Tibetan
།དེ་ལ་ཡང་ནང་གསེས་སུ་དབྱེ་ན་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ་སོགས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་དང་། རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ནོར་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་སོགས་གསུམ་རེར་བསྟན་ལ། འདིར་སྤྱོད་ཡུལ་སྨོན་པ་ཚད་མེད་བཞི་དང་། འཇུག་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་བྱ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ལ། གཞན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ པའི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་བསྟན་པ་སོགས་འདོད་ཅིང་། དེ་ཡང་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཤེས་རབ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ལ། གཞན་གསུམ་པོ་ནི་གཉིས་ཀར་འདོད་ཅིང་གཞན་ཡང་དབྱེའོ། །བཞི་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་བསྒོམ་པ་གང་ཞིག་གིས་ལམ་བཞི་པོ་བགྲོད་ནས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུས་ས་བཅུ་རྫོགས་ཏེ་ མི་སློབ་པའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི། རྫུ་འཁྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་རྣམས་ཀྱིས་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་།། ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ། དེ་ནས་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་མཐོང་བས་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་དང་རྩེ་མོ། དེ་གཉིས་གོམས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བའི་སྟོབས་ལྔ་པོས་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་འཐོབ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་དང་། ཆོས་རབ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་མཚོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམས་པས་མཐོང་ལམ་དུ་ས་དང་པོ་འཐོབ་ཅིང་། སླར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་བསྒོམས་པས་ས་གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དུ་བགྲོད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྟེང་ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་བསྣན་པ་ཉིད་ས་དང་པོ་ནས་བཟུང་རིམ་པར་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ། །དེ་ལྟར་སློབ་པའི་ལམ་བཞི་པོ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་དབང་པོ་རྣོན་པོས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དང་། འབྲིང་གིས་བདུན། རྟུལ་པོས་ཀྱང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ན་མཐར་ཕྱིན་པར་རྫོགས་ཏེ། སྒྲིབ་པ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་བཅོམ་པའི་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་སློབ་མི་དགོས་པར་ཕྱིན་ནས། སྐུ་གསུམ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ། དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ སྟོབས་བཅུ། མི་འཇིགས་པ་བཞི། མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད། ཟག་མེད་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་བླ་ན་མེད་པ་བརྙེས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་མཚོན
Chinese
此外，如果细分，有布施的布施等三十六种，从自性方面来说，有法布施、财布施、无畏布施等三种。这里，所应用的境是四无量愿，所进入的是波罗蜜多，总摄菩萨的一切学处。另外，认为详细解释的三种戒律，其功德是集聚法的戒律，在六度波罗蜜多中宣说等等。其中，布施和戒律二者是福德资粮，智慧是智慧资粮，其他三种则认为是二者兼具，此外还有其他分类。第四，通过修习菩提分法三十七品，从而行持四道，以十度圆满十地，证得无学果位。也就是通过四念住、四正断、四神足，在资粮道大位获得五种暂时的功德，并获得法流三摩地。之后，通过信等五根的现见，在加行道获得暖位和顶位，通过对二者的串习，以不相违品的五力获得忍位和世第一法。同样，通过以正念和择法为代表的七觉支的修习，在见道获得初地。再次，通过修习正见等八正道，从二地到十地之间行进。这些也都是在六度波罗蜜多的基础上，加上方便、力、愿、智四者，从初地开始依次主要修习。这样，通过发心的差别，利根者以三大阿僧祇劫，中根者以七大劫，钝根者也以三十三大劫最终圆满，从而无需再学，到达完全摧毁二障及其习气的无学道，自然成就三身、五智，以及这些的功德，十力、四无畏、十八不共法、五无漏蕴等一切功德聚集的无上菩提心要。如此，展示了因明三乘的体性。
English
Furthermore, if subdivided, there are thirty-six types of giving, such as the giving of giving, and from the aspect of nature, there are three types of giving: Dharma giving, wealth giving, and fearlessness giving. Here, the objects of practice are the four immeasurables, and the entry point is the pāramitās, encompassing all the bodhisattva's trainings. Additionally, it is believed that the three types of discipline, which are explained in detail, have the merit of accumulating Dharma, and are taught within the six pāramitās, and so on. Among these, giving and discipline are the accumulations of merit, and wisdom is the accumulation of wisdom. The other three are considered to be both, and there are other classifications as well. Fourth, by meditating on the thirty-seven factors of enlightenment, one traverses the four paths, perfects the ten bhūmis with the ten pāramitās, and attains the state of no more learning. That is, through the four mindfulnesses, the four right abandonments, and the four legs of miraculous power, one gains five temporary qualities in the great stage of the accumulation path, and attains the samādhi of the Dharma stream. Then, through the realization of the five faculties such as faith, one attains the heat and peak stages on the path of joining. By familiarizing oneself with these two, one attains the forbearance and the supreme worldly Dharma through the five powers that are not overwhelmed by opposing factors. Similarly, by meditating on the seven branches of enlightenment, represented by mindfulness and discrimination of Dharma, one attains the first bhūmi on the path of seeing. Again, by meditating on the eightfold noble path, such as right view, one progresses from the second to the tenth bhūmi. These are also based on the six pāramitās, with the addition of the four: skillful means, power, aspiration, and wisdom, which are primarily practiced in sequence from the first bhūmi onwards. Thus, through the distinction of bodhicitta, sharp faculties complete the path in three countless eons, medium faculties in seven great eons, and even dull faculties in thirty-three eons. Having reached the path of no more learning, which completely destroys the two obscurations along with their habitual tendencies, one attains the three kāyas, the five wisdoms, and the qualities of these, the ten powers, the four fearlessnesses, the eighteen unshared qualities, the five uncontaminated aggregates, and all the accumulations of qualities, spontaneously accomplishing the unsurpassed essence of enlightenment. Thus, the nature of the three yānas of reasoning is shown.
Tibetan
་ཙམ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། ད་ནི་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ངེས་པ་འབྱེད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཚུལ། རྒྱུད་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ། རྒྱུད་སྡེ་དྲུག་གི་རིམ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་སྤྱིར་འཕགས་ཡུལ་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་བདུན་དང་བཅུ་གཅིག་ལ་སོགས་པར་སོ་སོར་བཞེད་མོད། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན། །ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས། །དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་པས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་འཐོབ་པར་དོན་གཅིག་ནའང་། ལམ་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ། ཟག་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་སོགས་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མས་འཕགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་། ། ཕར་ཕྱིན་གྱིས་མགོ་དང་རྐང་ལག་སོགས་ཀྱང་གྲངས་མཐས་མི་གཏུགས་པ་སྦྱིན་དགོས་པ་ཉིད། འདིར་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་ཕྱིར་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། དབང་པོ་རྣོན་པོའི་གང་ཟག་དག་ གིས་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཤས་ཆེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་པོར་ལྷ་བསྒོམ་སྔགས་བཟླས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་མི་སྤང་མི་བསྒྱུར་བར་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པས་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་སོགས་དང་། གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་བསྒོམས་པས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་མཐོང་བས་ཚེ་གཅིག་ལ་སོགས་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱི་གསང་བ་བླ་ན་མེད་པ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོ་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བ་དང་། ལམ་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པ། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་འབྲས་བུའི་ཚུལ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་གཏན་ཚིགས་བཅས་སྟོན་པས་རྒྱ་ཆེ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་། མཐར་ཐུག་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་མྱུར་ལམ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་པུས་འཚང་མི་རྒྱ་བར་འདོད་པ་སོགས་དང་། མཚན་ཉིད་པས་སྐུ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དང་། ངག་བྲག་ཆ་ཙམ་དང་། ཡིད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྒྱས་འདེབས་པ་གང་ཞིག །འདིར་སྣོད་བཅུད་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་། སྒྲ་གྲག་སྔགས་ཀྱི་རང་གདངས། དྲན་རྟོག་བདེ་སྟོང་ ཟུག་འཇུག་ཏུ་ཤར་བས་སྤང་བླང་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ལ། ག
Chinese
仅仅是确定之后。现在，关于果金刚乘的决断有三：从因上超胜的方式，总的阐述三续部的差别，分别区分六续部的次第。第一点，总的来说，印度的大德们各自认为有七种、十一种等超胜的法。然而，如果将这些全部归纳起来。《三法灯》中说：“即使是同一个目的，也不会迷惑，方法众多没有困难，依仗敏锐的根器，密咒的乘超胜。”如是所说。也就是说，即使最终获得一切智的果位是同一个目的，但有不可思议的具有有相和无相的禅定，观修具有利益他众特点的坛城轮，以无漏的戒律来约束自相续等众多殊胜的方法而超胜。同样地，波罗蜜多需要布施头、手脚等无法计数之物。这里仅仅依靠观想的差别就能成就，因此没有困难。具有敏锐根器的人，对于哪种烦恼最重，就修持那种烦恼的对治，观修本尊，念诵咒语。特别是，不舍弃不改变，以殊胜的方法摄持，使其成为助伴等。此外，通过击中金刚身的要害而修持，现量见到显空双运的智慧，因此在一世等就能获得解脱，所以是甚深的。确定了基、道、果三者的无上秘密，以不可思议的大法性，不变的法界自性，以及道的生起和圆满，共同和殊胜的果位的奇妙方式来宣说，因此以广大而超胜。最终，如果不依靠密咒的快速道，仅仅依靠波罗蜜多就无法成佛等。名相家们认为身只是幻化，语只是回声，意是无自性而加以发挥。而这里，器情显现为本尊和宫殿，声音震响为咒语的自声，念头是乐空融入，因此无需取舍，自然成就，所以是超胜的。
English
After just ascertaining that. Now, regarding the determination of the resultant Vajrayana, there are three: how it surpasses from the cause, a general explanation of the differences of the three tantras, and a detailed distinction of the order of the six classes of tantra. For the first point, in general, the Indian masters each considered seven, eleven, etc., superior dharmas. However, if all of these are summarized, it says in the "Three Lights of Conduct": "Even though the purpose is one, there is no confusion, many methods are without difficulty, and relying on sharp faculties, the mantra vehicle is superior." As it is said. That is, even though the ultimate attainment of the state of omniscience is the same purpose, there are inconceivable samadhis with and without signs, contemplating the mandala wheel with the special characteristic of benefiting others, and restraining the mindstream with undefiled morality, etc., surpassing with many special methods. Similarly, the Paramitas require giving away countless things such as heads, hands, and feet. Here, it is not difficult because it is accomplished by just the difference of the object of focus. Those with sharp faculties cultivate the deity as an antidote to whichever affliction is strongest, recite mantras, and especially, without abandoning or changing, it is taken as a companion by special methods, etc. Furthermore, by striking the vital points of the vajra body and meditating, the wisdom of appearance and emptiness in union is directly seen, so liberation is attained in one lifetime, etc., therefore it is profound. Having ascertained the unsurpassed secrets of the three bases, paths, and results, the inconceivable great Dharma nature, the unchanging nature of the sphere, and the arising and completion of the path, and the wonderful ways of the common and supreme fruits are taught with reasons, therefore it is superior by being vast. Ultimately, without relying on the swift path of mantra, it is desired that Buddhahood cannot be attained by relying solely on the Paramitas, etc. Those who emphasize characteristics elaborate that the body is merely an illusion, speech is merely an echo, and mind is without inherent existence. Here, the container and its contents appear as deities and palaces, the sound resounds as the self-sound of mantras, and thoughts are bliss and emptiness merging, so there is no need to accept or reject, and it is spontaneously accomplished, so it is superior.