Tibetan
སྲད་ཀྱི་ལུང་ལག་གུར་མིའི་རུ་བར་ལྕགས་ལུག་ལོ་ལ་ཡབ་ མགོན་པོ་རྡོ་རྗེ་དང་། ཡུམ་ཇོ་མོ་ནམ་མཁའ་སྐྱིད་ཀྱི་སྲས་སུ་སྐུ་འཁྲུངས། རབ་བྱུང་བདུན་པའི་ལྕགས་ལུག་ལ། མཚན་པདྨ་རྡོ་རྗེར་བཏགས། འཁྲུངས་པའི་ནུབ་རུ་བ་ལ་དགྲ་ཇག་བྱུང་ནས་རིམ་པར་འཁྱར་ནས་མཐར་ལོ་བདུན་པར་སྣར་ཐང་དུ་སླེབས། དེའི་མཁན་རབས་བཅུ་བཞི་པ་སྟོན་པ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོའི་སྤྲུལ་པ་གྲུབ་པ་ཤེས་རབ་ལས་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་བཞེས། རྒྱ་བོད་ཀྱི་ཡིག་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས། དགུང་ལོ་བཅོ་ལྔ་པ་ལ་རབ་བྱུང་དང་། ཉི་ཤུ་པ་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཡོངས་འཛིན་དྲུག་ཅུ་ཙམ་བསྟེན། ཁྱད་པར་སྣར་ཐང་གཉེར་འཛིན་ཆེན་པོ་ལས་བཀའ་གདམས་ཀྱི་སྐོར་ཕལ་ཆེར་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་སཾ་གྷ་ཤྲཱི་ལས་སྙན་ངག་དང་མངོན་བརྗོད། ཕྱིས་སྒྲ་པ་ཐུགས་རྗེ་དཔལ་ལས་ཀ་ལཱ་པ་དང་། སྡེབ་སྦྱོར་རིན་འབྱུང་། ཨེ་ཝཾ་དུ་ཆོས་མཆོག་གི་སློབ་མ་འཇམ་དབྱངས་རིན་རྒྱལ་བ་ལས་སྐར་རྩིས་སོགས་གསན། སྣར་ཐང་དང་། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ། གསང་ཕུལ་སོགས་སུ་ཚད་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་གྱུར་ཅིང་། མདོར་ན་དབུས་ཕྱོགས་སུ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཙམ་བཞུགས། སླར་གཙང་དུ་ཕེབས། སྤྱིར་དབུས་ཕྱོགས་སུ་དགེ་ལྡན་དང་། གསང་ཕུ་སོགས་དང་། གཙང་དུ་སྣར་ཐང་། ཞྭ་ལུ། གནས་རྙིང་། བོ་དོང་སོགས་གནས་ངེས་མེད་དུ་ཀ་པོད་བཞི་ གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་འཆད་ཉན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་གནང་བས་སློབ་ཚོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་པར་བྱང་ཆེན་དུ་སྐུ་མཚམས་ཡུན་རིང་དུ་བཅད་པས་ལྷག་པའི་ལྷས་རྗེས་སུ་བཟུང་། ང་བདུན་པ་མེ་ཡོས་ལ་བཀྲ་ཤིས་ལྷུན་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་བཏབ་ཅིང་། བྱམས་ཆེན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བཞེངས། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར། གཞུང་ལུགས་ཀྱི་འཆད་ཉན་སོགས་སྐུ་མཆེད་གསུམ་གྱི་རྣམ་ཐར་ལྷུར་བླངས། ཕུ་ཆུ་བས་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་ནན་ཏན་མཛད། སྤྱན་སྔ་བས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་གཙོ་བོར་མཛད། པོ་ཏོ་བས་འཆད་ཉན་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཞབས་ཏོག་ལ་བརྩོན། འདི་གསུམ་འབྲོམ་གྱི་སློབ་མ། གྱ་བཞི་པ་ཤིང་རྟ་ཧོར་ཟླ་༡༢པའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དགུན་ཟླ་འབྲིང་བོའི་ཚེས་བརྒྱད་ཅེས་སྣང་། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་རྒྱུ་གསུམ་ཀ་ཚང་བས། འདུལ་བའི་གླེང་འབུམ། མདོ་ཊཱི་ཀ །ཚད་མའི་ཊི་ཀ །རྩ་འཇུག་གི་ཊཱི་ཀ་སོགས་མང་དུ་མཛད། ལེགས་བཤད་པོ་ཏི་བདུན་
Chinese
在斯热地方古米部落，铁羊年，父亲衮波多吉和母亲觉姆南喀吉的儿子降生。第七绕迥的铁羊年，取名为白玛多吉。出生地西部的部落发生战乱，逐渐流落，最终七岁时到达纳塘（1153年）。在那里，从第十四任堪布，导师药王佛的化身，成就者喜饶处受了居士戒。精通所有藏汉文字。十五岁时出家，二十岁时受比丘戒。从那时起，依止了大约六十位经师。特别是从纳塘大管家那里学习了大部分噶当派的法类，从译师桑伽室利那里学习了诗学和词藻。后来从语法师图杰巴那里学习了《迦拉巴文法》和《韵律宝藏》。在艾旺，从却乔的弟子蒋扬仁嘉瓦那里学习了星算等。在纳塘、杰仁波切、桑普等地，精通因明学。总之，在中部地区住了大约十二年。后来返回后藏。总的来说，在中部地区的格鲁派和桑普等地，以及在后藏的纳塘、夏鲁、内琼、波东等地，不固定地进行以四部论典为主的讲修，听众不可计数。五十岁时，在江钦长期闭关，受到本尊神的加持。五十七岁火兔年，建立了吉祥伦布，一个在所有方面都超越一切的大寺院。建造了无数的弥勒佛像、经书和佛塔等身语意所依。效仿三昆仲（指仲敦巴·嘉瓦坚、京俄·楚臣巴和博多瓦·仁钦孜莫）的行持，供养三宝，侍奉僧众，讲授经论。普穹巴精进地供养三宝。坚赞瓦主要建造身语意所依。博多瓦努力讲修和侍奉僧众。这三位是仲敦巴的弟子。八十四岁木马年藏历十二月八日圆寂。也有说是仲冬八日。具备著作的三种因素，因此著作了《律藏广释》、《经部释》、《因明释》、《根本论和入论释》等众多著作。著有《善说七论》。
English
In the Gurmi tribe of the Sre region, in the Iron Sheep year, he was born as the son of father Gonpo Dorje and mother Jomo Namkha Kyi. In the Iron Sheep year of the seventh Rabjung cycle, he was named Padma Dorje. A war broke out in the western tribe of his birthplace, and he gradually wandered around, finally arriving at Narthang (1153) at the age of seven. There, he took the vows of a layperson from the fourteenth abbot, the emanation of the Teacher Medicine Buddha, the accomplished Sherab. He was extremely proficient in all Tibetan and Chinese scripts. At the age of fifteen, he became a monk, and at the age of twenty, he took the full ordination of a bhikshu. From then on, he relied on about sixty spiritual mentors. In particular, he learned most of the Kadampa teachings from the great steward of Narthang, and poetry and rhetoric from the translator Sangha Shri. Later, he learned the Kalapa Grammar and the Treasury of Prosody from the grammarian Thukje Pal. In Ewam, he learned astrology and other subjects from Jamyang Rinchen Gyalwa, a disciple of Cho Chok. He became extremely proficient in logic in Narthang, Je Rinpoche, Sangpu, and other places. In short, he stayed in the central region for about twelve years. Later, he returned to Tsang. In general, in the central region, in Gelug and Sangpu, and in Tsang, in Narthang, Shalu, Neyring, Bodong, and other places, he continuously gave teachings and practice, mainly on the four major texts, and the assembly of students was inconceivable. At the age of fifty, he entered a long retreat in Jangchen, and was blessed by the tutelary deity. In the Fire Rabbit year at the age of fifty-seven, he established Tashi Lhunpo, a great monastery that surpassed all others in every aspect. He built countless images of Maitreya Buddha, scriptures, stupas, and other supports of body, speech, and mind. He diligently offered to the Three Jewels, served the Sangha, and taught the scriptures, emulating the conduct of the three brothers (Dromtönpa Gyalwa Jungne, Kyung Ngö Tsultrim Bar, and Potowa Rinchen Sel). Puchaungpa diligently made offerings to the Three Jewels. Chennga primarily built supports of body, speech, and mind. Potowa diligently engaged in teaching, practice, and serving the Sangha. These three were disciples of Dromtönpa. He passed away at the age of eighty-four, on the eighth day of the twelfth month of the Wood Horse year. It is also said to be the eighth day of the middle winter month. Possessing all three factors for composing treatises, he composed numerous works such as the Extensive Commentary on the Vinaya, the Commentary on the Sutras, the Commentary on Logic, and the Commentary on the Root Text and the Entrance Text. He authored the Seven Treatises on Good Sayings.