Tibetan
་ནས་གནས་པ་སྐྱེ། ཅིས་ཀྱང་རྟོག་པ་མང་པོ་ལང་ཤོར་དུ་སོང་ན། རྟོག་པ་རང་གི་ཐོག་ཏུ་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ནས་དྲན་པས་བཟུང་། དེས་རྟོག་པ་ཇི་ལྟར་འཕྲོའང་སེམས་འཛིན་གྱི་རྟེན་དུ་སོང་ནས་ཞི་གནས་ཀྱི་ ཉམས་རྩོལ་མེད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས། སྒྲིམ་ཀློད་རེས་འཇོག་ཏུ་བཞག །དྲན་ཤེས་རང་བབས་སུ་བཞག །སྣང་ཆ་མ་འགགས་ལ་ཡུལ་གྱི་འཛིན་རྟོག་དང་བྲལ་བར་བཞག །རྟོག་པ་ནམ་སྐྱེས་པ་དང་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་པས་རྟོག་པ་རང་གྲོལ་དུ་བཞག །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས། བསྒོམ་ཉམས་བཤིག་པའམ། མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་པའི་གནས་སྐབས་སུའང་ཤེས་པ་དལ་ལ་ལྷོད་ཆགས་པ་ལྷོད་དེ། ཤིག་གེ་བ། སྣང་བ་ཟི་བུན་ནི། ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་ཆེད་དུ་མ་བཅུག་ན་སྤུ་རིས་མི་ཕྱེད་པར་ཧད་དེ་ཆད་དེ། གསལ་ལ་རྟོག་མེད་དུ་གནས་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ཞི་གནས་སྐྱེས་པ་ཡིན། དེ་ཙམ་ནས་ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་བདེ་བའང་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བས། ཤིན་སྦྱངས་མི་གཡོ་བའི་ཞི་གནས་བརྟན་པར་གྱུར་པའི་བར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་བཙལ་བ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཞག་གི་ངང་ནས། རྟོག་པ་འཕྲོ་ཆད། སེམས་ལྷན་གྱིས་གནས་པའི་དུས་སུ་གནས་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོའི་འདྲ་འདུག །ཡོད་པའམ། མེད་པའམ། དངོས་པོའམ། དངོས་མེད་དམ། དབྱིབས། ཁ་དོག །གཅིག་དུ་མ་སོགས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས། དཔེ་ལ་བལྟས་པའམ། གཞན་གྱི་ཟེར་སྒྲོས་ཙམ་མ་ཡིན་པར། འགྱུ་བའི་རྣམ་རྟོག་གནས་པ་ལ་ཐིམ། གནས་པ་ རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ། གསལ་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ། ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་དུ་བརྗོད་མི་ནུས་པའི་ཤེས་པ་རྗེན་པ་ལྷག་གིས་མཐོང་བ་ན། ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཡིན་པས་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱ་སྟེ། །གསུམ་པ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཞེས་ཚིག་ལ་ཐ་དད་ཀྱང་། དོན་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་སོ་སོར་དབྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་རང་ལུགས་སུ་ལྷོད་ཀྱིས་བཞག་པའི་དུས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་སར་ཞི་ནས་རྟོག་མེད་དུ་ལྷན་ནེར་གནས་པ་ཞི་གནས། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་འདི་འདྲ་འདུག་བྱ་བ་ངག་ཏུ་སྨྲ་རྒྱུའམ། ཡིད་ཀྱིས་བསམ་རྒྱུའམ། བློས་བརྟགས་རྒྱའམ། ཚིག་གིས་བརྗོད་རྒྱའི་ངོས་བཟུང་མེད་ལ། ངོས་བཟུང་མེད་བཞིན་དུ་གསལ་ལ་མ་འགགས་པའི་ཤེས་པ་སོང་ངེ་། ཡེར་རེ་རྗེན་ནེ་བ། མ་མཐོང་བའི་མཐོང་རྒྱའམ། མ་མྱོང་བའི་མྱོང་རྒྱུ་ཅིག་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་འདི་ཞེས་བརྗོད་དུ་མི་བཏུབ་པ་ལྷག་མཐོང་། དེ་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པས་ན། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སོ་སོ་རང
Chinese
由此生起安住。无论如何，如果许多分别念如脱缰之马般涌现，就放松地将分别念放在其自身之上，并以正念摄持。这样，无论分别念如何生起，都会成为心之所系的所依，从而无勤生起寂止的 体验，因此，要交替使用收紧和放松。将正念和觉知置于自然状态。在显现不间断的同时，安住于远离对境的执着和分别。当分别念生起时，由于正念持续不断，就让分别念自然解脱。如此修习，即使在破坏禅修体验或从等持中出定的情况下，也要让觉知缓慢而放松。如果出现一种清晰而无分别的安住状态，即不特意将觉知投入对境，而是茫然地断绝了分别，那就是生起了寂止。从那时起，身心的轻安之乐也会逐渐生起，因此，要修习直到轻安和不可动摇的寂止变得稳固为止。第二，寻求胜观：在这样的寂止状态中，分别念时而生起时而止息，当心自然安住时，安住的状态就像它自身的本性。无论是存在还是不存在，是实有还是非实有，形状、颜色、一或多等等，都要好好地观察和分析。不要只是看例子或听别人的说法，要让流动的分别念融入安住之中。安住 自身的本性是显现而无自性，清晰而无所执，在体验的同时无法言说的赤裸觉性，这就是胜观。因为见到了本性，所以要进行认识。第三，认识双运：虽然寂止和胜观在词语上是不同的，但实际上是在一个本体上区分出不同的方面。当心自然放松地安住时，分别念自然平息，并安住于无分别的状态，这就是寂止。观察它的本性，发现它无法用语言描述，无法用心思考，无法用智慧分析，也无法用言语表达。虽然无法执着，但清晰而不间断的觉性却清明、鲜活而赤裸。虽然没有见过，但却有一种见的能力；虽然没有体验过，但却有一种体验的能力，但却无法称之为“这个”，这就是胜观。由于这两者在本体上没有区别，所以心的自性各自是……
English
From this arises abiding. In any case, if many thoughts arise like a runaway horse, relax and release the thoughts onto themselves, and hold them with mindfulness. In this way, no matter how thoughts arise, they will become the support for maintaining the mind, and the effortless arising of calm abiding will occur. Therefore, alternate between tightening and loosening. Keep mindfulness and awareness in their natural state. While appearances are uninterrupted, abide in detachment from grasping and conceptualizing objects. When thoughts arise, due to the continuous presence of mindfulness, let the thoughts naturally dissolve. By practicing in this way, even in situations where the meditation experience is disrupted or when arising from samadhi, let awareness be slow and relaxed. If a state of clarity and non-conceptuality arises, where awareness is not intentionally directed towards objects, but is blankly cut off from them, then calm abiding has arisen. From that point on, the bliss of physical and mental pliancy will gradually arise, so practice until pliancy and unwavering calm abiding become stable. Second, seeking insight: In such a state of calm abiding, thoughts arise and cease, and when the mind naturally abides, the state of abiding resembles its own nature. Whether it is existence or non-existence, reality or unreality, shape, color, one or many, etc., examine and analyze them well. Do not just look at examples or listen to the words of others, but let the flowing conceptual thoughts dissolve into abiding. The nature of abiding itself is appearance without inherent existence, clarity without grasping, and naked awareness that cannot be expressed while being experienced. This is insight. Because the nature is seen, it should be recognized. Third, recognizing union: Although calm abiding and insight are different in words, in reality they are distinguishing different aspects of the same essence. When the mind naturally and relaxed abides, conceptual thoughts naturally subside and abide in a non-conceptual state, this is calm abiding. Looking at its essence, it cannot be described in words, cannot be thought of in the mind, cannot be analyzed with wisdom, and cannot be expressed in language. Although there is no grasping, the clear and uninterrupted awareness is vivid, fresh, and naked. Although it has not been seen, there is a capacity to see; although it has not been experienced, there is a capacity to experience, but it cannot be called "this," this is insight. Since these two are not different in essence, the characteristics of the mind are each...
Tibetan
་གིས་རིག་པའི་གཤིས་སུ་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་ནི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་སྟེ། མདོར་ན་སེམས་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་སྟོང་པ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན། མེད་བཞིན་དུ་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་གསལ་བ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། སྟོང་གསལ་དབྱེར་མེད་པའི་ཤེས་པ་ རྗེན་པ་ནི་མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་འདི་ཁོ་ན་ལས་མ་འདས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ། དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ལུགས་དེ་གདོད་མ་ནས་རང་ལ་བབས་ཀྱིས་གནས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས། ད་རེས་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་རྣམ་རྟོག་གི་འགྱུ་བ་ཞི་གནས་ཀྱིས་ཟིལ་མནན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྷག་མཐོང་གིས་མཚངས་བཙལ། ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྟེང་དུ་ངོ་སྤྲད་པས་རང་བབས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་གྱི་གདམས་ངག་ཅེས་མཚན་དུ་གསོལ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ནི། དེ་ལྟར་ངོ་འཕྲོད་ནས། མཉམ་རྗེས་ཐམས་ཅད་དུ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པས་ཉམས་དང་རྟོགས་པ་དབྱར་གྱི་མྱུ་གུ་བཞིན་སྐྱེ། རྒྱུད་ལ་ཉམས་རྟོགས་ཇི་ཙམ་སྐྱེས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཤུགས་ཆུང་། ངེས་འབྱུང་རྩོལ་མེད་དུ་ཤར། སྙིང་རྗེ་ཕྱོགས་མེད་དུ་འབྱོངས། མོས་གུས་བཟོད་མེད་དུ་འབར། སྟོང་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་དང་། རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤེས་པས་གེགས་དང་གོལ་ས་ ཐམས་ཅད་རང་སར་གྲོལ། རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཞིབ་པར་རང་གི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་རིམ་དང་བསྟུན་ནས། བླ་མ་དམ་པ་ཉམས་དང་རྟོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྤྱན་སྔར་ཞུ་ཞིང་། དེས་ཀྱང་ངོ་སྤྲོད་དང་། གེགས་སེལ་དང་། བོགས་འདོན་གྱི་གདམས་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ལྟར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །མཁས་པ་ལས་འོངས་གྲུབ་པའི་མྱོང་བས་བརྒྱན། །ཉམས་ལེན་བྱིན་རླབས་བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་པའི། །གདམས་པ་སྙིང་པོར་དྲིལ་བའི་ལེགས་བྱས་ཀྱིས། །མཁའ་ཁྱབ་འགྲོ་ཀུན་ཡེ་ཤེས་མཆོག་བརྙེས་ཤོག །ཅེས་ཀུན་མཁྱེན་བོ་དོང་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟབ་གསལ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་གྱི་འཁྲིད་རིམ་ཀུན་མཁྱེན་འཆི་མེད་དབང་པོའི་གསུང་རབ་དང་། བླ་མ
Chinese
以不改变智慧本性的方式安住，是止观双运。简言之，心无所执，空性是心的自性；虽无而显现万物，光明是心的特征；空明无别的觉性， 赤裸是未造作之心的本体，是佛陀的心，是众生的心。未超出有实与无实之实相，故称大手印自性俱生智。如是之实相，虽从本以来自然安住，然为分别念所障蔽，未能识认而流转轮回。今藉由上师之口诀，以止住平息分别念之动摇，以胜观寻觅心之本体，于止观双运之觉性刹那间作介绍，使与自生之实相无二结合，故名大手印俱生和合之口诀。第三、后修：如是认识之后，于一切时中，勤修止观双运之三摩地如河流般不断之瑜伽，则如夏季之苗芽般生起证悟与体验。 心中生起证悟与体验越多，烦恼就越微弱，出离心不费力地生起，慈悲心无偏地增长，虔诚心无法遏止地燃烧，了知空性是因果，因果是缘起，则一切障碍与歧途，皆于自处解脱，自他二利任运成就。详细而言，随顺自己体验生起之次第，于具足证悟与体验之殊胜上师前请教，彼亦如是给予介绍、遣除障碍、增进力量之教导而摄受，依此一心精进，则必能圆满地道的功德。由智者而来，以成就者之经验为庄严，以实修加持传承为具足，以窍诀精要总摄之善行，愿虚空遍及之众生皆能证得殊胜智慧！如是，全知波东巴大师之宗派的大手印深明和，俱生和合之引导次第，全知不败自在之语录和，上师
English
Abiding without altering the nature of wisdom is the union of Shamatha and Vipashyana. In short, emptiness, where the mind has no fixation, is the nature of the mind. Luminosity, where anything arises even though it is nonexistent, is the characteristic of the mind. Naked awareness, where emptiness and luminosity are inseparable, is the essence of the unconditioned mind, the heart of the Buddhas, the mind of sentient beings. It does not transcend the reality of existence and nonexistence, and is therefore called the Great Seal of Coemergent Wisdom. Such a reality, although naturally present from the beginning, is obscured by conceptual thoughts, and one wanders in samsara without recognizing it. Now, through the oral instructions of the Guru, the movement of conceptual thoughts is suppressed by Shamatha, and the essence of the mind is sought by Vipashyana. By introducing the union of Shamatha and Vipashyana in an instant of awareness, one is united without duality with that naturally occurring reality, hence it is called the Great Seal of Coemergent Union's Oral Instruction. Third, the Post-Meditation: After recognizing it in this way, at all times, diligently practice the yoga of the continuous stream of Samadhi of the union of Shamatha and Vipashyana, like sprouts growing in summer, experiences and realizations will arise. The more experiences and realizations arise in the mind, the weaker the afflictions become, renunciation arises effortlessly, compassion increases impartially, devotion burns uncontrollably, and knowing that emptiness is cause and effect, and cause and effect are interdependent, all obstacles and deviations are liberated in their own place, and the benefit of oneself and others is spontaneously accomplished. In detail, according to the order in which one's own experiences arise, one should consult with a qualified Guru who is distinguished by experience and realization, and he will also give introductions, dispel obstacles, and give teachings to increase strength, and by relying on this one-pointed diligence, one will surely perfect the qualities of the stages and paths. Adorned with the experience of accomplished ones who have come from the wise, endowed with the lineage of blessings of practice, by the virtuous deeds of summarizing the essential instructions, may all beings pervading space attain supreme wisdom! Thus, the Great Seal of Profound Clarity of the tradition of the omniscient Bodongpa, and the guiding sequence of Coemergent Union, the sayings of the omniscient Immortal Lord, and the Guru
Tibetan
་དམ་པའི་ཞལ་ལུང་ཇི་ལྟ་བར་མདོར་བསྡུས་སྙིང་པོར་དྲིལ་ཏེ་ཟིན་བྲིས་སུ་བགྱིས་པ་དགེ་ལེགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཅིག །ཞེས་པའང་མཉྫགྷོ་ཥས་སོ། །སརྦ་དཱ་ཀ་ལྱཱ་ཎཾ་བྷ་བ་ཏུ།། །། ཀུན་མཁྱེན་བོ་དོང་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཁྲིད་ཡིག་གྲུབ་པའི་ཞལ་ལུང་བདུད་རྩིའི་སྙིང་པོ།
Chinese
如同圣者的口诀一般，简略地浓缩成精华而记录下来，愿成为最殊胜的善妙！这也是文殊怙主（མཉྫགྷོ་ཥ）所说。愿一切时中吉祥。（梵文：Sarva dā kalyāṇaṃ bhava tu.， सर्वदा कल्याणं भवतु，愿一切时中吉祥） 一切智者波东巴派的大手印引导文，成就口诀甘露之精华。
English
May it become the supreme virtue, having been briefly condensed into essence and recorded as it is, like the oral instructions of the holy ones! This was also said by Manjushrighosha. Sarva dā kalyāṇaṃ bhava tu. (Sanskrit: Sarva dā kalyāṇaṃ bhava tu., may there be auspiciousness at all times.) The essence of nectar, the oral instructions for the Great Seal guidance manual according to the system of Omniscient Bodongpa.