Tibetan
ས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྲོག་ཆགས་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མོས་པ་དང་། གུས་པ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱག་དང་། མཆོད་པ་དང་། དེ་དག་ལ་དབང་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཟབ་པའི་ལྟ་བ་ལ་བཞི། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། མཉམ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། བརྗོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དང་པོ་ལ། མཉམ་གཞག་དང་། རྗེས་ཐོབ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་བཙལ་བ་ གཉིས། དང་པོ་ལ། སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སེམས་རྣལ་དུ་འདུག་པ་ཉིད་དང་། སེམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་ཉིན་པར་ད་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་སྟེ་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་བྱ། དེ་ནི་དང་པོའི་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་གྱི་དུས་ཡིན་ནོ། །མཚན་མོ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་སེམས་པར་བྱ་ཞིང་། །ཅུང་ཟད་གོམས་ནས་གཙོ་བོར་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་ལ་སེམས་ནི་འཇོག་ཕྱིར་དང་། ཞེས་དང་། དེ་ཉིད་ལས། བདག་ལ་མཉམ་པར་གཞག་ཕྱིར་དང་། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་སེམས་རྣལ་དུ་འདུག་པ་ཉིད་ནི། དེ་ནས་བྱིངས་རྒོད་མི་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་གྱི་བྱ་ར་ལྟ་བུ་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། །དེའི་ཚེ་བྱིངས་རྒོད་བྱུང་བར་དོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་ནི། དེ་ལྟར་གུས་པ་དང་། རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྐྱངས་པས། ཇི་ཞིག་ན་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གཡེང་བ་མེད་པར་གནས་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པས། ཇི་སྲིད་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚད་དང་རྟགས་མ་བྱུང་བར་དེ་སྲིད་དུ་ བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཚད་ནི་གང་ལ་གཏད་པའི་དམིགས་པ་དེ་ཡིད་ཡུལ་དུ་འབྱུང་ཞིང་། གཞན་མི་འབྱུང་བ་དང་། སྐབས་ནམ་འདོད་པའི་ཚེ་འབྱུང་བ་དང་། དུས་ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་བར་འབྱུང་བ་སྟེ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་མ་ཞིག་གི་བར་དུ་གཞིར་བྱས་པའོ། །རྟགས་ལ་གཉིས་ལས་ནང་རྟགས་ངེས་པ་ནི་སེམས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་འདི་ཉིད་ཡིན་ལ། ཕྱི་རྟགས་ནི། ལུས་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་འདི་ཉིད་དང་། ཤིན་ཏུ་ཡང་བ་དང་། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ནི། གསལ་བ་འདི་ཡང་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ
Chinese
成为土地的佛陀。这样认识之后，对于所见的一切众生，以真诚而非虚假的敬信，行顶礼、供养，以及接受他们的教导等等，应修学如大海般广大的行为。第三，甚深见有四种：空性的瑜伽，平等性的瑜伽，不可言说的瑜伽，无分别的瑜伽。第一种，有止住和后得两种。第一种，有修习止和寻伺观两种。第一种，有心平等性，心安住性，心任运成就而入三种。第一种是：首先白天将心平等安住于现在显现的境上，不令散乱于他处。这是最初心平等安住的时刻。夜晚应于自心之上作意。稍微习惯后，主要应于心上平等安住。如《经庄严论》云：为于心上安住心。又如彼论云：为于自性平等住。等等如是宣说。第二，心安住性是：为了不生起沉掉，应如守护忆念和正知的岗哨般安住。因为那时害怕生起沉掉。第三，任运成就而入是：如是依靠恭敬和恒常的瑜伽来守护，何时无需依赖忆念和正知，心的相续不散乱而安住，就是任运成就。如是就是止的圆满，因此，在未生起止的量和证相之前，应如是修习。其中，量是：所缘对境在心中显现，不显现其他，以及何时想显现就显现，以及持续多久想显现就持续多久，直至寿命的行蕴未坏灭之间作为基础。证相有两种，内证相决定是心任运成就，外证相是：身体不动摇，非常轻安，以及安乐等等任运成就。第二，观是：如果不明了此光明，则会退失。
English
Becoming the Buddha of the land. Having understood this, with sincere and unfeigned devotion to all beings seen, one should practice prostrations, offerings, and receiving their teachings, etc., like a vast ocean of great conduct. Third, there are four kinds of profound views: the yoga of emptiness, the yoga of equality, the yoga of the inexpressible, and the yoga of non-discrimination. The first has two aspects: abiding and subsequent attainment. The first has two aspects: cultivating tranquility and seeking insight. The first has three aspects: the equality of mind, the abiding of mind, and the entering into spontaneous accomplishment of mind. The first is: initially, during the day, one should equally settle the mind on the present appearances, without letting it wander elsewhere. This is the time of merely settling the mind equally at the beginning. At night, one should contemplate on one's own mind. After becoming slightly accustomed, one should mainly settle equally on the mind. As the Ornament of the Sutras says: 'For settling the mind on the mind.' And as it says in the same text: 'For settling equally on oneself.' And so on, it is said. Second, the abiding of mind is: in order to prevent sinking and excitement from arising, one should establish something like a guard post of mindfulness and awareness. Because at that time, there is fear of sinking and excitement arising. Third, entering into spontaneous accomplishment is: thus, by guarding with reverence and constant yoga, when there is no need to rely on mindfulness and awareness, and the continuum of mind abides without distraction, it is spontaneous accomplishment. Thus, it is the perfection of tranquility. Therefore, until the measure and signs of tranquility have not arisen, one should practice in this way. Among these, the measure is: the object of focus to which one has entrusted arises in the mind, and nothing else arises, and it arises whenever one wants it to arise, and it lasts as long as one wants it to last, until the aggregates of life have not perished, it is taken as the basis. There are two kinds of signs. The inner sign, definitely, is the spontaneous accomplishment of mind. The outer sign is: the body is without movement, very light, and bliss, etc., spontaneously accomplish. Second, insight is: if this clarity is not examined, it will be lost.