Tibetan
དམས་གཞུང་དྲུག་ཏུ་གྲགས་པ་དང་། ཇོ་བོའི་ཐུགས་དམ་ཆོས་ཆུང་བརྒྱ་རྩ་སོགས་ཀྱི་ལུང་། གདམས་ངག་བློ་སྦྱོང་དོན་བདུན་མ་ཐུན་བརྒྱད་མ་ཚིག་རྐང་བརྒྱད་མ་སོགས་ཀྱི་འཁྲིད། བློ་སྦྱོང་སྐོར་གྱི་ཡིག་ཆ་གསར་རྙིང་མང་པོའི་ལུང་། མན་ངག་གསང་ཆོས་གླེགས་བམ་རིན་པོ་ཆེའི་ཐིག་ལེ་བཅུ་དྲུག་གི་དབང་ཁྲིད་ལུང་གསུམ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་ལམ་རིམ་ཆེན་མོའི་ཁྲིད། གཞན་ཡང་དཔེ་ཆོས་རིན་སྤུངས། མན་ངག་རིན་སྤུངས། བཀའ་གདམས་ཐོར་བུ། དཔེ་བུམ་སྔོན་པོ། གྲོ་ལུང་པའི་བསྟན་རིམ་རྩ་བ། བཀའ་གདམས་ཆོས་འབྱུང་ཆེན་མོའི་ལུང་སོགས་དང་། ཇོ་བོ་ནས་བརྒྱུད་པའི་ཐོགས་མེད་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད། གསང་འདུས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་སྦྱོང་དཀྱིལ་བཅུ་གཉིས། མི་འཁྲུགས་པ་སོགས་ཀྱི་དབང་། བཀའ་གདམས་ལྷ་བཞིའི་རྗེས་གནང་དང་ཁྲིད། སྣར་ཐང་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་བརྒྱ་རྩ་སོགས་ཀྱི་རྗེས་གནང་། གནས་བརྟན་བཅུ་དྲུག །ཀླུ་དབང་རྒྱལ་པོ། སྤྱན་རས་གཟིགས། །སྒྲོལ་མ་ཉེར་གཅིག །སྨེ་བརྩེགས། ཛམ་དཀར་སོགས་རྗེས་གནང་དང་མན་ངག་ཐོར་བུ་མང་པོ། མགོན་པོ་གྲི་གུག་གི་རིགས་འགའ་ཞིག་གི་རྗེས་གནང་སོགས་ཆོས་རྗེ་རི་བོ་དགེ་ལྡན་པ་གཙོ་བོར་ གྱུར་པ་རྣམས་ལ་བཞུགས་ཤིང་། བསྟན་འཛིན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ནི། ཁུ་རྔོག་འབྲོམ་གསུམ། སྐུ་མཆེད་རྣམ་གསུམ། གླང་ཤར་ཉི་ཟླ་ཟུང་གཅིག་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་བྱོན་ཅིང་། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་མདོར་བསྡུས་ན། འབྲོམ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེས། ངོ་མཚར་བཀའ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །གདམས་པ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་རྒྱན་གྱིས་མཛེས། །བཀའ་གདམས་རིན་ཆེན་གསེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ལ། །འགྲོ་བ་གང་གིས་བགྲངས་ཀྱང་དོན་ཡོད་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། བཀའ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱིས་གཞུང་བསྲང་། གདམས་པ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་འདུལ་བ་ཀཱ་རི་ཀ་ནས། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་མན་ཆད་གང་ཟག་གཅིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་རྟོགས་ནས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་དུ་གཟིགས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་རང་གི་སེམས་རྒྱུད་འདུལ་བ་སྦྱར་ནས་གསུང་རབས་མ་ལུས་པ་གདམས་པར་ཤར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་རྩལ་དུ་བཏོན་པས་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད། ཞེན་ལོག་དང་ངེས་འབྱུང་སྙིང་ལ་ཤར་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ཉེས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་རང་འགགས་སུ་སོང་། ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་དང་། ལྷག་པའི་ལྷས་རྗེས་སུ་བ
Chinese
还有那被称为“低下六法”的法，以及觉沃（阿底峡尊者）的意修小法百种等的传承；窍诀《修心七义》、《八偈》、《八句》等的教授；关于修心的许多新旧文献的传承；口诀密法《宝箧十六明点》的灌顶、教授、传承三者；作为一切基础的《菩提道次第广论》的教授；此外还有《教典宝聚》、《口诀宝聚》、《噶当零散》、《蓝色教本》、《卓隆巴的教次第根本》、《噶当教法史大论》等的传承；以及从觉沃（阿底峡尊者）传下来的托美（无著菩萨）派系的生起次第；密集金刚观世音，瑜伽续部修习十二坛城，不动佛等的灌顶；噶当四本尊的随许和教授；那塘巴的百种修法等的随许；十六罗汉，龙王，观世音，二十一度母，斯梅泽，白财神等的随许和许多零散的口诀；一些护法弯刀的随许等，主要对法王日沃格丹巴（宗喀巴大师）等进行了传授。护持教法的贤士有：库、俄、仲三位，叔侄三位，朗协尼达双一等等，不可思议的众多。所有这些的传记简而言之，仲敦巴仁波切说：稀有之法即是三藏，教诲以三士夫之庄严而美化，噶当珍宝黄金之链，无论何人计数皆成有义。如是所说，以三藏来端正法，以三士夫来修持，从调伏迦里迦开始，乃至密集金刚，通晓了一人成佛的必要条件，视一切教法为无违。将所有这些的意义与调伏自心相结合，使所有经典都显现为教诲。菩提心和正确的见解得以发挥，因此轻易地获得了佛陀的密意。厌离和出离心在心中生起，戒律变得清净，重大恶行自然停止。内在有三摩地的门，本尊护佑。
English
Also, the teachings known as the "Six Lower Dharmas," and the transmissions of Jowo's (Atisha's) one hundred minor mind-seal teachings, etc.; the instructions on the pith instructions, such as the "Seven Points of Mind Training," the "Eight Verses," and the "Eight Lines"; the transmissions of many old and new documents on mind training; the three—empowerment, instruction, and transmission—of the pith instruction secret Dharma, "Sixteen Bindus of the Precious Volume"; the instructions on the "Great Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment," which is the basis of all; furthermore, the transmissions of "Collection of Precious Teachings," "Collection of Precious Pith Instructions," "Scattered Kadampas," "Blue Book," "Root of the Teachings of Drolungpa," "Great History of the Kadampa Dharma," etc.; as well as the generation stage of the Thokme (Asanga) lineage transmitted from Jowo (Atisha); the empowerments of Guhyasamaja Avalokiteshvara, the twelve mandalas of Yoga Tantra practice, Akshobhya, etc.; the subsequent permissions and instructions of the four Kadampa deities; the subsequent permissions of the one hundred methods of accomplishment of Narthangpa, etc.; the subsequent permissions and many scattered pith instructions of the Sixteen Arhats, Nagaraja, Avalokiteshvara, Twenty-one Taras, Smertetsek, White Jambhala, etc.; the subsequent permissions of some lineages of the Protector Kilaya, etc., were mainly bestowed upon Dharma Lord Riwoge Denpa (Tsongkhapa) and others. The individuals who upheld the teachings were the three—Khu, Ngok, and Drom; the three brothers; Langshar Nyida Zungchik, etc.—an inconceivable number. To summarize the biographies of all of these, Dromtonpa Rinpoche said: "The wondrous Dharma is the Tripitaka, the instructions are beautified by the ornaments of the three types of individuals. On the Kadampa precious golden rosary, whoever counts it will make it meaningful." As it is said, they straightened the Dharma with the Tripitaka, and practiced the instructions with the three types of individuals. From the Vinaya Karika onwards, up to Guhyasamaja, they understood the necessary conditions for one person to attain Buddhahood, and viewed all the teachings as non-contradictory. By combining the meaning of all of these with taming their own minds, all the scriptures appeared as instructions. Bodhicitta and the correct view were emphasized, so they easily attained the Buddha's intention. Renunciation and definite emergence arose in their hearts, the discipline of morality became completely pure, and great misdeeds naturally ceased. Inwardly, there was the door of samadhi, and the tutelary deity protected them.
Tibetan
ཟུང་བ་སོགས་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པ་བརྙེས་ཀྱང་བུམ་ནང་གི་མར་མེ་ལྟར་སྦ་བ་ལ་བརྩོན་པས་འཕགས་པའི་སར་མངོན་སུམ་དུ་གཤེགས། མདོར་ན་མཁས་ལ་བཙུན་ཞིང་གྲུབ་པའི་ཉམས་མྱོང་གིས་བརྒྱན་པ་སྟེ། བཀའ་གདམས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ཕྱི་གཙང་ནང་གཙང་པདྨའི་སྦུབས་ལྟ་བུ་ཞེས་ཀུན་ལ་རླུང་ལྟར་དུ་གྲགས། ལྷ་བཞིས་ལུས། ཐུབ་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་མི་གཡོ་བ་སྒྲོལ་མ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱིས་ངག །བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་བརྒྱན་པས་ལྷ་ཆོས་བདུན་ལྡན་གྱི་བསྟན་པའི་བདག་པོ་ཞེས་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པའི་བཤེས་གཉེན་མིང་དོན་དང་མཚུངས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།། ༈ །།དེ་རྗེས་དཔལ་ས་སྐྱ་པའི་རིང་ལུགས་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱ་གར་རྡོ་རྗེ་གདན་ནས་བྱང་ཕྱོགས་སུ་དཔག་ཚད་བརྒྱ་བགྲོད་པའི་ས་མཚམས་གངས་ཅན་བོད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གདན་གཙང་ལ་སྟོད་གྲམ་པ་ས་སྐྱ་ནི། འཁོན་དཀོན་མཆོག་རྒྱལ་པོས་དགུང་ལོ་བཞི་བཅུ་པ་ཆུ་གླང་ལོར་བཏབ། སྲས་ས་ཆེན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་སོགས་དེང་སང་བར་གདུང་བརྒྱུད་མ་ཆད་པས་འཛིན་སྐྱོང་གནང་ཞིང་། བར་སྐབས་ལྷ་ས་རྫོང་པའི་དུས་ཉམས་ཆག་ཆེ་ངེས་བྱུང་ཡང། སྔགས་འཆང་ཆེན་མོ་ཀུན་དགའ་རིན་ཆེན་གྱིས་ཉམས་གསོ་མཛད་པ་ནས་བཟུང་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་པས། ཕྱིས་སུ་ས་སྐྱ་པའི་བསྟན་པ་ལ་འདི་ཁོ་ན་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱ་གར་ འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་མང་པོས་བཀུར་བའི་གདུང་རབས་དང་། གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་འཁོན་ས་སྐྱ་པའི་གདུང་རབས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཉིད་དོ། །ཞེས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་འདིར་མཚན་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་ན། ཡུལ་མཐོ་ཞིང་གཙང་བ་མངའ་རིས་ཀྱི་སྟོད་དམ། བྱང་གི་ཤེལ་ཚ་རྒྱལ་མོའི་གངས་འགྲམ་དུ་འོད་གསལ་གནམ་ལྷ་མཆེད་གསུམ་བསིལ་ལྗོངས་བསོད་ནམས་ཀྱི་མགྲོན་དུ་བབས་པ་ལས་བར་པ་གཡུ་༡རིང་དང་དམུ་བཟའ་ལྡེམ་བུའི་སྲས་མ་སངས་སྤུན་བདུན་བྱོན་པའི་གཅེན་དྲུག་ཡབ་བཅས་ལྷ་ཡུལ་དུ་གཤེགས། བདུན་པ་མ་སངས་༢སྤྱི་རྗེ་དང་། ཐོག་ལྕམ་ཝུར་མིའི་སྲས་དཔའ་བོ་སྟག །དེའི་སྲས་སྟག་པོ་འོད་༣ཅན་ཏེ། འདི་རྣམས་མི་ལས་འདས་པའི་གཟུགས་བཟུང་སྟེ་བར་སྣང་དུ་བཞུགས། དེའི་སྲས་གཡའ་༤སྤང་སྐྱེས་ཏེ་འདི་ཡན་ལ་འོད་གསལ་༡ལྷའི་རིགས་ཅེས་གྲགས། དེས་སྲིན་པོ་ཁྲག་མིག་མ་བསད་ཅིང་། དེའི་ཆུང་མ་གཡའ་འབྲུག་སི་ལི་མ་ཁབ་ཏུ་བཞེས་པས། ལྷ་དང་སྲིན་པོ་འཁོན་པའི་བར་དེར་སྲས་གཅིག་འཁྲུངས་པ་འཁོན་བར་སྐྱེས་ཞེས་བཏགས་ཤི
Chinese
虽已证得无法思议的功德，然如瓶中之灯，勤于保密，故于圣境中显现逝去。总而言之，堪为智者，且具戒行，以成就之经验庄严自身。噶当派之传记，如外净内净之莲花花蕊，如是之名声如风般广为人知。四本尊为身，能仁、观世音、不动明王、度母。三藏为语，三学为心之庄严，故为具足七法之教法之主，如是名称与实义相符，成为令诸佛欢喜之善知识。之后，萨迦派之法统得以弘扬。此乃从印度金刚座向北行进百踰缮那之地界，雪域西藏之金刚座，上藏江孜（江孜县）之萨迦，由昆·贡却嘉波于四十年龄之水牛年所建（1073年）。其子萨钦·贡噶宁波等至今血脉未断，持续守护与弘扬。期间，拉萨宗巴时期，衰败之事虽不可避免地发生，然大持明者贡噶仁钦修复之后，日益兴盛。因此，日后萨迦派之教法唯对此恩德深重。此外，于印度 圣地备受尊崇之种姓，以及于雪域此地昆氏萨迦派种姓之证悟，乃是无量功德之入门之处。如是追随智者们之赞颂，于此处仅略述其名。于地势高洁之阿里（今阿里地区）上部，或北方谢尔查嘉姆（希夏邦马峰）之雪山脚下，光明三位天神姊妹降临于清凉之地，成为福德之宾客，由此，中间者玉隆和穆赞丹布之子，玛桑七兄弟降生，六位兄长与父亲一同前往天界。第七位玛桑吉热，与托江沃米之子，英雄虎。其子虎波沃坚。此等皆为超越凡人之身形，安住于虚空之中。其子雅邦杰，至此以上被称为光明诸神之族。其诛杀罗刹血眼女，并迎娶其妻雅珠斯里玛，于天神与罗刹昆氏之间，诞下一子，取名为昆巴杰。
English
Although he had attained inconceivable qualities such as being a pair, he diligently concealed them like a lamp inside a vase, and thus visibly departed to the realm of the noble ones. In short, he was wise and virtuous, adorned with the experience of accomplishment. The Kadampa's biography, like the lotus's pure outer and inner core, was known to all like the wind. The four deities are the body: Thubpa (Shakyamuni Buddha), Chenrezig (Avalokiteśvara), Miyowa (Akshobhya), and Drolma (Tara). The three pitakas are the speech. The three trainings adorn the mind, hence he is the master of the doctrine possessing the seven divine qualities, and thus his name matched his meaning, becoming a spiritual friend pleasing to the victorious ones. After that, the glorious Sakya tradition flourished. That is, from Vajrasana in India to the northern direction, at the boundary of a hundred yojanas, Sakya in Grampa, Tsang Lato (Upper Tsang), the Vajrasana of Tibet in the snowy land, was founded by Khon Konchog Gyalpo in the Water Ox year at the age of forty (1073). His son Sachen Kunga Nyingpo and others have maintained and upheld the lineage without interruption until now. During the time of Lhasa Dzongpa, there was a great decline, but from the time the great mantra holder Kunga Rinchen restored it, it grew more and more prosperous. Therefore, later on, the Sakya teachings will owe a great debt to this alone. Moreover, in India, the lineage that is revered by many in the noble land, and in this snowy land, the realization of the Khon Sakya lineage is the very entrance to immeasurable merit. Following the praises of the wise, I will mention only their names here. In the high and pure land of Upper Ngari (present-day Ngari Prefecture), or at the foot of the northern Mount Shelcha Gyalmo (Shishapangma), the three radiant sky goddess sisters descended as guests of merit to the cool land, from which the middle one, Yulung, and the son of Muza Dembu, the seven Masang brothers, were born, and the six elder brothers and their father went to the heavenly realm. The seventh, Masang Chi Je, and the son of Thogcham Wurmi, the hero Tag. His son Tagpo Ochen. These all took forms that transcended human beings and resided in space. His son Yapa Pang Kye, up to this point they are known as the race of the radiant gods. He killed the Rakshasa Blood-Eye Woman, and married his wife Yadrag Silima, and between the gods and the Rakshasa Khon clan, a son was born, named Khon Bar Kye.