Tibetan
་བ། འབྲས་བུ་ནི། གནས་སྐབས་སུ་ལམ་ལོག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ། སྡོམ་པ་ཀུན་གྱི་གཞི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ། འདི་ཕྱི་ཀུན་ཏུ་བདེ་ལེགས་ཀྱི་གོ་འཕང་འགྲུབ་པ་སོགས་དང་། མཐར་ཐུག་སྐྱབས་ཡུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སོགས་མཐའ་ཡས། བསླབ་བྱ་ལ། སྤང་བྱ་གསུམ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ། སེམས་ཅན་ལ་གནོད་འཚེ། གྲོགས་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་འགྲོགས་པ་རྣམས་སྤང་ངོ་། །བསླབ་བྱ་གསུམ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་རྟེན་སཱཙྪའི་ཆག་དུམ་ཙམ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཡིག་འབྲུ་གཅིག་ཙམ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལྷན་པ་སེར་པོ་བཏབ་པ་ཡན་ལ་དཀོན་མཆོག་དེ་དང་དེ་ཡི་འདུ་ཤེས་བཞག་ནས་གུས་པ་བྱ། ཆ་མཐུན་གསུམ་ནི། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བརྟེན་པ། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ། དགེ་འདུན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྒྲུབ་པ་རྣམས་སོ། །གཞན་ཡང་ཅི་ཟ་ཅི་འཐུང་གི་ཕུད་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ བ་ལ་བརྩོན་པ་སོགས་བྱའོ། ༈ །དེ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སྨོན་པ་དང་། འཇུག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། ཕྱི་མ་ནི། དེའི་ཆེད་དུ་ལམ་ལ་བསླབ་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་༦འབྲས་༡མན་ངག་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ། ཐོག་མར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་རིང་ཆགས་སྡང་དང་བྲལ་བའི་སེམས་བཏང་སྙོམས་པ་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམ་རྗེས། དེ་རྣམས་རང་གི་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་ཡང་ཡང་དུ་མར་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཤེས་པ་དང་། དེའི་དུས་སུ་ཕན་བཏགས་ཤིང་གནོད་པ་ལས་བསྐྱབས་པའི་དྲིན་དྲན་པ་དང་། དྲིན་ལན་འཇལ་འདོད་ཀྱི་བློ་བསྐྱེད་ནས་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ་པ་དམ་བཅའ་༣བ་དང་། བདེ་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དང་འཕྲད་འདོད་ཀྱི་བྱམས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་བཅས་བྲལ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་དང་། བདེ་བ་དང་ལྡན་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་བདག་གིས་བྱའོ་སྙམ་པའི་ལྷག་བསམ་༦གྱི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དངོས་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་གིས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་དེ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་པའི་སྨོན་པ་དང་། དེའི་ཆེད་དུ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ ནི་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། མར་༡ཤེས་དྲིན་དྲན་འདྲིན་༣བཟོ་དང་། བྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་ལྷག་བསམ་༦རྒྱུ། །བྱང་༧ཆུབ་སེམས་ནི་འབྲས་བུའོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་
Chinese
结果是：暂时来说，它会变得比错误的道路更好，它会成为所有誓言的基础，它会在今生来世成就安乐的地位等等，最终自己会获得避难所的功德等等，这是无边无际的。关于应该学习的：应该断绝的三件事是：向世俗的神寻求庇护，伤害众生，与外道朋友交往。应该学习的三件事是：即使是佛像的碎块，哪怕是佛法的只言片语，哪怕是僧众的形象上缝了一块黄布，也要视为是本尊，并恭敬对待。三个顺应的方面是：依靠圣者，听闻正法，修行与僧众相符。此外，还要用饮食的精华来供养三宝，日夜六时精勤地寻求庇护等等。然后，大乘道的根本是发起殊胜菩提心，分为愿菩提心和行菩提心两种。前者是：为了利益他人而想要成佛；后者是：为此而修学道。这也通过六因一果七支教授来修持。首先，长时间地修持对一切众生没有亲疏爱憎的平等心。之后，了知他们都曾多次在自己的前世中做过自己的母亲，忆念那时他们给予的帮助和从伤害中保护自己的恩情，生起想要报答恩情的心，并发誓要成办利益和安乐。想要获得具有安乐及其因的慈爱，想要脱离具有痛苦及其因的慈悲，以及想要自己使他们具有安乐并脱离痛苦的增上意乐，依靠这六个因，从果菩提心的愿行二者来说，生起想要为了利益一切众生而无论如何都要获得圆满佛陀果位的愿菩提心，以及为此而如理如实地修持道的次第的行菩提心。就像《那样》所说：知母一，念恩二，报恩三，慈四，悲五，增上意乐六因，菩提心是果。此外，还有四无量心和
English
The result is: Temporarily, it will become better than the wrong path, it will become the foundation of all vows, it will achieve the state of happiness in this life and the next, etc., and ultimately, one will obtain the merits of the refuge oneself, etc., which are limitless. Regarding what should be learned: The three things to be abandoned are: seeking refuge in worldly gods, harming sentient beings, and associating with heretical friends. The three things to be learned are: even a fragment of a Buddha statue, even a single letter of the Dharma, even a yellow patch sewn on the image of the Sangha, should be regarded as the deity and treated with respect. The three conforming aspects are: relying on holy beings, listening to the true Dharma, and practicing in accordance with the Sangha. Furthermore, one should offer the essence of food and drink to the Three Jewels, diligently seek refuge six times day and night, etc. Then, the root of the Mahayana path is the generation of the supreme Bodhicitta, which is divided into aspiration and action. The former is: wanting to attain Buddhahood for the benefit of others; the latter is: studying the path for that purpose. This is also practiced through the seven instructions of the six causes and one effect. First, one meditates for a long time on equanimity, a mind free from attachment and aversion towards all sentient beings. Afterwards, one realizes that they have all been one's mothers many times in previous lives, remembers the kindness they gave and the protection from harm, generates the mind to repay their kindness, and vows to accomplish benefit and happiness. Wanting to obtain loving-kindness with happiness and its cause, wanting to be separated from compassion with suffering and its cause, and the intention to make them happy and free from suffering oneself, relying on these six causes, from the perspective of the aspiration and action of the result Bodhicitta, generating the aspiration Bodhicitta of wanting to attain the state of perfect Buddhahood for the benefit of all sentient beings, and the action Bodhicitta of practicing the stages of the path in accordance with reality for that purpose. As it is said: Knowing mother 1, remembering kindness 2, repaying kindness 3, loving-kindness 4, compassion 5, higher intention 6 causes, Bodhicitta is the result. In addition, there are the four immeasurables and
Tibetan
། བདག་གཞན་མཉམ་པ་དང་། བརྗེ་བ་དང་། གཅེས་པ་ལ་བློ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་སོགས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པ་ནི། སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་བཟུང་བར་བྱའོ། ༈ །དེ་ནས་སྡོམ་པ་བཟུང་ནས་སྲུང་བའི་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་ཚད་མེད་བཞི་ཡི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་བློ་སྦྱང་བ་དང་། །འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བརྩོན་པས་རང་རྒྱུད་སྨིན་ནས། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། ༈ །དེ་ཡང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཐོག་མར་སྦྱིན་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ། ཟང་ཟིང་ཆོས་དང་མི་འཇིགས་སྦྱིན། །ཅེས་སོ། །ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ། གཏོང་དང་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། །ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་རྣམ་གསུམ་མོ། །ཞེས་སོ། ༈ །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གསུམ་ལས། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། སྤྱིར་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སོ་ཐར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དུས་ཁྲིམས་དང་། གཏན་ ཁྲིམས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བསྙེན་གནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྲུང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་ཏེ། སྐྱབས་གསུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཅན་གྱི་དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློབ་མ། དགེ་སློང་ཕ་མ་༧གཉིས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་། བསམ་པ་ཚེ་འདིར་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་དང་དཔྱ་ཁྲལ་སོགས་ལ་འཇིགས་ནས་དེ་ལས་སྐྱོབ་པའི་ཆེད་དུ་བླངས་པ་འཇིགས་སྐྱོབ། ཚེ་ཕྱི་མར་འཇིག་རྟེན་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་དང་། ཚེ་འདིར་ཡང་ཁ་ཟས་རྒྱབ་གོས་སོགས་ཀྱི་བདེ་སྐྱིད་ལ་དམིགས་ནས་བླངས་པ་སོགས་ལེགས་སྨོན་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་། ཐར་པའི་རྒྱུར་མི་འགྲོ་ཞིང་། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་རང་ཉིད་གཅིག་པུར་ཐར་འདོད་ཀྱིས་བླངས་པ་ངེས་འབྱུང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་ཐེག་དམན་གྱི་སོ་ཐར་མཚན་ཉིད་པ་དང་། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ན་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་དུ་འགྱུར་བ་ལ། དེ་ཡང་དང་པོར་བླངས་པའི་དུས་འཇིགས་སྐྱོབ་དང་། ལེགས་སྨོན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཀྱང་། ཕྱིས་ངེས་འབྱུང་ནམ་སྐྱེས་པ་ན་ངེས་འབྱུང་དང་༑ བྱང་སེམས་ནམ་སྐྱེས་པ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སོ་ཐར་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་གནད་འདི་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དབུ་མ་ལུགས་དང་། སེམས་ཙམ་ལུགས་ཀྱི་ བསླབ་བྱ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྣམ་ངེས་ལས། དཀོན་མཆོག་དཀོར་༡འཕྲོག་དང་ནི་ཆོས་༢སྤོང་ལས
Chinese
修习自他平等、交换、珍爱等，生起菩提心，应通过愿行菩提心仪轨受持。之后，受持并守护戒律的方法是：总的来说，通过四无量心修习发愿菩提心，为了利益有情而成就菩提；入行菩萨的学处是通过精进于六度，成熟自相续，并通过四摄事善巧地成办有情之义。其中，六度之首的布施也有三种：财施、法施、无畏施。财施也有三种：施舍、大施舍、极施舍。戒律有三种，其中，摄律仪戒是：总的来说，断除一切非善之品。如果是从小乘别解脱的角度来说，有暂时戒和终身戒两种。第一种是守护八关斋戒。第二种是七种别解脱戒，即以皈依三宝为前提的男女居士，男女沙弥，式叉摩那，男女比丘。这些戒律，如果是因为害怕今生国王的惩罚和赋税等而受持，为了从中解脱而受持，这是畏惧护戒；如果是为了来世人天果位，或者今生衣食等安乐而受持，这是希求善妙。这两种不是解脱之因。如果仅仅是为了从轮回痛苦的海洋中独自解脱而受持，这是出离心的戒律，是小乘的别解脱戒。如果被菩提心摄持，就成为大乘的别解脱戒。也就是说，最初受戒时，即使是畏惧护戒和希求善妙的戒律，之后如果生起了出离心，就成为出离心的戒律；如果生起了菩提心，就成为大乘的别解脱戒。所以要善巧于此。如果是从菩萨的角度来说，有中观和唯识两种学处。第一种是，《释量论》中说：盗用僧众财物1，舍弃正法2。
English
Having learned the methods of cultivating the mind in equanimity towards self and others, exchange, and cherishing, and having generated experience in the mind of enlightenment, one should take hold of it through the ritual of generating the mind of aspiration and engagement. Then, the method of taking vows and protecting them is as follows: In general, through the four immeasurables of the aspiration, one cultivates the mind to accomplish enlightenment for the benefit of sentient beings. The practice of engagement is to mature one's own mind-stream by striving in the six perfections, and to become skilled in the means of accomplishing the benefit of sentient beings through the four means of gathering. Furthermore, the first of the six perfections, generosity, also has three aspects: giving material things, giving Dharma, and giving fearlessness. Giving material things also has three aspects: giving, great giving, and exceedingly great giving. There are three types of ethics. Among them, the ethics of abstaining from wrongdoing is, in general, abandoning all non-virtuous actions. From the perspective of individual liberation (Pratimoksha), there are two types of vows: temporary vows and lifelong vows. The first is to keep the eight precepts of the fasting vows. The second is the seven types of individual liberation vows: male and female lay practitioners who take refuge in the Three Jewels, male and female novices, probationary nuns, and male and female fully ordained monks. If these are taken with the intention of being protected from the fear of the king's punishment and taxes in this life, it is called 'fear-protection'. If they are taken with the aim of achieving the status of gods and humans in the next life, or of having happiness such as food and clothing in this life, it is called 'wishing for goodness'. These two do not lead to liberation. Taking vows with the intention of liberating oneself alone from the ocean of suffering of samsara is the ethics of renunciation, which is the characteristic of the Pratimoksha of the Lesser Vehicle. When it is embraced by the mind of enlightenment, it becomes the Pratimoksha of the Great Vehicle. Even if the vows are initially taken with the intention of fear-protection and wishing for goodness, later, when renunciation arises, it becomes the ethics of renunciation. When the mind of enlightenment arises, it becomes the Pratimoksha of the Great Vehicle. Therefore, one should be skilled in this key point. From the perspective of the Bodhisattva, there are two types of training: the Madhyamaka system and the Cittamatra system. The first is, as stated in the Compendium of Valid Cognition: 'Stealing the property of the Sangha1 and abandoning the Dharma2.'