Tibetan
སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལུང་རིགས་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་མཐར་བརྗོད་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་༑ སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བརྗོད་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕེབ་པ་གཉིས་མཐར་གྱིས་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་བློས་བྱས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ལས་གྲོལ་བ་ན་ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་རྫོགས་པའི་ཚུལ། ཀུན་མཁྱེན་པྲཛྙཱ་རསྨིས། གང་ཤར་སེམས་དང་སེམས་ཉིད་རང་ལུས་སོགས། །ཕྱི་ནང་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་བཙལ་བ་ན། །བཙལ་བས་མ་རྙེད་ཡུལ་ཅན་ཤེས་རབ་སོགས། །གནས་སྐབས་ཤིན་ཏུ་བལྟ་བར་འདོད་ན་ཡང་། །བློས་བྱས་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་བའི། །གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡི། །ཤེས་པ་གསལ་དྭངས་རྟོག་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ། །སྒྲུབ་བརྒྱུད་ཀུན་གྱི་ལྟ་བའི་གཙོ་བོ་ཡ ཡིན༑ །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་བློས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་རང་རང་གི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་རྫིང་བུར་ཤར་བའི་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ནམ། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་རྟ་དང་གླང་པོ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་། དེ་ལྟར་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་དོན་དམ་པ་མཚན་མར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་དམིགས་པའི་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་ཉིད་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་བ་དེ་ཉིད་བདེན་པས་སྟོང་པ་ལ། སྟོང་པའི་དུས་ཉིད་ནས་སྣང་བ་མི་འགག་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་འདས་སྣང་སྲིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཞི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་རྟོགས་པས་རྟག་ཆད་ཀྱི་དྲྭ་བ་མཐའ་དག་གཅིག་ཅར་དུ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ནི་ རིགས་པའི་རྒྱལ་པོ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རིགས་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཀླུས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །གང་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་མ་ལགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག །སོ་སོའི་ཆར་ནི་ཤེས་གྱུར་ནས། །གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་དང་། ཡུམ་ལས། གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས
Chinese
在罗睺罗之母的赞颂文中说：言思无及度，如此等等。如是经过以教理进行分析的最终确定为不可言说，以及通过禅修体验而最终达到不可言说，二者最终融为一体，从分别念的戏论中解脱出来时，就是见解的分析圆满的方式。 全知班智达Raśmi说：无论显现的心和心性自身等等，内外一切处进行寻觅时，寻觅也无法找到有境智慧等等，即使暂时非常想要观察，也是摆脱了分别念的戏论的一切，本来的本觉自性相符的，觉性明澈无念的智慧，是所有修传之见的要点。如是所说。总之，以分别思虑和分析而显现为所缘境的是世俗谛，要知道，这些仅仅是名言，各自依赖于各自的因，而与果相联系的方式，就像池塘中显现的月亮倒影，或者像魔术师变幻的马和大象一样。如此显现之时，从一开始就证悟到胜义谛，连微尘许的实有也无法找到的离戏空性，就像虚空的界限一样，依靠它，显现本身就空无真实，空性的同时显现也不会停止，以双运的方式，轮涅万有包含的一切法，都证悟为根本中观二谛双运，从而使常断的罗网全部同时摧毁，这就是理性的国王缘起的理性。龙树论师说：缘起即是空性，亦是假名施设，亦是中道正观。以无缘起之法故，是故无有不空法。以及，世俗与胜义，若能善分别，不杂而证入，是名双运道。以及，在《般若经》中说：色即是空，空即是色，色不异空，空不异色，乃至一切相
English
In the praise to the mother of Rāhula, it says: "Beyond speech, thought, and expression, the perfection of wisdom." Thus, after thorough examination through scripture and reasoning, it is definitively established as inexpressible. And when the inexpressible is definitively reached through experiential meditation, the two ultimately become one taste. When liberated from the elaborations of conceptual grasping, it is the manner in which the examination of view is perfected. Omniscient Prajñā Raśmi says: "Whatever arises, such as mind and mind-essence itself, when sought in every way, internally and externally, the wisdom that is the object-possessor is not found by searching. Even if one wishes to observe it very closely for a moment, it is the primordial wisdom that is free from all elaborations of conceptual grasping, the self-recognition of innate awareness, the clear and lucid, non-conceptual wisdom. This is the main point of view of all practice lineages." As it is said. In short, what appears as an object of focus through conceptual investigation and analysis is the conventional truth. Know that these are merely labels, and the way they relate to their results based on their respective causes is like the reflection of the moon appearing in a pond, or like the horses and elephants conjured by a magician. When it appears in this way, from the very moment of appearance, the ultimate truth is realized, the emptiness free from elaboration in which not even a particle of reality can be found, like the expanse of space. Based on this, the appearance itself is empty of truth, and from the moment of emptiness, appearance does not cease. In the manner of union, all phenomena included in samsara and nirvana, all existence, are realized as the fundamental Madhyamaka union of two truths, thereby destroying all the nets of permanence and annihilation at once. This is the king of reasoning, the reasoning of dependent origination. Master Nāgārjuna said: "Whatever is dependently originated is explained as emptiness. It is dependent and designated, and that itself is the Middle Way. Since there is no phenomenon that is not dependently originated, therefore there is no phenomenon that is not empty." And, "Conventional and ultimate, if one understands them separately, and then perfectly mixes them, it is called the path of union." And, in the Prajñāpāramitā Sutra it says: "Form is emptiness, emptiness is form, form is not different from emptiness, emptiness is not different from form," and so on for all aspects.
Tibetan
་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་རྣམས་ལ་ངེས་ཤེས་མཆོག་ཏུ་བསྐྱེད་ནས་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་དང་། སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཅི་ནུས་སུ་འབད་པས། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རྩོལ་མེད་དུ་སྐྱེ་བས་ཅི་བྱེད་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་པའི་ཐབས་མཁས་པའང་ངང་གིས་འབྱུང་བས་ན། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་ཇི་ཙམ་ངེས་ཤེས་དང་མྱོང་བ་སྐྱེས་པ་དེ་ཙམ་དུ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ལ། དེས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ཚོགས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་རྫོགས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་མ་ནོར་བ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །སྤྱོད་པས་བསོད་ནམས་དག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་ནི། བསྒོམ་བྱའི་དོན་ལ་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ལེགས་པར་ཆོད་ནས། དབེན་པའི་གནས་སུ་བདེ་བའི་སྟན་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་དང་ལྡན་པས་འདུག་སྟེ། བསོད་ནམས་ཡན་ལག་བདུན་པ། ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་འབྱུང་བའི་གཞི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས། དཔྱད་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཚད་མས་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་དཔྱད་པའི་མཐར་བརྗོད་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕེབ་པ་ནས། དེའི་ངང་དུ་མཚན་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་སྤངས་ཏེ་ཡུལ་ཅན་རོ་གཅིག་པའི་གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་པྲཛྙཱ་རསྨིས། སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་མཚན་མ་འབྱུང་བའི་གཞི། །དེ་ཉིད་དཔྱད་པའི་རྟེན་དུ་ངེས་བྱས་ནས། །མཐའ་བཞི་རྣམ་གྲོལ་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་ནི། །གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་སྔོན་རབ་ མཁས་པའི་ལུགས། །ཞེས་དང་། དཔྱད་དང་འཇོག་པའི་སྒོམ་ཚུལ་ཅི་ཡང་རུང་། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །གསལ་དྭངས་ཤར་ལ་བསྒོམ་མེད་མ་ཡེངས་པ། །སྒྲུབ་བརྒྱུད་ཀུན་གྱི་སྒོམ་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཉིད་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། རིགས་པས་དཔྱད་ནས་བརྗོད་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་དེའི་ངང་དུ་གསལ་སྟོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇོག་པ་ནི་ཞི་གནས། དེ་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐུན་ལས་ལྡང་བ་དང་དགེ་བ་བསྔོ་ཞིང་སྨོན་ལམ་གདབ། ཐུན་མཚམས་ཀུན་ཏུ། གང་ཤར་
Chinese
在通达一切智智之间所说的一切，都要生起最极的定解，通过听闻和思维来断除增益和诽谤，并通过修习来尽力领受。这样一来，对于那些没有证悟的众生，自然而然地生起大悲心，做什么都会变成利益他人的方便，因此，对于实相的意义，生起多少定解和体验，就会生起多少悲心。由此，福德和智慧二资粮双运圆满，就是大乘的不颠倒之路。如论师寂天菩萨所说：空性具悲心，行积诸福德。像这样，修习胜观无分别智的方式是：对于所修的意义，通过听闻和思维很好地断除了增益和诽谤之后，在寂静的地方，以舒适的坐垫，具备禅定的威仪而安住。以积累七支供的资粮，以及先行发起殊胜菩提心。将产生能取和所取之相的根本，人我和法我二者，作为观察的对境，然后以有境的胜义谛观察的理智量，如前所说的那样观察，最终确定为不可言说之后，在那样的状态中，舍弃其他的能取分别念，在有境一味的明空无别的状态中入定，这就是证悟胜义谛离戏如虚空的智慧。全知者 慧光说：于结合之时，现相生之基，彼即定为观察之所依，四边解脱正行之时，明空无执昔贤之规。以及，无论观察和安住的修法如何，自己本来的自性光明，明朗澄澈显现而无修无散乱，是所有实修传承的修持之主。像这样，入定本身也是止观双运。以理智观察而确定为不可言说，是胜观，在那样的状态中，以明空无分别的方式安住是止观。要知道这两者本体无别，是双运。从座上起来之后，回向善根并发愿。在座间的一切时
English
Having generated supreme certainty in all that has been said up to the attainment of omniscience, one cuts off imputations and slanders through listening and contemplating, and strives to experience it through meditation as much as possible. Thus, great compassion arises effortlessly for those sentient beings who have not realized this, and skillful means by which whatever one does becomes beneficial to others also arise naturally. Therefore, the more certainty and experience one gains in the meaning of reality, the more compassion arises. By this, the accumulation of merit and wisdom is perfected in union, which is the unmistaken path of the Great Vehicle. As the teacher Shantideva said: 'Emptiness possessed of the heart of compassion, through conduct, one purifies merit.' The way to practice such superior insight, non-conceptual wisdom, is as follows: Having thoroughly cut off imputations and slanders regarding the meaning of what is to be meditated upon through listening and contemplating, one sits in a secluded place on a comfortable seat, endowed with the posture of meditation. Preceding this is the accumulation of the seven-branch offering and the generation of supreme bodhichitta. Taking the two selves, the self of the person and the self of phenomena, which are the basis for the arising of the characteristics of grasping at a subject and object, as the object of investigation, and then, with the valid cognition of the wisdom that investigates ultimate truth, one investigates as previously mentioned, until finally it is established as inexpressible. In that state, abandoning other conceptual thoughts of grasping at characteristics, one remains in equipoise in the state of indivisible clarity and emptiness, which is the wisdom that realizes ultimate truth, free from elaboration, like space. Omniscient Prajñārasmi said: 'At the time of joining, the basis for the arising of characteristics, that itself is determined as the support for investigation; at the time of the actual practice of liberation from the four extremes, clear emptiness, without grasping, is the custom of the ancient wise ones.' And, whatever the method of meditation, whether it be investigation or abiding, one's own characteristic, the naturally luminous, clear and pure arising, without meditation and without distraction, is the main practice of all the practice lineages. Thus, that very equipoise is also the union of calm abiding and superior insight. Investigating with reason and establishing it as inexpressible is superior insight; abiding in that state in the manner of clear emptiness, without conceptualization, is calm abiding. One should know that these two are inseparable in essence, and are a union. After rising from the session, one dedicates the merit and makes aspirations. At all times between sessions, whatever arises.