Tibetan
ངས་པས། འབྲས་བུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་བའི་ཕྱིར་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལས། དང་པོ་ནི། །གཞི་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པར་འདོད་པ་སོགས་ཕྱོགས་རེར་འཆེལ་བ་གཞན་དག་ལུང་རིག་གིས་བསལ་ནས། ཀ་དག་གི་ཡེ་གཞི་ཉིད་སྐྱོན་མེད་དུ་ཁས་བླངས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཀ་ནས་ཏེ་ཟོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པས་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་སྐྱེ་འགག་གཅིག་དང་དུ་མ་སོགས་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་བློ་ཡི་ཡུལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེའི་རང་བཞིན་གསལ་ཆ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་འགག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཆར་བའང་། ཐུགས་རྗེ་རང་རིག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཟད་པའམ། དེ་ལས་གཞན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དབང་གི་གྲོལ་འཁྲུལ་གྱི་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་གི་རྒྱུད་ལས། གཞི་དེ་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གསལ་བ། ཐུགས་རྗེ་ སེམས་ཅན་ལ་སྣང་ནུས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐུན་མོང་གི་གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་བ་སྔོན་དུ་སོང་བས། དབང་བཞི་པ་ཉིད་ལས་རིམ་པར་ཕྱེ་བའི་སྤྲོས་བཅས་ལ་སོགས་པའི་དབང་བཞི་དང་དེའི་གཞི་རྟེན་དམ་ཚིག་གི་ཀུན་སྤྱོད་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་གོ་ཕྱེ་ནས་ཁྲེགས་ཆོད་དང་ཐོད་རྒལ་གྱི་ལམ་ཟབ་མོར་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ། །སྣང་བ་ཐད་དཀར་གཅོད་ལ་འདུས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གྲོལ་ལུགས་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྟོང་པའི་འོད་གསལ་གྱི་ངང་དུ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཐད་ཀར་གཅོད་པ་སྟེ། གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་གཟོད་མ་ནས་སྤྲོས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་གོས་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། ཡེ་གྲོལ། དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ་གཟོད་གཉེན་པོས་བསྐྱར་ནས་དགྲོལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གྲོལ། གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་ཐད་ཀར་གཅོད་པ་ཅེར་གྲོལ། དུས་གསུམ་དུ་ཤེས་བྱ་བློའི་ཡུལ་དང་། ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་མཐའ་གྲོལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲོན་མ་བཞི་ལ། གནད་དྲུག་གིས་ཉམས་སུ་བླངས་པས། རང་འབྲས་སྣང་བ་བཞི་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ཅིར་ཡང་འཆར་དུ་རུང་བ་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་། སྙིང་ནས་ མིག་ཏུ་འབྲེལ་བའི་རྩ་རྒྱང་ཞགས་ཆུ། སྤྲིན་བྲལ་ནམ་མཁར་མཐིང་ཞུན་ལྟ་བུའི་འོད་ཟླུམ་དག་པ་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་གསེར་སྐུད་ལྡིང་བ་ལྟ་བུ་ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོ
Chinese
因此，为了果位身和智慧自然显现，将基、道、果三种进行区分。首先，对于基的确定与不确定等执着于片面的观点，通过教证和理证进行破除，从而无误地承认本初清净的原始基。也就是说，从胜义谛的角度来看，一切法的自性从最初（ཀ་དག་，梵文天城体：आदि，梵文罗马拟音：ādi，汉语字面意思：初始）起就已彻底清净，因此，对于有无、常断、生灭、一多等二元对立显现的心识的任何对境都不成立的离戏空性。并且，其自性光明、缘起显现的方式无碍任运成就显现，也被视为大悲自证的法性，从而使能取所取的法耗尽，或者，由于从那之外进行增益而导致解脱与迷乱的进入与退出。正如金刚萨埵心镜续中所说：“基，其自性为空性，自性为光明，大悲能显现于有情。”因此。其次，由于已经预先进行了共同宗派的转心，因此，要通过从第四灌顶中依次分出的具有戏论等的四种灌顶，以及其所依之根本誓言的特殊行持来开启理解，从而进入且却和妥噶的甚深道。首先，如决断中所说：“般若波罗蜜多的边际，显现直接断除而汇聚。”正如所说的那样，通过四种解脱方式，将一切法的实相在空性光明的状态中，直接断除能所的戏论。因为该实相从最初起就没有被戏论之法所染污，所以是本初解脱。因为既然如此，就无法通过后天的对治来再次解脱，所以是自解脱。直接断除能取所取的相是赤裸解脱。因为在三时中，所知不是心识的对境，所以是边际解脱。其次，在四灯中，通过六要诀进行修持，从而使自果四相达到究竟。也就是说，心的法性，自性彻底清净且能显现任何事物，是自生智慧。从心到眼连接的脉是远放索。如无云晴空中蓝色熔化的光团般清净的光明轮，如虚空金刚链，如金线飘动般的明点空性之声。
English
Therefore, in order for the fruition of body and wisdom to naturally arise, the ground, path, and fruition are distinguished as three. Firstly, regarding the clinging to one-sided views such as the determination or non-determination of the ground, these are refuted through scriptural and logical proofs, thereby faultlessly acknowledging the primordial ground of original purity (Ka-dag, Sanskrit Devanagari: आदि, Sanskrit Romanization: ādi, Literal Chinese meaning: beginning). That is to say, from the perspective of ultimate truth, the nature of all phenomena is thoroughly pure from the very beginning (ཀ་དག་，梵文天城体：आदि，梵文罗马拟音：ādi，汉语字面意思：初始), therefore, the emptiness free from elaboration, which does not establish in any object of mind with dualistic appearances such as existence and non-existence, permanence and annihilation, arising and ceasing, oneness and multiplicity. Furthermore, its nature, the clarity and the manner in which interdependent origination manifests unceasingly and spontaneously, is also seen as the nature of great compassion's self-awareness, thereby exhausting the phenomena of grasping and the grasped, or, due to the power of superimposition from that, the entering and exiting of liberation and delusion occur. As it is said in the Vajrasattva Heart Mirror Tantra: "The ground, its essence is emptiness, its nature is clarity, compassion can appear to sentient beings." Therefore. Secondly, since the transformation of mind by common tenets has already preceded, one should open understanding through the four empowerments, including those with elaboration, which are sequentially divided from the fourth empowerment itself, and the special conduct of the root samaya upon which they rely, thereby entering the profound path of Trekchö and Tögal. Firstly, as it is said in the Uttaratantra: "The limit of the Perfection of Wisdom, appearances gather into direct cutting." As it is said, through the four modes of liberation, one directly cuts the elaboration of object and subject in the state of emptiness and luminosity, which is the reality of all phenomena. Because that reality has not been tainted by elaborative phenomena from the very beginning, it is primordial liberation. Since it is like that, it cannot be liberated again by subsequent antidotes, so it is self-liberation. Directly cutting the marks of grasping and the grasped is naked liberation. Because knowable objects are not objects of mind in the three times, it is ultimate liberation. Secondly, in the Four Lamps, by practicing with the Six Essentials, the four visions of self-fruition are brought to completion. That is to say, the nature of mind, its essence is completely pure and capable of manifesting anything, is self-born wisdom. The vein connecting from the heart to the eye is the distant lasso. The clear spheres of light, like molten blue in a cloudless sky, the vajra chain of space, the sound of empty bindus like golden threads fluttering.