Tibetan
ཞིའི་ཚིག་དང་པོར་སྦྱར་ཏེ། ཁྱད་ཆོས་ཕྱིས་སུ་སྟོན་པ་སྟེ། དཔེར་ན། ཨུཏྤལ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ། སྔོན་པོའང་དེ་ཡིན་པ་བསྡུས་པས། ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ། ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཚིག་ཕྱི་མ་ཅན་ནི། ཁྱད་ཆོས་སྔོན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ཁྱད་གཞི་ཕྱི་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྔ་མ་ལས་གོ་བཟློག་པའོ། །གསུམ་པ་དཔེའི་ཚིག་སྔ་མ་ཅན་ནི། དཔེ་སྔོན་དུ་ཡོད་པ་ལ། །དཔེ་ཅན་ཕྱིས་ནས་འབྱུང་བ་ངག་བསྡུས་པ་སྟེ། དུང་ལྟར་དཀར་བའི་མདོག་དང་ལྡན་པ་ལ། དུང་དཀར་མདོག །ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་དཔེའི་ཚིག་ཕྱི་མ་ཅན་ནི་སྔ་མ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། མི་འདི་ནི་སེང་གེ་དང་འདྲའོ། །ཞེས་པ་ལ། མིའི་སེང་གེ་ལྟ་བུའོ། །ལྔ་པ་སྲིད་པའི་ཚིག་སྔ་མ་ཅན་ནི། ཚིག་སྔ་མ་སྲིད་པ་སྦྱོར་བའི་ཚིག་སྡུད་དེ། དངོས་པོ་འདི་ནི་བུ་ལྟ་བུར་འཛིན་པ། ཞེས་པ་ལ་བུར་འཛིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དྲུག་པ་ངེས་གཟུང་གི་ཚིག་སྔ་མ་ཅན་ནི། ཇི་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཉིད་ནི་བློ་ཡིན་པ་ལ། ཡོན་ཏན་བློ་ཞེས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ཉིད་ནི་ནོར་ཡིན་པ་ལ། ཡོན་ཏན་ནོར། ལྟ་བུའོ། ། འདི་རྣམས་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་ཀྱང་ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་དུ་སྦྱར་ན་མཁས་པ་ལ་མཛེས་ཀྱང་། བློ་གྲོས་གསར་བུ་དག་གིས་རྟོགས་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་བོད་སྐད་དུ་བརྗོད་པའོ། །བཅུ་གཉིས་པ་གཙོ་བོར་མིང་གི་སོགས་ཀྱི་མཐའ་ཅན་ལས་ངང་དང་འབྲེལ་བའི་མིང་གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཕན་གྱི་རྐྱེན་མཐའ་བཤད་པ་ལ། བུ་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་དང་། གྲངས་ཀྱི་རྐྱེན་དང་། ཚིག་ཕྲད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཚུལ་ཏེ་གསུམ་ལ་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མང་ཞིག་འབྱུང་བ་བཅས། གཞུང་དོན་ཙམ་ནི་འགྲེལ་པ་རྣམས་སུ་རྟོགས་པར་སླ་བས་མ་སྨོས་ལ། གཞན་དུ་འཕྲོས་དོན་རྒྱས་པར་ནི་བརྡ་སྤྲོད་པ་ཙནྡྲ་བའི་སྐབས་གཉིས་པའི་རྐང་པ་བཞི་པ་ནས། སྐབས་བཞི་པའི་རྐང་པ་མ་རྫོགས་པའི་བར་གྱིས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པས། གཞུང་དེའི་འགྲེལ་བ་ལེགས་བཤད་རིན་ཆེན་འདྲེན་པའི་ཤིང་རྟ་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལས། འདིར་ཉུང་ངུའི་ངག་གིས་འདོམས་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་ཨཱ་ཀཱུ་ཏ་བི་བྷཏྟི་སྟེ་ཀུན་བཤད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཞེས་གཅིག་གཉིས་མང་པོ་སོགས་གྲངས་དང་། བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་སོགས་དོན་དང་དུས་ཀྱི་འཇུག་པ་དུ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱིངས་ལས་ཚིག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་རྐྱེན་གྱི་སྡེ་ཚན་འཆད་པའི་སྐབས་སུ། སྤྱི་དོན་ཅུང་ཟད་དབྱེ་ན་གསུམ། གང་ལ་བྱ་བའི་ཡུལ། གང་སྦྱར་བའི་རྣམ་དབྱེ། ཇི་ལྟར་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ་ནི། བྱིངས་
Chinese
将限定词放在前面，是为了稍后显示特征。例如，乌 উৎপལ་（藏文，梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：乌 উৎপལ་）也是它，青色也是它，将两者结合，如“乌 উৎপལ་青色”。第二种是具有后置限定词的，因为特征先出现，而基础后出现。这与前者相反。第三种是具有前置比喻词的，比喻在前，被比喻的在后，是简略的说法。例如，具有如海螺般白色彩的，如“海螺白彩”。第四种是具有后置比喻词的，与前者相反。例如，“这个人像狮子”，如“人狮子”。第五种是具有前置存在词的，前置词是连接存在的复合词。例如，“这个东西被认为是儿子”，如“被认为是儿子”。第六种是具有前置确定词的，例如，当品质本身是智慧时，称为“品质智慧”，当品质本身是财富时，称为“品质财富”。 如果将这些例子用梵语表达，对学者来说会很美观，但为了让新学者容易理解，所以用藏语表达。 第十二，主要解释了从名词等词尾产生与其他性质相关的名词的有利条件。包括子孙等条件、数字条件和词缀的构成方式，这三者有很多内部划分。由于经文的意义在注释中容易理解，所以没有提及。另外，关于详细的引申意义，在语法学家旃陀罗的第二章第四节到第四章结束之间有非常详细的阐述。因此，应该从该经文的注释《善说宝车》等中了解，这里用少量语言不容易解释清楚。 第三个共同主题是阿俱多毗跋帝（藏文，梵文天城体：आकूतविभक्ति，梵文罗马拟音：ākūta-vibhakti，汉语字面意思：意图分别），即总说的分类，即在解释从词根到词的条件的类别时，基于一、二、多等数字，以及作、受、业三种等意义和时间的不同用法。如果稍微区分一下共同主题，有三个：对谁做，用什么区分，以及如何做。
English
Putting the qualifier first is to show the characteristic later. For example, utpala (藏文，梵文天城体：उत्पल，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：utpala) is also it, and blue is also it, combining the two, such as "utpala blue." The second is with the latter qualifier, because the characteristic appears first, and the base appears later. This is the opposite of the former. The third is with the former simile word, the simile is in front, and the one being compared is behind, which is a concise statement. For example, having a color as white as a conch shell, such as "conch white color." The fourth is with the latter simile word, which is the opposite of the former. For example, "This person is like a lion," such as "human lion." The fifth is with the former existence word, the former word is a compound word connecting existence. For example, "This thing is considered a son," such as "considered a son." The sixth is with the former definite word, for example, when the quality itself is wisdom, it is called "quality wisdom," and when the quality itself is wealth, it is called "quality wealth." If these examples were expressed in Sanskrit, it would be beautiful for scholars, but for the sake of easy understanding for new scholars, it is expressed in Tibetan. Twelfth, mainly explaining the favorable conditions for producing other nouns related to nature from the endings of nouns, etc. Including conditions such as descendants, numerical conditions, and the way of forming suffixes, these three have many internal divisions. Since the meaning of the scripture is easy to understand in the commentaries, it is not mentioned. In addition, the detailed extended meaning is explained very extensively from the fourth section of the second chapter to the end of the fourth chapter of the grammarian Chandra. Therefore, it should be understood from the commentary on that scripture, "The Good Explanation Jewel Cart," etc., which is not easy to explain clearly here with a small amount of language. The third common topic is ākūta-vibhakti (藏文，梵文天城体：आकूतविभक्ति，梵文罗马拟音：ākūta-vibhakti，汉语字面意思：Intention Differentiation), which is the classification of general statements, that is, when explaining the category of conditions for forming words from roots, based on numbers such as one, two, and many, and various usages of meanings and times such as agent, object, and action. If we slightly distinguish the common topic, there are three: to whom to do, with what to distinguish, and how to do it. The first is: the root
Tibetan
ལས་སོ། །ཞེས་པས་སྤྱིར་བཏང་བ་སྟེ། དེ་ལ་དབྱེ་ན། མཛོད་འགྲེལ་འདོད་པ་འཇོ་བར། སྒེག་པ་གསལ་བ་ལས་བྱིངས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བཤད་དེ། །ཡོངས་སུ་བཀླགས་པ་རྣམས་དང་། ཡོངས་སུ་མ་བཀླགས་པ་རྣམས་དང་། ཡོངས་སུ་བཀླགས་ཤིང་མ་བཀླགས་པ་རྣམས་དང་། རྐྱེན་གྱི་བྱིངས་རྣམས་དང་། མིང་གི་བྱིངས་རྣམས་དང་། རྐྱེན་དང་མིང་མི་བྱིངས་རྣམས་ཀྱང་ངོ་། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་བཀླགས་པ་ནི་བྷ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཡོངས་སུ་མ་བཀླགས་པ་ནི་ཨཱནྡོལ་ཡ་ཏི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། ཞེས་དང་། གང་ཞིག་མདོ་རྣམས་ཉིད་དུ་བཀླགས་པའི་བྷ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཟླུ། དེ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་བཀླགས་ཤིང་མ་བཀླགས་པ་སྟེ། སྐུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རྐྱེན་གྱི་བྱིངས་རྣམས་ནི་མན་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་རྣམས་སོ། །ཀཎྜ་ལ་སོགས་པ་ནི་མིང་གི་བྱིངས་རྣམས་སོ། །ཞེས་བཤད་པའི་སྡེ་ཚན་དྲུག་ཀའི་ཕ་རོལ་དུ་ཏི་སོགས་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་གྷ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞེས་པས་གཙོ་བོར་བྱིངས་ཀྱི་གླེགས་བམ་ལས་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་བཀླགས་པའི་བྱིངས་རྣམས་ལས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྐྱེན་དངོས་དང་། བར་རྐྱེན་ནོ། །དང་པོ་ལའོང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བྱིངས་ཐམས་ཅད་པ་དང་བྱིངས་ཕྱེད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་བརྟུ་མཱན་སྟེ་ད་ལྟར་བ་དང་། སལྟ་མཱི་སྟེ་བདུན་ པ་དང་། པཉྩམཱི་སྟེ་ལྔ་པ་དང་། རྒྱལྟ་ནི་སྟེ་ཁར་སང་ཞེས་པར། པཱ་ཎི་ལ་སོགས་གཞུང་གཞན་དུ་ཀླུས་བཀོད་པའི་བརྡ་ཁྱད་དུ་གྲགས་པ་རིམ་པར། ལཊ། ལི་ཊ། ལོ་ཊ། ལང་། ཞེས་པའི་སྒྲས་སྨོས་པ་སྟེ། བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། བྱ་བ་གང་ཞིག་ལ་འཇུག་ནས་མ་རྫོགས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དུས་ནི་ད་ལྟར་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཏིཔྲ་སོགས་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞུང་འདིར་འཇུག་ཚུལ་མདོ་ཙམ་ལས་མ་བསྟན་ཀྱང་། པཱ་ཎི་པ་སོགས་གཞན་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ཅུང་ཟད་དབྱེ་ན། བྷཥ་ལས། སྒྲུབ་པ་དང་། ངེས་པར་འབོད་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་འབོད་པ་དང་། ལྷག་པར་འདོད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་དྲི་བ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་ལིངྒའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། སྒྲུབ་པ་ནི་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་རྩོམ་པ། ངེས་པར་འབོད་པ་ནི་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ། ཀུན་ཏུ་འབོད་པ་ནི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་དུ་འཇུག་པ། ལྷག་པར་འདོད་པ་ནི་གསོལ་བ་འདེབས་པ། ཡང་དག་པར་དྲི་བ་ནི་གྲོས་འགྲོ་བ། དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སློང་བ་སྟེ་དྲུག་དང་། ཡང་ཙནྡྲ་བར། འོས་པ་དང་ནུས་པ་ལའོ། །ཞེས་པ་བྱ་བ་གང་ཞིག་བགྱིད་པ
Chinese
所谓“业”是指一般情况。如果对此进行区分，根据《宝疏释·如意生》和《娇饰光明》，它被解释为六种词干：完全读出的词干、未完全读出的词干、完全读出且未完全读出的词干、语基词干、名称词干，以及非语基和名称词干。如是说。其中，完全读出的词干是bhā等。未完全读出的词干是āndolayati等。如是说。在经文中读出的bhā等以外的词干，那些是完全读出且未完全读出的词干，如skū等。语基词干是man等的结尾。kaṇḍa等是名称词干。虽然应该在上述六类词干的后面加上ti等，但是，如gha等。因此，主要是从词干的词典中出现的完全读出的词干中进行推导。第二种分为两种：实际语基和中间语基。第一种有两种类型：所有词干和半词干。第一种也有现在时态的bṛtumān，第七格的saltāmī，第五格的pañcamī，以及表示“昨天”的gyalta ni。在Pāṇini等其他论典中，被称为龙所创造的特殊符号，依次用laṭ、liṭ、loṭ、laṅ来表示。四者之中，第一种是：进入某个行为后，表示接近完成的时间是现在时，对此，ti等十八个词组会发生变化。第二种是：虽然本论典中没有详细说明其用法，但根据Pāṇini等其他论典的解释稍作区分，根据bhāṣā，对于完成、确定呼唤、普遍呼唤、特别希望、正确提问和寻求意义，使用liṅga。如是说。完成是指开始从事某个行为，确定呼唤是指确定从事某个行为，普遍呼唤是指按照意愿使用，特别希望是指祈祷，正确提问是指进行讨论，寻求意义是指请求，共有六种。另外，根据candra，“对于适合和能够”，意思是做某事
English
So-called "karma" refers to the general situation. If we differentiate it, according to the *Jewel Commentary: Wish-Fulfilling* and *Adornment of Light*, it is explained as six types of stems: fully read stems, not fully read stems, fully read and not fully read stems, base stems, name stems, and non-base and name stems. Thus it is said. Among these, fully read stems are bhā, etc. Not fully read stems are āndolayati, etc. Thus it is said. Stems other than bhā, etc., which are read in the sutras themselves, those are fully read and not fully read stems, such as skū, etc. Base stems are the endings of man, etc. Kaṇḍa, etc., are name stems. Although ti, etc., should be added after all six categories of stems mentioned above, however, such as gha, etc. Therefore, it is mainly derived from the fully read stems that appear in the stem dictionary. The second is divided into two types: actual base and intermediate base. The first has two types: all stems and half stems. The first also has bṛtumān for the present tense, saltāmī for the seventh case, pañcamī for the fifth case, and gyalta ni for "yesterday." In other treatises such as Pāṇini, they are called special symbols created by dragons, and are expressed sequentially by laṭ, liṭ, loṭ, laṅ. Among the four, the first is: when entering into an action, the time indicating near completion is the present tense, and for this, the eighteen phrases such as ti, etc., will change. The second is: although its usage is not explained in detail in this treatise, according to the explanations of other treatises such as Pāṇini, a slight distinction is made. According to bhāṣā, liṅga is used for completion, definite calling, universal calling, special desire, correct questioning, and seeking meaning. Thus it is said. Completion means starting to engage in an action, definite calling means definitely engaging in an action, universal calling means using according to desire, special desire means praying, correct questioning means conducting discussions, and seeking meaning means requesting, totaling six. Also, according to candra, "for suitable and capable," meaning doing something