Tibetan
བྲལ་བའི། །གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིས། །ཤེས་པ་གསལ་དྭངས་རྟོག་མེད་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྒྲུབ་བརྒྱུད་ཀུན་གྱི་བསྟན་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དགོངས་པ་འཛིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པས་ནི། འདི་ལྟར་ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་། ནང་འཛིན་སེམས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་ལ་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱར་བཞག་ནས། གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ལྷག་མཐོང་དུ་འདོད་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་སྔ་མ་ཡོད་པ་མཚན་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་མ་སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་གིས་གཏན་ལ་འབེབས་སྐབས་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བའི་ཉམས་ལེན་དང་མཐུན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བཞེད་པ་ཡོད་དོ། །འདི་གཉིས་ཐོས་བསམ་དང་སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་སོ་སོར་དབྱེ་བ་ལ་དགོངས་གཞི་དང་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་མི་འདུ་ལ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྒྱུད་ལ་བསྟར་བའི་ཚུལ་ནི། སྟན་བདེ་བ་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ། དད་པ་དང་མོས་གུས་ཀྱིས་དྲངས་པས་འགྲོ་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཐར་བླ་ན་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུར་སེམས་བསྐྱེད་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་བྱེད་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ཁོ་ན་བསྒོམ་པ་ལ་རག་ལས་པས། བསལ་བཞག་བྲལ་བའི་མི་རྟོག་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཞི་ལྷག་ཟུང་ འཇུག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གང་དུ་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། །འདི་ནི་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། མགོན་པོ་ཞི་བ་ལྷས། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱས་ཏེ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་འདི་ཞེས་མཚོན་དུ་མེད་ཅིང་བློ་ཡིས་གཞལ་བྱ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཆོས་རབ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པ་སྟེ། གང་དག་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པའི་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་ལྷག་མཐོང་དུ་འདོད་པ་དག་གིས་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཟློམདོར་ན་རྟག་ཏུ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་ཞིང་། དེ་ལས་ལྡང་བའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་ལྟ་བའི་ངང་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་འགགས་མེད་དུ་སྤྲོས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། །ཡང་སྲིད་མི་འདོད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་བཟོད་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །དེ་བཞིན་བསམ་ གཏན་གཟུགས་མེད་མིན། །ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ལ། །བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་སྒྲུབ་ཚུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ལྡན་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བྲལ་བ། །འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ། །བྱེད་ལས་གཞན་གྱི་འདོད་པ་རྫོགས་བྱེད། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བཀྲི་བ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་ཅིང་། ཆགས་པ་བདུན་སྤོང་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་ནང་གསེས་སུ་དབྱེ་ན་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ་སོགས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་དང་། རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ནོར་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་སོགས་གསུམ་རེར་བསྟན་ལ། འདིར་སྤྱོད་ཡུལ་སྨོན་པ་ཚད་མེད་བཞི་དང་། འཇུག་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་བྱ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ལ། གཞན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ པའི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་བསྟན་པ་སོགས་འདོད་ཅིང་། དེ་ཡང་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཤེས་རབ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ལ། གཞན་གསུམ་པོ་ནི་གཉིས་ཀར་འདོད་ཅིང་གཞན་ཡང་དབྱེའོ། །བཞི་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་བསྒོམ་པ་གང་ཞིག་གིས་ལམ་བཞི་པོ་བགྲོད་ནས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུས་ས་བཅུ་རྫོགས་ཏེ་ མི་སློབ་པའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི། རྫུ་འཁྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་རྣམས་ཀྱིས་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་།། ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ། དེ་ནས་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་མཐོང་བས་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་དང་རྩེ་མོ། དེ་གཉིས་གོམས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བའི་སྟོབས་ལྔ་པོས་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་འཐོབ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་དང་། ཆོས་རབ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་མཚོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བ
Chinese
离系之，本具之智慧自识面目后，觉性明澈无念之智慧，乃是修传一切教法之主。如是说。奉持末转法轮密意的瑜伽行中观派，如此于外境不作分别，内执之心无基断根而修，置于体验处，如实见诸法实相，认为各自如实证知的胜观有两种。其中前者是为了遣除有事相执着的增益，后者修习以体验而定之时，与密宗续部之见修行相符，故认为尤为殊胜。此二者于闻思与修习之时，各自区分有特别之意趣与必要，故不视为相违。其如何于相续中修持之理是：于舒适之座上结跏趺坐，以信心与敬重所引，因有情界遍布如来藏之自性，故一切亦皆发心最终成就无上菩提之果。为了彼之障碍烦恼之对治，唯有修习无分别之等持，故于远离破立之无分别中入定，乃是心与心所之戏论一切寂灭，现见能取所取二取之智慧，故是止观双运之体性。如《根本慧论》云：“何处识不生，诸戏论皆息，无有分别念，是名为实性。”又如圣天菩萨云：“由具足止观，能摧烦恼敌，是故应修习。”如是说。因此，此是不可言说，且是超越心识度量，体验一切法之真如，乃是如理辨别诸法之智慧，若有认为分别与观察之相续是胜观者，则未解此之义。总而言之，恒常修习无分别之等持，且从彼起座之后得位时，对如是不解之心识有情一切众生修悲心。
English
By separating from, and recognizing the face of the innate wisdom, the wisdom of clear and unthinking awareness is the main teaching of all practice lineages. So it is said. The Yogachara Madhyamikas who hold the intention of the final turning of the wheel, in this way, do not discriminate against external objects, and practice by cutting off the root of the internal clinging mind without a basis, placing it in the place of experience. Seeing the reality as it is, it is considered that there are two kinds of superior vision that accurately recognize each individually. Among them, the former is to eliminate the superimposition of holding onto characteristics, and the latter is considered particularly superior because it is in accordance with the view and practice of the tantric systems when establishing practice through experience. These two do not contradict each other because there are special intentions and necessities for distinguishing them during hearing, thinking, and meditation. The way to practice it in the continuum is: sit in a comfortable seat in the lotus position, and with faith and respect, because the sentient realm is pervaded by the nature of the Sugata-garbha, generate the mind to attain the supreme fruit of enlightenment. Since it depends on meditating only on the samadhi of non-discrimination as an antidote to the obscuring afflictions, remaining in equanimity in the non-discrimination that is free from elimination and retention is the nature of the union of calm and insight, because all the elaborations of mind and mental factors are pacified, and the wisdom of the duality of grasping and being grasped is directly seen. As it says in the Root Wisdom: "Where there is no knowing, all elaborations are pacified, there is no discrimination, this is its characteristic." And as the Lord Shantideva said: "By the superior vision that is fully endowed with calm abiding, it is known that the enemies of afflictions are destroyed, therefore it should be practiced." Therefore, this is inexpressible and beyond the measure of the mind, experiencing the suchness of all dharmas is the correct wisdom that distinguishes dharmas. Those who think that the continuum of discrimination and observation is superior vision do not understand the meaning of this. In short, constantly meditate on the samadhi of non-discrimination, and in the subsequent attainment arising from it, cultivate compassion for all sentient beings who do not understand in this way.
Chinese
如同幻化的善根回向，以世俗谛视一切法如幻化八喻之状态中，无碍地增广福德资粮。第三，以六度波罗蜜多圆满菩提行，如《现观庄严论》所说：“无期望之布施，不欲后有之持戒，于一切忍辱，圆聚功德之精进，如是禅定非无色，智慧具方便，于六波罗蜜多，稳固者皆善修。” 具备或不具备修持之相，远离不合之品，以三轮无分别之智慧摄持，事业成办他众之所欲。如是行持后，以说法引导所化众生趣入菩提，即具足四种殊胜功德，并舍弃七种贪执。其中又可细分为布施之布施等三十六种，以及自性方面所说之法、财、无畏布施等三种。此处总摄行境四无量心，以及趣入波罗蜜多菩萨之所有学处。另有主张将别说三种戒律之善法，摄为法聚之戒律，于六度波罗蜜多中宣说等。其中布施与持戒二者是福德资粮，智慧是智慧资粮，其余三者则二者皆可，另有其他分类。第四，修习三十七菩提分法，由此行持四道，以十度圆满十地，而获得无学果位。即以四念住、四正断、四神足等，于资粮道大位获得五种暂时之功德，以及法流之等持。之后以信等五根见道，获得加行道之暖位与顶位，二者串习后，以不为相违品所胜之五力，获得忍位与世第一法。如是，以忆念与择法为代表之菩提分
English
Dedication of virtuous roots like an illusion, and in the state of viewing all phenomena as the eight examples of illusion with conventional truth, the accumulation of merit is expanded without obstruction. Third, the practice of Bodhi is completely perfected by the six paramitas, as it is said in the Ornament of the Sutras: "Giving without expectation, morality without desire for rebirth, patience towards all, diligence that gathers all qualities, likewise, meditation is not formless, wisdom is endowed with means, those who are steadfast apply themselves correctly to the six paramitas." Whatever possesses the characteristics of the method of accomplishment, or does not possess it, is free from opposing sides, is grasped by the wisdom that does not conceptualize the three spheres, and the activity fulfills the desires of others. Having done so, teaching the Dharma leads the minds of those to be tamed to Bodhi, that is, possessing four special qualities and abandoning the seven attachments. Furthermore, if we divide it into subcategories, there are thirty-six types of giving, such as the giving of giving, and three types of giving of Dharma, wealth, and fearlessness in terms of nature. Here, the four immeasurable aspirations of the field of practice and all the precepts of the Bodhisattva who enters the Paramitas are summarized. Others assert that the virtue of the three types of discipline that are explained separately is collected into the discipline of Dharma collection, and that it is taught in the six Paramitas. Among them, giving and discipline are the accumulation of merit, and wisdom is the accumulation of wisdom, while the other three are considered to be both, and there are other distinctions as well. Fourth, by meditating on the thirty-seven factors of enlightenment, one traverses the four paths, completes the ten bhumis with the ten paramitas, and attains the state of no more learning. That is, with the four mindfulnesses, the four correct abandonments, and the four legs of miraculous power, one obtains the five temporary qualities and the samadhi of the Dharma stream in the great position of the accumulation path. Then, by seeing the five faculties such as faith, one obtains the warmth and peak of the path of joining, and by familiarizing oneself with the two, one obtains patience and the supreme Dharma with the five powers that are not overcome by opposing sides. Likewise, the limbs of enlightenment, represented by mindfulness and the perfect discrimination of Dharma