Tibetan
་བ་ཞུས་ནས་བཤད་བཀའ་ཡང་གསན། ལན་གཉིས་པར་པཎྜི་ཏ་པདྨ་ཀ་ར་ཝརྨ་དང་པྲཛྙཱ་ཀ་ར་ཝརྨ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ཏེ་ཡོ་གའི་གཞུང་འགྲེལ་འགའ་ཞིག་བསྒྱུར་བ་སོགས་མཛད། དེ་ཡན་ཆད་ལོ་ཆེན་གྱི་སློབ་མ་རྣམས། ཤདྡྷ་ནས་བརྒྱུད་པའི་ཡོ་གའི་སྐོར་འཛིན་པས། ཕྱག་ལེན་ཀུན་སྙིང་དང་། བཤད་པ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་མ་འགྱུར་བས་བཤད་པ་ཀོ་སཱ་ལའི་རྒྱན་གྱི་སྟེང་ནས་མཛད་ཅིང་ཀར་དང་དབྱངས་སོགས་སྤྲོས་པའང་ཆེ་བར་གྲགས་སོ། །གསུམ་པར་པཎྜི་ཏ་སངས་རྒྱས་ཞི་བ་ཞེས་ནོར་བུ་གླིང་པའི་སློབ་མའམ། ལ་ལས་དེ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ལས་ཀུན་སྙིང་ལུགས་ཀྱི་བཤད་པ་དང་ལག་ལེན་གཉིས་ཀ་ཞུས་པས། དེ་ཉིད་ལ་ཐུགས་རྩིས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་ མཛད། ལོ་ཆེན་གྱི་སྐུ་ཚེའི་མཇུག་ཏུ་རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་དྷརྨ་པ་ལ་མངའ་རིས་སུ་བྱོན་པར་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་སྐོར་གསན། ཀུན་སྙིང་གི་བརྒྱུད་པ་བཞི་པར་འདུག་ཅིང་དེའི་གདམས་པ་མ་ནོར་བ་བྱུང་བས་ཤིན་ཏུ་མཉེས་སྐད། ལོ་ཆེན་དེ་ལ་སྤྱིར་སློབ་མ་མང་ཡང་ཐུགས་སྲས་མཆོག་བཞི་སྟེ། ལོ་ཆུང་ལེགས་པའི་ཤེས་རབ། མང་གོང་གི་གུང་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱལ་མཚན། གྲྭ་པ་གཞོན་ནུ་ཤེས་རབ། སྐྱི་ནོར་ཛྷཱ་ན་དང་བཞི་ལས། དང་པོས་དྷརྨ་ཕ་ལའི་ལུགས་མ་གསན། གཉིས་པས་དྷརྨ་ཕ་ལའི་ལུགས་གཙོ་བོར་མཛད། གསུམ་པས་གཉིས་ཀའི་གཞུང་བསྲངས། བཞི་པས་ཕྱིས་ཀྱི་གཞུང་བསྲང་ངོ་། །ཡང་གཞན་དུ་སྦྱངས་ཤིང་དེར་ཐུག་པ། པུ་ཧྲང་ཨན་སྟོན་གྲགས་རིན། རྒྱ་ཡེ་ཚུལ། གུང་པ་དགེ་བཤེས། མར་ཡུལ་བ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་ཏེ་བཞིའོ། །དབུས་གཙང་ན་མར་དར་ཚུལ། ལོ་ཆེན་དྲུང་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། རྒྱང་རོ་དཔེ་དམར་གྱི་རྐྱང་པོ་ཆོས་བློ་སྔ། དེ་ནས་ཤན་གྱི་སུམ་སྟོན་ཡེ་འབར། དེ་ནས་ཉང་སྟོད་ཀྱི་ཅེ་ཞར། དེ་ནས་དཔང་ཁ་འདར་ཆུང་གི་ཕ་གཞོན་ནུ་རྒྱ་མཚོ། ལ་སྟོད་ཀྱི་བྲག་སྟེང་བ། སྒུལ་ཕྱི་རུའི་དམར་སྟོན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ནོ། །མདོག་གླེ་སྟོན། བལ་ཤཱཀྱ་རྡོ་རྗེ། ཐང་སྟོན་གོང་གེ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ལོ་ཆེན་ལ་ཐུག་པ་ཙམ་བྱས་ནས་གཙོ་བོར་ལོ་ཆུང་གི་དྲུང་དུ་སྦྱངས་ཏེ། དབུས་ གཙང་གི་སྨད་ཕྱོགས་སུ་དར་བས་ཡོ་ག་སྨད་ལུགས་སུ་གྲགས། ཡང་ལོ་ཆེན་གྱི་སློབ་མ་བྲག་སྟེང་པ་ཡོན་ཏན་ཚུལ་ཁྲིམས། དེས་མལ་གྱོ། དེས་ས་སྐྱ་པ་ལ་བརྒྱུད་དེ་སྟོད་ལུགས་སུ་གྲགས། ཡང་དྷརྨ་ཕ་ལ་ནས། ཇོ་བོ། གོ་མི་སྒོམ་ཆེན། སྤྱི་ནོར་ཛ་ན། གཉལ་བ་ཉི་མ་ཤེས་རབ། ས་ནུར་ཉི་མ་འོད་ཟེར་སོགས་ནས་བརྒྱད་པ་ལ་ཇོ་བོ་ལུགས་སམ། རྩ་སྐྱ་པ་རྩ་སྣར་ཉི་མ་འོད་ཟེར་འཛིམ་པ་བློ་ཆེན་གསུམ་ནས་བརྒྱུད་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །ཤུ་བྷཾ།། ༈ །།ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བྱུང་ཚུལ་ཅུང་ཟད་བཤད་པ་ངོ་མཚར་ཟླ་ཞུན་གསར་བའི་འཛུམ་ཕྲེང་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །ཨོཾ་སྭསྟི་སིདྡྷཾ། ངག་གི་རང་བཞིན་མིང་ཚིག་བརྗོད་པའི་སྒོ། །སྨྲ་བ་ཀུན་གྱི་མཆོག་གྱུར་འཇམ་མགོན་དང་། །དབྱེར་མེད་དཔལ་ལྡན་བླ་མར་གུས་བཏུད་ནས། །ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་བྱུང་ཚུལ་ཅུང་ཟད་དབྱེ། །འདི་ལ་གཉིས། ཐོག་མར་ལྷ་ཡུལ་དུ་དར། དེ་ནས་མི་ཡུལ་དུ་དར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་སརྦ་ཛྷ་ཞེས་པའི་སྒྲ་མཁས་པ་ཞིག་བྱུང་བས། དེས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དང་། དྲང་སྲོང་ཕུར་བུ་ལ་བསླབས། གཉིས་པ་ནི། འདུལ་བ་ལུང་ནས་ཤཱ་རིའི་བུས་དབང་པོའི་བརྡ་སྤྲོད་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསླབས་པར་གསུངས་ཤིང་། རྒྱལ་པོ་ཙནྡན་སྐྱོང་གི་སྐབས་སུ་བྲམ་ཟེ་ཨིནྡྲ་བྷ་བ་ཞེས་པས་ལྷའི་དབང་པོ་བསྒྲུབས་པས་མཐོང་སྟེ་སྒྲའི་ངེས་ གནས་གསུངས་ཏེ། ལྷའི་དབང་པོས་བསྟན་པ་བཞིན་བྲིས་པའི། ཨིནྡྲ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་ཞེས་པ་བརྩམས་ཤིང་། བོད་ཀྱི་ལྷའི་དབང་པོས་བརྩམ་པར་བཤད་པ་ཡང་དེར་ཐུག་གོ །གཞན་ཡང་སྟག་རྐང་རིགས་ཀྱི་དྲང་སྲོང་མ་ལྷག་ཉི་མས་མཛད་པའི་གཞུང་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་སྒྲ་འགྲེལ་རྣམས་སུ་ལུང་འདྲེན་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དྲང་སྲོང་ཏཉྫལིས་མཛད་པ། བ་ཏཉྫ་ལི་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་སྟེ་ཐལ་མོ་ལྷུང་གི་བརྡ་སྤྱོད་པ་ཞེས་པའང་འདུལ་བ་སོགས་ལས་ཆུར་ལྷུང་གི་རིག་པ་ཞེས་བཤད་པའང་དེ་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་སྔ་མོ་ཞིག་ནས་ཡོད་པར་མངོན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ནས་ལུང་བསྟན་པའི་བྲམ་ཟེ་པཱ་ཎི་ནིས་མཛད་པའི་པཱ་ཎི་བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་མདོ་བརྒྱད་པ་ཞེས་བློ་ཀ་སྟོང་ཡོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་འབྱེད་པའི་མདོ་བློ་ཀ་སྟོང་ཡོད་པ་མཛད་ཅིང་། དེ་ལ་དག་འབྱེད་ཟླ་བའི་འགྲེལ་པ་ཟླ་ཟེར་ཞེས་པ་ཡོད་ལ། འདར་ལོས་བསྒྱུར་བར་གྲགས་པའི་དཔེ་འདི་ཡང་རྒྱ་དཔེ་འདི་ལ་བརྟེན་ཁུལ་ཡིན་ཀྱང་ཟླ་ཟེར་ཞེས་པའི་མིང་ཡང་མ་ཤེས་འདུག་གོ །རྒྱལ་པོ་བདེ་བྱེད་ཀྱིས་སྒྲ་སློབ་པའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་མཆོག་སྲེད་ཀྱིས་རིག་སྔགས་ཀྱི་ནུས་པས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ལྷག་མ་ཅན་བཀུག་སྟེ། པཱ་ཎིའི་འགྲེལ་པ་བློ་ཀ་འབུམ་ཡོད་པ་འཆད་ཉན་བྱས་པའི་སྐབས་སློབ་དཔོན་དང་ཀླུའི་བར་ཡོལ་བས་བཅད་དེ་གནས་པ་ལས། སྐབས་ཤིག་ཡོལ་བ་བཏེག་ནས་ བལྟས་པས་ཀླུའི་ལུས་ལ་སྦྲུལ་ཆེན་པོ་འཁྱིལ་བ་མཐོང་སྟེ་ཀླུ་སྐྱེངས་ནས་བྲོས། འགྲེལ་པ་ཤོ་ཀ་སྟོང
Chinese
还请教并听闻了讲说。第二次，请教了班智达莲花铠甲（梵文：Padma-kara-varma）和智慧铠甲（梵文：Prajna-kara-varma）二人，翻译了一些瑜伽的论著和注释等。在那之前，译师的弟子们，因为持有从夏达（梵文：Śaddha）传承下来的瑜伽部分，实践和全部心要（梵文：Kun-snying），讲说和那本身没有改变显现，所以在讲说果萨拉的庄严（梵文：Kośāla）之上进行，并且据说对辅音和元音等的阐述也很多。第三次，从名为班智达佛护（梵文：Saṃgharakṣita）的诺布林巴的弟子，或者有些人认为是那个人那里，请教了全部心要（梵文：Kun-snying）派的讲说和实践两者，因此对他非常重视。 译师晚年，印度东方的班智达达摩波罗（梵文：Dharmapāla）来到阿里（Ngari，约公元10世纪-17世纪），听闻了瑜伽续部的部分。据说在全部心要（梵文：Kun-snying）的第四代传承中，因为出现了没有错谬的诀窍而非常高兴。一般来说，译师的弟子很多，但四大心子是：译师勒贝协饶、芒贡的贡辛尊珠嘉参、扎巴云努协饶、吉诺尔智燃。其中，第一个没有听闻达摩波罗（梵文：Dharmapāla）的派系。第二个主要修习达摩波罗（梵文：Dharmapāla）的派系。第三个继承了两者的论著。第四个继承了后来的论著。另外，还有其他学习并与他有关联的人：普兰安顿扎仁、嘉耶楚、贡巴格西、玛域巴衮却孜，共四人。在卫藏地区，玛达楚，去译师那里的人有：江若贝玛的坚波曲洛昂、然后是香的松顿耶巴、然后是娘堆的杰热、然后是邦卡达琼的帕云努嘉措、拉堆的扎登巴、古齐热的玛顿曲吉嘉参。 多列顿、巴夏迦多杰、塘顿贡格瓦等人，他们大多只是与译师见过面，主要在译师勒琼那里学习，所以在卫藏下部地区弘扬，被称为瑜伽下部派系。还有译师的弟子扎登巴云丹楚臣，他传给了玛觉，玛觉传给了萨迦巴，被称为上部派系。还有从达摩波罗（梵文：Dharmapāla）那里：觉沃、果米贡钦、吉诺扎纳、聂瓦尼玛协饶、萨努尼玛沃热等，到第八代被称为觉沃派系或根本。
English
Also requested teachings and listened to the explanations. The second time, he consulted with the two Panditas, Padma-kara-varma and Prajna-kara-varma, and translated some treatises and commentaries on Yoga, etc. Before that, the students of the translator, because they held the Yoga section transmitted from Shaddha, the practice of Kun-snying, and the explanation itself did not change its appearance, so the explanation was made on top of the adornment of Kosala, and it is said that the elaboration of consonants and vowels, etc., was also great. The third time, from the disciple of Norbu Lingpa named Pandita Saṃgharakṣita, or some consider him to be that person, he requested both the explanation and practice of the Kun-snying system, so he paid great attention to him. In the translator's later years, Pandita Dharmapāla from eastern India came to Ngari, and he listened to the section on the Yoga Tantras. It is said that he was very pleased because an unerring secret appeared in the fourth lineage of Kun-snying. In general, the translator had many students, but the four chief heart-sons were: Translator Lekpai Sherab, Gungshing Tsondru Gyaltsen of Mangong, Drapa Zhonnu Sherab, and Kyi Nor Dzhana. Among them, the first did not listen to the Dharmapāla system. The second mainly practiced the Dharmapāla system. The third inherited both treatises. The fourth inherited the later treatises. Also, there were others who studied elsewhere and were related to him: Purang Anton Drakrin, Gya Yetsul, Gungpa Geshe, and Mar Yulwa Konchok Tsek, a total of four people. In U-Tsang, Mar Dar Tsul, those who went to the translator's presence were: Jangro Pema's Kyangpo Choelo Ang, then Sumton Ye Bar of Shang, then Jer of Nyangto, then Pa Zhonnu Gyatso of Pangka Darchung, Drak Tengwa of Lato, and Marton Chokyi Gyaltsen of Gulchi Ru. Do Le Ton, Bal Shakya Dorje, Tangton Gong Gewa, etc., most of them only met the translator and mainly studied with Translator Lechung, so they spread in the lower part of U-Tsang, and it is known as the lower Yoga system. Also, the translator's disciple Drak Tengpa Yonten Tsultrim, he transmitted it to Mal Gyo, and Mal Gyo transmitted it to Sakyapa, and it is known as the upper system. Also, from Dharmapāla: Jowo, Go Mi Gomchen, Kyi Nor Dzhana, Nyalwa Nyima Sherab, Sa Nur Nyima Ozer, etc., to the eighth generation it is known as the Jowo system or the root.
Chinese
据说，它是由嘉巴匝纳尔尼玛沃色、津巴洛钦三位大师传承下来的。吉祥！吉祥！现在开始讲述关于梵文论著的起源，名为《奇妙新月笑容之花》。嗡 斯瓦斯谛 悉昙。（藏文：ཨོཾ་སྭསྟི་སིདྡྷཾ།，梵文天城体：ॐ स्वस्ति सिद्धम्，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddham，汉语字面意思：嗡，吉祥，成就）。 语言的自性，是名、词、表达的门。 敬礼一切言说的至尊，文殊怙主， 与之无别的具德上师。 略微区分梵文的起源。 这有两点： 首先在天界兴盛， 之后在人间兴盛的方式。 第一点是： 过去有一位名叫萨瓦扎的声明学家， 他向天帝帝释天和仙人普布学习。 第二点是： 在《律藏》中说，舍利子向帝释天学习了十二年的声明。 在旃檀王统治时期，一位名叫因陀罗婆婆的婆罗门通过修行见到了天帝，天帝讲述了声明的
English
It is said that it was transmitted from the three great masters, Kyapa Tsanar Nyima Oser, Tsimpa Lochen. Shubham! May all be auspicious! Now begins the explanation of the origin of Sanskrit treatises, entitled "A Garland of Smiles, a Wonderful New Moon." Om Svasti Siddham. (藏文：ཨོཾ་སྭསྟི་སིདྡྷཾ།，梵文天城体：ॐ स्वस्ति सिद्धम्，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddham，汉语字面意思：Om, may there be well-being, may there be accomplishment). The nature of language is the gateway to names, words, and expressions. I respectfully bow to the supreme lord of all speech, Manjushri, and the glorious lama inseparable from him. I will briefly distinguish the origin of Sanskrit. There are two aspects to this: First, its flourishing in the realm of the gods, and then its flourishing in the human realm. The first is: In the past, there was a sound scholar named Sarvazha, who studied with the god Indra and the sage Purbu. The second is: It is said in the Vinaya Sutra that Shariputra studied Indra's grammar for twelve years. During the reign of King Chandana Protector, a Brahmin named Indra Bhava, through practice, saw the god Indra, who explained the certainties of sound.
Tibetan
་ཕྲག་ལྔ་ལས་མ་ཟིན། ལྷག་མ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚད་དུ་ལོངས་པ་བརྩམས་བསམ་ཧཱ་བྷ་ཥ་ཟེར། གཞུང་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པའི་འཆད་ཉན་ད་ལྟའི་བར་ཡོད་ཅིང་། སི་ཏུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་གླེགས་བམ་རྣམས་གཟིགས་ཚུལ་གསུངས་ཤིང་། འགྲེལ་པ་དེ་ལ་འཆད་ཉན་བྱེད་པ་མ་བྱུང་ཡང་། འགྲེལ་པ་ཀོ་མུ་དཱིའི་སྟེང་ནས། ཏི་ཏ་བྷུཀྟའི་བྲམ་ཟེ་པྲ་དཱུམྦྷ་སྟེ་རབ་སྟོབས་ལས་ལེགས་པར་གསན་ཅིང་། སྔ་སོར་དགུང་ལོ་ཉེར་ལྔའི་སྟེང་དུ་བལ་ཡུལ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་པི་པ་ཏི་ཁྱབ་འཇུག་བདག་པོ་ལ་འགྲེལ་པ་བདུད་རྩི་དང་ཚིག་ཟླའི་སྟེང་ནས་ཨ་མཱ་ར་ཀོ་ཥའི་དཀའ་གནས་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་བསླབ་པ་ཡིན་ཅེས་གསུངས། དེའི་དོན་འགྲེལ་དུ་སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མིས་ཙཱནྡྲ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་སྐབས་དྲུག་པ་འདི་མཛད་ཅིང་། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ས་མནྟ་བྷ་དྲ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཡི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་གཟིགས་པས། རང་ཉིད་ཀྱི་གླེགས་བམ་ཁྲོན་པར་བསྒྱུར་བར་གྲགས་པའི་སྒྲ་མདོ་ཀུན་བཟང་སྟེ། བེ་དཀར་སོགས་སུ། སུ་མན་བྷ་ར་ཞེས་བྲིས་ནོར་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ཨ་ནུ་བྷཱུ་ཏི་ལ་དབྱངས་ཅན་མས་དངོས་སུ་བསྩལ་བའི་སཱ་ར་སྦ་ཏཱི་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་སྟེ་མཚོ་ལྡན་མའི་བརྡ་སྤྲོད་པ་ཞེས། ཇོ་ནང་རྗེ་བཙུན་གྱིས་མདོ་གཞུང་བོད་སྐད་ དུ་བསྒྱུར་ནས་འགྲེལ་པ་གསར་བརྩམས་མཛད་པ་འདི་ལའང་བ་ལ་བྷ་དྲས་རྫུན་བཤད་ཞུས་པ་དང་འགྱུར་ནོར་པའང་ཅི་རིགས་འདུག་ཅེས་ཀུན་མཁྱེན་སི་ཏུ་རིན་པོ་ཆེས་གསུངས། གཞན་ཡང་པཎྜི་ཏ་སཱ་དྷ་ཀཱི་རྟིས་མཛད་པའི་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱི་བརྡ་སྤྲོད་པ་ཞེས་ལོ་ཆེན་ཆོས་སྐྱོང་བཟང་པོས་འགྱུར་བ་འདི། བོད་རྣམས་ཀྱིས་དུས་འཁོར་གྱི་དབྱངས་གསལ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་མཛད་པ་ཞིག་ཡོད་ཟེར་རྒྱུ་དེའི་འཁྲུལ་གཞི་དེ་ཡིན་ནམ་སྙམ། སྐྱེས་བུ་མཆོག་གིས་མཛད་པའི་མ་ཧཱ་བྷཱ་ཥ་རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཡོད་པའི་རྩ་བ་ཞྭ་ལུས་པཱ་ཎི་པའི་མདོ་ཡིན་རྒྱུར་མཛད་ནས་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་བ་འདི་ལ་འདར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་མིང་བཏགས་བྱས་པ་ཡིན་འདུག །ཕྱི་རོལ་གྱི་པཎྜི་ཏ་དྷརྨ་ཀིརྟི་ཞེས་པས་བྱས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་གཞུང་ཞིག་ཀྱང་འདུག་པ་དེ་གཉིས་ཀའི་རྒྱ་དཔེ་ཀུན་མཁྱེན་སི་ཏུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྱག་ཁར་བཞུགས་པར་སྣང་། དྲང་སྲོང་ཤཱ་ཀ་ཊས་མཛད་པའི་ཤཱ་ཀ་ཊ་ཡཱ་ན་ཞེས་པའི་བརྡ་སྤྲོད་པ་ཞེས་དང་། དྲང་སྲོང་ཀ་ཏིའི་བུས་བྱས་པའི་བརྡ་སྤྲོད་པ་རྣམས་འཕགས་ཡུལ་དུ་ཡོངས་སུ་གྲགས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་སུ་ལུང་དྲ
Chinese
不超过五千颂。剩余达到一万二千颂的量，称为《摩诃婆沙》。至今仍有经论和注释的讲修。司徒仁波切也曾说过看过这些书。虽然没有讲修那个注释，但是从注释《姑母地》之上，从提陀布克的婆罗门帕拉杜姆巴，也就是善于智慧的人那里听闻。以前二十五岁的时候，从尼泊尔南方的班智达皮帕提·卡亚布鸠那里，从注释《甘露》和词类的上面，很好地学习了《阿玛拉科沙》的所有难点。为了解释那个意义，导师旃陀罗·果米造了《旃陀罗声明论》第六品。导师月称看到《萨曼塔巴德拉》这部论典后，据说把自己的书扔到井里，也就是《俱善声明论》。在贝嘎尔等地，写错成苏曼巴拉。导师阿努布提从 Sarasvati（藏文：དབྱངས་ཅན་མ།，梵文天城体：सरस्वती，梵文罗马拟音：Sarasvatī，汉语字面意思：妙音天女）那里亲自得到的《萨拉斯瓦蒂声明论》，也就是《海生女的声明论》。觉囊·杰尊将经文翻译成藏文后，新造的注释，全知司徒仁波切说，这部论典也被巴拉巴德拉说了谎，也有各种各样的翻译错误。此外，班智达萨达卡尔提所造的《妙吉祥声明论》，大译师却吉桑布所翻译的这部论典，西藏人依靠时轮的音明，说有妙吉祥所造的论典，我怀疑那就是错误的根源。圣者所造的《摩诃婆沙》有根本和注释，根本是夏鲁巴尼尼的经，翻译成藏文，据说这是达洛翻译的名字。外道的班智达达摩吉尔提所造的《形相入》，也有一部声明论，这两部的印度原本似乎都在全知司徒仁波切的手中。正命仙人夏卡塔所造的《夏卡塔亚纳声明论》，以及正命仙人卡提之子所造的声明论，在印度广为人知，但在论典中引用
English
It does not exceed five thousand verses. The remaining amount, reaching twelve thousand verses, is called the "Mahabhasya." To this day, there are teachings and studies of both the text and its commentary. Situ Rinpoche also mentioned having seen these books. Although there were no teachings or studies on that commentary, it was heard from the Brahmana Pradumba of Tita Bhukta, who was skilled in wisdom, from the commentary "Kumudi." Previously, at the age of twenty-five, from the Pandit Pipati Khyabjuk of southern Nepal, from the commentary "Amrita" and the word classes, he thoroughly learned all the difficult points of the "Amarakosa." To explain that meaning, the teacher Chandra Gomi composed the sixth chapter of the "Chandra Vyakarana." When the teacher Chandrakirti saw the treatise called "Samantabhadra," it is said that he threw his own book into a well, which is the "Kunsang Grammar." In Bekar and other places, it is mistakenly written as Sumanbhara. The "Sarasvati Vyakarana," which was personally bestowed upon the teacher Anubhati by Sarasvati (藏文：དབྱངས་ཅན་མ།，梵文天城体：सरस्वती，梵文罗马拟音：Sarasvatī，汉语字面意思：Goddess of eloquence), also known as the "Grammar of the Sea-born Woman." Jowo Nang Jetsun translated the sutra text into Tibetan and composed a new commentary. The omniscient Situ Rinpoche said that this treatise was also lied about by Bala Bhadra, and there were various translation errors. Furthermore, the "Manjushri Grammar" composed by Pandit Sadhakirti, translated by the great translator Chokyong Sangpo, is said to be the basis of the error that Tibetans rely on the phonology of the Kalachakra and say that there is a treatise composed by Manjushri. The "Mahabhasya" composed by the Supreme Being has a root text and a commentary. The root text is said to be the sutra of Shalupa Panini, which was translated into Tibetan. It is said that this was named after the translation by Darlo. There is also a grammar text called "Rupavatara," composed by the outsider Pandit Dharmakirti. It seems that the Indian originals of both of these are in the hands of the omniscient Situ Rinpoche. The "Shakatayana Grammar" composed by the Rishi Shakata, and the grammar composed by the son of the Rishi Kati, are widely known in India, but are quoted in the treatises.