Tibetan
ཟུང་བས་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་སྒྲུབ། དེ་ལ་ཁ་སྦྱོར་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རོ་གཅིག་པས་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཐུགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་དག་མདོར་བསྡུ་ན་ཕ་རྒྱུད་རྣམས་སུ་རླུང་ལྔ་དབྱིངས་སུ་འཆིང་བས་གསལ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་དང་། མ་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ཁམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གཙོ་བོར་རྩལ་འདོན་ཅིང་དངོས་ཡིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ བརྟེན་ནས་བདེ་སྟོང་དགའ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་དང་། གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་རྩ་ཁམས་རླུང་གསུམ་གྱི་ཞུ་བདེས་དྲངས་པའི་མི་རྟོག་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་འོད་གསལ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་གྱི་གོ་རིམ་ནི། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་དང་། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་པ་སོགས་དང་། དཔལ་མར་མེ་མཛད་ལ་སོགས་པས་ནི་བསྐྱེད་རིམ་བརྟན་ནས་རྫོགས་རིམ་བསྒོམ་པར་བཞེད་ཅིང་། གྲུབ་ཆེན་ཌོམྦི་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཞེད་པར་གསུངས་ལ། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་རིམ་ལ་རྫོགས་རིམ་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་ནས་བསྒོམ་པ་དང་། པཎ་ཆེན་ག་ཡ་དྷ་ར་སོགས་ཀྱི་རྗེས་འཛིན་མར་འབྲོག་གི་བརྒྱུད་པ་འཛིན་པ་སྤྱི་ནི་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་རིམ་པས་གཉིས་ཀ་བསྒོམ་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་གསང་སྔགས་ཕྱི་འགྱུར་གྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་མིང་ཙམ་ཞིག་སྨོས་ཏེ། གཞན་དུ་རང་གི་རིང་ལུགས་ཐ་དད་པའི་ཡིག་ཆ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བུ་སྟོན་རིན་ཆེན་གྲུབ་དང་། རྗེ་བཙུན་རིན་པོ་ཆེ་བསོད་ནམས་རྩེ་མོ་སོགས་ཀྱིས་མཛད་པ། སོགས་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལས་འདིར་སྨོས་ཀྱིས་མི་ལང་ངོ་། །དེ་ཡང་སྤྱིར་རྒྱ་གར་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་གསར་རྙིང་ཐ་དད་ཀྱི་བཞེད་པ་མེད་ཀྱང་། གངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགྱུར་ སྔ་ཕྱིའི་དབྱེ་བ་ལས་དེ་སྐད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་པཎྜི་ཏ་སྨྲི་ཏི་ཛྙཱ་ན་བྱོན་པ་ཡན་ལ་མདོ་རྒྱུད་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་བསྒྱུར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྙིང་མའམ་སྔ་འགྱུར་དང་། འཇམ་དཔལ་དབྱངས་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་འགྱུར་མགོ་ཚུགས་ནས་བཟུང་། འཕགས་བོད་ཀྱི་ལོ་པཎ་སོ་སོའི་བཀའ་དྲིན་ལས་ཕེབས་པ་རྣམས་ནི་གསང་སྔགས་ཕྱི་འགྱུར་གསར་མ་ཞེས་གྲགས་ལ། འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རོང་པ་པཎྜི་ཏ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོ་སོགས་ཀྱིས་འཕགས་ཆོས་དྲུག་ལ་སོགས་པ་བཞག་པར་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་གསང་སྔགས་སྔ་འགྱུར་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་ཉིད་ལ་ཕ་རྒྱུད་མ་རྒྱུད་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས་གསར་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་མཚུངས་སུ་བཞག་པ་དང་། རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ནི་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཚུལ་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མང་དུ་མཆིས་མོད། འོན་ཀྱང་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་ཤིང་གཞུང་ལུགས་མཐའ་དག་གདམས་པར་འཆར་བ་ཞིག་ལ་ནི་དབྱེར་ཆེར་མེད་མོད་ཀྱི། གཞན་དུ་རང་རང་གི་འཕགས་ཆོས་བརྗོད་པ་ཙམ་ལ་ཡིད་དབྱུང་ནས་སྐུར་པ་འདེབས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་དཔག་པར་དཀའ་བས་ ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱས་ནས་འགལ་འདུའི་ཀུན་སློང་ཐམས་ཅད་དབུ་མའི་དབྱིངས་སུ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་དགུའི་ཐེག་པའི་མངོན་རྟོགས་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་མཚོན་ཙམ་ཞིག་སྨོས་ནས། ཞར་བྱུང་དུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་སྟོན་ཅིང་བསྡུས་པའི་ཚུལ་དང་། གང་བཤད་པའི་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཚད་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུགས་ལྟར་ན། སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པས། གང་གིས་དཔལ་ལྡན་སྟུག་པོ་བཀོད་པར་དོན་དམ་ཉིད་བརྙེས་ནས། །སླར་ཡང་དགའ་ལྡན་སྐྱེ་བོའི་དོན་དུ་དམ་པ་ཏོག་དཀར་གྱུར། །དེ་ནས་འདིར་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཤཱཀྱའི་ཏོག་གྱུར་པ། །འཆི་བ་ལས་རྒྱལ་སྒྱུ་མ་མཐའ་ཡས་སྟོན་དེ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །ཞེས་མཆོད་པར་བརྗོད་པའི་གཏམ་གྱིས་སྐབས་དབྱེ་བ་བཞིན། རྒྱལ་བ་རྒྱན་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་རྫོགས་དང་བཅས། །དེ་བཞིན་གཞན་ཡང་སྤྲུལ་པ་ནི། །ཆོས་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ། །རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །སྐུ་བཞིའི་དབང་ཕྱུག་དེ་ཉིད་བསྐལ་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྔོན་རོལ་ནས་འོག་མིན་གྱི་ཞིང་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་གོ་འཕང་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གཤེགས་ཤིང་། སླར་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རང་མདངས་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པའི་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒྱུ་འཕྲུལ་མཐའ་ཀླས་པས་འགྲོ་ བ་ཐམས་ཅད་འདུལ་བར་བཞེད་དེ། རྒྱན་ལས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་གཟིགས་ནས་ནི། །སྐྱེ་བ་མངོན་པར་སྐྱེ་བ་དང་། །ཞེས་སོགས་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བསྟན་པ་དང་། གཞན་དུ་ཡང་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྡུ
Chinese
通过双运证得不变的境界。即以结合空色之禅定，与乐空无二的智慧，证得不作意之真如。总而言之，父续中，以将五气系缚于虚空，生起明空的智慧；母续中，主要着重于界菩提心，并依赖实意之手印，生起乐空四喜的智慧；无二续中，主要在于由脉、界、气三者的融乐所引生的，不可思议的，离一异的，广大光明点。至于修持之次第，阿阇黎圣天父子，金刚铃等，以及吉祥燃灯贤等，主张先稳固生起次第，再修习圆满次第。大成就者 Dombi 也同样如此主张。佛智足则主张先生起次第，再以圆满次第增广之。班智达 Gaya Dhara 等的传承，即玛尔巴和卓弥的传承，则主张于一座上次第修习二者。如是略述了外密续部大部的修持方法。其他如各自宗派的文献，以及总的续部建立，在辩论时期的萨迦班智达和觉囊多波等所著的，可以从中了解，此处无法详述。总的来说，在印度圣地，新旧没有不同的主张。但是，藏地的人们，根据翻译的前后，而如此安立。即，在班智达 Smriti Jñana 来藏之前，所有翻译的经、续、论疏，都属于旧派或前译派。自从妙音贤护开始翻译，依靠藏印译师的恩德而来的，被称为外密新派。二者的差别，如全知荣波班智达法贤等所安立的六殊胜法等。
English
Through union, one accomplishes the state of immutability. That is, through the samadhi of combining emptiness and form, and the wisdom of being one with bliss and emptiness, one accomplishes the suchness of non-conceptualization. In short, in the father tantras, one generates the wisdom of clarity and emptiness by binding the five winds in space. In the mother tantras, one mainly emphasizes the bodhicitta of the element, and relies on the actual and mental mudras to generate the wisdom of the four joys of bliss and emptiness. In the non-dual tantras, one mainly focuses on the great bindu of clear light, which is inconceivable, separate from one and many, and brought about by the melting bliss of the three channels, elements, and winds. As for the order of practice, the teacher Aryadeva and his son, Vajraghanta, and the glorious Dipamkara Shrijnana, etc., advocate stabilizing the generation stage first, and then meditating on the completion stage. The great accomplished Dombi also said that he held the same view. Buddha Jnana Pada advocated first generating the generation stage, and then expanding it with the completion stage. The lineage of Panchen Gayadhara, etc., that is, the lineage of Marpa and Drokmi, generally advocates practicing both in sequence in one session. Thus, I have briefly mentioned the methods of practice of the great outer tantra sections. Others, such as the documents of their respective traditions, and the general establishment of the tantra sections, as written by Sakya Pandita and Jonang Dolpopa, etc., during the time of debate, can be understood from them, but cannot be described in detail here. In general, in the holy land of India, there is no difference between new and old views. However, the people of Tibet have established it in this way based on the difference between the earlier and later translations. That is, before the arrival of Pandita Smriti Jñana in Tibet, all the translated sutras, tantras, and commentaries belonged to the Nyingma or early translation school. Since Jamyang Rinchen Zangpo began to translate, those that came through the kindness of the Tibetan and Indian translators are known as the new outer tantras. The difference between the two is like the six special dharmas established by the omniscient Rongpa Pandita Chokyi Zangpo, etc.
Chinese
哦！特别是，就宁玛派自己的宗义而言，将玛哈瑜伽本身分为父续、母续、无二续三种，使其与新派的大瑜伽相同。后来，瑜伽和甚深瑜伽二者，也有许多论证说明它们比那些更加卓越。然而，对于通达一切教义皆不相违，一切论典皆显现为窍诀的人来说，并没有太大的差别。否则，仅仅是各自陈述自己的殊胜之处而心生欢喜，不应诽谤。为什么呢？因为如来的行境是不可思议的，难以衡量。 应忆念功德，并精于将一切矛盾的意图平息于中观的法界中。如是，略述了九乘次第的证悟及其支分。顺便提及如何展示和总结那甚深而广大的教义，以及所说教义的地位。首先，按照大乘的观点，导师语自在称说：谁在吉祥密集庄严刹土中，现证了胜义谛。复又为了兜率天众生的利益，成为殊胜的白幢幡。之后，为了此处的众生之利益，成为释迦之幢幡。战胜死亡，示现无尽幻化的彼者，愿其胜利！如是，以赞颂的言辞作为分段，如《宝性论》中所说：自性身与圆满受用身，如是还有化身，法身与事业，真实宣说为四身。如是。彼四身自在，从无数劫之前，便已在密严刹土中现证圆满成佛的伟大果位，并自然成就。复又以圆满受用身的自性光芒，化现无尽的化身，以十二事业的无尽幻化调伏一切众生。如《宝性论》中所说：以大悲心知晓世间，观视一切世间，示现降生等等十二事业的形态。此外，吉祥时轮
English
O! In particular, regarding the Nyingma school's own tenets, Mahāyoga itself is divided into Father Tantra, Mother Tantra, and Non-Dual Tantra, making it the same as the New Schools' Mahāyoga. Later, Yoga and Atiyoga also have many arguments demonstrating that they are even more superior to those. However, for someone who understands that all teachings are non-contradictory and that all treatises appear as instructions, there is not much difference. Otherwise, one should not be pleased merely by stating one's own superior qualities and then denigrate others. Why? Because the realm of the Tathāgatas is inconceivable and difficult to fathom. One should remember the virtues and be skilled in pacifying all conflicting intentions into the sphere of the Middle Way. Thus, I have briefly mentioned the realization of the nine vehicles with their branches. Incidentally, I will mention how to show and summarize the profound and vast teachings, and the status of the teachings that have been taught. First, according to the Mahāyāna tradition, the teacher Ngagi Wangchuk Drakpa said: "Whoever attained the ultimate truth in the glorious Dense Arrayed realm. Again, for the benefit of the beings of Tushita, he became the noble White Banner. Then, for the benefit of beings here, he became the Shakya Banner. May he who overcomes death and shows endless illusions be victorious!" Thus, as in the way of dividing sections with words of praise, as it says in the Ornament of the Victorious Ones: "The nature body and the enjoyment body, likewise also the emanation, the Dharma body and the activity, are truly spoken of as four aspects." So it is. That master of the four bodies, from countless eons ago, has gone to spontaneously accomplish the great state of perfect enlightenment in the Akanishta realm. Again, with the self-radiance of the enjoyment body, he emanates endless supreme emanation bodies, intending to tame all beings with the endless illusions of the twelve deeds. As it says in the Ornament: "With great compassion, he knows the world, and having looked upon all the world, he shows the manifestation of birth," and so on, showing the arrangement of the twelve deeds. Furthermore, the glorious Kalachakra