Tibetan
་ཕྱེ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་སྟེ། ཀུན་འབྱུང་གི་གཙོ་བོ་སྲིད་པའི་ཚོར་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། སེམས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་པ་ལས་ནི་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་ལས་བདག་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར་རྟོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚེ་བདག་ཆད་ཀྱིས་དོགས་པའི་སྐྲག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ལས་ནི། ལམ་གྱི་བདེན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྤང་བྱ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་པའི་ཆོས་རྣམས་བླང་བྱར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་དགེ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་བས་ན་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་སྟེ། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ལམ་ ཞེས་བྱའོ། །བསྒོམ་ཚུལ་ནི། མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྔར་མ་སྐྱེས་པ་༡རྣམས་མི་བསྐྱེད་ཅིང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་ཡང་དག་༢པར་སྤོང་བ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་སྔར་མ་སྐྱེས་པ་༣རྣམས་བསྐྱེད་ཅིང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་གོང་ནས་༤ གོང་དུ་ཡང་དག་པར་སྤེལ་བ་སྟེ། དེ་རེ་རེ་ལའང་། འདུན་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། འབད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། རབ་ཏུ་འཇོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པའོ། །སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སུ་རུང་བར་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའི་ལམ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །བསྒོམ་ཚུལ་ནི། ཉེས་པ་ལྔའི་གཉེན་པོར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཉེས་པ་ལྔ་ནི། དབུས་མཐར༑ ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་རྣམས། །བརྗེད་དང་བྱིངས་དང་རྒོད་པ་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། །འདི་དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉེན་པོ་བརྒྱད་ནི། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་བཞི་སྟེ། དངོས་རྩོལ་བ། གནས་འདུན་པ། རྒྱུ་དད་པ། འབྲས་བུ་ཤིན་སྦྱངས་སོ། །གདམས་ངག་བརྗེད་པའི་གཉེན་པོ་དྲན་པ། བྱིངས་རྒོད་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཤེས་བཞིན། གཉེན་པོ་ མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་གཉེན་པོར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ། བྱིངས་རྒོད་ཞི་ནས་ཀྱང་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་གཉེན་པོར་འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན། །བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་མངོན་པར་དད་ཅིང་གུས་པའི་འདུན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཐོབ་
Chinese
为了证悟这一点，从感受的念住入手是为了断除集谛，因为要证悟集谛的主要因素是具有三种有之感受的因。从心的念住入手是为了现证灭谛，因为由此证悟了脱离自我的识刹那坏灭，所以在涅槃之时没有对断灭的疑虑和恐惧。从法的念住入手是为了修习道谛之真谛，因为要证悟烦恼之法是应断除的，清净之法是应取受的。以精进生善且断除不善之法，故为四正断，名为勤奋所生之道。 修习之法是：不生起先前未生的不善之法，断除已生的不善之法，生起先前未生的善法，使已生的善法更增上，对于每一个，都要以生起意愿、努力、发起精进、心专注和安住的方式来修习。使眼等神通和现证等成就之因寂止和胜观双运之禅定变得堪能，是为四神足，也称为圆满修习禅定之道。修习之法是：修习具足对治五过失之八作意的禅定。五过失是：中间结尾，懒惰和教诫等，遗忘和沉掉与掉举，不作意和作意，这些被认为是五过失。八对治是：对治懒惰有四种，即事物勤奋，处所意愿，因信，果轻安。对治遗忘教诫的是正念，对治沉掉掉举的是正知，对治 不作意的是作意，沉掉掉举寂止后，对治心作意的是作意舍。对此进行区分，对禅定的果实具有显着的信心和恭敬的意愿，以此来修习禅定，从而获得心的堪能性。
English
In order to realize this, entering from the mindfulness of feeling is to abandon the origin, because it is to realize that the main factor of the origin is the cause of the three feelings of existence. Entering from the mindfulness of mind is to manifest the cessation, because from this, the consciousness that is separated from self is realized to be destroyed in an instant, so at the time of Nirvana, there is no fear of doubt about annihilation. Entering from the mindfulness of Dharma is to cultivate the truth of the path, because it is to realize that the Dharma of afflictions should be abandoned, and the Dharma of purification should be accepted. Because diligence generates virtue and abandons non-virtuous Dharmas, it is called the Four Right Exertions, which is called the path arising from diligence. The method of cultivation is: not generating non-virtuous Dharmas that have not arisen before, abandoning non-virtuous Dharmas that have already arisen, generating virtuous Dharmas that have not arisen before, and making virtuous Dharmas that have already arisen even more enhanced. For each of these, one must cultivate by generating intention, effort, initiating diligence, focusing the mind, and abiding. Making the Samadhi of the union of tranquility and insight, which is the cause of achieving supernatural powers such as the eye and direct perception, become capable, is the Four Legs of Miracles, also known as the path of fully practicing Samadhi. The method of cultivation is: to cultivate Samadhi that possesses the eight mental activities that counteract the five faults. The five faults are: middle end, laziness and precepts, forgetting and sinking and agitation, non-attention and attention, these are considered to be the five faults. The eight antidotes are: there are four antidotes to laziness, namely, thing diligence, place intention, cause faith, and result pliancy. The antidote to forgetting precepts is mindfulness, the antidote to sinking and agitation is correct knowledge, the antidote to non-attention is attention, and after sinking and agitation have subsided, the antidote to mind attention is attention equanimity. Distinguishing this, having manifest faith and respectful intention in the fruit of Samadhi, one cultivates Samadhi with this, thereby obtaining the capability of the mind.
Tibetan
བ་འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་༡པ། རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཐོབ་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་ཀྱི་རྐང་༢པ། སྔོན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་པའི་བག་ཆགས་དང་ལྡན་པས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཐོབ་པ་སེམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་༣པ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐོབ་པའི་དམིགས་པ་རྣམས་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་བསླབ་པས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཐོབ་པར་སྤྱོད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྟེ་བཞིའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་མཐར་ཕྱིན་ནས་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཞལ་མཐོང་ཞིང་གདམས་ངག་ཉན་པ་སོགས་ལ་དབང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་ལམ་ལའང་གསུམ་ལས། དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། ཚོགས་ལམ་ནས་བྱུང་བའི་བདག་མེད་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་དེ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་མཚན་༨ཉིད། གཉིས་པ་སྒྲ་དོན་ནི། པྲ་ཡོ་ག་མཱརྒ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ ན། མཐོང་ལམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དོན་དམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ན་སྦྱོར་ལམ་སྟེ། ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་རྣམས་དོན་གཅིག་གོ །གསུམ་པ་ལྷདབྱེ་ན་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དྲོད་༡དང་རྩེ་༢མོ་གཉིས་ཏེ། མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་དུས་མ་ངེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ༣བཟོད་པ་སྟེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་༤མཆོག་ཆེན་པོ་སྟེ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའོ། །དེ་ཡང་མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྔ་ལྟས་སུ་གྱུར་བས་དྲོད། དགེ་བའི་རྩ་བ་གཡོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོར་གྱུར་པས་རྩེ་མོ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མི་སྐྲག་པས་བཟོད་པ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ཆོས་མཆོག་སྟེ། དེ་སོ་སོར་དྲོད་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། རྩེ་མོ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། བཟོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་བཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཆོས་མཆོག་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ཞིང་། ནང་གསེས་སུ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་བཅུ་གཉིས་སུ་བཞེད་པ་དང་། གཞན་ཡང་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་དྲོད་དང་། རྩེ་མོ་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་ ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །བསྒོམ་ཚུལ་ནི། དྲོད་རྩེ་གཉིས་སུ་དབང་པོ་ལྔ་དང་། བཟོད་ཆོས་གཉིས་སུ་སྟོབས་ལྔ་བསྒོམ་སྟེ། དེའང་བདེན་པ་བཞིའི་མི་རྟག་
Chinese
欲神足第一。 恒常修习的精进，获得堪能的精进神足第二。 先前于三摩地作意，具有串习，获得堪能的心神足第三。 依于获得善知识的所缘，以思所生慧善加辨别而修习，获得堪能的修行神足，此为四者。 如是圆满大资粮道后，获得法流三摩地。 得以面见佛陀化身，听闻教诲等。 第二，加行道也有三种。 首先是体性：从资粮道生起的，以无我总义的方式证悟，是加行道的体性。 第二是词义：从“პ୍ରაიოგამარგა”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）之语而引申，因为是与见道现见法界真实义相结合的道，所以是加行道。决择分及其顺品，意义相同。 第三是分类，有小、中、大三种。 首先是：暖位和顶位二者，见道生起的时间不确定。 第二是：忍位，确定于来世生起见道。 第三是：胜法位，确定于当世生起见道。 也就是说，因为是见道无分别智慧的先兆，所以是暖位。 因为是善根动摇诸法的顶峰，所以是顶位。 因为不畏惧空性，所以是忍位。 因为是世间法中的最胜者，所以是胜法位。 也就是，各自是获得暖相的三摩地，顶位是暖相增长的三摩地，忍位是安住于真如一面的三摩地，胜法位是近接的三摩地。 也有内分小、中、大三种差别，认为是十二决择分顺品。 此外，还说证悟所取无自性是暖位，顶位是证悟能取无自性，忍位和胜法位也是如此。 修习之法是：暖位和顶位二者修习五根，忍位和胜法二者修习五力。 也就是四谛的无常
English
The first of the legs of magical power of desire. The second leg of magical power of diligence, which is obtained by making the mind of diligence, which is constantly practiced, suitable. The third leg of magical power of mind, which is obtained by making the mind suitable because it has the habit of thinking about samadhi in the past. The fourth leg of magical power of practice, which is obtained by learning to distinguish the objects of obtaining a virtuous friend with the wisdom of thought, so that the mind becomes suitable. Having completed such a great path of accumulation, one obtains the samadhi of the Dharma stream. One has the power to see the face of the Buddha's incarnation and listen to the instructions. Secondly, there are three paths of preparation. The first is the definition: The realization that arises from the path of accumulation in the form of the general meaning of selflessness is the definition of the path of preparation. The second is the meaning of the word: Derived from the word "Prayogamarga" (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), it is called the path of preparation because it is used to combine the path of seeing with the direct vision of the true meaning of the Dharma realm. The limbs of determination and the conforming factors of determination are the same in meaning. Thirdly, if it is divided into categories, there are three types: small, medium, and large. The first is: the two of warmth and summit, the time of the arising of the path of seeing is uncertain. The second is: the forbearance, it is certain that the path of seeing will arise in the next life. The third is: the great supreme Dharma, it is certain that the path of seeing will arise in this life. That is to say, because it has become a precursor to the non-conceptual wisdom of the path of seeing, it is warmth. Because it has become the summit of all the moving roots of virtue, it is the summit. Because one is not afraid of emptiness, it is forbearance. Because it is the most supreme among the worldly dharmas, it is the supreme Dharma. That is to say, each is the samadhi of obtaining the appearance of warmth, the summit is the samadhi of the increasing appearance, the forbearance is the samadhi of dwelling on one side of suchness, and the supreme Dharma is also called the immediate samadhi. There are also internal divisions of small, medium, and large, which are considered to be twelve conforming factors of determination. Furthermore, it is also said that realizing that what is grasped is without self-nature is warmth, the summit is realizing that what is grasped is without self-nature, and the forbearance and the supreme Dharma are also the same. The method of meditation is: in the two of warmth and summit, meditate on the five faculties, and in the two of forbearance and Dharma, meditate on the five powers. That is, the impermanence of the four truths.