Tibetan
བྱ་བ་གསུམ་གྱིས་འཕེལ་རྒྱས་མཛད་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འདུལ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་འདུལ་བ་གཙོ་བོར་ཕྱག་ལེན་དུ་བཏབ་པའོ། །འཆད་པ་ནི། མོན་མཁར་བཀྲ་ཤིས་གདོང་དུ་ཉིན་རེ་ལ་གཞུང་ལུགས་བཅོ་ལྔ་རེ་གསུངས་པས་མཚོན་པ་དང་། རྩོད་པ་ནི། བཅུ་དགུ་པར་གསང་ཕུ་སོགས་སུ་ཕར་ཕྱིན་དང་། ཕྱིས་ས་སྐྱ་རྩེ་དོང་སོགས་དཀའ་ཆེན་བཞིའི་གྲྭ་སྐོར་མཛད་པས་གཟུར་གནས་ཀྱི་སྤོབས་པ་འཕྲོག །རྩོམ་པ་ནི་ར་སྒྲེངས་སུ་ལམ་རིམ། འོ་དེ་གུང་རྒྱལ་གྱི་ལྷ་ཞོལ་བྱམས་གླིང་དུ་སྔགས་རིམ་སོགས་ཇོ་བོ་ཡབ་སྲས་དང་། རྒྱ་གར་གྱི་པཎ་གྲུབ་དུ་མས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་མཛད་པ་སོགས་མཐའ་ཡས། རྔོག་ལོ། མང་ཐོས། གཞུང་ལུགས་མང་ཐོས་བུ་སྟོན། ངལ་བ་མང་བརྟེན་ས་པཎ་དང་ཕྱི་གཙང་། ཡོན་ཏན་ཚོགས་ཀྱིས་མི་དམན་པ་མར་མི་སྒམ་པོ་པ་སོགས། ས་པཎ། བུ་སོགས། རིག་ལམ་ལ་ངལ་བ་མང་བརྟེན། ཕྱ་བ་སོགས། ཡོན་ཏན་མི་དམན་པ་དོལ་བུ་པ་སོགས་ཀྱིས་མ་ རྟོགས་པའི་དྲང་ངེས་འབྱེད་པའི་སྤོབས་པ་ཐོབ། སློབ་མ་ལ་བླ་མ་ཆོས་འབྲེལ་གསན་པ་བཞི། སྔ་ཚར་བཞི། འཁོར་དག་པ་རྣམ་བརྒྱད། འཇམ་དབྱངས། སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་གཉིས་ཞེས། རྒྱལ་ཚབ། འདུལ་འཛིན་གཉིས། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གསང་བདག་གསུམ། སྲས་གསུམ། ཕྲིན་ལས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་བུ་ཆེན་བཞི། བཀྲ་ཤིས་དཔལ་ལྡན། གུང་རུ་རྒྱལ་མཚན་བཟང་པོ། ཤེར་སེང་། དགེ་འདུན་གྲུབ། དབུས་གཙང་བསྟན་པའི་སྒྲོན་མེ་བཅུ། གཞན་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སེམས་དཔའ་བཅུ། མི་དབང་གཙུག་ན་མཛེས་པའི་ཏི་ཤྲཱི་གཉིས། བྱམས་ཆེན། ཆོས་རྗེ། རྒྱ་ཆེན་མང་དུ་ཐོས་པའི་དབོན་སྲས་གཉིས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་འཛིན་པའི་ལྕོགས་ཆེ་ཆུང་གཉིས། བསྟན་པ་ཕྱོགས་མཐར་སྤེལ་བའི་དར་ཆེན་ཤེར་བཟང་གཉིས། དྲུག་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་ལས། གཙོ་བོར། རྟོགས་ལྡན་བ་རྒྱལ་ཚབ། མཁས་གྲུབ། འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེ། བྱམས་ཆེན་པ། ཤེར་སེང་། དགེ་འདུན་གྲུབ། ཤེར་བཟང་གཉིས་སོ། །འཇམ་དབྱངས་གཙང་པ་བདུན་བརྒྱུད་ལས། མཐུ་སྟོབས་དབང་ཕྱུག་ཞྭ་ལུ་ལེགས་པ་རྒྱལ་མཚན། རྗེ་བློ་གྲོས་ཆོས་སྐྱོང་། དུས་འཁོར་ལ་མཁས། སྙན་བརྒྱུད་ཀྱི་མངའ་བདག་བ་སོ་ཆོས་རྗེ། དྭགས་པོ་གྲ་ཚང་བཏབ། མཁན་བློ་གྲོས་བརྟན་པ། འདིས་བྱམས་ཆོས་ལྔའི་ འགྲེལ་པ་སོགས་བརྩམས། རྗེ་སྨོན་ལམ་དཔལ་བ། འདི་ཞབས་མ་ཟིན་ཀྱང་། མནལ་ལམ་དུ་ཆོས་གསན་པས་དངོས་སློབ་ཀྱི་གྲས་སུ་བགྲངས། བྱང་རྩེར་རྒྱལ་ཚབ་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་དང་། ཤར་རྩེར་ཤར་པ་རིན་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་སོགས་བྱོན།
Chinese
以三种事业发展壮大的两种方式。第一种是：以律、经、密三藏中的律藏为主进行实践。讲授方面：以在门喀（Mönkhar）扎西东（Tashi Dong）每天讲授十五部论典为代表。辩论方面：十九岁时在桑浦（Sangpu）等地学习般若，后来在萨迦策东（Sakya Tsedong）等地进行四大难点的辩经，夺走了公正者的勇气。著作方面：在热振寺（Ratreng）撰写《菩提道次第论》，在沃德贡杰（Öde Gungyal）的拉肖绛林（Lhashol Jamyangling）撰写《密宗道次第论》等，受到觉沃仁波切父子和印度诸多班智达的加持，所作甚多。如荣罗（Ngoklo）、曼托（Mangto）、精通诸论典的曼托布顿（Mangthö Butön）、勤奋的萨迦班智达和其外甥、功德圆满的玛尔巴（Marpa）米拉日巴（Milarepa）等。萨迦班智达、布顿等，在理路上勤奋努力。恰巴（Chapa）等，功德圆满的多布巴（Dolpopa）等，获得了辨别不了义和了义的勇气。对于弟子，有四种听闻上师法缘的方式，四次提前完成学业，八位清净眷属，文殊菩萨，两位主要法子，即嘉察（Gyaltsap）、持律二尊，特别殊胜的三位秘密主，三位法子，事业如虚空般广大的四大弟子：扎西贝丹（Tashi Pelden）、贡如坚赞桑波（Gungru Gyaltsen Zangpo）、喜饶僧格（Sher Seng）、根敦朱巴（Gedun Drup），卫藏（Ü-Tsang）十盏照亮佛法的明灯，十位自然成就利他之心的菩萨，两位人王顶上的庄严的帝师，慈诚（Jamyang Chöjé）、法王，广闻博学的两位侄子，拥有修证功德的大小二位辅臣，将佛法弘扬到四方的两位大法幢喜饶桑波（Sherab Sangpo），六位等等数不胜数。主要有：证悟者嘉察、克珠（Khedrup）、绛央却杰（Jamyang Chöjé）、绛钦巴（Jamyang Chenpo）、喜饶僧格、根敦朱巴、喜饶桑波二人。绛央绛巴七世传承中，具大神力的夏鲁列巴坚赞（Shalu Lekpa Gyaltsen），杰洛哲秋炯（Je Lodrö Chökyong），精通时轮金刚，口耳传承的持有者瓦索却杰（Waso Chöjé），建立了达波扎仓（Dakpo Dratsang），堪布洛哲丹巴（Lobrö Tenpa），他撰写了慈氏五论的注释等。杰蒙朗贝瓦（Je Mönlam Pelwa），虽然没有亲自拜见，但在梦中听闻佛法，也被列为亲传弟子之列。在江孜（Gyangtse）有嘉察仁波切等，在夏孜（Sharze）有夏巴仁钦坚赞（Sharpa Rinchen Gyaltsen）等。
English
The two ways of flourishing through three activities. The first is: mainly practicing the Vinaya from the Vinaya, Sutra, and Tantra. In terms of teaching: exemplified by teaching fifteen texts a day in Mönkhar Tashi Dong. In terms of debate: at the age of nineteen, studied Prajnaparamita in Sangpu and other places, and later debated the four major difficulties in Sakya Tsedong and other places, taking away the courage of the impartial. In terms of writing: wrote the Lamrim (Stages of the Path) in Ratreng. Wrote the Ngagrim (Stages of Tantra) etc. in Lhashol Jamyangling of Öde Gungyal, blessed by Jowo Rinpoche and his sons, and many Indian Panditas, and did many things. Such as Ngoklo, Mangto, Mangthö Butön who is proficient in all texts, the diligent Sakya Pandita and his nephew, Marpa and Milarepa who are complete with merits, etc. Sakya Pandita, Butön, etc., diligently worked on the path of reasoning. Chapa, etc., Dolpopa, etc., who are complete with merits, gained the courage to distinguish between definitive and interpretable meanings. For disciples, there are four ways of hearing the Dharma connection with the Lama, four times of completing studies in advance, eight pure retinues, Manjushri, two main spiritual sons, namely Gyaltsap, two Vinaya holders, three particularly special secret lords, three spiritual sons, four great sons whose activities are as vast as the sky: Tashi Pelden, Gungru Gyaltsen Zangpo, Sher Seng, Gedun Drup, ten lamps illuminating the Dharma in Ü-Tsang, ten Bodhisattvas who naturally accomplish the benefit of others, two Tishri who are the ornaments on the heads of kings, Jamyang Chöjé, Dharma King, two nephews who are widely learned, two great and small ministers who hold the qualities of practice, two great banners Sherab Sangpo who spread the Dharma in all directions, six, etc., are countless. The main ones are: Realizer Gyaltsap, Khedrup, Jamyang Chöjé, Jamyang Chenpo, Sher Seng, Gedun Drup, and the two Sherab Sangpos. From the seven generations of Jamyang Tsangpa, Shalu Lekpa Gyaltsen who possesses great power, Je Lodrö Chökyong, proficient in Kalachakra, Waso Chöjé who holds the oral transmission, established Dakpo Dratsang, Khenpo Lodrö Tenpa, he wrote commentaries on the Five Treatises of Maitreya, etc. Je Mönlam Pelwa, although he did not meet him in person, he heard the Dharma in a dream and was counted among the direct disciples. In Gyangtse there are Gyaltsap Rinpoche, etc., and in Sharze there are Sharpa Rinchen Gyaltsen, etc.
Tibetan
བྱང་རྩེར་ཉག་རོ་གྲྭ་ཚང་སོགས་གྱེས། འབྲས་སྤུངས་སུ་སྒོ་མང་། བློ་གསལ་གླིང་། བདེ་ཡང་། ཤག་སྒོར། ཐོས་བསམ་གླིང་། འདུལ་བ། སྔགས་པ་གྲྭ་ཚང་སྟེ་བདུན་བྱུང་། ཕྱིས་སྒོ་བློ་བདེ་སྔགས་བཞིར་འདྲིལ། དེའང་བློ་གསལ་གླིང་དུ་ཀུན་མཁྱེན་ལེགས་པ་ཆོས་འབྱོར་རམ་འཇམ་དབྱངས་དགའ་བློ། པཎ་ཆེན་ཆོས་འབྱུང་དང་བསྟན་རྩིས། བསོད་ནམས་གྲགས་པ། བདེ་ཡང་དུ་གྲྭ་ཆུང་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ། ཤག་སྒོར་དུ་སྣར་ཐང་བ་རབ་མཆོག །ཐོས་བསམ་གླིང་དུ་ཉན་པོ་ཤཱཀྱ་རྒྱལ་མཚན། སྒོ་མང་དུ་གུ་རུ་ཆོས་འབྱུང་དང་། འཇམ་དབྱངས་བཞད་སོགས་པོད་ཆེན་ལྔ་བྱོན། སེ་རར་གྲྭ་ཚང་ལྔ་ཡོད་པ། ཕྱིས་བྱེས་སྨད་གཉིས། སྔ་མ་འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེའི་སློབ་མ་མུས་སྲད་བློ་གྲོས་རིན་ཆེན་དང་། ཕྱི་མ་ཀུན་མཁྱེན་བྱང་ཆུབ་འབུམ་གྱིས་འཆད་ཉན་མཛད་ནས་དར། འདི་དག་ཏུ་མཁས་པ་གུང་རུ་རྒྱལ་མཚན་བཟང་པོ། གཉལ་སྟོན་དཔལ་འབྱོར་ལྷུན་གྲུབ། རྗེ་བཙུན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་སོགས་བྱོན། བཀྲ་ཤིས་ལྷུན་པོར་ ཤར་རྩེའི་འཆད་ཉན་པ་དང་པོ་ཤངས་སྟོན་དྲི་མེད་དང་། དྲུག་པ་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ། དཀྱིལ་ཁང་ནས། བརྒྱད་པ་བློ་གྲོས་རྒྱལ་མཚན་དང་། བཅུ་པ་མཁས་གྲུབ་བསྟན་དར་བ། ཐོས་བསམ་གླིང་ནས་དང་པོ་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་སྐྱོང་བཟང་པོ་དང་། བཞི་པ་ཁྱུང་ཕྲུགས་བྱམས་པ་བཀྲ་ཤིས། །ཕྱིས་སུ་སྔགས་གྲྭ་ཆོས་རྒྱན། བཙུགས་པའི་སྔགས་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དཀོན་མཆོག་རྒྱལ་མཚན་སོགས་བྱོན་ནས་ལེགས་བཤད་མང་དུ་བརྩམས། སྟོད་མངའ་རིས་སུ་ཤེས་རབ་བཟང་པོས་མང་ཡུལ་སྟག་མོའི་ཆོས་སྡེ་དང་། དེའི་དབོན་ཤེས་རབ་པས་ཁྲིག་པའི་ཆོས་སྡེ་བཏབ་པ་སོགས་དར་རྒྱས་ཆེ། བྱང་སེམས་ཤེར་བཟང་གིས་སེ་རར་ཟུར་ཆོས་མཛད། ཀུན་མཁྱེན་བྱང་འབུམ་པས་ལུང་བསྟན་ནས་ཆབ་མདོ་ཆོས་འཁོར་བྱམས་གླིང་བཏབ། ཀུ་ཙོར་རྟོགས་ལྡན་རྗེ་ཡི་དངོས་སློབ། གྱི་སྲས་འཕགས་པ་ལྷ་བཞུགས། དེའི་སློབ་མ་ཞི་བ་བཟང་པོ། ལྕགས་ར་སྤྲུལ་སྐུ་སོགས་སོ། །ཁམས་ཀྱི་སྒང་དྲུག །ཤོད་བཅུ། རོང་དགུ། རུ་གསུམ་དུ་གྲགས་པའི། ཨ་མདོའི་ཕྱོགས་སུ་དོན་རིན་པས་བཏབ་པའི་བྱ་ཁྱུང་བྲག །སྐུ་འབུམ་དུ་སྔར་དགེ་འདུན་མང་ཙམ་ཆགས་པ། བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོའི་ལུང་གིས་འདུལ་བ་ཆོས་རྗེ་འོད་ཟེར་རྒྱ་མཚོས་གཙང་དགོན་དུ་བསྒྱུར། མཚན་ཉིད། སྔགས་པ། ཕྱིས་སྨན་པ་གྲྭ་ཚང་ བཙུགས། ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོས་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་དོན་ཡོད་རྒྱ་མཚོར་བསྐུལ་ཏེ། དགོན་ལུང་བྱམས་པ་གླིང་། ལྕང་སྐྱ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གོང་འོག
Chinese
在北方顶端分出了娘若扎仓等。在哲蚌寺有郭芒学院、洛色林学院、德阳学院、夏郭学院、托桑林学院、律学院、密宗学院，共七个学院。后来合并为郭、洛、德、密四个学院。其中，在洛色林学院有全知莱巴曲觉或蒋扬嘎洛、班禅曲炯和丹孜、索南扎巴；在德阳学院有扎琼云丹嘉措；在夏郭学院有纳塘巴饶乔；在托桑林学院有涅波释迦坚赞；在郭芒学院有古汝曲炯和蒋扬协巴等五位大德。在色拉寺有五个学院，后来分为杰和麦两部分。前者由蒋扬曲杰的弟子穆色洛哲仁钦，后者由全知绛曲崩进行讲修而兴盛。这些学院中涌现了贡如嘉灿桑波、涅顿贝觉伦珠、杰尊曲吉坚赞等大师。在扎什伦布寺， 夏孜的讲经师第一位是香敦智美，第六位是洛哲嘉措，来自中间的房间。第八位是洛哲嘉灿，第十位是克珠丹达瓦。托桑林学院的第一位是全知曲炯桑波，第四位是琼珠蒋巴扎西。后来建立了密宗学院曲坚，设立的密宗大师金刚持昆秋嘉灿等出现，并创作了许多善说。在上部阿里地区，谢饶桑波建立了芒域达摩寺，他的侄子谢饶巴建立了赤的达摩寺等，非常兴盛。绛森谢桑在色拉寺进行了佐钦的修行。全知绛崩巴受到预言的指示，建立了昌都却科蒋林寺。库佐尔的托丹杰的亲传弟子，有儿子帕巴拉居住。他的弟子是西瓦桑波、嘉惹祖古等。康区的六岗、十秀、九荣、三如等地。在安多地区，敦仁布建立了嘉琼扎。在塔尔寺，之前有很多僧众聚集，索南嘉措根据预言，将律宗法王沃斯嘉措改建为藏寺。有显宗、密宗，后来建立了曼巴扎仓（医学院）。云丹嘉措劝请嘉瓦赛波敦约嘉措，建立了郭隆蒋巴林寺、香曲多杰羌上下部。
English
At the northern peak, Nyakro Monastery and others separated. In Drepung, there were Ngomang, Loseling, Deyang, Shakor, Tosamling, Dulba, and Ngakpa Dratsang, totaling seven colleges. Later, they were consolidated into four: Ngomang, Lho, De, and Ngak. Among them, in Loseling College, there were Kunkhyen Lekpa Chöjor or Jamyang Gawé Lodrö, Panchen Chökyi Jungné and Tendzin, and Sonam Drakpa; in Deyang College, there was Drakchung Yönten Gyatso; in Shakor College, there was Narthangpa Rabjampa; in Tosamling College, there was Nyenpo Shakya Gyaltsen; in Ngomang College, there were Guru Chöjung and Jamyang Shyépa, among other five great scholars. In Sera Monastery, there were five colleges, later divided into Jé and Mé. The former was propagated by Musé Lodrö Rinchen, a disciple of Jamyang Chöjé, and the latter by Kunkhyen Jangchub Bum, who taught and practiced. In these colleges, scholars such as Gungru Gyaltsen Zangpo, Nyaltön Paljor Lhundrup, and Jetsun Chökyi Gyaltsen emerged. In Tashi Lhunpo Monastery, The first lecturer of Shartzé was Shangtön Drimé, and the sixth was Lodrö Gyatso, from the middle chamber. The eighth was Lodrö Gyaltsen, and the tenth was Khedrup Tendawa. The first from Tosamling College was Kunkhyen Chökyong Zangpo, and the fourth was Khyunphruk Jampa Tashi. Later, Ngak Dratsang Chögyen was established, and the great tantric master Dorjé Dzinpa Könchok Gyaltsen and others appeared, composing many excellent explanations. In Upper Ngari, Sherab Zangpo established Mangyul Takmo Dharma Center, and his nephew Sherabpa established Trika Dharma Center, which flourished greatly. Jangsem Sherzang practiced Zur Chö at Sera Monastery. Kunkhyen Jangbumpa, guided by prophecy, established Chamdo Chökhor Jangling Monastery. Kütsor Tödenjé's direct disciple, the son of Gyisé, P'agpa Lha resided there. His disciples were Zhiwa Zangpo, Chakra Tulku, and others. In Kham, there were the Six Gangs, Ten Shö, Nine Rong, and Three Ru. In the Amdo region, Dön Rinchen established Jakhung Drak. In Kumbum, there were many monks gathered before, but Sonam Gyatso, according to prophecy, transformed it into a Tsang Monastery by Dulwa Chöjé Özer Gyatso. There were philosophical studies, tantric practices, and later a medical college was established. Yönten Gyatso encouraged Gyalwé Sépö Dönyö Gyatso, and Gonlung Jampa Ling Monastery and Changkya Dorjé Chang, both upper and lower, were established.