Tibetan
བོ་ཉིད་ལས་ཕྱིར་ལོག་གི། །འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གནོད་མེད་དེ། །བློ་ནི་དེ་ཡི་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་རིག་པ་ལས་ཐ་དད་པ་གཞན་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ༈ ཡང་སྒྲུབ་ཐབས་དེ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཐ་ག་ནས་མཛད་པ་པཎྜི་ཏ་ཤཱནྡྷ་༡༨༧ཀ་ར་ཝརྨ་དང་། ནས། ལོ་ཙཱ་བ་རཏྣ་༢༡བྷ་དྲས་བསྒྱུར་བ་ལས། དེའི་དགོས་པ་ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ། བསོད་ནམས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་དང་། བགེགས་ཀྱི་བར་ཆད་ཞི་བ་དང་། འཆད་པ་པོ་དང་། ཉན་པ་པོ་དག་གིས་བཤད་པ་དང་། ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཕྱག་འཚལ་བ་དེ་ཡང་ཡོན་ཏན་དམ་པ་གསལ་བར་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཕྱག་བྱ་བའི་ཚུལ་ཡིན་པར་བལྟའོ། །ཞེས་དང་། ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེའི་རྒྱུན་ནི་རྒྱུན་གྱིས་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལས་གཞན་ པའི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་རྣམ་པར་འགལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པའི་སེམས་དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གསལ་བར་རྟོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཇི་ལྟར་གསལ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ན་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེར་ནི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་རྣམས་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་སོ་སོར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་བས་ན་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་མ་ལུས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཅན་སེམས་དེ་ཡིན་པར་གསལ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་ཙམ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིས་ན། ཡོད་པ་མེད་པ་སྔར་ནི་བསྒྲུབས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཙམ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱི་རོལ་གཞན་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། དཔལ་ཡང་ ཡིན་ལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡང་ཡིན་པས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཆོས་མ་ལུས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སློབ་དཔོན་འཕགས་པས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མིན་པ། །མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་དབུ་མ་པ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན། །ཞེས་སོ། །སྟོང་ངོ་ཞེས་སུ་མི་བརྗོད་ལ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་ཞིང་། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། །ཞེས་སོ། ༈ །༧ དེས་མཛད་པའི་ཡན་ལག་བཞིའི་སྒྲུབ་༩༦ཐབས་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་༤༠བར་པོ་ལས། སྟོང་པར་རང་བཞིན་མེད་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་ཕྱིར་ནི་རང་བཞིན་མཚན་མ་མེད། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསལ་བས་མ་ལུས་གཞི་ཡི་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། བདག་གིར་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་རྒྱུན་གྱི་ངོ་བོས་འཁོར་བ་འདི་དག་སྟེ། །དག་པ་ཡང་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྲིད་དང་ཞི་བའི་ངོ་བོ་འདིར་ནི་དབྱེ་བ་འགའ་ཡང་མེད། །ཅིའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་རྣམ་པར་བྲལ་བ་རྟག་ཏུ་ཀུན་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་འགའ་ཡང་མེད་དེ་སོ་སོར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ལས། ། སེམས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ང་ཞེས་འགའ་ཡང་མེད་དེ་དེ་ཕྱིར་བདག་ཀྱང་དེ། །གང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་གཞི་སྟེ་ཅི་ཕྱིར་དངོས། །དེ་བས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་ཤེས་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་དང་། བཟའ་བའི་དུས་ན་སྙིང་ཁ་རུ་ནི་གཞི་ཡི་ས་བོན་རྣམས་ནི་དམིགས་ནས་སུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་འོད་ཟེར་འབར་བར་བསམ་པར་བྱ། །ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་དག་པའི་བཟའ་བ་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྔགས་ནི་བཏབ་བྱས་ཏེ། །དེས་ནི་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་ལྷ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཚིམ་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཐོ་རངས་ལངས་པའི་དུས་ན་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་དཔལ་ལྡན་པར། །བྱས་ནས་ལངས་ཏེ་ཐུབ་པའི་བཟླས་པ་ལ་སོགས་གོང་མའི་ཆོ་ག་ཉིད་ཀྱིས་བྱ། །ཞེས་དང་། སྒྱུ་མ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་གྱུར་ལས་གཞན་འགའ་བའང་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པ་མེད། །དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ནི་དེ་དག་སེམས་དཔའ་མངོན་སུམ་དུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་སྙིང་རྗེར་ལྡན་པས་རྫོགས་ཆེན་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པའི་སེམས། །དཔལ་ལྡན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གཞི་ཡི་དངོས་པོ་གང་གིས་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ།
Chinese
从自性中返回。 即使努力也无害， 因为心执着于它。 如是说。而且，普贤等果位的自性，并非与真实觉性相异的其他事物。 如是说。 ༈ 又，彼修法之释，乃大学者塔嘎所著，班智达香塔（梵文天城体：śānta，梵文罗马拟音：shanta，汉语字面意思：寂）嘎拉瓦玛（梵文天城体：karavarman，梵文罗马拟音：karavarman，汉语字面意思：嘎拉盔甲）等，至，译师热那（梵文天城体：ratna，梵文罗马拟音：ratna，汉语字面意思：宝）巴扎（梵文天城体：bhadra，梵文罗马拟音：bhadra，汉语字面意思：贤）所译。其必要是，福德显着增长，魔障寂灭，讲者和听者所说和所听圆满。顶礼也是通过阐明殊胜功德的方式，身语意顶礼之理应如是观。如是说。庸常的分别念是执着于我和我所。其相续是相续生起。除此之外，再没有其他的有之痛苦，它本身就是有的痛苦。这是所要表达的意义。所谓“彼”是指与有的痛苦相违背，成为对治，即瑜伽士现量明了地证悟坛城轮相之心。如果问如何才能明了证悟？则需说明“深广”等，具有深广自性，即具有智慧和方便的自性，如坛城轮般的心，其中有的痛苦的自性，一切分别念都不会显现，也不会分别显现。因此，完全不相容于有的痛苦自性的一面，就是坛城轮相之心，因此将明了证悟痛苦也仅仅是外在显现而已。为何如此呢？因为说了“有无先前已成立”。因为没有与唯心相异的外境，因为远离了色等形象。如是等等，因为先前已经阐述过了。如是说。荣耀也是，普贤也是，故为荣耀普贤，即无二智慧的自性。
English
Returning from self-nature. Even if effort is made, it is harmless, because the mind is attached to it. Thus it is said. Moreover, the self-nature of the fruition of Samantabhadra and others is not something other than true awareness. Thus it is said. ༈ Also, the commentary on that very method of accomplishment, composed by the great scholar Thaga, translated by Paṇḍita Śānta（梵文天城体：śānta，梵文罗马拟音：shanta，汉语字面意思：Peaceful）Karavarman（梵文天城体：karavarman，梵文罗马拟音：karavarman，汉语字面意思：Karavarman） and others, to, translator Ratna（梵文天城体：ratna，梵文罗马拟音：ratna，汉语字面意思：Jewel）Bhadra（梵文天城体：bhadra，梵文罗马拟音：bhadra，汉语字面意思：Auspicious）. Its purpose is this: to increase merit manifestly, to pacify obstacles of demons, and to make the speech and hearing of the speaker and listener complete. That prostration is also to be regarded as the way of body, speech, and mind prostration through the expression of excellent qualities. Thus it is said. Ordinary conceptualization is conceptualization of self and what belongs to self. Its continuity is arising continuously. Other than that, there is no suffering of existence, it itself is the suffering of existence. This is the meaning to be expressed. The so-called "that" refers to being completely opposed to the suffering of existence, becoming an antidote, that is, the yogi manifestly and clearly realizes the mind in the form of a mandala wheel. If asked how can one clearly realize it? Then it is necessary to explain "deep and vast" etc., having the nature of deep and vast, that is, having the nature of wisdom and means, like the mind of a mandala wheel, in which the nature of the suffering of existence, all conceptualizations will not appear, nor will they appear separately. Therefore, the aspect that is completely incompatible with the self-nature of the suffering of existence is that mind with the form of a mandala wheel, therefore, clearly realizing suffering is also merely an external appearance. Why is it so? Because it is said "existence and non-existence have been established before". Because there is no external object different from mind-only, because it is separated from forms such as color. Thus and so on, because it has been explained before. Thus it is said. Glory also is, Samantabhadra also is, therefore it is Glory Samantabhadra, that is, the self-nature of non-dual wisdom.
Chinese
是薄伽梵吉祥金刚萨埵。彼之自性，即薄伽梵是所有法之真如自性，故一切法皆为自性。如是说。圣者导师云：非有非无亦非有无，亦非二者之自性，脱离四边之中观者，是智者之真如。如是说。不应说为空，亦不应说为非空，不应说为二与非二。如是说。༈。第七，彼所造之四支成就法中，出于《普贤行愿品》第四十：以空性无自性故，因果之故亦无自性相。遣除随念，故无余基之愿。如是说。以我执之分别念流之自性，此等轮回是也。清净亦唯是了知彼之相反之自性。以法性而言，此于有寂之自性中，亦无任何差别。何以故？因恒时于一切中成就远离执着等之故。一切皆无，然从了知各别显现之自性中。心之外无有我，故彼即是我。何者之自性为何，彼即是了知彼之基础，何以故？因是实有。故知一切无别，一切事物皆是无别性。如是说。于食用之时，于心间观想基之种子。应思维具有菩提心之自性，光明炽燃。彼一切平等清净之食用，念诵三之咒语。由此能令身之金刚等诸天欢喜。如是说。于黎明起身之时，受诸天女之音声劝请，成吉祥者。起身之后，以能仁之念诵等，行持上师之仪轨。如是说。除幻化分别念之外，亦无其他轮回之痛苦。与此不相符者，彼等菩萨现前即是了知菩提。如是说。如是知已，以具足悲心，圆满大圆满智慧之意乐。不应修持吉祥普贤王如来之基之事物。如是说。
English
It is the Bhagavan, the glorious Vajrasattva. Moreover, its own nature is that the Bhagavan is the true nature of all dharmas, therefore all dharmas are its own nature. Thus it is said. The noble teacher said: Not existent, not non-existent, not both existent and non-existent, also not the nature of two, the Madhyamika who is liberated from the four extremes, is the true nature of the wise. Thus it is said. One should not say it is empty, nor should one say it is not empty, one should not say it is two or not two. Thus it is said. ༈. 7. From the four-limbed accomplishment method composed by him, from the All-Good Forty: Because emptiness has no self-nature, therefore, because of cause and effect, there is no self-nature characteristic. By eliminating subsequent thought, there is no remaining basis of aspiration. Thus it is said. These cycles of existence are the nature of the continuum of clinging to self. Purity is also merely the nature of knowing the opposite of that. In terms of the nature of reality, there is no difference here in the nature of existence and peace. Why? Because of always accomplishing detachment, etc., in everything. Everything is non-existent, but from understanding the nature of individual appearances. There is no I other than the mind, therefore that is also the self. Whatever the nature of whatever is, that is the basis for understanding that, why is it real? Therefore, knowing that everything is inseparable, all things are indeed inseparable. Thus it is said. At the time of eating, visualize the seeds of the basis in the heart. One should contemplate the nature of having bodhicitta, blazing with light everywhere. That food, which is all equal and pure, should be recited with the three mantras. By that, the gods such as the Vajra of the body will be completely satisfied. Thus it is said. At the time of rising at dawn, being urged by the voices of the goddesses, becoming glorious. Having risen, one should perform the rituals of the superiors, such as the recitation of the Sage. Thus it is said. Other than the illusion of conceptual thought, there is no other suffering of existence. Those who do not agree with that, those bodhisattvas directly know enlightenment. Thus it is said. Having known that, with compassion, the mind that perfectly accomplishes the wisdom of the Great Perfection. One should not meditate on the basis of the glorious Samantabhadra. Thus it is said.