Tibetan
ཡང་ཉིན་མོར་བྱེད་པ་ལ་བཀའ་གདམས་གསར་མ་ཞེས་མཚན་དུ་གསོལ་བའང་ཡོད་དེ་དོན་ལ་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཛམྦུའི་ལྗོན་པས་མཚན་པའི་ལྗོངས་འདིར་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་དར་བའི་གནས་ཀྱི་མཆོག་ནི་འཕགས་བོད་གཉིས་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་བཤད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་ལྷོ་གླིང་དབུས་མ་འདིའི་ཕྱེད་བྱང་མ་ལ་དུམ་བུ་དྲུག་ཏུ་བྱས་པའི་བྱང་ནས་རིམ་པར་གངས་ཅན། ཤམྦྷ་ལ། རྒྱ་ནག །བོད། ལི། རྒྱ་གར་ཞེས་ཡུལ་གྱི་དུམ་བུ་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ས་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་འདེགས་པར་བཟོད་པའི་ནོར་འཛིན་གྱི་གཞིའོ། །དེ་སླད་དང་པོ་གངས་ཅན་དུ་བྲི་མ་ཀ་ཊདྷུ་ནའི་མཆོད་རྟེན་དུ་ནག་པའི་ཉ་ལ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་དང་པོར་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་གསུངས། གཉིས་པ་ཤམྦྷ་ལར་ཆོས་རྒྱལ་ཟླ་བ་བཟང་པོ་ནས་ལྷ་དབང་ལྡན་གྱི་བར་སྤྲུལ་པའི་ཆོས་རྒྱལ་བདུན་དང་། འཇམ་དཔལ་ གྲགས་པ་སོགས་རིགས་ལྡན་ཉེར་ལྔ་བྱོན་ནས་ཕྱི་མའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མཛད། ཁྱད་པར་མ་འོངས་པར་ཀླ་ཀློས་འཛམ་གླིང་ཕལ་ཆེར་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཚེ་རིགས་ལྡན་ཉེར་ལྔ་པ་དྲག་པོ་འཁོར་ལོ་ཅན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་དམག་གིས་བཏུལ་ཏེ་ལས་ས་དུམ་བུ་བཅུ་གཉིས་སུ་གསང་བ་མཆོག་གི་བསྟན་པ་འཇོག་པར་ལུང་བསྟན་གྱི་བདེན་པ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །གསུམ་པ་རྒྱ་ནག་ཏུ། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་བཅུ་ལོན་པ་ན། ཧན་གྱི་རྒྱུད་ལས་ཧ་ན་མིན་ཏི་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོའི་ཚེ་འཕགས་ཡུལ་གྱི་པཎྜིཏ་གྲོལ་བ་དང་། འབར་བ་ཟེར་བ་གཉིས་བྱོན་ནས། ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་སྡེ་སྣོད་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། ཨུ་དྲ་ཡ་ནས་བཞེངས་པའི་ཐུབ་པའི་བྲིས་སྐུ་བཅས་བསྣམས་ནས་ཕེབས་ཏེ་བསྟན་པའི་དབུ་བརྙེས། སའི་ཕའི་གསི་ཞེས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཐོག་མར་བཞེངས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ཅིང་ཟིན་ཤིང་བཏུལ། དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་འཕེལ་བར་མཛད་དོ། །ཕྱིས་ཞིག་ན་པཎྜི་ཏ་ཀུ་མཱ་ར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བསྟན་པ་སྤེལ། ཐང་གི་བརྒྱུད་པའི་རིང་ལ་ཐང་ཛང་ཛང་ཞེས་པ་དབྱིག་གཉེན་གྱི་སློབ་མར་གྱུར་ནས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་དཔག་མེད་བསྒྱུར། འདིའི་གོང་དུ་ཆོས་བསྒྱུར་ནུས་པའི་རྒྱའི་ལོ་ཙཱ་ཉིས་བརྒྱ་ཙམ་བྱུང་བར་གྲགས། དེ་དག་གིས་ ཀྱང་ཆོས་མང་དུ་བསྒྱུར་ཅིང་། དགྲ་བཅོམ་པའང་མང་དུ་བྱོན་ནས་བཟུང་མི་ཉག་དང་ཧོར་གྱི་རྒྱ
Chinese
此外，将“日光”命名为“新噶当巴”，这完全符合实际情况。因此，在这片以阎浮树为标志的土地上，为了略微说明圣者所教导的珍贵佛法兴盛之地确定无疑只有印度和西藏这两个地方。另一方面，在《吉祥时轮经》中说，南赡部洲的北半部被分为六个部分，从北向南依次是：冈坚（雪域），香巴拉，中国，西藏，于阗，印度，这六个地区是业力之地，因此是能够支撑珍贵佛法的大地之基础。因此，首先在冈坚（雪域），在布日玛嘎达杜哈佛塔，黑月之日，我们的导师最初宣讲了《吉祥时轮经》。其次，在香巴拉，从法王月贤到天自在之间出现了七位化身法王，以及文殊 名称等二十五位种姓持有者，直到最后，他们使第一金刚乘佛陀为主的教法非常清晰。特别是，预言说，未来当异教徒几乎统治整个世界时，第二十五位种姓持有者猛力轮王将以化身军队征服他们，并在十二个业力地区建立至高无上的秘密教法，可以从预言的真实性中推断出来。第三，在中国，佛陀涅槃一百一十年后，在汉朝的哈纳明提国王时期，来自圣地的班智达格洛瓦和巴瓦两人带着五十二部小乘经典，以及从乌仗那迎请的佛陀画像前来，开启了教法的开端。最初建造了名为“萨伊帕伊斯”的寺庙。他们两个都获得了阿罗汉果位，并驯服了龙和树木。僧伽的数量增加了。后来，迎请班智达鸠摩罗什来弘扬佛法。在唐朝时期，唐玄奘成为世亲的弟子，翻译了无数的大乘和小乘佛法。据说在此之前，大约有两百位能够翻译佛法的中国译师。他们也翻译了许多佛法，并且涌现了许多阿罗汉，从那时起，西夏和蒙古的
English
Furthermore, the name "New Kadampa" was given to "Daylight," which is entirely in accordance with reality. Therefore, in this land marked by Jambudvipa, in order to briefly explain that the supreme place for the flourishing of the precious teachings of the Sugata is definitely only these two places, India and Tibet. On the other hand, in the Kalachakra Tantra, it is said that the northern half of the southern continent of Jambudvipa is divided into six parts, which from north to south are: Gangchen (Snowy Land), Shambhala, China, Tibet, Li (Khotan), and India. These six regions are lands of karma, and therefore the basis of the earth that can support the precious teachings. Therefore, first in Gangchen (Snowy Land), at the stupa of Brimakatha, on the black moon day, our teacher first taught the Kalachakra Tantra. Secondly, in Shambhala, from King Suchandra to Lhawangdan, seven incarnate Dharma Kings appeared, as well as Manjushri Name and other twenty-five Kalkis, until the very end, they made the teachings of the first Vajrayana Buddha very clear. In particular, it is prophesied that in the future, when the mlecchas (barbarians) almost rule the entire world, the twenty-fifth Kalki, Dragpo Khorlochen, will subdue them with an army of incarnations and establish the supreme secret teachings in twelve karmic regions, which can be inferred from the truth of the prophecy. Thirdly, in China, one hundred and ten years after the Buddha's Nirvana, during the reign of King Hana Minti of the Han dynasty, two panditas from the holy land, Grolwa and Barwa, came with fifty-two Hinayana scriptures and a painted image of the Buddha erected from Udyana, and initiated the teachings. The temple called "Sai Pais" was first built. Both of them attained Arhatship and tamed dragons and trees. The Sangha increased. Later, Pandit Kumarajiva was invited to propagate the Dharma. During the Tang dynasty, Tang Xuanzang became a disciple of Vasubandhu and translated countless Mahayana and Hinayana teachings. It is said that before this, there were about two hundred Chinese translators who were able to translate the Dharma. They also translated many teachings, and many Arhats appeared, from then on, the Tanguts and Mongols
Tibetan
ལ་པོ་བྱུང་བ་དང་། དེ་ནས་ཀྱང་ད་ལྟའི་བར་དུ་རྒྱལ་པོ་མང་པོའི་ཚེ་ལ་བསྟན་པ་གནས་བཞིན་པ་ནས། མི་ཉག་གི་རྒྱལ་པོ་ཐའི་ཧུས་ཆོས་རྗེ་ཁམས་པ་དབུ་སེ་གདན་དྲངས་ཀྱང་མ་ཕེབས་པར་གཙང་པོ་པ་གཏོང་བར་ཆོས་ཉན་པ་དང་། ཧོར་ཡུལ་དུ་ཧོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཛིང་གི་སླན་གྱི་ཆེ་ཚལ་པའི་སློབ་མ་གཙང་པ་དུང་ཁུར་པ་བྱོན་ནས་གནམ་མཆོད་པ་ལ་དད་པ་ཙམ་མཛད། རྗེས་ནས་མི་ཉག་ཀྱང་ཧོར་གྱིས་དབང་དུ་བསྡུས། ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་གོ་དན་གྱིས་ས་པཎྜི་ཏ་སྤྱན་དྲངས། དེའི་དུས་སུ་ཆོས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འཕགས་པའང་ཕེབས་ཤིང་། གོ་དན་ལ་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་བསྟན་པ་གསལ་བར་མཛད། མོ་གོར་གན་གྱིས་ཀརྨ་པཀཱི་སྤྱན་དྲངས་པ་སོགས་བོད་ཡུལ་གྱི་བསྟན་པ་དང་དེར་འཛིན་ཅི་རིགས་པར་མཆོད་པ་བྱུང་། རྒྱ་ནག་ཕྱི་མ་ཚིན་གྱི་རྒྱུད་ཐའི་ཛུ་རྒྱལ་པོས་བི་རཱུ་པ་དང་། གནས་བརྟན་བཅུ་དྲུག་སྤྱན་དྲངས། ཏཱ་མིན་གཡུང་ལོ་རྒྱལ་པོས་ཆོས་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྱན་དྲངས། ད་ལྟ་ཚིན་གྱི་བརྒྱུད་པ་འདིར་ཡང་ཤུརྩའི་རྒྱལ་པོས་ངག་དབང་བློ་བཟང་རྒྱ་མཚོ་སྤྱན་དྲངས་པ་སོགས་ཞྭ་སེར་ཅན་གྱི་རིང་ལུགས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསྟན་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཞིང་ཕྱིས་ནས་ཆོས་སྡེ་ཆེན་པོའང་མང་དུ་བཏབ་པར་སྣང་ལ། འོན་ཏེ་སྔར་ནས་ བཟུང་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་སྐལ་བ་ཅན་རེ་གཉིས་ཙམ་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལས་ཁྱབ་གདལ་དུ་མ་བྱུང་ལ། མདོ་ཕྱོགས་ལས་ཀྱང་དེང་སང་གི་ཐེག་ཆེན་དང་། དེ་ལས་ཀྱང་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་སྡེ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་ཞིག་སྣང་། བཞི་པ་བོད་ཡུལ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ནི་སྔར་བྲིས་པ་ལྟར་དང་། ལྔ་པ་ལི་ཡུལ་དུ་ཆོས་རྒྱལ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་སྲས་ས་ནུར་གྲགས་པས་བཟུང་སྟེ་རིང་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་བི་ཛ་ཡ་སཾ་བྷ་བའི་རིང་ལ། དགེ་སློང་བེ་རོ་ཙ་ན་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་སྤེལ་ཏེ། གཙུག་ལག་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་མང་དུ་བཞེངས། དེ་རྗེས་རྒྱལ་པོ་བི་ཛ་ཡ་བིརླའི་ཚེ་འཕགས་ཡུལ་ནས་དགྲ་བཅོམ་བཞི་ཕེབས། སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་མཆོད་རྟེན་ངོ་སྤྲད་ཅིང་། སྒེའུ་དོ་ཤན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིགས། དེ་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲངས་མེད་པ་ཞིག་བྱོན་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀའི་བསྟན་པ་གསལ་བར་མཛད་ཅིང་། གཙུག་ལག་ཁང་དང་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ནའང་། དེང་སང་ནི་བསྟན་པ་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་གཏམ་དུ་ཐོས་སོ། །དྲུག་པ་འཕགས་ཡུལ་དུ་དར་ཚུལ་ནི་སྔར་སྨོས་པས་ཁྱབ་ལ། རྒྱས་པར་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས
Chinese
拉波出现，从那时到现在，许多国王在位期间，佛法一直存在。米娘国王泰胡邀请法王康巴乌色，但他没有来，而是派人去藏波听法。在霍尔地区，霍尔国王成吉思汗的切蔡巴的弟子藏巴东库尔巴前来，仅仅是信仰祭天。后来，米娘也被霍尔征服。后来，国王郭丹邀请萨迦班智达。那时，法王仁波切帕巴也来了，为郭丹灌顶等，使佛法更加显明。莫哥尔甘邀请噶玛巴卡奇等，对西藏的佛法和持有者进行了供养。后来的中国清朝的太祖皇帝邀请了比鲁巴和十六罗汉。大明永乐皇帝邀请了法王如来。现在，清朝的后裔舒尔察国王也邀请了阿旺洛桑嘉措等，主要以格鲁派为主的佛法受到了尊崇，后来似乎也建造了许多大寺庙。然而，从一开始，密法的教义只有少数有缘分的人修持，并没有广泛传播。在显宗方面，现在的大乘，以及更进一步的，似乎主要修持最后法轮的经典。第四，西藏的历史如前所述。第五，在李域（于阗），自法王阿育王的儿子萨努尔开始，过了很久，在国王比加亚桑巴瓦时期，比丘毗卢遮那等人弘扬佛法，建造了许多寺庙和佛塔。之后，在国王比加亚维拉时期，四位阿罗汉从印度前来，介绍了佛陀迦叶佛的佛塔，并建造了格乌多善寺。同样，无数的阿罗汉和菩萨前来，显明了大乘和小乘的教义，寺庙和僧团遍布各地。但是，现在佛法似乎只是一个影子，这是我听到的。
English
Lapo appeared, and from then until now, the Dharma has remained during the reigns of many kings. The Mi-nyak king Tai-hu invited Dharma Lord Khampa Use, but he did not come; instead, he sent someone to Tsangpo to listen to the Dharma. In the Hor region, Tsangpa Dungkhurpa, a disciple of Che-tsalpa of the Hor king Genghis Khan, came and only had faith in offering to the sky. Later, Mi-nyak was also conquered by the Hor. Later, King Godan invited Sakya Paṇḍita. At that time, Dharma Lord Rinpoche Phakpa also came and gave empowerments to Godan, thus clarifying the Dharma. Mogorkan invited Karma Pakshi, and so on, offering to the Dharma of Tibet and its holders in various ways. The later Chinese Qing dynasty's Emperor Taizu invited Virupa and the Sixteen Arhats. The Ming dynasty's Yongle Emperor invited Dharma Lord Deshin Shekpa. Now, in this lineage of the Qing dynasty, the Shurtse king also invited Ngawang Lobsang Gyatso, and so on, venerating the Dharma, mainly the Gelug tradition, and it seems that many great monasteries were built later. However, from the beginning, the teachings of mantra were practiced by only a few fortunate ones and did not spread widely. In terms of Sutra, the Mahayana of today, and even further, seems to mainly practice the scriptures of the final turning of the wheel of Dharma. Fourth, the history of Tibet is as previously written. Fifth, in Li-yul (Khotan), starting with Sanur, the son of Dharma King Ashoka, after a long time, during the time of King Vijaya Sambhava, the Dharma was propagated by the monk Vairochana and others, and many temples and stupas were built. After that, during the time of King Vijaya Virla, four Arhats came from India, introduced the stupa of Buddha Kashyapa, and built the Ge'u Do-shan Temple. Similarly, countless Arhats and Bodhisattvas came and clarified the teachings of both the Great and Small Vehicles, and temples and Sangha communities spread everywhere. However, nowadays, the Dharma seems to be only a shadow, so I heard.