Tibetan
མདོ་སྔགས་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཆོས་ཀྱི་བྱུང་ཚུལ་ལས་བརྩམས་པའི་ལོ་རྒྱུས་དང་རྣམ་ཐར་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ངོ་མཚར་ལྷའི་པད་ཚལ། མདོ་སྔགས་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཆོས་ཀྱི་བྱུང་ཚུལ་ལས་བརྩམས་པའི་ལོ་རྒྱུས་དང་རྣམ་ཐར་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ངོ་མཚར་ལྷའི་པད་ཚལ། ཨེ མ དེ བ སྱ པ དྨ བ ནཾ ནཱ མ སུ ཏྲ མྨ ན ཤུ ས ན རཏྭཱ ཡོ ཛྷ རྨ སྱ ནི རྒ ཏ ནཱ ཡཱ ཏ རམྦྷ པྲ ཀྲྀ ཡཱ བི མོ ཀཱ ཏི ཡཱ གསྟེ།། མདོ་སྔགས་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཆོས་ཀྱི་བྱུང་ཚུལ་ལས་བརྩམས་པའི་ལོ་རྒྱུས་དང་རྣམ་ཐར་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ངོ་མཚར་ལྷའི་པད་ཚལ་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ཨོཾ་སྭསྟི་སིདྡྷཾ། ཐོབ་པ་ཙམ་ནས་སྲིད་དང་ཞིའི། །རྒུད་པ་མཐའ་དག་དྲུང་འབྱིན་པ། །དམ་ཆོས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་དཔལ། །བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་མདོ་ཙམ་གླེངས། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་པོའི་རྐྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱོན་ནས་དེས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟར་བསྐོར་བའི་ཚུལ་དང་། དེ་ཉིད་བཀའ་བསྡུ་བ་ཇི་ལྟར་བྱས་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ཉིད་བསྟན་སྐྱོང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་ཞིང་བསྐྱང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ལྷ་དང་བཅས་པའི་སྟོན་པ་གཅིག་པུ་པ་ཟས་གཙང་སྲས་ཀྱི་རིགས་སུ་འཁྲུངས་པའི་སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱའི་ཏོག་དེ་ཉིད་ཀྱིས། དང་པོར་སྨོན་པ་དང་ འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་དངོས་སྣང་བ། །གངས་ཅན་གཙུག་ནོར་སྲོང་བཙན་རྗེ།། ཁམས་གསུམ་འགྲོ་མགོན་ས་སྐྱ་པ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འཕགས་པའི་ཞབས།། འཇུག་པའི་ཚུལ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད། བར་དུ་གྲངས་མེད་པའི་བསྐལ་པ་གསུམ་གྱི་སྲིད་དུ་ཚོགས་བསགས། ཐ་མ་དབུས་འགྱུར་འཆང་རྡོ་རྗེའི་རྡུལ་བརྩེགས་པའི་སྤོར་བྱང་ཆུབ་ལྗོན་པའི་བསིལ་གྲིབ་ཏུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ནས་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་སླད། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐེག་དམན་གྱི་ལུགས་ལ་བཀའ་བསྡུ་རིམ་པ་གསུམ་གྱིས་དང་པོ་ཉེ་བར་འཁོར། འོད་སྲུང་། ཀུན་དགའ་བོ་གསུམ་གྱིས་འདུལ་མདོ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ དུས་གསུམ་རྒྱས་པའི་ཕྲིན་ལས་པ། །པད་དཀར་འཆང་དངོས་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། འཛམ་གླིང་བསྟན་པ་ཡོངས་ཀྱི་བདག །ངག་དབང་བློ་བཟང་རྒྱམཚོའི་སྡེ།། གསུམ་བསྡུས། གཉིས་པ་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་གཞི་བཅུ་སྤེལ་བ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་བརྒྱས་སུན་དབྱུང་ཞིང་སྡེ་སྣོད་
Chinese
显密教法珍宝之法缘起所著历史与传记甚多，名为稀有天神莲苑。
English
A wondrous lotus garden of the gods, with many histories and biographies based on the origin of the precious teachings of Sutra and Tantra.
Tibetan
གསུམ་རྫོགས་པར་བཏོན། གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཆེའི་ཡུལ་རྣ་རྒྱན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ངམ། གཞན་དག་ཛ་ལནྡྷ་རའི་དགོན་པ་ཀུ་ས་ར་ཞེས་ཀྱང་བོད་པ་དེར་དགྲ་བཅོམ་པ་རྩིབ་ལོག་སོགས་ཀྱིས་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀར་སྒྲུབ་ཅིང་འདུལ་བ་ཡི་གེར་བཀོད། མདོ་མངོན་གཉིས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་ལོ། །ཐེག་ཆེན་པ་དག་ནི་རྩ་བའི་སྡུད་པོ་ཀུན་བཟང་དང་། བྱམས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་དང་། ཕྱག་རྡོར་སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པར་འདོད་ལ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནི་གཙོ་བོར་དཔལ་གསང་བ་འཛིན་པའི་བདག་པོ་དང་། གཞན་དུ་ཞུ་བ་པོ་སོ་སོས་བསྡུས་པ་ལྟར་ཡང་སྣང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི་རྒྱ་གར་དུ་ཇི་ལྟར་བསྐྱང་ཚུལ་དང་། བོད་དུ་ཇི་ལྟར་བསྐྱང་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ཐེག་དམན་དང་། ཐེག་ཆེན་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྟོན་པས་འོད་སྲུང་དང་། དེས་ཀུན་དགའ་བོ། ཤ་ནའི་གོས་ཅན། ཉེར་སྦས། དྷི་ཏི་ཀ ། ནག་པོ་པ། ལེགས་མཐོང་། ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོ་སྟེ་བསྟན་པའི་གཏད་རབས་བདུན་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཆོས་སྐྱོབས། དབྱངས་སྒྲོགས། དབྱིག་བཤེས། སངས་རྒྱས་ལྷ་སྟེ་ཆེན་པོ་བཞིར་གྲགས་པ་བཞི་ སོ་སོར་སློབ་མ་འབུམ་ཕྲག་གི་གྲངས་ལངས་པ་རྣམས་བྱོན་ནས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་མཛད། གཉིས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། སྔགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཡུལ་ཨོ་ཌི་བི་ཤར་རྒྱལ་པོ་ཟླ་སྲུང་གི་ཁྱིམ་དུ་འཇམ་དཔལ་དགེ་སློང་གི་ཚུལ་གྱིས་བྱོན་ནས་ཆོས་བསྟན་ཅིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐོག་མར་སྣང་བར་བྱས། དེ་ནས་བཙུན་པ་ཨ་བི་ཏརྒ་སོགས་རྣམ་རིག་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བྱོན་ཅིང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་ཀྱང་མི་ཡུལ་དུ་བྱུང་། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་བྱོན། དེའི་སློབ་མ་སངས་རྒྱས་༦༠༠གཉིས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཤེར་ཕྱིན་དངོས་བསྟན་དབུ་མའི་ལམ་སྲོལ་རྒྱ་ཆེར་ཕྱེ། དེའི་སློབ་མ་ཨཱརླ་དེ་ཝ་སྟེ་འཕགས་པ་ལྷ་དང་། ནཱ་ག་ཧཱ་སྟེ་ཀླུས་པོས་དང་། ནཱ་ག་བོ་དྷི་དང་། ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་སོགས་བྱོན། ཨཱརྱ་དེ་ཝའི་སློབ་མ་དམངས་རིགས་པ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོ་ཞབས་སོ། །སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་དགུ་བརྒྱ་ན་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་བྱོན། གཅེན་གྱིས་དགའ་ལྡན་དུ་ཕེབས་ཏེ་བྱམས་མགོན་ལས་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་གསོལ། སླར་མི་ཡུལ་དུ་ཕེབས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས། དེའི་སློབ་མའི་མཆོག་གཅུང་བཱ་སུ་བནྡྷས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་མངོན་པ་སོགས་གསལ་བར་མཛད། སློབ་མ་ཕྱོགས་
Chinese
第三部分完成。第三部分是：在克什米尔的拉纳加那寺，或者其他地方，在札兰达拉的库萨拉寺，据说在那里，以阿罗汉肋巴等为首的十八部全部被确立为佛陀的教诲，并将律藏记录在文字中。经藏和论藏也得到了广泛传播。大乘行者们认为，根本的结集者是普贤、弥勒、文殊、金刚手等。而金刚乘的续部，主要由吉祥秘密主所结集，也有说是其他请求者各自结集的。第三部分是关于在印度如何弘扬，以及在西藏如何弘扬。首先是小乘和大乘。首先是：导师将教法传给迦叶，迦叶传给阿难陀，然后是商那和修、优波鞠多、提提迦、黑天、善见、大善见，这是七位传承导师。还有阿罗汉法救、妙音、世友、佛天，这四位被称为四大。他们各自拥有数十万的弟子，前来为佛教事业做出巨大贡献。第二部分分为名相和密咒。首先是：在奥迪比沙国，国王月护的家中，文殊以比丘的形象显现，宣讲佛法，首次显现了大乘。之后，出现了五百多位唯识宗的论师，如阿毗达磨等。极其广大的论藏也在人间出现。之后，婆罗门罗睺罗贤出现。他的弟子，六百位佛陀中的第二位龙树，广泛开创了般若波罗蜜多直接阐述的中观之道。他的弟子有圣天，龙菩提，龙智，龙的菩提等等。圣天的弟子有贱民种姓的罗睺罗贤，以及论师英雄足。在导师逝世九百年后，论师无著兄弟出现。哥哥前往兜率天，从弥勒怙主那里接受了法甘露。之后返回人间，宣扬大乘的狮子吼。他的最杰出的弟子，弟弟世亲，阐明了大乘和小乘的论藏等等。弟子遍布各地。
English
The third part is completed. The third part is: In the Rana Gana Temple in Kashmir, or elsewhere, in the Kusara Monastery in Jalandhara, it is said that there, the eighteen schools, led by Arhat Ribalok, were all established as the Buddha's teachings, and the Vinaya was recorded in writing. The Sutra and Abhidharma were also widely propagated. The Mahayana practitioners believe that the fundamental compilers were Samantabhadra, Maitreya, Manjushri, Vajrapani, etc. As for the tantras of Vajrayana, they were mainly compiled by the Lord of Secrets, and it is also said that other requesters compiled them individually. The third part is about how it was propagated in India and how it was propagated in Tibet. First, there are Hinayana and Mahayana. First is: The teacher transmitted the Dharma to Kashyapa, Kashyapa transmitted it to Ananda, then Shanavasa, Upagupta, Dhitika, Krishnapaksha, Sudarshana, Maha Sudarshana, these are the seven lineage teachers. There are also Arhat Dharmaraksha, Ghoshaka, Vasumitra, Buddadeva, these four are known as the four great ones. They each had hundreds of thousands of disciples who came to make great contributions to the Buddhist cause. The second part is divided into characteristics and mantras. First is: In the country of Odibisha, in the house of King Chandravarman, Manjushri appeared in the form of a Bhikshu, preached the Dharma, and first revealed the Mahayana. After that, more than five hundred teachers of Vijnanavada, such as Abitargha, appeared. The extremely vast Abhidharma also appeared in the human realm. After that, the Brahmin Rahula appeared. His disciple, the second of the six hundred Buddhas, Nagarjuna, widely opened the Madhyamaka path directly expounded by the Prajnaparamita. His disciples included Aryadeva, i.e., Noble Deva, Naga Hasti, Naga Bodhi, Naga's Bodhi, etc. Aryadeva's disciples included Rahula, a member of the lower caste, and the teacher Hero Foot. Nine hundred years after the passing of the teacher, the teachers Asanga and Vasubandhu appeared. The elder brother went to Tushita Heaven and received the nectar of Dharma from Maitreya. After returning to the human realm, he proclaimed the lion's roar of the Mahayana. His most outstanding disciple, the younger brother Vasubandhu, clarified the Abhidharma of Mahayana and Hinayana, etc. Disciples spread everywhere.