Tibetan
ས་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་མི་རྟོག་པའི་ལྟ་བའི་རྩིས་མ་ཤོར་བའི་ངང་ནས་རྒྱུ་བར་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡུད་པ་ལས། འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་རི་དྭགས་རྒྱར་ཆུད་འདྲར་ཤེས་ནས། །ཤེས་རབ་ལྡན་པ་མཁའ་ལ་བྱ་བཞིན་རྣམ་པར་རྒྱུ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ། སྒྲོ་སྐུར་གྱི་འཛིན་པ་མཐའ་དག་གཅོད་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་སྔར་བཞིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་ནས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། སྙིགས་མའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་གང་ཤར་བྱུང་ཡང་། འདི་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་སྣང་བའི་མེད་སྣང་ཙམ་ཡིན་གྱིས། དོན་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་པས་མེད་སྣང་མེད་སྣང་ཞེས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་དེ་ལྟར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སྣོད་ཐམས་ཅད་དྭངས་མའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་། བཅུད་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཤིགས་པ་ཁྱད་པར་སུམ་ལྡན་གདན་གསུམ་ཚང་བའི་ལྷར་ལམ་གྱིས་གསལ་བཏབ་ནས། སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་ཡོད་འཛིན་འགོག་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་དང་། མེད་འཛིན་འགོག་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་མིན་ཞེས་དང་། གཉིས་འཛིན་འགོག་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་མིན་ཞེས་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་འཛིན་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་མིན་ཞེས་གང་དུ་ཡང་། མི་བལྟ། མི་མནོ། མི་བསམ། མི་དཔྱད་པའི་ངང་ལ་ལྟ་སྟངས་དང་བཅས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དང་། ཡང་སྣང་བ་གང་སྐྱེས་བྱུང་ཡང་དེ་ཐོག་ཏུ་སྔར་བཞིན་སེམས་ཀྱི་རྩི་ནིམ་ཤོར་བ་བྱའོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་དང་། སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་གདབ་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་མ་སྐྱེས་པའི་གེགས་སེལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་གསལ་བ་དང་ཟབ་པའི་ལྟ་བ་ཚུལ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་ན་སྙོམས་ལས་ལ་སོགས་པའི་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་སོང་ནས། བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་བ་དང་། འདུ་འཛི་དང་རྣམ་གཡེང་གི་དབང་དུ་སོང་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་མ་བྱུང་བས་ལན་པ་ཡིན་པས། ལེ་ལོ་དང་སྙོམས་ལས་སྤངས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་ན་གསལ་བ་དང་ཟབ་པའི་ལྟ་བ་ལ་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པ
Chinese
通过了知一切地、自身、他者如梦如幻之门，于不作意之见解不失之状态中而行。如《集经》云：“了知众生如迷途，如鹿入网中。具慧者如鸟飞于空。”故如是。第二，于如是不了悟之众生生起大悲心，宣说断除增益与损减执着的法，以及顶礼、绕转等菩萨广大之行，如前一般。将彼一切之精要汇集，持续修持之方式为：无论显现何种浊世器情之显现，此一切皆为由错乱之力量而显现之仅是无显现而已。事实上丝毫也不成立，故于第一刹那生起无显现无显现之定解，于第二刹那将一切器显现为清净之宫殿，将一切情显现为光明菩提心之不坏，以具足三殊胜、圆满三座之本尊，以道次第而明观。于第三刹那，为遮止有执着故说非有，为遮止无执着故说非无，为遮止二执着故说非二者，为遮止非二者之执着故说非非二者，于任何处皆不看、不思、不念、不观察之状态中，以观待之方式而修持。又，无论生起何种显现，亦于彼上如前一般不失心之系念。第三、后得之瑜伽为：为使如是修习之善根等善不被浪费，故回向于无上菩提，以及发起广大之愿文。第四、遣除未生之障碍为：如是修习，然若未如理生起明分与深分之见解，则为随顺懈怠等懒惰之力量， 以致精进微小，以及为随顺喧嚣与散乱之力量，以致未生起专注一境之修习，此乃其原因。故舍弃懒惰与懈怠，以大精进专注一境而修习则能生起。如是行持，然若仍未生起，则是因为未生起对明分与深分之见解之定解
English
Through the gate of knowing all lands, self, and others as dreamlike illusions, one should proceed without losing the reckoning of the non-conceptual view. As stated in the Compendium Sutra: "Knowing beings as confused, like deer caught in a snare, the wise, like birds in the sky, completely roam." Therefore, it is so. Secondly, generate great compassion for those beings who do not understand in this way, teach the Dharma that cuts off all clinging to exaggeration and denigration, and engage in the vast conduct of Bodhisattvas, such as prostrations and circumambulations, as before. The way to gather the essence of all that and practice it continuously is: Whatever appearances of the environment and beings of the degenerate age may arise, all of this is merely an appearance of non-existence due to the power of delusion. Since nothing at all is established in reality, generate the definite understanding of non-existence, non-existence in the first moment. In the second moment, visualize all environments as pure palaces, and all beings as the indestructible, radiant Bodhicitta, as deities with the three special qualities and complete with the three seats, clearly. In the third moment, to prevent clinging to existence, say "not existent," to prevent clinging to non-existence, say "not non-existent," to prevent clinging to both, say "not both," and to prevent clinging to neither, say "not neither." In any place, do not look, do not think, do not contemplate, do not analyze, but practice with this attitude. Furthermore, whatever appearance arises, do not lose mindfulness of it as before. Thirdly, the yoga of the subsequent attainment is: In order to prevent the roots of virtue and other merits accumulated in this way from being wasted, dedicate them to unsurpassed enlightenment and make vast aspirations. Fourthly, to dispel obstacles that have not yet arisen: Even if you meditate in this way, if the clear and profound view does not arise properly, it is because you have fallen under the power of laziness and sloth, resulting in little diligence, and because you have fallen under the power of distraction and agitation, resulting in not meditating with single-pointed concentration. Therefore, abandon laziness and sloth, and diligently meditate with single-pointed concentration, and it will arise. Even if you do that, if it still does not arise, it is because you have not generated definite understanding of the clear and profound view.
Tibetan
ས་ལན་པ་ཡིན་པས། ཟབ་གསལ་གྱི་ལྟ་བ་ལ་མཁས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན་མི་འབྲལ་བར་བསྟེན་པ་དང་། ཟབ་གསལ་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ཟབ་མོ་ཀློག་པའི་སྒོ་ནས་ཐག་ཆོད་ཀྱི་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་སླར་བསྒོམ་པས་ཚུལ་བཞིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་ན་འགལ་རྐྱེན་སྡིག་སྒྲིབ་སྟོབས་ཆེན་མ་དག་པ་དང་། མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་མ་རྫོགས་པས་ལན་པ་ཡིན་པས། ཡི་གེ་བརྒྱ་པའི་སྡིག་སྦྱོང་དང་། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཟབ་མོ་བསྒོམ་པ་དང་། ཀུ་སཱ་ལིའི་ཚོགས་གསོག་ཟབ་མོ་གསུམ་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་སླར་བསྒོམ་པས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་གསུམ་ནི་གེགས་སེལ་གྱི་མ་མོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་སྐྱེས་པའི་བོགས་འདོན་ནི། ཧ་ཅང་སྟེང་འགྲུས་མེད་པར་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སྐྱོང་བ་དང་རོ་སྙོམས་རྩལ་སྦྱངས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་འཁོར་བའི་སྣང་བ་ཕལ་ཆེར་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་ རེག་བྱ་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་ཏུ་འདུས་པས། དང་པོར་གཟུགས་ལ་གནད་དུ་བསྣུ་སྨན་པ་ནི། སྔོན་འགྲོ་སྔར་ལྟར་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། དངོས་གཞིའི་ཚེ། ཆགས་སྡང་གི་ཞིང་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། མི་འོང་བའི་ཤ་ཟ་ལྟ་བུ་འཇིགས་ཤིང་ཡང་བ་གཅིག་བསྒོམ། དེ་ཡིད་ཡུལ་ཤར་ནས་གསལ་ཐེབས་པའི་ཚེ། དེ་ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་ལྟ་བས་ཐག་བཅད་ནས། དེ་ཐོག་ཏུ་ཉམས་ལེན་བསྐྱེད་ཚུལ་སྔར་དང་འདྲ། དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་ལ་རང་བྱན་དགའ་རབ་ཚུད་ན། ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་ཡ་ང་བའི་གཉེན་སར་ཕྱིན་ལ་ལྟ་བའི་རྩལ་སྦྱང་། དེ་བཞིན་དུ་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་སྒྲ་ཤིན་ཏུ་སྙན་པ་དང་། སྒྲ་ཤིན་ཏུ་མི་སྙན་པ་གང་རུང་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམ། དེ་ཡིད་ཡུལ་དུ་ཤར་ནས་གསལ་ཐེབས་པའི་ཚེ། དེ་ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་ལྟ་བས་ཐག་བཅད་ནས་དེ་ཐོག་ཏུ་ཉམས་ལེན་སྔར་ལྟར་བསྐྱང་། དེ་ནས་ངུ་ཆོམ་སོགས་སྒྲ་ངན་ཡོད་པའི་སར་ཕྱིན་ལ་སྦྱང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་དྲི་ལའང་དང་པོར་དྲི་ཞིམ་མི་ཞིམ་གང་ཡང་རུང་བ་ཡིད་ཀྱིས་བསམ་ནས། མེད་སྣང་དུ་ཤེས་ནས་གནད་དུ་བསྣུན། དེ་ནས་དྲི་ཤིན་ཏུ་མི་ཞིམ་པ་ལྟ་བུ་དངོས་སུ་བསྟེན་ཅིང་ལག་ལེན་དུ་སྦྱར། རོ་ལའང་དང་པོར་རོ་ཞིམ་མི་ཞིམ་གང་རུང་ཡིད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་དང་། དེ་ནས་རོ་ཤིན་ཏུ་མི་ཞིམ་པ་ལྟ་ བུ་ཕྱེད་ཟ་ཞིང་རྩལ་སྦྱར། དེ་བཞིན་དུ་རེག་བྱ་ལ་ཡང་དང་པོར་ཆགས་སྡང་གི་རྒྱུ་རེག་བྱ་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པའམ་རྩུབ་པ་ཅིག་བསྒོམས་ནས་གནད་དུ་བསྣུན།
Chinese
因此，对于精通深观与明观的见解的善知识，要像身体和影子一样不离地依止，并通过阅读阐述深观与明观的甚深经典，生起决定的定解，然后再次修习，这样才能如理生起。如果这样做仍然没有生起，那是因为违缘罪障强大而未清净，顺缘资粮未圆满的缘故。因此，如理修持百字明的净罪，修持甚深的上师瑜伽，以及积累功德的甚深库萨里（梵文：kuśala，善巧）三者，然后再次修习，就能生起，这三者就像遣除障碍的护法神一样。第五，生起后的增上，不要过于急躁，要以如河流般不断的瑜伽来守护，并如下进行等味的技巧修习：也就是说，轮回的显现大多聚集在色、声、香、味、触、感受、乐、苦之中。首先，对于色法，要抓住要点进行对治，即首先进行前行，如前所述。正行时，观想一个令人喜爱或不喜爱的，像食肉鬼一样令人恐惧和轻蔑的贪嗔之境。当这个境在心中显现并清晰时，要断定这一切都是无而显现的，然后在上面像以前一样进行修习。如果这样修习能够熟练自如，就去非常恐怖和令人厌恶的尸林，练习观看的技巧。同样，对于产生贪嗔之境的声音，无论是非常悦耳的声音，还是非常不悦耳的声音，都要用心观想。当这个境在心中显现并清晰时，要断定这一切都是无而显现的，然后在上面像以前一样进行修习。然后去有哭声等恶劣声音的地方进行练习。同样，对于气味，首先用心思考任何一种气味，无论是香的还是不香的，然后认识到是无而显现的，抓住要点。然后实际接触非常难闻的气味，并付诸实践。对于味道，首先用心幻化任何一种味道，无论是美味的还是不美味的，然后半吃非常难吃的味道，并练习技巧。同样，对于触觉，首先观想一个产生贪嗔之因的触觉，无论是非常柔软的还是粗糙的，抓住要点。
English
Therefore, for a virtuous spiritual friend who is proficient in the view of profound clarity and clear seeing, rely on them inseparable like body and shadow, and through reading the profound scriptures that expound profound clarity and clear seeing, generate a decisive conviction, and then cultivate again, so that it will arise properly. If it still does not arise even after doing so, it is because the opposing conditions, powerful sins and obscurations, have not been purified, and the supporting conditions, the accumulation of merit, are not complete. Therefore, properly practice the purification of sins with the Hundred Syllable Mantra, cultivate the profound Guru Yoga, and accumulate the profound accumulation of merit of Kusali (Sanskrit: kuśala, skillful) three, and then cultivate again, so that it will arise, these three are like a mother of protection who dispels obstacles. Fifth, the increase of what has arisen is to maintain the yoga like a continuous river without being too hasty, and to practice the skill of equalizing tastes as follows: That is, most of the appearances of samsara are gathered in form, sound, smell, taste, touch, feeling, pleasure, and pain. First, for form, the key is to treat it, that is, first perform the preliminaries as before. At the time of the main practice, contemplate a field of attachment and aversion, something pleasing or displeasing, something fearful and contemptible like a flesh-eating demon. When this object appears clearly in the mind, determine that all of this is merely appearing as non-existent, and then cultivate on top of it as before. If you become proficient in this way of meditation, go to a very terrifying and disgusting charnel ground and practice the skill of looking. Similarly, for the sound that gives rise to attachment and aversion, contemplate in your mind either a very pleasant sound or a very unpleasant sound. When this object appears clearly in the mind, determine that all of this is merely appearing as non-existent, and then cultivate on top of it as before. Then go to a place with bad sounds such as crying and practice. Similarly, for smell, first think in your mind of any kind of smell, whether fragrant or not, and then recognize it as appearing as non-existent, and grasp the key point. Then actually engage with a very unpleasant smell and put it into practice. For taste, first mentally conjure up any kind of taste, whether delicious or not, and then half-eat a very unpleasant taste and practice the skill. Similarly, for touch, first contemplate a touch that is the cause of attachment and aversion, whether it is very soft or rough, and grasp the key point.