Tibetan
་ཕྲག་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །སྤྱོད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། འདི་དག་གནས་འཛིན་སྤྱོད་པའི་ས། །རྣམ་པ་བཅུ་ཕྲག་གཅིག་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་སྤྱིར་རྫོགས་རིམ་ཤེས་རབ་གཙོ་ཆེ་བར་སྤྱོད་ཅིང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ས་བཅུ། སྐབས་བཅུ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པ་ཐ་དད་པ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་ལྟོས་གྲུབ་ཏུ་སྦྱར་ནས་མཐར་ལམ་གྱི་བར་དུ་རིམ་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ་ཁྱད་རྒྱུ་སྐར་ཕྲེང་བ་སོགས་ལས་གསལ་ལོ། །པར་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་སྔ་མའི་ཕྱོགས་དང་ཕལ་ཆེར་མཚུངས་པ་ཙམ་དུ་བཞེད་དོ། །ལྔ་པ་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི། བློ་སྟོབས་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ས་ལམ་གཅིག་ཆོད་དུ་བགྲོད་པས། རིམ་རྩོལ་ལས་འདས་ཀྱང་འབྲིང་ཐ་གཉིས་ཀྱིས་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་ས་བཅུ་རྣལ་འབྱོར་ལྔས་བསྡུས་པ་སྟེ། དང་པོ་འགྱུར་བ་མ་ངེས་པ་དང་། བརྟེན་པ་བཞི་ཡི་ས་གཉིས་ནི་ཚོགས་ལམ་འདུན་པ་སེམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྡུས་ཤིང་། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་སྟེ་འདི་ཐུན་མོང་གི་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་སོགས་འགྲུབ་ལ། གསུམ་པ་གལ་ཆེན་སྦྱོང་བ། བཞི་པ་བསླབ་པ་རྒྱུན་གྱི། ལྔ་པ་བསོད་ནམས་རྟེན་གྱིས་གསུམ་ནི་སྦྱོར་ལམ་རིག་ཆེན་འབྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་འགྲུབ་ཅིང་། དེར་ཚོགས་སྤྱོད་ཀྱི་ཉེ་རྒྱུའི་འགྱུར་བ་དེ་རགས་པ་བཅོམ་ནས་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་ནས། དེ་བརྟེན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ས་ནི་མཐོང་ལམ་དབུགས་ཆེན་འབྱིན་པའི་རྣལ་ འབྱོར་ཏེ་བདེ་སྟོང་འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་སྐུ་འགྲུབ་ཅིང་། དེ་ལའང་ལྡང་བའི་རྗེས་དམིགས་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ས་སྒོམ་ལམ་ལུང་ཆེན་འཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ལྷ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་འགྲུབ་ཟླལ། དེ་ནས་གནས་པ་མི་འགྱུར་བ། གདལ་བ་ཆོས་ཉིད། རྫོགས་པ་སྤྱིར་ཆིབ་ཀྱིས་གསུམ་པོ་མཐར་ལམ་རྩལ་ཆེན་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་ཡི་མཐའ་མི་སློབ་པའི་རྒྱུན་མཐའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་དབང་ཐོབ་པས་འགྱུར་བདེ་མྱོང་བའི་བག་ཆགས་ཕྲ་བའང་བཅོམ་ནས་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་འབྲས་ཆོས་ཉེར་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་མངོན་དུ་བརྙེས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ནི། མདོ་ལུང་གཉིས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་འདུས་པ་སོགས་མདོ་དྲུག་དང་། ཐིག་ལེ་འདུས་པ་སོགས་རྩ་བའི་རྒྱུད་བཞི། སྐུའི་རྒྱུད་མེ་ལྟར་འབ
Chinese
发生。正如那里所说： “这些是安住执持之行境，宣说十一种相。”等等所说的那样，总的来说，以圆满次第智慧为主而行持。具体而言，将十地、十个阶段、不同的瑜伽次第等所开示的内容，互相联系起来，最终在道上依次行持，这在《星鬘》等中有详细说明。这是帕的宗义。其他则认为与前者大体相同。第五个是成就的果位：智慧高超者可以一步跨越地道，超越次第勤作，但中等和下等者则如前所述，以十地和五种瑜伽来概括。首先，不确定的变化和四依之二地，以资粮道希求作意之瑜伽来概括，即信行地的本尊身，由此成就共同的眼通和神通等。第三，重要的修治，第四，恒常的修习，第五，福德所依之三地，是加行道开启大智之瑜伽，由此成就风心之本尊身。在那里，断除粗大的资粮行近取之变化，灭尽一切有漏，依此而特别进步之地是见道，呼出大气之瑜伽，由此成就乐空光明之本尊身。对此，也有生起之随念，果生之地是修道，获得大义之瑜伽，由此成就常不断的学道双运之本尊身。之后，安住不变化，扩展法性，圆满总的来说，以究竟道圆满大能之瑜伽来概括这三者。它的尽头，依靠无学道的最后无间道，以大欲道的果位获得自在，断除感受变化的细微习气，现证无学双运身语意功德事业的二十五功德之自性。
English
occurs. As it says there: "These are the places of abiding and holding practices, Eleven aspects are spoken of." As it is taught, in general, one practices mainly with the wisdom of the Completion Stage. Specifically, the teachings on the ten bhumis, ten stages, and different orders of yoga are interconnected and ultimately practiced sequentially on the path, as explained in detail in works like the "Star Garland." This is the tenet of Par. Others consider it to be mostly the same as the former. The fifth is the fruit of accomplishment: Those with great intelligence can traverse the bhumis and paths in one step, transcending gradual effort, but those of middling and lower capacity, as mentioned before, are summarized by the ten bhumis and five yogas. First, the two bhumis of uncertain change and the four reliances are summarized by the yoga of aspiration and thought on the accumulation path, which is the deity body of the faith conduct ground, thereby accomplishing common clairvoyance and superknowledge, etc. Third, important purification, fourth, constant practice, and fifth, the three grounds of merit reliance are the yoga of opening great wisdom on the path of joining, thereby accomplishing the deity body of wind and mind. There, having destroyed the gross changes of the proximate cause of accumulation practice and exhausted all defilements, the ground that progresses particularly by relying on that is the seeing path, the yoga of exhaling great breath, thereby accomplishing the deity body of bliss-emptiness luminosity. To that, there is also the arising after-thought, the ground where the fruit is born is the path of meditation, the yoga of obtaining great meaning, thereby accomplishing the continuous union of the learning path deity body. Then, abiding without change, expanding the nature of reality, and perfecting in general, these three are summarized by the yoga of perfecting great skill on the ultimate path. Its end, relying on the uninterrupted path at the end of the non-learning path, by obtaining mastery over the fruit of the path of great desire, destroying even the subtle habitual tendencies of experiencing ease of change, one realizes the nature of the twenty-five qualities of the non-learning union of body, speech, mind, qualities, and activities.
Tibetan
ར་བས་མཚོན་མན་ངག་གི་རྒྱུད་སྡེ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་སྟེ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་ལྔ་ལས། དང་པོ་རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་ནི་ཀ་དག་གཞིའི་གནས་ལུགས་དང་། དེ་ལ་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་ཚུལ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་སྟོན་པ་ནི་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པའི་བཞེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་སོ་སོའི་གཞིར་འདོད་པའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་བདུན་དུ་བསྡུས་ཏེ། དེའི་ནང་ནས་གཞན་སྐྱོན་དུ་བཞག་ནས། ཀ་དག་གི་ཡེ་གཞི་སྐྱོན་མེད་དུ་ཁས་བླངས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་། གི་མེ་ལོང་ལས། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི། །དང་པོ་གཞི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་འཁྲུལ་ལོ། །གཞི་དེ་ཡི་ངོ་བོ་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གསལ་བ། ཐུགས་རྗེ་སེམས་ཅན་ལ་སྣང་ནུས་པའོ། །ཞེས་འཁོར་འདས་ཀྱི་འཇུག་ལྡོག་གི་འཆར་གཞི་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གནས་པ་གང་ཞིག །གཞི་སྣང་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་རོལ་པ་འཆར་ལུགས་བརྒྱད་དུ་ཤར་བ་ཉིད་རང་སྣང་རང་བཞིན་ཝཱ མེད་པར་ཤེས་པས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུར་རྫོགས་ཏེ་ཁྱད་ཆོས་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་གྲོལ་བ་ནི་ཐོག་མའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་། པའི་ཚུལ་ནི། ངོ་བོ་མ་རིག་པས་རྒྱུ་བྱས་ཏེ་བག་ཉལ་གྱི་རྟོག་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་གནས་པ་ནི་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ་འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལས་རང་གསལ་གྱི་སྣང་བ་གཡོས་པ་ཉིད་རང་གིས་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་། གཞི་སྣང་གི་འཆར་ཚུལ་དེ་ལ་གཉིས་སྣང་གི་བློས་བཅིངས་ནས་མིང་དོན་བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་ཆར་སོང་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་དེ་ ཉིད་ལ་རྩལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གནས་པས་རྒྱུ་ཡི་རྐྱེན། དེ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་འཛིན་པ་བདག་པོའི་རྐྱེན། དེ་ལ་ཡུལ་དང་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན། དེ་གསུམ་དུས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་བཀོད་པ་ནི་མ་རིག་པའོ། །རྐྱེན་བཞི་ནི་འཁོར་བར་འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལས་རགས་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ཆར་དཔྱོད་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་སོགས་ཏེ་རིམ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་སྲིད་པར་འཁྱམས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རིགས་དྲུག་གི་འཁྲུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་ལ་ཡོད་མ་མྱོང་ཞིང
Chinese
以及以Ra为代表的口诀部六种等等。第三是无上大圆满阿底瑜伽，也就是极瑜伽的法乘，其中也有五种。第一，所要证悟的见地是本来清净之基的实相，并且确定和阐释在此基础上自然成就的珍宝功德圆满的方式，这是不共的观点。将各个法乘所认为的基的所有分类归纳为七种，并在其中将其他的视为过失，而承认本来清净的原始基是无过失的。如金刚萨埵心之明镜中说：三界的一切有情，最初是从什么也不是的基上错乱产生的。那个基的自性是空性，自性是光明，具有慈悲能显现于有情。如是，轮回与涅槃的进入与返回的计划，存在于三种特性的状态中。基显现是自生圆满大智慧的游舞，以八种显现方式出现，知晓此乃自显现、自性无（藏文：ཝཱ），从而使无漏的二资粮如大海般圆满，并通过六种特征的差别而解脱，这就是原始佛普贤王如来。如是，由于未能证悟，一切有情都陷入错乱。其方式是：由于不认识本体，以无明为因而产生习气的分别念，极其微细地存在着，这是唯一的自性，是错乱的根本。从那上面，自明的显现动摇，由于自己不认识自己，所以是俱生无明。对于基显现的显现方式，以二元对立的执着束缚，并陷入于将名言和意义执为实有的境地，这被称为普variable的无明。像那样的因，存在于各种技能的计划中，是因的缘。对于它，以分别进行执着，是主宰的缘。对于它，将境和境的显现分为各种各样，是所缘的缘。这三者同时存在，是无间缘。如是，以三种因而安排了轮回的开始，这就是无明。四种缘是轮回的造作者。从那上面，粗大的意识对境的相进行分别，这就是识等等，依次是十二缘起的轮转，无有间断地在有中流转。而且，六道轮回的一切错乱显现，实际上也从未存在过
English
And so forth, including the six tantras of the Upadesha series, represented by Ra. Third is the Great Perfection Atiyoga, which is also the vehicle of the Utmost Yoga, and there are five aspects within it. First, the view to be realized is the reality of the ground of primordial purity, and establishing and explaining how the spontaneously accomplished precious qualities are perfected within it is a unique tenet. All the classifications considered as the ground of each vehicle are condensed into seven. Among them, others are regarded as faults, and the original ground of primordial purity is accepted as faultless. As it says in the Mirror of the Heart of Vajrasattva: These sentient beings of the three realms, in the beginning, are deluded from a ground that is nothing at all. The essence of that ground is emptiness, its nature is luminosity, and it has compassion and the ability to appear to sentient beings. Thus, the plan of entering and returning of samsara and nirvana exists in a state of three characteristics. Ground appearance is the play of spontaneously accomplished great wisdom, appearing in eight ways of manifestation, and knowing that this is self-appearance, self-nature without (Tibetan: ཝཱ), thereby perfecting the two accumulations of stainlessness like an ocean, and being liberated by the distinction of six characteristics is the primordial Buddha Samantabhadra. Thus, because of not realizing this, all sentient beings are deluded. The way of this is: because of not recognizing the essence, ignorance is the cause, and the subtle habitual thoughts exist very subtly, which is the one self, the root of delusion. From that, the appearance of self-luminosity stirs, and because one does not recognize oneself, it is innate ignorance. For the way of appearance of the ground appearance, being bound by dualistic clinging, and falling into the state of grasping names and meanings as real, this is called universally conceptual ignorance. Like that kind of cause, existing in the plan of various skills, is the causal condition. For it, grasping with discrimination is the lord condition. For it, dividing the object and the appearance of the object into various kinds is the objective condition. These three existing simultaneously are the immediate condition. Thus, with three causes, the beginning of samsara is arranged, and this is ignorance. The four conditions are the creators of samsara. From that, the gross consciousness discriminating the aspects of the object is consciousness and so on, and successively the twelve links of dependent origination revolve, wandering in existence without interruption. Moreover, all the deluded appearances of the six realms have never actually existed.