佛法。浊世时期的全知者第二佛陀哦千多吉羌昆嘎桑波，正如《妙法莲华经》中所说：“我喜僧众诸比丘，昆嘎桑波持我法，供养六十俱胝佛，未来之世当成佛。”等预言的真实之鼓所宣扬的那样，外表看来是藏地法王之舅拉洛家族，实则是光明空氏的后裔，于第六绕迥水狗年出生。从夏钦耶谢坚赞、大成就者布达希日、萨桑帕巴等处听闻了包括显密和声明在内的如海般的教法，思维这些教法的意义，如理修行，达到了精通和成就的高位。土鸟年，建立了众多功德珍宝之源的吉祥埃旺寺，持续不断地转动着广大的法轮，培养了无数的持教弟子。七十五岁时，示现涅槃，结束了色身的显现。之后，依次担任座主的是：穆钦大菩萨贡却坚赞、蒋扬谢饶嘉措、嘉曹丹巴昆嘎旺秋、哦千翁波、堪珠贝丹多。
English
He became known as one of the six ornaments. Among them, Kunkhyen Yakphukpa Sangye Pel listened and contemplated in Sakya and Tsedong, becoming proficient in Vinaya, Abhidharma, Abhisamayalankara, and Pramana to the point of reaching the other shore. As a result, he produced as many students as there are dust particles on the great earth, who were masters of scriptural systems. Remdawa Zhonnu Lodro mainly relied on Sa-Zang Mati Panchen and others, and extensively listened to both Sutra and Tantra. He especially opened up the tradition of the Prasangika Madhyamaka. He had many students, including Je Tsongkhapa and Gyaltsab Dharma Rinchen. Rongton Sheja Kunzig, an emanation of Acharya Kamalashila, or Shakya Gyaltsen, mainly relied on Kunkhyen Yakpa and others, and studied extensively the vast scriptural systems. In Phenpo in U-Tsang, he established the monastic college of glorious Nalendra. Throughout his life, he upheld the teachings through teaching, debating, and writing. The omniscient second Buddha of the degenerate age, Ngorchen Dorje Chang Kunga Zangpo, as it is said in the Holy Dharma White Lotus Sutra, "I delight in the Sangha of monks, Kunga Zangpo will hold my Dharma, Having made offerings to sixty million Buddhas, In the future, he will become a Buddha," as proclaimed by the great drum of truth of the prophecy. Outwardly, he was from the Lha-Lho family, the uncle of the Tibetan Dharma King, and in reality, he was from the lineage of the clear light Khon, born in the Water Dog year of the sixth Rabjung (1382). From Sharchen Yeshe Gyaltsen, the great Siddha Buddhashri, Sa-Zang Phakpa, and others, he listened to the ocean-like teachings including Sutra, Tantra, and the sciences. By contemplating the meaning of these teachings and meditating properly, he ascended to the high position of a learned and accomplished master. In the Earth Bird year (1429), he established the glorious E-wam Monastery, the source of many precious qualities, and continuously turned the great wheel of Dharma, producing countless disciples who uphold the teachings. At the age of seventy-five, he passed away, dissolving the manifestation of his physical body. Thereafter, the successive throne holders were: Muchen Sempa Chenpo Konchok Gyaltsen, Jamyang Sherab Gyatso, Gyaltsab Dampa Kunga Wangchuk, Ngorchen Wonpo, and Khenchen Pelden Dorje.