Tibetan
ན་མཆོག་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་བསྟན་པ་སྤྱིའི་ཆོས་འབྱུང་བསྟན་པའི་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པའི་གྲུ་ཆེན་འཇམ་མགོན་སངས་རྒྱས་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་ཞལ་སྐོང་དང་བཅས་པ། མང་ཐོས་ཀླུ་སྒྲུབ་པའི་བསྟན་རྩིས། མཁན་ཆེན་ངག་དབང་ཆོས་གྲགས་ཀྱི་པོད་ཆེན་དྲུག་གི་འབེལ་གཏམ་རིན་ཆེན་མཛེས་པའི་ཕྲ་ཚོམ། ཐུབ་བསྟན་པ་ཆོས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་ཆོས་འབྱུང་འབེལ་གཏམ་ཉུང་ངུ་མེ་ཏོག་སར་པའི་དོ་ཤལ། དཀོན་མཆོག་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ས་སྐྱའི་གདུང་རབས་ཚིགས་བཅད་དང་། ཨ་མེས་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པའི་གདུང་ རབས་ཆེན་མོ་ངོ་མཚར་བྱེ་བའི་བང་མཛོད། དེའི་ཁ་སྐོང་ཀུན་བློས་མཛད་པ། ས་ལོ་ཆེན་པོ་དང་། སྔགས་འཆང་ཀུན་དགའ་རིན་ཆེན་ནས། ཀུན་བློ་ཡབ་སྲས་བར་སོ་སོའི་རྣམ་ཐར་རྒྱས་པ། རྗེ་བཙུན་བིརླ་པ་ནས་མཁན་ཆེན་བཀྲ་ཤིས་ལྷུན་གྲུབ་ཡན་ངོར་ལུགས་གསུང་ངག་དང་གདན་རབས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་རྒྱས་པ་པོད་གསུམ། དེ་ཕྱིན་དཔལ་ཆོས། མི་འགྱུར་རྒྱལ་མཚན། ཆོས་སྐྱོང་བཟང་པོ་སོགས་སོ་སོའི་རྣམ་ཐར། མཁན་ཆེན་སངས་རྒྱས་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ངོར་པའི་གདན་རབས་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་དང་། དེའི་ཁ་སྐོང་དཔལ་ཆོས་སོགས་ཀྱིས་མཛད་པ་དཀོན་མཆོག་གྲགས་པ་ཡན་གྱི་རྣམ་ཐར་མདོར་བསྡུས། བདག་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནས་གནས་གསར་བ་ལེགས་པའི་འབྱུང་གནས་བར་གྱི་ཚར་ལུགས་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རྣམ་ཐར་འདི་ལས་ཞྭ་ལུ་མཁན་ཆེན་ཡན་འབྲས་སྤུངས་སུ་པར་ཡོད། །པོད་ལྔ། འཇམ་དབྱངས་མཁྱེན་བརྩེས་མཛད་པའི་སློབ་བཤད་ཁོག་ཕུབ་ཁ་སྐོང་དང་བཅས་པ། འཇམ་མགོན་ཨ་མེས་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ལམ་འབྲས་ཆོས་འབྱུང་ཆེན་མོ་རྩ་འགྲེལ། བདེ་མཆོག །གསང་འདུས། གཤེད་སྐོར། མགོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་འབྱུང་། ཕུར་པའི་རྣམ་བཤད་ཀྱི་ཐོག་མའི་ལོ་རྒྱུས་ཚར་ཆེན་དང་ངག་དབང་ཆོས་གྲགས་སོགས་ཀྱིས་མཛད་པ་མགོན་པོའི་ཆོས་ འབྱུང་། ངག་དབང་ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ལམ་འབྲས། བདེ་མཆོག །གཤེད་སྐོར་སོགས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས། དམར་པོ་སྐོར་གསུམ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་སོ་སོའི་གླེགས་བམ་ལས་འབྱུང་བ། ཐུའུ་བཀྭན་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མས་མཛད་པའི་རྣལ་འབྱོར་མའི་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་ལོ་རྒྱུས་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུའི་བསྟན་འཛིན་གྱིས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཚད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་ཐར་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན། རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོས། ཐོག་མར་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མཁས་པར་བྱ། །བར་དུ་མཁས་པའི་ཚོགས་སུ་ལེགས་པར་བཤད། །ཐ་མ་འདྲིས་པའི་དོན་ལ་བརྩོན་པས་བསྒོམ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་བཞེད་གཞུང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པས་བཟུང་ཏེ། པཎྜི་ཏ་དང་ལོ་ཙཱ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཞིང་གཏན་ལ་ཕབ། མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་ཅིང་ཉམས་སུ་བླངས་པས་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མར་གྲགས་ཤིང་གྲུབ་པའི་མདོ་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་མང་དུ་ཐོས་པའི་མཐར་སོན་པར་བྱས། དེ་དག་གི་ཚིག་གི་སྡེབ་སྦྱོར། དོན་གྱི་དགོངས་འགྲེལ། ཆོ་གའི་ཕྱག་ལེན་ཕྲ་མོ་ཚུན་ཆད་ལའང་དངོས་དང་བཏགས་པ། དགོངས་གཞི་དང་དགོས་པ། རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་པར་སོགས་ བསམ་བྱུང་གི་རིག་པས་སྒྲོ་འདོགས་ཞིབ་མོར་བཅད། གཞན་ལ་འཆད་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་སོགས་གང་གི་ཚེའང་ལུང་དང་རིགས་པས་གྲུབ་ཅིང་། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་འཁྲུལ་མེད་དུ་སྐྱོང་བ་ལས་གཞན་གཞུང་གི་ཟེར་སྒྲོས་དང་། རང་བཟོའི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་ཙམ་གྱི་བསྲེ་སླད་ཀྱང་མི་མཛད། ཟབ་མོའི་ལམ་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དང་གྲུབ་ཆེན་བིར་ཝ་པ་ནས་རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་ཟམ་མ་ཆད་པར་བརྒྱུད་ཅིང་། མི་བར་དུ་ཁྱི་མ་ཞུགས། མཁའ་འགྲོའི་ཞལ་རླངས་མ་ཡལ་བའི་གསུང་ངག་རིན་པོ་ཆེ་སྙན་བརྒྱུད་ཚད་མ་བཞི་ལྡན་ཐུགས་ཉམས་སུ་བཞེས་ཏེ། དང་པོ་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་སྨིན་པར་བྱས། བར་དུ་ལམ་དུས་ཀྱི་དབང་གི་ཆུ་བོ་མ་ནུབ་པ་ཐུན་བཞིར་བླང་བས་གསོས་ཏེ་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་བཞི་ལ་གོམས་པས། མཐར་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་ཚེ་འདིའམ་བར་དོ་སོགས་ངེས་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ལ་གཤེགས་པའི་ལམ་གཞན་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་མཆོག་སྒྲུབ་པས་ཐུན་མོང་ཞར་ལ་འབྱུང་བ་དང་། ཐུན་མོང་སྒྲུབ་པས་མཆོག་ཞར་ལ་འབྱུང་བའི་ཟབ་རྒྱས་ཀྱི་གདམས་པ་ལག་ཏུ་ལོན་ངེས་པ་དུ་མས་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ དངོས་གྲུབ་རྣམ་གཉིས་ལ་བདེ་བླག་ཏུ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་མ་འཁྲུལ་པར་སྐྱོང་བ་ལས་གཞན་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ཡང་། དེ་དག་ལུང་རིགས་ཀྱི་དཔྱད་པ་རེ་ཙམ་མ་གཏོགས་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་སྡང་ཞེན་གྱིས་སྨོད་པ་སོགས་གྲུབ་མཐའི་ཆགས་སྡང་མི་མཛད། ནང་དུ་ཉམས་རྟོགས་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་སོགས་རྒྱ་ཆེ་བ་མངའ་ཡང་སྦས་པའི་ངང་ཚུལ་ལྟ་བུར་མཛད་དེ། དཔལ་གསང་པ་འདུས་བ་ལས། ཕྱི་རུ་ཉན་ཐོས་སྤྱོད་པ་སྐྱོང་། །ནང་དུ་འདུས་པའི་དོན་ལ་དགའ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱག
Chinese
那·乔·伦珠所著的《教法总集·入教法海之大船》，连同蒋贡·桑杰彭措的补遗。 曼托·鲁珠巴的教法史。 堪钦·阿旺曲扎的六大部论著的精美装饰。 图丹巴·曲南嘉的教法史，名为《少许花朵盛开的花环》。 贡乔·伦珠的萨迦世系诗，以及阿梅夏所著的世系大传《奇妙宝藏》。 昆洛所作的补遗。 萨洛钦波，以及持明昆噶仁钦，直到昆洛父子各自的广传。 从杰尊·毗瓦巴到堪钦·扎西伦珠的俄尔派口耳传承和寺院世系的广传，共三卷。 此后，巴乔、弥觉嘉灿、曲炯桑波等各自的传记。 堪钦·桑杰彭措所著的俄尔派寺院世系《珍宝之串》，以及巴乔等所作的补遗，直到贡乔扎巴的简略传记。 从达钦·多吉羌到内萨瓦·列贝炯内之间的擦尔派上师传承传记，其中夏鲁堪钦之前的已在哲蚌寺印刷。 共五卷。 蒋扬·钦哲所著的讲授要义及补遗。 蒋贡·阿梅夏所著的道果法源大传根本释。 胜乐金刚。 密集金刚。 怖畏金刚。 护法诸尊的教法史。 金刚橛释论的初始历史，由擦钦和阿旺曲扎等所著的护法教法史。 阿旺曲扎所著的道果、胜乐金刚、怖畏金刚等的历史。 红法三法的历史分别见于各自的典籍。 土观·却吉尼玛所著的瑜伽母上师传承历史等可知。 如此教法持有者对具格圣士的事迹的简略概括： 杰尊·萨迦班智达大士云： 最初于一切所知皆精通， 其次于智者集会善宣说， 最终勤于串习义而修持， 三时胜者
English
The general Dharma history of the teachings, "The Great Ship Entering the Ocean of Teachings," composed by Na Chok Lhundrup, together with the supplement by Jamyang Sangye Phuntsok. The Dharma history of Mangto Ludrup. The exquisite ornamentation of the six great treatises of Khenchen Ngawang Chodrak. The Dharma history of Thuptenpa Chonam Gyal, entitled "A Few Blossoming Flowers." The Sakya lineage verses of Konchok Lhundrup, and the great lineage history "The Treasury of Wonderful Things" composed by Ameshab. The supplement to that composed by Kunlo. The extensive biographies of Salo Chenpo, and Ngakchang Kunga Rinchen, up to the father and son Kunlo. The extensive biographies of the Ngor tradition's oral transmission and monastic lineage from Jetsun Virupa to Khenchen Tashi Lhundrup, in three volumes. Thereafter, the individual biographies of Palchok, Mingyur Gyaltsen, Chokyong Zangpo, and others. The Ngor tradition's monastic lineage "Garland of Jewels" composed by Khenchen Sangye Phuntsok, and the abbreviated biographies up to Konchok Drakpa composed by Palchok and others as supplements. The biographies of the Tsar tradition's lineage lamas from Dakchen Dorje Chang to Nesawa Lekpai Jungne, of which the portion up to Shalu Khenchen has been printed in Drepung. Five volumes in total. The teaching essentials and supplements composed by Jamyang Khyentse. The great Dharma history of the Lamdre, root text and commentary, composed by Jamyang Ameshab. Chakrasamvara. Guhyasamaja. Vajrabhairava. The Dharma histories of the protectors. The initial history of the Vajrakila exegesis, and the Dharma histories of the protectors composed by Tsarchen and Ngawang Chodrak, among others. The histories of the Lamdre, Chakrasamvara, Vajrabhairava, etc., composed by Ngawang Chodrak. The histories of the three red practices are found in their respective texts. The histories of the lineage lamas of the yoginis composed by Tuwan Chokyi Nyima, etc., should be known. In brief, the biographies of the qualified holy beings who uphold such teachings: The great Jetsun Sakya Pandita said: First, become skilled in all that is to be known. Second, explain well in the assembly of the wise. Finally, diligently meditate on the meaning of familiarity. Conquerors of the three times.
Chinese
是邬坚的见解。正如所说，以清净的戒律为基础，由班智达和伟大的译师们翻译和确定。智者和成就者们讲解和修持，因此对于所有具有智慧的人来说，都成为了公认和成立的显密经论，如同大海一般，对于广闻博学达到了顶峰。对于那些词语的组合，意义的解释，乃至仪轨的细微实践，也区分了真实和假设，意图和必要，自宗和他宗的差别等等， 以思辨的智慧详细地辨析了增益和损减。无论是给他人讲授，还是撰写论著等等，任何时候都以教证和理证成立，并且毫无错误地遵循上师传承的口诀，不掺杂其他宗派的言论，甚至不混入丝毫自创的杂质。特别是甚深道总的来说，尤其是从遍主金刚持大士和成就者比尔瓦巴开始，印度和西藏的智者和成就者之间的传承从未中断。没有狗混入其中。修持着空行母的口水尚未干涸的珍贵口头传承，具备四种量，在心中加以修持。首先，通过因时的加持使其成熟。中间，通过道时的加持，水流不息，通过四座瑜伽来滋养，从而熟悉二次第的四道。最终，通过果时的加持，在此生或中阴等，必定能证得大手印最胜的成就，这种道路比其他道路更为殊胜。此外，通过修持殊胜成就，共同成就自然而然地产生，通过修持共同成就，殊胜成就自然而然地产生，通过无数确实掌握了深广窍诀的人，使自己和他人都能轻易地获得暂时和究竟的 两种成就。此外，除了毫不错误地守护自己的宗派之外，虽然不追随其他宗派，但除了对那些宗派进行一些教理和理证的辨析之外，不会因为毫无理由的憎恨而诽谤，不会产生宗派的偏袒和憎恨。虽然内在拥有广大的证悟和神通等，但也保持着隐藏的状态。正如吉祥密集金刚中所说：“外持声闻之行，内喜密集之义。”
English
It is the view of Uddiyana. As it is said, based on pure discipline, it was translated and determined by paṇḍitas and great translators. Wise and accomplished ones explained and practiced it, so for all those with wisdom, it has become a recognized and established system of sutra and tantra, like an ocean, reaching the peak of extensive learning. Regarding the combination of those words, the explanation of meanings, and even the subtle practices of rituals, they also distinguished between the real and the assumed, the intention and the necessity, the differences between one's own and other's tenets, etc. With speculative wisdom, they thoroughly analyzed the additions and subtractions. Whether teaching others or writing treatises, at any time, it is established by scripture and reasoning, and without error, they follow the oral instructions of the lineage of gurus, without mixing in the words of other schools, or even a trace of self-created impurities. In particular, the profound path in general, and especially from the Lord Vajradhara and the accomplished Virupa, the lineage between the Indian and Tibetan wise and accomplished ones has never been interrupted. No dog has entered in between. Practicing the precious oral transmission where the breath of the ḍākinīs has not yet faded, possessing the four validities, they cultivate it in their hearts. First, they ripen it through the power of the causal time. In the middle, through the power of the path time, the stream does not dry up, and they nourish it by taking the four sessions, thereby becoming familiar with the four paths of the two stages. Finally, through the power of the fruition time, in this life or in the bardo, etc., they will definitely attain the supreme accomplishment of Mahāmudrā, which is a path that is far more excellent than other paths. Furthermore, by practicing the supreme accomplishment, common accomplishments naturally arise, and by practicing common accomplishments, supreme accomplishments naturally arise. Through countless people who have certainly mastered the profound and vast instructions, they easily connect themselves and others to the temporary and ultimate two kinds of accomplishments. Furthermore, in addition to guarding one's own tenets without error, although they do not follow other schools, they do not slander them with unreasonable hatred, except for some analysis of those schools with scripture and reasoning, and they do not create sectarian bias and hatred. Although they possess vast realizations and clairvoyance, etc., inwardly, they maintain a state of concealment. As it is said in the Glorious Guhyasamāja, "Outwardly, maintain the conduct of a śrāvaka, inwardly, delight in the meaning of Guhyasamāja."