Tibetan
།ཡང་ན་སུ་བྷ་ཥིཏ་ཞེས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ན་ལེགས་པར་གསུངས་པ་སྟེ་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་དགེ་ཞིང་། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ལ་སྦྱོར་བས་ན་དོན་བཟང་པོ། །དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ། །དབང་པོའི་རིམ་པའི་འཇུག་སྒོ་དང་འདུལ་བའི་ཐབས་ཚུལ་མ་འདྲེས་པར་སྟོན་པས་དམན་འབྲིང་མཆོག་གི་རེ་བ་སྐོང་ བའི་ཐབས་ཚུལ་ཐམས་ཅད་ཚང་ལ་མ་ནོར་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཉོན་མོངས་པ་བག་ཉལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་ནད་མེད་པ། མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཐར་པ་ལ་བཀྲི་ཞིང་། རྟག་ཏུ་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་སྟོན་པས་དུས་ཆད་པ་མེད་པ། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྡེ་པས་བརྟགས་པའི་གཞུང་ལྟར་སྲིད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ལས་ལྡོག་པས། ཞུགས་པ་ཙམ་ནས་ཐར་བ་དེའི་འབྲས་བུ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་འདི་མཐོང་བ་ལ་དོན་ཡོད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གཏོད་པ། རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་ཏུ་མི་ནུས་ཤིང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཁས་པ་དག་གི་ངོ་སྐལ་དུ་གྱུར་པས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་ཚིག་དང་ལྡན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་པར། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང་། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་གླིང་གཞི་དང་། །རྟོག་བརྗོད་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་དང་། །སྐྱེས་རབས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་། །རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་དབབ་པ་སྟེ། །གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཞེས་དབྱེ་བ་ཉིད། བསྡུ་ན་སྡེ་སྣོད་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདུ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་ལུང་ཕྲན་ཚེག་ལས། །མདོ་ཡི་སྡེ་དང་དབྱངས་སུ་བསྙད་པའི་སྡེ། །ལུང་བསྟན་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་དང་ནི། །ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ལྔ་ནི་མདོ་ སྡེར་བསྡུས། །གླིང་གཞིའི་སྡེ་དང་རྟོག་པ་བརྗོད་པ་དང་། །ད་ལྟར་བྱུང་པའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། །སྐྱེས་པ་རབས་དང་བཞི་ནི་འདུལ་བར་བསྡུས། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་། །གཏན་ལ་དབབ་པ་གསུམ་ནི་མངོན་པར་བསྡུས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་བསླབ་པ་གསུམ་དང་། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་གནས་པ་སྟེ། དང་པོ་ནི། དབུ་མ་བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་ལས། །ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་དང་། །ལྷག་པའི་སེམས་ལ་རྟག་ཏུ་བསླབ་པར་བགྱི། །བསླབ་པ་བརྒྱ་རྩ་ལྔ་བཅུ་ལྷག་གཅིག་ཀྱང་། །གསུམ་པོ་འདི་ནང་ཡང་དག་འདུ་བར་འགྱུར། ཞེས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟོན་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ལྟུང་དང་འབྱུང་དང་ལྡང་བ་དང་། །ངེས་པར་འབྱུང་དང་གང་ཟག་དང་། །བཅས་པ་དང་ནི་རབ་དབྱེ་དང་། །རྣམ་པར་ངེས་ཕྱིར་འདུལ་བ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། གནས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཆོས་དོན་སྨྲ་ཕྱིར་མདོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་ནི་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། མངོན་དུའི་ཕྱིར་དང་ཡང་ཡང་དང་། །ཟིལ་གནོན་རྟོགས་ཕྱིར་མངོན་ པའི་ཆོས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ལྟར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་མཆོག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དོན་ཀུན་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་སྤོ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་མངོན་དུ་མཛད་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པ་ན། ཡུལ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་གནས་སུ་འཁོར་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོས་མཚོན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུས་པ་མཐའ་དག་ལ་བཀའ་དང་པོ་བདེན་པ་བཞིའི་ངེས་འབྱེད་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུང་སྡེ་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གནས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་ཚངས་པ་ལ་སོགས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ཤ་སྟག་ལ་བཀའ་བར་པ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་དོན་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་འཁོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་བསམ་གྱིས་གྱིས་ཁྱབ་པ་གསུངས། གནས་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པར་འཁོར་གདུལ་བྱ་སྣ་ཚོགས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་གསུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་བཀའ་ཐ་མ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་འཁོར་གཞལ་དུ་མེད་པ་བསྟན་པ་དེ་དག་ནང་གསེས་སུ་དབྱེ་ན་དགུ་སྟེ། དང་པོ་འདུལ་བ་ལ། འདུལ་བའི་འདུལ་བ་བཅས་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་གཞག་རིགས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ། འདུལ་བའི་མདོ་སྡེ་ཏིང་འཛིན་དང་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་རིམ་པ་དབང་དུ་བྱ་བའི་རྣལ་འབྱོར། འདུལ་བའི་ མངོན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་ལ། མདོ་སྡེའི་འདུལ་བ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱའི་རྣམ་གཞག །མདོ་སྡེའི་མདོ་སྡེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ། མདོ་སྡེའི་མངོན་པས་ལམ་གཟུངས་དང་ཏིང་འཛིན་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཕྲ་བར་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་མངོན་པ་ལ། མངོན་པའི
Chinese
此外，“苏巴什塔”意为不颠倒，即善说，开头、中间、结尾都是善的。因为它与解脱和一切智智的果位相关联，所以是意义美好的。因为它超越了对错误概念的驳斥和建立的范畴，所以是词句美好的。因为它不混淆地展示了根基的次第和调伏的方法，所以它完整地展示了满足低、中、高希望的所有方法，没有错误。因为它变成了所有烦恼习气的对治，所以是无病的。因为它迅速地引导到解脱，并且因为它总是调伏众生，所以导师是永恒的。因为它与外道所考察的论典不同，后者会增长轮回的因果，所以仅仅进入它就能给予解脱的果实，因此看到它是有意义的。因为它必然从痛苦的海洋中解脱出来，所以是趋近的。因为它不能被逻辑学家们考察，并且因为它变成了具有不可思议的行境的智者们的份额，所以是各自自知的。它具有这样的定义。第三个是，《八千颂释》中说：“经部、讽诵、授记和偈颂，自说、本生、本事和譬喻，因缘、奇特和决择，是十二部经。”这是分类。如果总结，则归纳为三藏宝藏，如《小事经》中所说：“经部和讽诵部，授记和偈颂部，以及自说五者归于经部。本生部和譬喻部，以及本事部，和本生四者归于律部。因缘和奇特，以及决择三者归于论部。”如是。此外，从所诠释的角度来说，有三种学，从能诠释的角度来说，则安住于三藏。第一个是，《中观亲友书》中说：“恒常修学增上戒学、增上慧学和增上心学。一百五十多种学处，也完全包含在这三者之中。”
English
Furthermore, "Subhashita" means non-inverted, i.e., well-spoken, being virtuous in the beginning, middle, and end. Because it is associated with liberation and the state of omniscience, it is meaningful. Because it transcends the realm of refutation and establishment of erroneous concepts, it is excellent in its words and phrases. Because it clearly shows the order of faculties and the methods of taming without confusion, it completely shows all the methods of fulfilling the hopes of the inferior, middling, and superior, without error. Because it becomes the antidote to all defilements and latent tendencies, it is without disease. Because it swiftly leads to liberation, and because it always tames beings, the teacher is timeless. Because it is contrary to the treatises examined by external factions, which increase the cause and effect of existence, merely entering it bestows the fruit of liberation, therefore seeing it is meaningful. Because it necessarily emerges from the ocean of suffering, it is approaching. Because it cannot be examined by logicians, and because it becomes the share of wise ones with inconceivable realms of activity, it is to be known individually by oneself. It possesses such a definition. Thirdly, in the commentary on the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, it says: "Sutra, musical recitation, prophecy, and verses, self-utterances, Jataka tales, narratives of events, and parables, causation, wonders, and definitive statements, are the twelve branches of scripture." This is the classification. If summarized, they are gathered into the three precious collections of the Tripitaka, as it is said in the Minor Matters Sutra: "The Sutra section and the section of musical recitation, the section of prophecy and verses, and the self-utterances, these five are gathered into the Sutra section. The section of Jataka tales and the section of parables, and the section of narratives of events, and the Jataka tales, these four are gathered into the Vinaya section. Causation and wonders, and the definitive statements, these three are gathered into the Abhidharma section." Thus it is. Furthermore, from the perspective of what is to be expressed, there are three trainings, and from the perspective of the expression, they abide in the three Pitakas. The first is, in the Letter to a Friend by Nagarjuna: "Constantly train in higher discipline, higher wisdom, and higher mind. Even one hundred and fifty or more trainings are completely contained within these three."
Chinese
律藏的重点在于讲授戒律的学处。如《大乘经庄严论》所说：“堕罪与生起，还净与决定，补特伽罗与，制立及差别，种种决定故，是即为调伏。”同样，经藏主要讲授增上心学。如前论所说：“处所及体性，及说法义故，是即为经藏。”论藏主要讲授增上慧学。如前论所说：“为现见及再三，调伏证悟故，是为论之法。”第二部分是：我等之导师，圆满正等觉一切义成，在金刚座证悟菩提心后不久，于瓦拉纳西的仙人堕处鹿野苑，为以五贤比丘为首的声闻众，宣讲了初转法轮，即四圣谛的决择，以及无量的律藏。也就是律部的四部等。在鹫峰山，为梵天等大乘种姓者，宣讲了中转法轮，即宣说三解脱门之义的无相法轮，如《般若波罗蜜多十万颂》等，以及不可思议的经藏。在不确定的处所，为各种根器的所化众生，将一切法确定为三种自性，宣讲了末转法轮，即善加辨别的无量法轮。若细分这些法轮，则有九种：第一，律藏方面：律的律，即安立和自性的分类，以及理性的确定；律的经，即获得三摩地和梵行的次第的瑜伽；律的论，即广说对它们的决择。第二，经藏方面：经的律，即菩萨学处的分类；经的经，即修习甚深广大的三摩地；经的论，即细致地阐述道、陀罗尼和三摩地等的分类。第三，论藏方面：论的
English
The main subject of the Vinaya Pitaka is to teach the training of discipline. As stated in the Ornament of the Great Vehicle Sutras: "Defeats and arising, purification and determination, individuals and, establishment and differentiation, for the sake of various determinations, that is the Vinaya." Similarly, the Sutra Pitaka mainly teaches the training of higher mind. As stated in the previous treatise: "Places and characteristics, and for the sake of speaking of the meaning of the Dharma, that is the Sutra." The Abhidhamma Pitaka mainly teaches the training of higher wisdom. As stated in the same treatise: "For the sake of direct perception and repeatedly, for the sake of subduing and realizing, that is the Dharma of Abhidhamma." The second part is: Our teacher, the perfectly complete Buddha who accomplished all meanings, shortly after manifesting the essence of enlightenment at the Vajra Throne, in the Deer Park of the Rishi's Fall in Varanasi, for the assembly of Hearers headed by the Five Excellent Monks, taught the first turning of the Dharma wheel, which is the ascertainment of the Four Noble Truths, and the immeasurable Vinaya Pitaka. That is, the four divisions of the Vinaya and so on. On Vulture Peak Mountain, for those of the Great Vehicle lineage such as Brahma, he taught the intermediate turning of the Dharma wheel, which is the signless Dharma wheel that explains the meaning of the three doors of liberation, such as the Hundred Thousand Verses of the Perfection of Wisdom, and the inconceivable Sutra Pitaka. In uncertain places, for the various types of disciples, he established all dharmas as the three natures, and taught the final turning of the Dharma wheel, which is the immeasurable Dharma wheel that is well distinguished. If these Dharma wheels are divided into categories, there are nine types: First, in terms of the Vinaya: the Vinaya of the Vinaya, which is the establishment and classification of nature, and the determination of reason; the Sutra of the Vinaya, which is the yoga of obtaining the stages of Samadhi and pure conduct; the Abhidhamma of the Vinaya, which is the extensive explanation of the ascertainment of these. Second, in terms of the Sutra: the Vinaya of the Sutra, which is the classification of the Bodhisattva's training; the Sutra of the Sutra, which is the practice of profound and vast Samadhi; the Abhidhamma of the Sutra, which is the subtle explanation of the classification of the path, Dharani, and Samadhi, etc. Third, in terms of the Abhidhamma: the Abhidhamma of the