Tibetan
པ་ཆོས་ཀྱི་བཀྲ་ཤིས་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་སྤྱན་སྔར་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་བདུད་རྩི་དད་བརྩོན་གྱིས་གཞིར་བཞེས་པ་ལས། ཉམས་པ་དང་། བཅོམ་པ་དང་། ཕལ་པ་དང་། ལྟུང་བར་གྱུར་པའི་རྡུལ་དང་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ། ཚུལ་གནས་ཁྲིམས་ཀྱི་པདྨ་དཀར་པོ་ཆེས་ཆེར་བཞད་པས་བསྔགས་འོས་ཀྱི་དྲི་བསུང་དངར་པོས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། །གཉིས་པ་ཐོས་པ་རྒྱ་མཚོའི་མཐར་སོན་པའི་ཚུལ་ནི། འཇམ་པའི་དབྱངས་དངོས་ཀུན་དགའ་བློ་གྲོས་དང་། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རིན་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་སོགས། །རིས་མེད་དམ་པ་དུ་མའི་ཞབས་བསྟེན་ནས། །ཐོས་པའི་ཕ་རོལ་སོན་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེའང་འགྲོ་བ་ལྷ་དང་བཅས་པའི་མ་འདྲིས་པའི་མཛའ་བཤེས། རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་ཐུབ་བསྟན་རྒྱ་མཚོ་གསལ་བའི་ཉི་མ། སྲས་བཅས་རྣམ་འདྲེན་ཡོངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་སྐུ་ཅན་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་དངོས་ངག་དབང་ཀུན་དགའ་བློ་གྲོས་སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་དཔལ་བཟང་པོ་ དང་། རྗེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་སྲས། མཁས་ཤིང་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་རིན་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་དང་། མུས་ཆེན་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོགས་རིས་མེད་དམ་པ་དུ་མའི་ཞབས་ཀྱི་པདྨོར་མཉེས་པ་གསུམ་གྱིས་བསྟེན་ནས། མང་དུ་ཐོས་པའི་ཚུལ་མཐའ་དག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མར་ཐུབ་བསྟན་ལྷ་ཁང་ཆེན་མོར་མཁན་ཆེན་བྱམས་པ་ཆོས་ཀྱི་བཀྲ་ཤིས་སོགས་རིག་པ་སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་དུ་མ་ལས་ཚད་མ་རིག་པའི་སྒོ་འབྱེད་བསྡུས་གཞུང་བརྩི་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་རིམ་གྱིས་ཞུགས་པ་ན། གཞན་གྱིས་འགྲན་པའི་ཟླ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྤོབས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གྲགས་དཀར་ཟླ་ཤེལ་གྱི་སྣང་བས་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་ཅིང་། དཔལ་ས་སྐྱ་པའི་མཁས་པ་གཡག་གཞོན་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས། གདན་ས་ཆེན་པོ་དང་། བྱང་ཕྱོགས་ངམ་རིང་གི་ཆོས་སྡེ་སོགས་སུ་སྨྲ་བའི་ཁྱུ་མཆོག་རླབས་པོ་ཆེའི་གནས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པའི་སྲོལ་གཏོད་པ། པུསྟི་གྲགས་ཆེན་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས། ཚད་མ་མདོ། རྣམ་འགྲེལ། རྣམ་ངེས། འདུལ་བ་སོ་ཐར་གྱི་མདོ། མདོ་རྩ། མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་དང་མཛོད། ཕར་ཕྱིན་བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔ་དང་། སྤྱོད་འཇུག །དབུ་མ་རྩ་འཇུག་བཞི་གསུམ། མདོ་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་ དོན་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། གསུང་རབ་ཀུན་ལ་ལྟ་བའི་མིག་གཅིག་པུ་ཚད་མ་རིག་པའི་གཏེར་རྣམས་ཐུགས་ལ་བཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྗེ་རང་ཉིད་ཀྱི
Chinese
在普遍被称为巴·曲吉扎西的上师面前，以信和勤奋为基础，接受了别解脱戒的甘露，超越了所有破损、损毁、衰退和堕落的尘垢，持戒之莲盛开，值得赞叹的芬芳传遍四方。第二，听闻通达如海之理：文殊菩萨真身贡噶洛哲，金刚持仁钦坚赞等，依止无数宗派上师，祈请到达听闻的彼岸。如是说。他是与天等众生未曾相识的挚友，是无宗派之分的能仁教法之海的明灯，是具足一切佛子导师智慧幻化的身相的至尊文殊菩萨真身，阿旺贡噶洛哲桑结丹贝坚赞贝桑布，以及其心子，精通且证得成就的金刚上师仁钦坚赞，还有穆钦·曲尼益西等无数宗派上师的莲足，以三喜承侍，通达一切多闻之理。最初在土旦拉康钦莫，从堪钦绛巴曲吉扎西等众多精通理学的大德处，开始学习开启量学之门的《摄类学》，进而逐步进入因明之理。其辩才无与伦比，声名远扬，如明镜般的光芒普照四方。在萨迦派的两位大学者雅琼时期，在各大寺院以及北方昂仁的寺院等地，获得了说法狮子的地位，开创了讲说之风。所谓著名的十八部论著，即：《量论根本颂》、《释量论》、《量决定论》、《律经·别解脱经》、《律根本》、《阿毗达摩集论》和《俱舍论》、《现观庄严论》和慈氏五论、《入菩萨行论》、《中观根本慧论》和《入中论》四论三论，以及对所有显密教法的共同要义——三律仪的详细区分。他将所有经论的唯一慧眼——量学之宝藏铭记于心。这是他自己所说。
English
In the presence of the master universally known as Pa Chökyi Tashi, based on faith and diligence, he received the nectar of individual liberation vows, transcending all the dust and defilements of broken, damaged, decayed, and fallen vows. The white lotus of ethical discipline blossomed greatly, and the praiseworthy fragrance spread in all directions. Secondly, the manner of reaching the end of the ocean of learning: "Vajradhara Rinchen Gyaltsen, etc., the actual embodiment of Manjushri Kunga Lodrö, Having relied on the feet of many impartial virtuous ones, I pray to reach the other shore of learning." It is said. He is an intimate friend unfamiliar to beings including gods, a sun illuminating the ocean of the Buddha's teachings without sectarianism, the supreme Manjushri himself, the illusory body of wisdom of all the guides with their sons, Ngawang Kunga Lodrö Sangye Tenpai Gyaltsen Pal Sangpo, and the heart-son of that master, the great Vajra master Rinchen Gyaltsen, who is learned and has attained accomplishments, and Muchen Chönyi Yeshe, etc., having served the lotus feet of many impartial virtuous ones with the three pleasures, he reached the other shore of all aspects of extensive learning. Initially, in the great Thupten Lhakhang, starting from learning the Compendium of Reasoning, which opens the door to epistemology, from Khenchen Jampa Chökyi Tashi and many other masters of logic, he gradually entered the path of reasoning. His confidence, unmatched by any competitor, and his white fame, like the light of crystal, spread everywhere. During the time of the two great scholars Yak and Khyön of the Sakya school, in the great monastic seats and the monasteries of Ngamring in the north, he obtained the position of a lion of speech and initiated the tradition of teaching. The so-called famous eighteen texts are: the Root Text on Valid Cognition, the Commentary on Valid Cognition, the Ascertainment of Valid Cognition, the Vinaya Sutra of Individual Liberation, the Root Vinaya, the Compendium of Abhidharma and the Treasury of Abhidharma, the Ornament for Clear Realization and the Five Treatises of Maitreya, the Guide to the Bodhisattva's Way of Life, the Root Verses on the Middle Way and the Four Treatises and Three Treatises on the Middle Way, and the detailed distinctions of the three vows, which are the common essence of all Sutras and Tantras. He held in his mind the treasure of epistemology, the single eye for viewing all scriptures. This is what he himself said.
Tibetan
་གསུང་ལས། ཐུབ་བསྟན་གྱི་མཁན་རབས་ཉེར་ལྔ་པར། །ཤཱཀ་ཐུབ་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་བཟུང་ནས་སུ། །བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་བློ་ནས་བཏོན། །བསྡུས་གྲྭ་དང་བཅས་ལ་དཔེ་བྲལ་བྱས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མ་རིག་པ་སོགས་ལ་མཁྱེན་དཔྱོད་ཀྱི་པདྨོ་མཆོག་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྐབས་ཤིག །མདོ་ཁམས་སྡེ་དགེའི་རྒྱལ་ཁབ་ནས། ཞུ་ཆེན་མ་ཧཱ་པཎྜི་ཏ་ཚུལ་ཁྲིམས་རིན་ཆེན་གྱི་ཞལ་སློབ། མཁས་པའི་དབང་པོ་ཞེ་ཆེན་དྲུང་ཡིག་བསྟན་འཛིན་རྒྱལ་མཚན་ཞེས་རིག་པ་སྨྲ་བའི་རྒྱན་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད། འཇམ་མགོན་ཀུན་དགའ་བློ་གྲོས་ཀྱི་གསུང་གིས་བསྐུལ་བ་བཞིན་དཔལ་ས་སྐྱར་རིག་གནས་ཀྱི་ལེགས་བཤད་རྩོལ་བར་ཆེད་ཀྱིས་བྱོན་པའི་སྐབས། ས་ཆེན་འཇམ་པའི་དབྱངས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེ་འདི་པ་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་རྩལ་གཞན་དང་མ་འདྲ་བས་གནས་སྐབས་སུ་ཐུན་མོང་གི་རིག་ལམ་རྒྱ་མཚོའི་སློབ་དཔོན་དུ་འོས་པ་དང་། མཐར་ཐུག་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞབས་པད་དུ་འཁོད་ནས་ཟབ་རྒྱས་གདམས་པའི་བདུད་རྩི་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་བཞེས་ཏེ། སླར་གདུང་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ལ་ལྷག་མེད་དུ་འབུལ་ཐུབ་པས་བསྟན་འགྲོའི་དོན་བསམ་གྱིས་ མི་ཁྱབ་པར་འབྱུང་བ་རྗེས་སུ་དགོངས་ཏེ་རིག་གནས་འཕེལ་རྒྱས་གླིང་དུ་མཁས་པའི་དབང་པོ་གང་དེར་སྦྱོར་གཏོད་མཛད་པ་ན། རྗེ་དེ་ཉིད་སྐྱེས་སྦྱངས་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས། ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་བརྡ་སྤྲོད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀ་ལཱ་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྩ་བའི་མདོ་རྣམས་དང་། དེའི་ཡན་ལག་མིང་ལས་ཚིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་སི་སོགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། བྱིངས་ལས་ཚིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཏི་སོགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། བྱིངས་ལས་མིང་གི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་སྒྲུབ་པ་ཨ་ཎ་སོགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། པྲྀཏྟ་དང་། ཛཱ་ཏི། ངོ་མཚར་བའི་སྦྱོར་བས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་གཞུང་དང་། དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དུ་མའི་སྒོ་ནས་བསྙད་པ་དང་། མིང་གཅིག་དོན་དུ་མ་ལས་འཇུག་པའི་མངོན་བརྗོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང་། ལམ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་། དོན་དང་། སྒྲ་དང་། གབ་ཚིག་གི་རྒྱན་དང་། དེ་དག་གི་སྐྱོན་སྤངས་ཚུལ་དང་བཅས་པ་རྗེས་སུ་སྟོན་པའི་ཚིག་རྒྱན་གྱི་གཞུང་དང་ཕྱི་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ངེས་གསང་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་སྐར་རྩིས་ཀྱི་གཞུང་དང་། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་གཏོགས་པ་བཅས་བསླབ་པར་བརྩམ་པ་ན། རིང་པོར་མ་ཐོགས་པར་གཞན་གྱིས་འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བའི་མཁས་པ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་བདེ་བླག་ཏུ་བརྙེས་ནས་ཡབ་རྗེ་ཀུན་ བློའང་ཤི
Chinese
话说，在释迦牟尼佛的教法中，第二十五任堪布，以释迦牟尼佛的行持为榜样，从心中领悟十八部经论，在辩经场上无人能及。如是等等。当他对量论等学问的智慧之莲盛开之际，从多康德格（四川德格）的王国，协庆玛哈班智达慈诚仁钦的弟子，被称为智者之王的协庆仲译丹增嘉灿，这位唯一的智慧之士，应蒋贡衮噶洛哲的劝请，特意前往萨迦致力于文化学术的钻研。萨钦蒋扬认为这位大师的智慧与众不同，暂时可以作为共同学问之海的导师，最终会安住在他的莲足下，圆满接受所有深奥广大的教诲甘露，从而能够毫无保留地奉献给历代传承仁波切，考虑到这对佛法和众生的利益不可估量，所以在文化发展洲（寺院名）为那位智者安排了职位。那位大师由于天生和后天的智慧力量圆满，开始学习梵语语法论著《卡拉帕》为主的根本经文，以及它的分支，从名词到动词的造句法，如“斯”等的分别论述，从词根到动词的造句法，如“提”等的分别论述，从词根到各种名词的造句法，如“阿纳”等的分别论述，以及韵律学，声明学，以奇妙的组合来区分的诗学论著，用同义词的不同名称来表达，以及一个词有多种含义的词典论著，以及区分道路，意义，声音和隐喻的修辞，以及显示如何避免这些缺点的修辞学论著，以及广泛显示外时轮的确定秘密的星算学论著，以及属于它的分支等等，开始学习时，不久就轻易获得了他人无法比拟的大智者地位，连父亲衮洛也……
English
It is said that in the teachings of Shakyamuni Buddha, the twenty-fifth abbot, taking the conduct of Shakyamuni Buddha as an example, understood the eighteen scriptures and treatises from his heart, and was unmatched in the debating arena. So on and so forth. When the lotus of his wisdom in epistemology and other studies was in full bloom, from the kingdom of Dokham Derge (Dege, Sichuan), the disciple of Zhechen Mahapandita Tsultrim Rinchen, known as the King of the Wise, Zhechen Drungyik Tenzin Gyaltsen, this unique wise man, at the urging of Jamgon Kunga Lodro, specially went to Sakya to devote himself to the study of culture and academics. Sachen Jamyang believed that this master's wisdom was different from others, and could temporarily serve as a teacher of the common sea of knowledge, and would eventually reside at his lotus feet, fully receiving all the profound and vast nectar of teachings, so that he could offer it to the successive lineage Rinpoches without reservation, considering that this would be of inestimable benefit to the Dharma and sentient beings, so he arranged a position for that wise man in the Cultural Development Continent (monastery name). That master, due to the perfection of innate and acquired wisdom, began to study the root texts of Sanskrit grammar treatises such as the Kalapa, and its branches, the syntax from nouns to verbs, such as the separate discussions of "si" etc., the syntax from roots to verbs, such as the separate discussions of "ti" etc., the syntax from roots to various nouns, such as the separate discussions of "ana" etc., as well as prosody, phonetics, poetics treatises distinguished by wonderful combinations, expressing with different names of synonyms, and dictionary treatises with multiple meanings for one word, as well as distinguishing paths, meanings, sounds, and metaphors of rhetoric, as well as rhetoric treatises showing how to avoid these shortcomings, and astrology treatises extensively showing the definite secrets of the outer Kalachakra, and its branches, etc. When he began to study, he soon easily obtained the position of a great wise man unmatched by others, even his father Kunlo...