Tibetan
ས་ཡོད་པ་ནི་རྒྱའི་ལུགས་དང་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་དེ། དོན་དུ་ཀླ་ཀློའི་ལུགས་སྲོལ་དང་མཐུན་པར་སྣང་། གསུམ་པ་ནི། རྒྱ་གར་ནས་བྱུང་ ཚུལ། བོད་ནས་བྱུང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་པའི་ཕྲིན་ལས་ལས་སྟོན་པ་མཱ་ཙིས་ལུས་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བར་གཞན་ཕན་དང་དུ་བླང་དགོས་པ་སོགས་ཆ་འདྲ་བྱུང་སྣང་ཡང་། དངོས་ནི་འོད་སྲུང་གི་རིགས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཏང་གི་དང་། པཎྜི་ཏ་བྷ་ར་ན་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཕེབས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། རྒྱ་གར་གྱི་པཎ་གྲུབ་འགའ་ཞིག་ཕེབས་ཏེ་བསྙེན་རྫོགས་སོགས། དེར་ནས་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ཆད་པ་ལྔ་སྟེ། འདུལ་བའི་བརྒྱུད་པ། གསང་སྔགས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ། རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་བརྒྱུད། ཟབ་མོ་ལྟ་བརྒྱུད། སྙིང་པོ་དོན་གྱི་བརྒྱུད་པའོ། །ཧྭ་ཤང་པའི་སྡེ་ཆེན་པོ་ཆགས་སོ། །འོན་ཀྱང་གསང་སྔགས་བརྒྱུད་པ་ནི་དེང་སང་མི་སྣང་ངོ་། །དང་པོ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཏང་གི་དང་། ཕྱིས་རིག་འཛིན་ཀུ་མཱ་ར་ཤྲཱི་ལས་དར། གཉིས་པ་གནས་བརྟན་ཤྲཱི་མི་ཏྲ་དང་། ཁྱད་པར་སློབ་དཔོན་བཛྲ་བྷོ་རི་དང་། ཨ་མོ་གྷ་བཛྲ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་ཀྱང་དེང་སང་རྒྱུན་ནུབ། གསུམ་པ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ནས་བརྒྱུད་པ་ལྔ་པ་དུལ་བ་བཟང་པོ་ལས་སློབ་དཔོན་ཐང་ཟན་ཙང་གིས་གསན་ཏེ་དར། བཞི་པ་ནི། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ནས་བརྒྱུད་པ་བཞི་པ་པྲཛྙཱ་རསྨི་ལས། རྒྱའི་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་དཔལ་གྱིས་གསན་ཅིང་། ཊི་ཅེ་དཱ་ཤི་ཀ་སྟེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ལྡན་གྱིས་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་ མཛད་པ་སོགས་ནས་དར། ལྔ་པ་ནི། ལང་གཤེགས་འགྲེལ་པ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་ཏེ། དེ་ཡང་འོད་སྲུང་ནས་བཟུང་བརྒྱུད་པ་ཉེར་བརྒྱད་པ་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་ཆོས་མཆོག་བར་ཆིག་བརྒྱུད་དུ་བྱོན། དེ་ནས་བརྒྱུད་པ་ལྔ་པ་ལུ་ཙུ་ཚན་ཤིའི་བར་ཆིག་བརྒྱུད་དང་། དེ་ནས་གདམས་པ་རྒྱ་ཆེར་བརྒྱུད་པ་ལྔར་གྱེས་ཀྱང་གཞན་རྣམས་ནུབ། ལིན་གྱི་དང་། དྷརྨ་ཞེས་པ་ཟུར་ཆག་པས། ཏཱ་ལོ་ཙུ་ཤི་ཞེས་ཀྱང་གྲགས། བོ་དྷི་དྷི་དྷརྨོཏྟ་ར། ཚོའུ་དུང་བརྒྱུད་པ་ཚོ་གཉིས་དེང་སང་ཡང་ཡོད། འདི་དག་ལ་ཙུང་མེན་ཞེས་ཟེར། དོན་བཀའ་བརྒྱུད་པ་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བརྡའི་བརྒྱུད་པར་སྣང་། འོན་ཀྱང་བོད་དུ་མ་ཧཱ་ཡཱ་ནས་བཤད་པ་དང་། རྒྱ་ནག་གི་བཤད་པ་གཉིས་མི་མཐུན་པར་སྣང་ལ། ཕྱི་མས་ངེས་འབྱུང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ལས་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་སོ་སོར་འབྱིན་ཀྱང་། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུར་མི་འགྲོ་བར་ཁྱད་མེད་དེ། སྤྲིན་
Chinese
存在的情况是，与汉地的规矩不同，实际上似乎与野蛮人的风俗习惯相符。第三个方面是，从印度出现的 方式，以及从藏地出现的方式。第一种情况是，虽然从佛陀的事业来看，似乎与导师玛兹不顾身命，必须接受利他等相似之处，但实际上是从迦叶遗教部的阿罗汉摩腾伽和班智达婆罗那这两位来到之后开始的。之后，一些印度的班智达和成就者来到这里，进行了近圆戒等。从那里开始，有五个不间断的传承：律藏的传承、密咒的传承、广大行传承、深观传承、以及心髓意义的传承。和尚的僧团变得非常庞大。然而，密咒的传承现在已经看不到了。第一种情况是，从阿罗汉摩腾伽开始，后来从持明者鸠摩罗什开始兴盛。第二种情况是，从住持室利密扎开始，特别是经由导师金刚菩提和不空金刚这两位广泛弘扬，但现在传承已经断绝。第三种情况是，从圣者无著开始，经由第五代传人调伏善，唐玄奘法师听闻后得以弘扬。第四种情况是，从圣者龙树开始，经由第四代传人般若拉斯弥，汉地的导师耶谢贝听闻，并且由提切达希卡，也就是大导师耶谢丹弘扬和发展，等等。第五种情况是，如《楞伽经》的注释中所说，从迦叶遗教开始，直到第二十八代传人导师菩提法胜之间都是单传。之后，到第五代传人卢祖禅师之间是单传，之后教法广泛流传，分为五个支派，但其他都已衰落。临济宗和，达摩这个词的变音，也被称为大卢祖师。菩提达摩多罗。曹洞宗这两个宗派现在仍然存在。这些被称为宗门。意义上与噶举派相似，似乎是大手印的象征传承。然而，藏地的大乘说法和汉地的说法似乎不一致。后者认为，没有出离心和菩提心的善恶业的果报，虽然会分别产生苦乐，但对于解脱和一切智的因来说，是没有区别的，如同云
English
The existing situation is that it is different from the Han Chinese customs, and in fact, it seems to be in accordance with the customs of barbarians. The third aspect is the way it originated from India and the way it originated from Tibet. The first case is that, although from the perspective of the Buddha's activities, it seems similar to the teacher Ma Zhi not caring for his life and having to accept benefiting others, in reality, it started after the Arhat Matanga of the Kashyapa sect and the Pandit Bharana came. After that, some Indian Pandits and Siddhas came here and performed near-perfect vows, etc. From there, there are five uninterrupted lineages: the Vinaya lineage, the Tantra lineage, the vast conduct lineage, the profound view lineage, and the essence of the heart lineage. The Sangha of the monks became very large. However, the Tantra lineage is no longer visible today. The first case is that it started from Arhat Matanga, and later flourished from the Vidyadhara Kumarashri. The second case is that it started from the Abbot Shrimitra, especially through the extensive propagation by the teachers Vajrabodhi and Amoghavajra, but the lineage has now been cut off. The third case is that it started from the Holy Asanga, and the master Tang Xuanzang heard it from the fifth generation successor, Dulwa Zangpo, and was able to propagate it. The fourth case is that it started from the Holy Nagarjuna, through the fourth generation successor Prajnarashmi, the Han Chinese teacher Yeshe Pel heard it, and it was propagated and developed by Tiche Dashika, that is, the great teacher Yeshe Den, and so on. The fifth case is as stated in the commentary on the Lankavatara Sutra, from Kashyapa, it was a single transmission until the twenty-eighth generation successor, the teacher Bodhi Dharmavijaya. After that, it was a single transmission to the fifth generation successor, Lu Zu Chan Shi, after which the teachings spread widely and were divided into five branches, but the others have declined. The Linji sect and the corruption of the word Dharma are also known as Da Lu Zushi. Bodhidharmottara. The Caodong sect, these two sects still exist today. These are called Zongmen. In meaning, it is similar to the Kagyu sect, and it seems to be the symbolic transmission of Mahamudra. However, the Mahayana teachings in Tibet and the Han Chinese teachings seem to be inconsistent. The latter believes that the results of good and evil deeds without renunciation and Bodhicitta, although they will produce happiness and suffering separately, are no different for the cause of liberation and omniscience, like clouds.
Tibetan
དཀར་ནག་གཉིས་ཀས་ཉི་མ་སྒྲིབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཉམས་ལེན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཀྱང་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་ལས་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་སོགས་སྣང་བས། ཧཱ་ཤང་གཅིག་གི་ཟེར་ལུགས་ཐམས་ཅད་ཉེས་པར་བསྒྲུབས་མི་རུང་། ཚིན་མིན་ཞེས་པ་ དང་། རུན་མིན་ཅེས་པ་ནི། གཅིག་ཅར་དང་། རིམ་གྱིས་འཇུག་པས་སློབ་མ་བཀྲི་ཚུལ་ཙམ་སྟེ་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྔར་ལུགས་སྲོལ་ལྔ་ལས། ཐང་གི་རྒྱལ་རབས་ཀྱི་གུང་ཡོལ་གྱི་སྐབས་ཙམ་ནས། ལཡུའི་མེ་ན་ཅེས་པ་འདུལ་བ། ཀིའུ་ཡོའུ་མན་ཅེས་པ་བཤད་རྒྱུད། ཙུང་མི་ན་ཅེས་པ་སྒྲུབ་རྒྱུད་དེ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་གྲགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཧོར་གྱི་རྒྱལ་རབས་ཡན་དུ་བྱོན་པ་མེད་ལ། དེ་ནས་ས་པཎ། འཕགས་པ། པཀི། རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ། རོལ་པའི་རྡོ་རྗེ། གཡུང་སྟོན་རྡོ་རྗེ་དཔལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། བྱམས་ཆེན་དབུ་བརྙེས། རྗེ་སོགས་བྱོན་ནས་བསྟན་པ་དར་བར་མཛད། ཆེན་པོ་ཆིང་གི་དུས་ནས་བཟུང་དགེ་ལྡན་པའི་རིང་ལུགས་དར་ཞིང་རྒྱས། གོང་མ་གཡུང་ཊིང་ཆེན་པོའི་སྐུ་རིང་ནས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཧོར་ཡུལ་ཏེ་སོག་ཡུལ་དུ་ཆོས་དར་ཚུལ་ནི། སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ། ཆིང་གི་སི་བོད་དུ་བྱོན་ནས། མངའ་རིས་སྐོར་གསུམ། རུ་བཞི། མདོ་ཁམས་སྒང་དྲུག་རྣམས་དབང་དུ་བསྡུས། ས་ཆེན་ཀུན་སྙིང་དང་ཡོན་མཆོད་དུ་འབྲེལ། རྟེན་གསུམ་འགའ་ཞིག་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མཆོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པར་བྱུང་ཞིང་བསྟན་པའི་དབུ་བརྙེས། འདི་སངས་རྒྱས་འདས་ནས་ལྕགས་འབྲུག་ ལྟར་ན༢༠༨༧། མེ་ཡོས་ལྟར་ན་ འདས། དེ་ནས་ས་པཎ་འཕགས་པ་དང་། ཀརྨ་པ་སོགས་ཕེབས་ཏེ་རིམ་པར་སྲོལ་བཏོད། ཕྱིས་ཐུ་མེད་པའི་ཨལ་ཐ་ཧན་གྱི་དུས་སུ་གོང་མ་བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོ་ཕེབས། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་སོག་ཡུལ་དུ་འཁྲུངས་པ་སོགས་ཀྱིས་དགེ་ལྡན་པའི་བསྟན་པ་ལ་དད་པར་གྱུར། ཆ་ཧར་ལེགས་ལྡན་ཧུ་ཐོག་ཐུས་བཀའ་འགྱུར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སོག་སྐད་དུ་བསྒྱུར། ཧལ་ཧའི་ཡུལ་དུ་ཨ་སུ་ཐའི་རྒྱལ་པོའི་ཚ་བོ་ཐུ་ཤི་ཡེ་ཐུ་ཧན་གྱི་སྲས་སུ་འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེའི་སྤྲུལ་སྐུ་བློ་བཟང་བསྟན་རྒྱས་འཁྲུངས། རི་བོ་དགེ་རྒྱས་གླིང་གི་དགོན་པ་བཏབ་པ་དང་། པཎ་ཆེན་དང་། ལྔ་པའི་སློབ་མ་ཛ་ཡ་པཎྜི་ཏ་བློ་བཟང་ཕྲིན་ལས་དང་། ཨེར་ཏི་ནི་པཎྜི་ཏ་བློ་བཟང་བསྟན་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ། ཐོར་གྲོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱང་སེམས་སྦྱོར་
Chinese
就像黑白两色遮蔽太阳一样。什么也不放在心上是修行的最终目的，但似乎有说法认为这只有证悟了实相的人才能做到。因此，不能完全否定所有和尚的说法。所谓“渐门”和“顿门”，只是引导学生的方式不同，并非不同的宗派。如此，从前的五种流派，从唐朝末年开始，将律部的“拉玉美纳”，论部的“丘友曼”，以及行部的“宗弥纳”归纳为三种，流传至今。第二点是，在蒙古帝国之前没有出现过，之后萨迦班智达、八思巴、帕克巴、让炯多吉、若贝多吉、云丹多吉巴、得银谢巴、绛钦乌坚、宗喀巴等出现，使佛法得以弘扬。从清朝开始，格鲁派兴盛。雍正皇帝在位期间，格鲁派极其兴盛。关于蒙古地区弘扬佛法的方式：力量的转轮王，清朝的使者来到西藏，将阿里三围、如四部、多康六岗纳入统治。萨钦·贡噶宁波与元朝皇帝结为师徒关系，迎请了一些三宝的代表，通过供养而对三宝产生了信仰，从而开启了佛法。这相当于佛陀涅槃后的铁龙年（如果按照计算是公元2087年）。按照火兔年计算是涅槃年。之后，萨迦班智达、八思巴和噶玛巴等前来，依次建立了制度。后来，在土默特部的阿勒坦汗时期，索南嘉措大师前来。他的转世在蒙古地区诞生等，使得蒙古人对格鲁派产生了信仰。察哈尔的列克丹呼图克图将全部的《甘珠尔》翻译成了蒙古语。在喀尔喀地区，阿苏泰国王的侄子图什业图汗的儿子中，降央曲杰的转世罗桑丹杰诞生。建立了日沃格杰林的寺庙，班禅喇嘛和五世达赖喇嘛的弟子扎雅班智达·罗桑成来和额尔德尼班智达·罗桑丹增也广为弘扬。在托尔古特地区，菩萨瑜伽
English
Just as black and white obscure the sun. Not keeping anything in mind is the ultimate goal of practice, but it seems that it is said that only those who have realized the true nature can do it. Therefore, not all the sayings of a single monk can be completely denied. The so-called "gradual gate" and "sudden gate" are just different ways of guiding students, not different sects. Thus, from the former five schools, from around the end of the Tang Dynasty, the "Layu Meina" of the Vinaya, the "Qiu Youman" of the Abhidharma, and the "Zong Mina" of the practice lineage were summarized into three, and have been passed down to the present. The second point is that it did not appear before the Mongol Empire, and then Sakya Pandita, Phagpa, Pakpa, Rangjung Dorje, Rolpai Dorje, Yungton Dorje Pal, Dezhin Shekpa, Jamyang Khyentse Wangpo, Je Tsongkhapa, etc. appeared, and made the Dharma flourish. From the Qing Dynasty onwards, the Gelug school flourished. During the reign of the Yongzheng Emperor, the Gelug school flourished extremely. Regarding the way of propagating the Dharma in Mongolia: The wheel-turning king of power, the envoy of the Qing Dynasty came to Tibet, and brought Ngari Korsum, Ru Zhi, and Dokham Gangdruk under his rule. Sachen Kunga Nyingpo became a teacher-disciple relationship with the Yuan Emperor, and invited some representatives of the Three Jewels, and through offerings, faith in the Three Jewels arose, thus initiating the Dharma. This is equivalent to the Iron Dragon year after the Buddha's Nirvana (if calculated, it is 2087 AD). According to the Fire Rabbit year, it is the year of Nirvana. After that, Sakya Pandita, Phagpa, and Karmapa, etc. came and established the system in order. Later, during the time of Altan Khan of the Tümed tribe, Master Sonam Gyatso came. His reincarnation was born in Mongolia, etc., which made the Mongols have faith in the Gelug school. Lekdan Hutuktu of Chakhar translated the entire Kangyur into Mongolian. In the Khalkha region, among the sons of Tushi Yetu Khan, the nephew of King Asutai, the reincarnation of Jamyang Choje, Lobsang Dänjä, was born. The Riwo Gegyeling Monastery was established, and the disciples of the Panchen Lama and the Fifth Dalai Lama, Zaya Pandita Lobsang Trinley and Erdene Pandita Lobsang Tenzin, also widely propagated it. In the Torghut region, Bodhisattva Yoga